கீற்றில் தேட...

அண்மைப் படைப்புகள்

அலெக்சி டால்ஸ்டாய் - ரஷ்யக் குட்டிக் கதை

ஒரு விவசாயி ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை வளர்த்தார். ஆட்டுக்குட்டி ஒரு நாள் தப்பி ஒடியது. போகும் வழியில் அது ஒரு குள்ள நரியைச் சந்தித்தது. குள்ள நரி ஆட்டுக்குட்டியிடம் “எங்கே போகிறாய்?” என்று கேட்டது.

ஆட்டுக்குட்டி “நரியாரே, எனது அன்புத் தங்கையே, என்னை ஒரு விவசாயி வளர்த்தான் .எனக்கு அங்கு வாழவே பிடிக்கவில்லை. அங்கே ஒரு மோசமான ஆடு இருக்கிறது. அது ரொம்பச் சேட்டைகள் செய்யும். அது செய்யும் சேட்டை களுக்கு என்மீது பழிபோடும். அதனால் அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறி விதி விட்ட வழி யென்று போய்க் கொண்டிருக்கிறேன்.”என்று பதிலளித்தது.

இதைக்கேட்ட நரி “எனது நிலையும் இதுதான். கழுகோ, பருந்தோ கோழிக் குஞ்சைத் தூக்கிக் கொண்டு போய் விட்டால் எப்போதும் என்மீதே பழி சுமத்துகிறார்கள். அதனால் நாம் இருவரும் ஒன்றாக ஓடி விடுவோம்” என்று கூறியது.

குள்ள நரியும் ஆட்டுக்குட்டியும் இணைந்து சென்றன. கொஞ்ச தூரம் சென்றதும் அவை பசியோடிருந்த ஒரு ஓநாயைச் சந்தித்தன. அந்த ஓநாய் இந்த இருவரையும் பார்த்து “எங்கே போகிறீர்கள்?” என்று கேட்டது.

அதற்கு நரி “நாங்கள் இருவரும் விதிவிட்ட வழியே போகிறோம்”என்றது. ஓநாய் உடனே “அப்படி என்றால் நாம் மூவருமே ஓன்றாகப் போவோம்” என்றது. ஆட்டுக்குட்டி, நரி, ஓநாய் மூன்றும் ஒன்றாய் நடந்தன.

ஓநாய் திடீரென ஆட்டுக்குட்டியைப் பார்த்து “என்ன ஆட்டுக்குட்டியே, நீ எனது கம்பளிக் கோட்டை எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டாய்?” என்று கேட்டது. உடனே குள்ளநரி குறுக்கிட்டு “என்ன தம்பி உண்மையிலேயே இது உனது கோட் தானா?” என்று ஓநாயைக் கேட்டது.

ஓநாய் உடனே “உறுதியாக இது என்னு டைய கம்பளிக்கோட்டு தான்” என்றது.

“அப்படியானால் உன் கோட்டை எடுத்து கொள்வது தான் நியாயம்” என்று குள்ள நரி கூறியது. ஆட்டுக்குட்டி பயத்தில் இல்லை என்று கத்தியது. ஆனால் உடனே ஓநாய்  ஆட்டுக்குட்டி யைக் கொன்று அதன்  தோலை உரித்து எடுத்து விட்டுத் திண்ண ஆரம்பித்தது. குள்ள நரிக்கும் பங்கு கிடைத்தது.

நீதி: சேரிடம் அறிந்து சேர்.

  

 

அமெரிக்க எழுத்தாளர் அம்புரோஸ் பீயர்ஸின் குட்டிக்கதைகள்

அரசநீதி

மதகாவோ நாட்டு அரசனுக்கும், போர்னி காஸ்கர் நாட்டு அரசனுக்கும் ஒரு தகராறு ஏற்பட்டு விட்டது. மதகாவோ அரசன் போர்னி காஸ்கர் அரசனுக்குப் பின் வரும் கடிதம் எழுதினான்:

“இந்த விசயம் பற்றி நாம் தொடர்ந்து பேச வேண்டுமானால், அதற்கு முன் உங்கள் தூதரை என் தலைநகரிலிருந்து  நீங்கள் திரும்ப அழைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.”

