சமீபத்தில் நம்மை விட்டுப் பிரிந்த எழுத்தாளர் நிஜந்தன், தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் ஒரு தனித்துவமான குரலாக ஒலித்தவர். மனதின் நுணுக்கமான உணர்வுகளை எழுத்தில் வடித்த அந்தப் படைப்பாளி, மனித மனதின் விளிம்புகளை, அதன் இருண்ட சந்துகளை எவ்விதத் தயக்கமுமின்றித் தன் எழுத்துகளால் துழாவியவர். அவர் மறைந்தாலும், அவர் விட்டுச் சென்ற அவரது 'பிறழ்' நாவல், ஒரு மனிதன் தனக்குள்ளேயே புதைத்து வைத்திருக்கும் ரகசியங்களின் சாட்சியாக என்றும் நிலைத்திருக்கும்.

தமிழ் இலக்கியத்தில் மனித மனதின் விளிம்புநிலைச் சிக்கல்களை மிகத் தீவிரமாகப் 'பிறழ்' நாவலின் வழியே அவர் பேசியுள்ளார். அவரது மறைவு என்பது ஒரு படைப்பாளியின் மறைவு மட்டுமல்ல; தமிழ் புனைவுலகில் 'உளவியல் யதார்த்தவாதத்தின்' ஒரு முக்கியக் குரல் மௌனமானது என்பதாகும். அவரது 'பிறழ்' நாவல், வாசகனை ஒரு சாதாரண வாசிப்பிலிருந்து விலக்கி, அவனின் ஆழ்மனதின் இருண்ட குகைகளுக்குள் அழைத்துச் செல்லும் ஒரு கருவியாகவே இருக்கும்.

அடையாளச் சிதைவின் சித்திரம்

'பிறழ்' என்ற தலைப்பே 'இயல்பு நிலையில் இருந்து மாறுபடுதல்' (Deviation from the norm) என்பதைக் குறிக்கிறது. உளவியல் ரீதியாக, சமூகம் எதை "சரியான" மனநிலை என்று வரையறுக்கிறதோ, அதிலிருந்து விலகிச் செல்லும் ஒருவரின் அகப் போராட்டத்தையே இந்தத் தலைப்பு பிரதிபலிக்கிறது.

கதையின் நாயகன் ஒரு சராசரி மனிதனாக, சமூகத்தின் விதிகளுக்கு உட்பட்டு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான். ஆனால், அவனது ஆழ்மனதில் எந்நேரமும் ஒரு இனம் புரியாத கொந்தளிப்பும் தனிமையும் குடிகொண்டிருக்கின்றன. ஏதோ ஒரு பழைய சம்பவம் அல்லது ஒரு மர்மமான சந்திப்பு அவனது இயல்பு வாழ்க்கையைத் தலைகீழாக மாற்றுகிறது.

கதை நகர நகர, நாயகனுக்குச் சில விசித்திரமான અનુભவங்கள் ஏற்படத் தொடங்குகின்றன. அவன் பார்ப்பவை நிஜமா அல்லது அவனது மனப் பிரமையா (Hallucination) என்ற சந்தேகம் வாசகர்களுக்கு எழுகிறது. குறிப்பாக, அவனது வாழ்க்கையில் குறுக்கிடும் ஒரு மர்ம நபர் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட பெண்ணின் வருகை, அவனது அடக்கப்பட்ட இச்சைகளையும் (Repressed Desires) ஆக்ரோஷத்தையும் வெளியே கொண்டு வருகிறது.

அவன் ஒரு குற்ற உணர்வில் சிக்கித் தவிக்கிறான். அந்தப் பாதிப்பு அவனை ஒரு 'பிறழ்ந்த' நிலைக்குத் தள்ளுகிறது. தான் செய்வது சரியா தவறா என்ற தார்மீகப் போராட்டத்திற்கு இடையே, அவன் சில விபரீதமான முடிவுகளை எடுக்கிறான். சமூகம் அவனை ஒரு நோயாளியாகவோ அல்லது குற்றவாளியாகவோ பார்க்கும் வேளையில், அவன் தன் தரப்பு நியாயங்களைத் தனக்குள்ளேயே விவாதிக்கிறான்.

