தமிழ்நாட்டின் நீர் தேவைகளை முடக்கும் செயல் நம் நாட்டின் மாநில பிரிப்பிலேயே நடந்து முடிந்து விட்டது. குளமாவது மேடாவது என்ற பெருந்தலைவரின் சொற்களையே தலைப்பாக எடுத்து தினமணியே தலையங்கமு எழுதும் அளவிற்கு அந்த செயலை அன்று பெருந்தலைவர் ஆற்றினார். அதன் விளைவுகளின் ஆரம்பத்தைப் பார்க்கும் நற்கதியும் அவருக்கு வாய்த்தது. கம்பம்பகுதி மக்கள் அன்று வாங்கிய நிலங்களுக்கு உத்தம்பாளையம் பதிவு அலுவலகத்தில் பத்திர பதிவு நடந்தது. அதுபோலவே உடுமலைப்பேட்டையில் பத்திரபதிவு செய்யப்பட நிலங்களும் , இந்த இரண்டு இடத்திலும் பதிவு செய்யப்பட்ட அப்பெரும்பகுதில் இப்பத்திரபதிவுகள் நடகும்போது அங்கு எந்த மலையாளிகளும் கிடையாது. அந்த பகுதிகளை கேரளத்துடன் இணைக்கும்போதும் அங்கு தமிழ் முதலாளிகளும் தமிழ் வேலையாட்களும் மட்டுமே இருந்தனர். அப்பகுதிகள் அன்று சென்னை மாகணமாக இருந்தது.அதனால் என்ன நடந்தது? முல்லைப்பெரியார் போராட்டத்தின் போது அந்த தோட்டங்களுக்கு வேலக்குப் போக முதலாளிகளாலும் தொழிலாளிகளாலும் முடியவில்லை. அது கேரளம் நாடாகவும் நாம் ஆதிகாலத்து தமிழ் நாடாகவும் ஆகிப்போனோம். அடுத்தப்படியாக 1955க்கு பிறகு தெற்கே பணகுடி யில் தொடங்கி வடக்கே பொள்ளாச்சி வரையிரும் மேற்கு தெடர்ச்சி மலையில் மரங்களை வெட்டுவதற்கு - கூப்பு - விடப்பட்டது வெட்டப்பட்ட மரங்களுக்கு பதிலாக ஒரு மரம் கூட இன்று வரையும் நடப்படவில்லை .இதேக் காலகட்டத்தில் கேரள மலைப்பகுதிகளில் மரங்கள் வெட்டப்பட்டு பதிலுக்கு மரங்கள் நடப்பட்டு அவைகளும் வெட்டப்பட்டு மீண்டும் மரங்கள் நடப்பட்டு அவைகள் இன்று வளர்ந்து உள்ளதையும் காணலாம். அடுத்ததாக மலைகளில் -தமிழ்நாட்டு மலைப்பகுதிகளில் உண்ணிப்புதர்களும் யூக்கலிப்டீஸ் முதலிய மரங்களையும் 10,15 நாட்களுக்கு முன்னர் தமிழ் இந்துவில் வெளியான மரத்தையும் அப்பகுதி மக்கள் - பழங்குடியினர்- இம்மரங்களை அப்புறப்படுத்த முயன்றாலும் அனுமதிக்காத வனத்துறையினர் விடா முயற்சிகளையும் காணலாம். இந்த வெளிநாட்டு மரங்கள் சுற்றுப்புர பயங்கரவாதிகளாக செயல் பட்டு நமது மழையளவுகளையும் கணிசமாக குறைக்கிறது.ஆக வெளியில இருந்து வந்த தண்ணிருக்கும் ஆப்பு, உள்ளேயே மழைமூலமாக உற்பத்தி ஆக வேண்டிய தண்ணீரும் ஆப்பு. இந்த நிலையில் நாம் தமிழண்டா என்று நமது ஆற்றுமணலை நமக்கு தண்ணீல் தராத கேரள, கர்நாடக மாநிலங்களுக்கு தாராளமாக அள்ளி வழங்கு வதை என்னென்பது.