போர்னிகாஸ்கர் அரசனுக்கு இது அத்து மீறிய கோரிக்கையாக இருந்தது. அதனால் இவன் கோபமடைந்து மதகாவோ அரசனுக்குக் கடிதம் எழுதினான்.

“என் தூதரை நான் திருப்பி அழைத்துக் கொள்ள முடியாது. மேலும், உங்கள் கோரிக்கை யை நீங்கள் வாபஸ் பெறாவிட்டால் நான் என் தூதரை வாபஸ் வாங்கிக் கொள்வேன்”

இந்த மிரட்டலைக் கண்டு மதகாவோ அரசன் அஞ்சி நடுங்கினான். அவன் போர்னி காஸ்கர் அரசனின் காலில் விழுந்து அவனது முடிவை ஏற்றுக்கொண்டான்.

தந்தையும் மகனும்

சொன்ன பேச்சுக் கேட்காத முன்கோபியான தனது மகனிடம் அப்பா சொன்னார். “மகனே கோபம் கூடாது. கோபம் இருந்தால் உனது தவறை உணர்ந்து கொள்ள முடியாமல் போகும். அடுத்த முறை கோபம் வரும் போது ஒன்றிலிருந்து நூறுவரை எண்ணி விட்டுத்தான் அசைய வோ,பேசவோ செய்வேன் என்று எனக்குச் சத்தியம் செய்து கொடு”

மகன் உடனே சத்தியம் செய்து கொடுத் தான்.உடனே அப்பா தனது கைத்தடியால் மகனை அடிக்கத் தொடங்கினான். மகன் ஒன்று, இரண்டு, மூன்று,நான்கு என்று எண்ணத் தொடங்கினான். ஆனால் துரதிருஷ்டவசமாக அவன் எழுபத்தைந்து எண்ணி முடிந்ததும் அப்பா பயந்து போய் பக்கத்தில் நின்ற வாடகை வண்டியிலேறி ஓடி விட்டான்.

மனிதனும் மின்னலும்

ஒருவன் தனது அலுவலகத்துக்கு வேகமாகப் போய்க் கொண்டிருந்தான்.அவனைத் தொடர்ந்து வந்த மின்னல் அவனை முந்திக்கொண்டது. மின்னல்  அவனைவிட ஒரு அங்குலம் முன்னதாக வே சென்று கொண்டிருந்தது. அவனைப் பார்த்து மின்னல் சொன்னது:

“உன்னை விட நான் மிகவேகமாக ஓடுவேன்.” அதற்கு அலுவலகத்துக்கு ஓடுகிறவன் பதில் சொன்னான்:

“அது சரிதான், ஆனால் நான் எவ்வளவு தூரம் ஓடவேண்டும் என்பதை நினைத்துப் பார் மின்னலே!”

அப்பாவி

ஒரு அப்பாவி மனிதன் ரோட்டில் நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தபோது யாரோ ஒரு அந்நியன் அவனை உருட்டுக் கட்டையால் அடித்து நொறுக்கி விட்டான்.

அடிபட்டவனை நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தினர். அந்த அப்பாவி மனிதன் நீதிபதியைப் பார்த்து “இந்த உலகத்தில் எனக்கு ஒரு விரோதி கூடக் கிடையாது.”என்றான்.

“அதனால்தான் நான் அவனை அடித்தேன்” என்றான் உருட்டுக் கட்டைக்காரன்.

நீதிபதி: “அடித்தவனை விடுதலை செய்கி றேன். விரோதிகள் இல்லாதவனுக்கு நண்பர்களும் இருக்க முடியாது. நீதிமன்றம் இப்படிப்பட்ட வர்களுக்காக நடத்தப்படவில்லை” என்று தீர்ப் பளித்தார்.