கதையின் இறுதியில், நாயகன் எதிர்கொள்ளும் அந்த மர்மமான சக்தி அல்லது நபர் வேறு யாருமல்ல, அது அவனது சொந்த மனதின் மற்றொரு பகுதிதான் என்பது போன்ற அதிர்ச்சிகரமான உண்மைகள் வெளிப்படலாம். எது உண்மை (Reality) மற்றும் எது கற்பனை (Fantasy) என்பதற்கு இடையிலான எல்லைக்கோடு முற்றிலும் அழிந்து போகிறது.

பொதுவாக, இந்நாவல் ஒரு தனிமனிதனின் அகப் போராட்டத்தைச் சுற்றிச் சுழல்கிறது. சமூகத்தால் "இயல்பானவர்கள்" என்று கருதப்படும் மனிதர்களுக்கும், "பிறழ்ந்தவர்கள்" என்று முத்திரை குத்தப்படுபவர்களுக்கும் இடையிலான மெல்லிய கோட்டை ஆராயும் படைப்பாக இது திகழ்கிறது.

கதையின் போக்கில், ஒரு மர்மமான சூழல் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சம்பவம் ஒரு மனிதனின் ஆழ்மனதில் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் பழைய காயங்களை எப்படித் தூண்டிவிடுகிறது என்பதும், அதன் விளைவாக அவன் எடுக்கும் விபரீத முடிவுகளுமே கதையின் நகர்வு. இது ஒரு 'லீனியர்' (நேர்க்கோடு) கதையாக இல்லாமல், நினைவுகளுக்கும் நிகழ்காலத்திற்கும் இடையில் ஊடாடும் தன்மையைக் கொண்டது.

மனித மனதின் ஆழமான அடுக்குகளையும், சமூக விளிம்புகளில் வாழும் மனிதர்களின் உளவியலையும் மிக நுணுக்கமாகப் பேசுகிறது இந்தப் படைப்பு. சமகாலத் தமிழ் இலக்கியத்தில் மனித மனதின் விசித்திரமான மற்றும் சிக்கலான பாதைகளில் பயணிக்கும் ‘உளவியல் யதார்த்தவாத’ (Psychological Realism) பாணியிலான நாவல்கள் மிகக் குறைவு. அந்த இடைவெளியை நிரப்பும் ஒரு காத்திரமான படைப்பு நிஜந்தனின் 'பிறழ்'. சமூகம் எதை "இயல்பு" என்று வரையறுக்கிறதோ, அதிலிருந்து விலகிச் செல்லும் ஒரு தனிமனிதனின் அகப் போராட்டத்தையும், அவனது நனவிலி மனதின் (Unconscious Mind) ஆழத்தையும் இந்த நூல் அறிவியல் பூர்வமாகத் தோண்டி எடுக்கிறது.

சிக்மண்ட் பிராய்டின் உளப்பகுப்பாய்வுக் கோட்பாடுகளின்படி, மனிதனின் அடக்கப்பட்ட ஆசைகளும், கடந்த காலக் கசப்பான நினைவுகளும் அவனது நனவிலி மனதில் புதைந்து கிடக்கும். இந்த நாவலில் வரும் கதாபாத்திரங்களின் செயல்பாடுகள், அவர்களின் தற்போதைய முடிவுகளைக் காட்டிலும், அவர்களின் பால்ய காலப் பதிவுகள் மற்றும் ஆழ்மன அழுத்தங்களால் எவ்வாறு இயக்கப்படுகின்றன என்பதை ஆசிரியர் அறிவியல் பூர்வமாகச் சித்தரித்திருப்பார்.

'பிறழ்' ஒரு சாதாரண நாவல் அல்ல; அது ஒரு தனிமனிதனின் அக உலகைச் சிதைக்கும் மர்மங்கள் மற்றும் அவனது கடந்த காலத்தின் நிழல்கள் பற்றியது. இந்த நாவலின் கதை ஒரு நேர்க்கோட்டுப் பயணம் அல்ல; இது ஒரு சுழல் போன்றது. ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் ஒரு எதிர்பாராத சந்திப்பு அல்லது விபத்து, அவன் மறக்க நினைத்த பழைய கசப்பான நினைவுகளை வெளிக்கொண்டு வருகிறது. எது உண்மை, எது பிரமை என்று வாசகர்கள் பிரித்தறிய முடியாத ஒரு 'உளவியல் விளையாட்டை' ஆசிரியர் இதில் நிகழ்த்தியிருப்பார். இறுதியில், ஒரு மனிதன் தன் நிழலோடு தானே சண்டையிடும் ஒரு யுத்தமாக இக்கதை உருவெடுக்கிறது.

