மனுநீதி சோழனின் ஆட்சியில்
மக்கள் மெலிந்து கிடக்கிறார்கள்
மாடுகள் செழித்துக் கிடக்கின்றன
மாடுகள்
திகட்டத் தின்றுவிட்டு
தினவெடுத்துத் திரிகின்றன வீதிகளில்
மக்களோ
தின்க சோறின்றி
தங்களுக்குள் அடித்து சாகக் கிடக்கிறார்கள்
மனிதர்கள் பூட்டிய ரதமேறி
மாடுகளின் நலன் பேண
நகர்வலம் போகிறான்
மனுநீதி சோழன்
மனிதர்களை மறந்து
மாடுகளின் தீனிக்காக
மடிப்பிச்சை ஏந்தி
உலக நாடுகளை
உலா வருகிறான்
மனுநீதி சோழன்
மேய்ச்சல் நிலத்து
தீனிகள் போதாதென்று
மேய விடப்படுகின்றன மாடுகள்
விளைநிலங்களிலும்
வேளாண்மையை விட்டு
விரட்டப்பட்டவனுக்கென்றே
காத்திருக்கிறது
நகர்புறத்து வளரும் கட்டிடங்கள்
மேஸ்த்திரியாய், கொத்தாளாக,
சித்தாளாக, காவலனாக மாறி
வயிறு கழுவிக் கொள்வதற்கு
மேய்ந்து அழித்தது போதாதென
மனிதர்களின் சதை மீது
மையல் கொள்கின்றன மாடுகள்
மனுநீதி சோழனும்
மனம் உவந்து
மனித உயிர்களை
மாடுகளுக்குப் பரிசளிக்கிறான்
மாடுகளின் ஏப்பத்தில்
மனிதர்களின் கூச்சல்கள்
மறைந்து போகின்றன
மாடுகளின் தயவில்
கன்னக்கோலில்
மனித இரத்தம் தோய்த்த
செங்கோல் கொண்டு
சிறப்போடு ஆளுகின்றான்
மனுநீதி சோழன்....