கதையின் நாயகன் தனது அன்றாட வாழ்வின் சலிப்பிற்கும், தன்னுள் புதைந்து கிடக்கும் விசித்திரமான ஆசைகளுக்கும் இடையே ஊசலாடுகிறான். ஒரு குறிப்பிட்ட புள்ளியில் அவனது நனவு மனம் (Conscious mind) தளர்வடையும் போது, அவனது நனவிலி மனம் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்குகிறது. எது உண்மை, எது பிரமை என்று வாசகர்கள் பிரித்தறிய முடியாத ஒரு 'உளவியல் விளையாட்டை' நிஜந்தன் இதில் மிக நேர்த்தியாக நிகழ்த்தியிருப்பார்.

அலுசினேஷன் எனும் தற்காப்பு

நிஜந்தன் ஒரு தேர்ந்த மருத்துவர் போலக் கதாபாத்திரங்களின் மனதை அறுவை சிகிச்சை செய்திருக்கிறார். ஒரு மனிதன் நிஜ உலகின் வலிகளைத் தாங்க முடியாமல் போகும்போது, அவனது மூளை அவனுக்கு ஒரு மாற்று உலகத்தை (Simulated Reality) உருவாக்குகிறது. இது ஒரு 'Defense Mechanism' என்பதை 'பிறழ்' மிக நுணுக்கமாக விளக்குகிறது.

கதாபாத்திரங்களின் உளவியல் கட்டமைப்பு

• நாயகனின் பிளவுண்ட ஆளுமை: நாயகன் குழப்பமான மனநிலை கொண்டவன். அவனுக்குள் இரண்டு மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள். ஒருவன் சமூகத்திற்குத் தெரிந்த 'நல்லவன்', இன்னொருவன் தனக்குள்ளேயே புதைந்து கிடக்கும் 'மறுக்கப்பட்டவன்'. சிக்மண்ட் பிராய்டு குறிப்பிடும் 'Id' (ஆதி இச்சைகள்) மற்றும் 'Super-Ego' (சமூகக் கட்டுப்பாடு) ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான போர்க்களமாக அவனது ஆளுமை சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.
• நிழல் பிம்பங்கள் (The Shadow Selves): கதையில் வரும் பிற கதாபாத்திரங்கள் தனித்துவமான மனிதர்களாகத் தெரிவதைக் காட்டிலும், நாயகனின் மனதின் பல்வேறு நிலைகளாகவே (Archetypes) காட்சியளிக்கின்றனர். அவர்கள் அவனைக் குற்ற உணர்வுக்கு உள்ளாக்குபவர்களாகவோ அல்லது அவனது வக்கிரங்களுக்குத் தீனி போடுபவர்களாகவோ இருக்கிறார்கள். மேலும், அவர்கள் நிஜமா அல்லது கதாநாயகனின் கற்பனையா என்ற ஐயத்தை ஆசிரியர் பல இடங்களில் ஏற்படுத்துகிறார்.
• கதாநாயகனின் பிம்பம்: பெரும்பாலும் இந்த நாவலில் வரும் முதன்மைக் கதாபாத்திரம் ஒரு 'Anti-hero' தன்மையைக் கொண்டிருக்கும். அதாவது, அவன் மிகச் சரியானவன் அல்ல; அவனுக்குள் பலவீனங்கள், பயங்கள் மற்றும் வன்முறை எண்ணங்கள் இருக்கும். அவனது கடந்த காலமே அவனது நிகழ்காலப் பிம்பத்தைச் செதுக்குகிறது.
• பெண் கதாபாத்திரங்கள்: கதையில் வரும் பெண்கள் பெரும்பாலும் கதாநாயகனின் வாழ்வில் ஒரு திருப்புமுனையை ஏற்படுத்துபவர்களாகவோ அல்லது அவனது உளவியல் சிக்கலுக்குக் காரணமாக அமைந்த 'பாலியல் ரீதியான / உணர்வு ரீதியான' அடக்குமுறைகளின் குறியீடாகவோ இருக்கிறார்கள்.

'பிறழ்' - உளவியல் கட்டமைப்பு

நிஜந்தனின் 'பிறழ்', ஒரு தனிமனிதன் சமூகம் விதித்த 'ஒழுக்க' விதிகளுக்குள் அடங்கி வாழ முடியாமல் திணறும் இடத்தில் தொடங்குகிறது.

• நனவிலி மனதின் எழுச்சி: சிக்மண்ட் பிராய்டு மற்றும் கார்ல் யுங் ஆகியோரின் கோட்பாடுகளின்படி, ஒருவன் தன் ஆசைகளைத் தொடர்ச்சியாக அடக்கி வைக்கும்போது (Repression), அவை ஒரு கட்டத்தில் வன்முறையாகவோ அல்லது மனப்பிரமையாகவோ வெளிப்படும். 'பிறழ்' நாவலில் நாயகனுக்கு ஏற்படும் மாயத் தோற்றங்கள் அவனது குற்ற உணர்வின் (Guilt) பிரதிபலிப்புகளே.

பிம்பங்களின் சிறையில் ஒரு ஆதிமனிதன்

நாவலின் மிகச் சிறந்த இடமாக, நாயகன் கண்ணாடிக்கு முன்னால் நின்று தன்னுடன் தானே உரையாடும் தருணத்தைக் குறிப்பிடலாம்.

அந்தக் குறுகிய அறையின் மங்கலான ஒளியில், அவன் அந்தக் கண்ணாடிக்கு முன்னால் நிற்கிறான். தொடக்கத்தில் அது வெறும் பிரதிபலிப்பாகத்தான் தெரிந்தது. ஆனால், நேரம் நகர நகர, கண்ணாடியில் தெரியும் அவனது பிம்பம் அவனிடமிருந்து துண்டிக்கப்பட்டுத் தனித்து இயங்கத் தொடங்குகிறது. அது ஒரு நரம்பியல் சிதைவின் தொடக்கம் மட்டுமல்ல; ஒருவன் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் சுமந்து திரிந்த 'போலி ஆளுமையின்' (False Persona) மரணம்.

"நீ வெளியே காட்டிக்கொள்ளும் நல்லவன் அல்ல, நீ இதுதான்!" என்று அவனது நிழல் உருவம் அவனை அச்சுறுத்தும் அந்தத் தருணம், அவனது அடையாளச் சிதைவின் (Identity Crisis) உச்சம். அவன் கண்களை உற்றுப் பார்க்கிறான். அங்கிருப்பது ஒரு சராசரி மனிதனின் கண்கள் அல்ல; அவை பல தலைமுறைகளாக அடக்கி வைக்கப்பட்ட வேட்டையாடும் மிருகத்தின் கண்கள். "நீ யார்?" என்று அவன் கேட்கத் துடிக்கும் கேள்வியை, கண்ணாடியில் இருக்கும் அந்த உருவம் மௌனத்தால் அவனிடமே திருப்பிக் கேட்கிறது.

"ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒரு ரகசிய அறையைத் தனக்குள் வைத்திருக்கிறான். அதன் சாவியை அவன் தொலைத்துவிட்டதாகச் சமூகம் நம்புகிறது. ஆனால், அந்த அறையின் கதவு திறக்கப்படும் ஒரே இடம் 'தனிமை' எனும் கண்ணாடிதான்."

இக்காட்சியில் ஆசிரியர் பயன்படுத்தும் சொற்கள் வாசகனை ஒருவிதமான மூச்சுத்திணறலுக்கு ஆளாக்குகின்றன. பிம்பம் விகாரமடைவதும், அவனது நிழல் அவனையே பார்த்து எள்ளி நகையாடுவதும் வெறும் கற்பனையல்ல; அது நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கும் 'Shadow Self' (நிழல் ஆளுமை) பற்றிய எச்சரிக்கை. கண்ணாடியின் அந்தப் பக்கத்தில் இருப்பது ஒரு பிம்பம் மட்டுமல்ல, அது நாயகனின் கடந்த காலம், அவனது மீறல்கள் மற்றும் அவன் சந்திக்க அஞ்சிய உண்மைகளின் ஒட்டுமொத்த வடிவம்.

"நீ வெளியே காட்டிக்கொள்ளும் நல்லவன் அல்ல, நீ இதுதான்!" என்று அவனது நிழல் உருவம் அவனை அச்சுறுத்தும் அந்தத் தருணம், ஒவ்வொரு மனிதனும் தன் நிர்வாணமான உண்மையை எதிர்கொள்ளும் ஒரு குறியீடாகும். இந்த ஒரு காட்சியின் மூலமே நிஜந்தன் ஒரு தேர்ந்த உளவியல் எழுத்தாளனாகப் பரிமளிக்கிறார்.

வாழ்வின் அர்த்தத்தைத் தேடுதல் அல்லது அர்த்தமற்ற நிலையை உணரும்போது ஏற்படும் 'இருத்தலியல் நெருக்கடி' (Existential Crisis) கதாபாத்திரங்களிடையே காணப்படுகிறது. இது தீவிரமான மன அழுத்தம் (Depression) மற்றும் பதற்றத்திற்கு (Anxiety) வழிவகுப்பதையும், அதிலிருந்து அவர்கள் மீள எடுக்கும் முயற்சிகளையும் ஆசிரியர் தர்க்கரீதியாக அணுகியுள்ளார்.

நிஜந்தன் வெறும் கதையை மட்டும் சொல்லவில்லை; அதனுள்ளே சில அறிவியல் உண்மைகளையும் புதைத்தே வைத்திருந்தார். ஒரு மனிதன் ஏன் ஒரு குறிப்பிட்ட சூழலில் வன்முறையாக நடந்து கொள்கிறான் என்பதற்குப் பின்னால் உள்ள 'தூண்டல்-துலங்கல்' (Stimulus-Response) முறையை இந்த நூல் ஆராய்கிறது. சமூகம் ஒருவரைப் பார்க்கும் விதம் மற்றும் முத்திரை குத்துதல் (Stigmatization) ஒருவரின் மனநலனை எவ்வாறு சிதைக்கிறது என்பதையும், "பிறழ்வு" என்பது வெறும் நோயல்ல, அது ஒரு பாதுகாப்பு அரண் (Defense Mechanism) என்பதையும் நிஜந்தன் நமக்கு உணர்த்துகிறார்.

கதை சொல்லும் முறை (Narrative Style)

நிஜந்தன் இக்கதையைச் சொல்லும் விதம் மிகவும் நுட்பமானது:

• தன்னிலை விளக்கம்: ஒரு கதாபாத்திரம் தனக்குள்ளேயே பேசிக் கொள்வது போன்ற 'உள்மன ஓட்டங்கள்' (Stream of Consciousness) இதில் அதிகம்.
• குறியீடுகள்: கதையில் வரும் மழை, இருட்டு, காடு அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட அறையின் அமைப்பு கூட அந்த நேரத்துக் கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையைப் (Mood) பிரதிபலிக்கும் குறியீடாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், இக்கதை ஒரு மனிதன் தன் நிழலோடு தானே சண்டையிடும் ஒரு யுத்தம். இதில் வெற்றி-தோல்வி என்பதை விட, "நான் யார்?" என்ற தேடலே பிரதானமாக இருக்கிறது.

தமிழ் இலக்கியத்தின் மனப்பிறழ்வுக் கதைகளும் 'பிறழ்வும்'

தமிழ் இலக்கியத்தில் 'அலுசினேஷன்' மற்றும் மனச் சிதைவுகளைக் கையாண்ட முன்னோடிப் படைப்புகளின் வரிசையில் 'பிறழ்' முக்கிய இடத்தைப் பிடிக்கிறது.

• எம்.வி. வெங்கட்ராமின் 'காதுகள்' (சாகித்ய அகாடமி விருது பெற்றது): நிஜந்தனின் 'பிறழ்' நாவலுக்கு மிக நெருக்கமான ஒரு முன்னோடி நூல் இது. 'காதுகள்' நாவலில் நாயகன் மகாலிங்கத்திற்கு விசித்திரமான ஒலிகள் கேட்கத் தொடங்கும் (Auditory Hallucination). தீய சக்திகள் தன்னுடன் பேசுவதாக அவன் நம்புவான். நிஜந்தனின் 'பிறழ்' இதிலிருந்து ஒரு படி மேலே சென்று, வெறும் ஒலிகளாக மட்டுமன்றி, உருவங்களாகவும் நிழல் பிம்பங்களாகவும் மனப்பிறழ்வை (Visual Hallucination) விரிவுபடுத்துகிறது.
• சுஜாதாவின் 'ஆ!': சுஜாதாவின் நாவலில், ஒரு மனிதனின் மூளைக்குள் நிகழும் மின் வேதியியல் மாற்றங்கள் எப்படி அவனை ஒரு மாய உலகிற்குள் தள்ளுகின்றன என்பதைப் பேசியிருப்பார். நிஜந்தன், சுஜாதாவின் அந்த அறிவியல் தர்க்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அதனுடன் மிக ஆழமான தத்துவார்த்த மற்றும் சமூகச் சிக்கல்களை இணைத்து 'பிறழ்' நாவலைச் செதுக்கியுள்ளார்.
• இருமை நிலை (Duality): சுஜாதாவின் கதைகளில் பெரும்பாலும் ஒரு மர்மம் இருக்கும். ஆனால் நிஜந்தனிடம் அந்த மர்மம் 'தான் யார்?' என்ற சுயத் தேடலாக மாறுகிறது. கண்ணாடியின் முன் நின்று நாயகன் தன் பிம்பத்தைப் பார்க்கும் அந்த உச்சக்கட்டக் காட்சி, எம்.வி. வெங்கட்ராமின் நாயகன் தன் காதுகளை மூடிக்கொண்டு அலறுவதற்கு இணையான ஒரு தீவிரமான தருணம்.
• சமூக முத்திரை: 'காதுகள்' நாவலில் நாயகன் ஒரு பைத்தியமாகப் பார்க்கப்படுவது போலவே, 'பிறழ்' நாயகனும் சமூகத்தால் தனிமைப்படுத்தப்படுகிறான். இந்தத் தனிமை அவனது மனப்பிறழ்வை இன்னும் தீவிரப்படுத்துகிறது.

நிஜந்தன் விட்டுச் சென்ற சுவடுகள்

எழுத்தாளர் நிஜந்தன், சுஜாதாவின் நவீனத்தையும், எம்.வி. வெங்கட்ராமின் ஆழமான அக விசாரணையையும் ஒரு சேரப் பெற்றவர். 'பிறழ்' நாவலின் மூலம் அவர் சொல்ல வருவது ஒன்றுதான்: "நாமும் நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகமும் நாம் நினைப்பது போல அத்தனை தெளிவானவை அல்ல; ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் ஒரு மர்மமான நிழல் உலகம் ஒளிந்திருக்கிறது."

மனப்பிறழ்வு என்பது ஒரு முடிவு அல்ல, அது ஒரு தொடர் ஓட்டம் என்பதை உணர்த்துவதுடன் கதை முடிகிறது. ஒரு மனிதன் தன்னைத் தானே எதிர்கொள்ளும்போது ஏற்படும் சிதைவைத் தீவிரமாகப் பதிவு செய்திருக்கும் "பிறழ்" நாவலை வாசித்து முடிக்கும்போது வாசகனுக்கு ஏற்படும் ஒருவிதமான சங்கடம், கதையைப் பற்றியது அல்ல; தனக்குள் ஒளித்து வைத்துள்ள ரகசியங்களைப் பற்றியது.

"ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் ஒரு பிறழ்ந்தவன் ஒளிந்திருக்கிறான், அவனுக்கான சந்தர்ப்பம் அமையும்போது அவன் வெளியே வருவான்" என்ற கசப்பான உண்மையை உலகுக்குச் சொன்ன நிஜந்தன், இன்று நம்மிடையே இல்லை. ஆனால், மனநலன் குறித்த தேடல் உள்ளவர்களுக்கும், மனித நடத்தையின் பின்னுள்ள அறிவியலை அறிய விரும்புபவர்களுக்கும் அவரது எழுத்துகள் என்றும் கலங்கரை விளக்கமாக இருக்கும்.

- இரா.இராஜா