விதவையும் அழகும்

ஒரு விதவை தனது கணவனின் சமாதி அருகில் நின்று அழுது கொண்டிருந்தாள். அப் போது ஆடம்பரமான ஒருவன் அவள் அருகில் வந்து மரியாதையுடன் “நான் உன்னை நீண்ட காலமாகக் காதலித்து வருகிறேன்” என்று கூறினான்.

“சீ! போடா அயோக்கியப் பயலே! தூரப்போயிடு! காதலைப் பற்றிப் பேச இதுவா நேரம்?” என்றாள் அவள்.

அதற்கு அவன் சொன்னான்.”நான் என் காதலை இப்போது உன்னிடம் தெரிவித்திருக்கக் கூடாது. ஆனால் உன் அழகு என் அறிவைக்  குருடாக்கி விட்டது”

“நான் அழாமல் இருக்கும் போது நீ என்னைப் பார்த்தால் இப்படிப் பேச மாட்டாய்” என்றாள் அந்த விதவை.

சிங்கமும் ஆடும்

சிங்கத்தைப் பார்த்து செம்மறியாடு சொன்னது: “ நீ ஒரு கொடூரமான சண்டைக்கார மிருகம். அதனால் தான் உன்னைத் துப்பாக்கியால் வேட்டையாடுகிறார்கள். என்னைப் பார் நான் அமைதியான பிராணி அதனால் மனிதர்கள் என்னை வேட்டையாடுவதில்லை”

அதற்குச் சிங்கம் பின்வரும் பதிலைக் கூறியது “அவர்கள் உன்னை வேட்டையாட வேண்டிய அவசியமே இல்லை. அதற்குப் பதில் உன்னை வளர்க்கிறார்கள் அல்லவா?”

சிங்கமும் சுண்டெலியும்

ஒரு சிங்கம் ஒரு சுண்டெலியைப் பிடித்து கொல்லப் போனது. அப்போது சிங்கத்தைப் பார்த்து சுண்டெலி சொன்னது. “என் உயிரை நீ காப்பாற்றினால் உனக்கு ஒரு நாள் பதிலுக்குப் பெரிய உதவி செய்வேன்”

சிங்கம் இரக்கப்பட்டு சுண்டெலியை உயிரோடு விட்டுவிட்டது. கொஞ்சகாலம் கழித்து சிங்கம் வேடர்கள் விரித்த வலையில் சிக்கிக் கொண்டது. அந்த வழியாக வந்த சுண்டெலி தனக்கு உயிர்ப் பிச்சையளித்த சிங்கம் நாதியில் லாமல் கிடப்பதைப் பார்த்தது. உடனே அதன் வாலைக் கடித்துத் தின்று விட்டது.

- தமிழில்: எஸ்.ஏ.பி.

Pin It


‘குஜிலிக்கடைப் பதிப்புகள்’ என்றழைக்கப்பட்ட இக்குறுநூல்கள் சமூக நிகழ்வுகளை அடித்தளமக்கள் அறிந்து கொள்ளப் பெரிதும் துணை புரிந்துள்ளன.

இவ்வகையில் தமிழ்நாட்டில் அறிமுகமான ரயில்போக்குவரத்தும் குஜிலிக்கடைப் பதிப்புகளின் கருப்பொருளாக அமைந்தது.

 

பத்திரிகைகள் பரவலாக அறிமுகமாகாத காலத்தில், பாடல் வடிவில் குறுநூல்களை அச்சிட்டுப் பரப்பும் பழக்கம் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் வழக்கில் இருந்தது. தொழில்முறைப் பாடகர்கள் இப்பாடல்களைப் பொது இடங்களில் பாடி மக்களிடம் அன்பளிப்புப் பெற்று வாழ்ந்தனர். கல்வியறிவுடையோர் இவற்றை உரக்கப்படிக்க, அவரது உறவினர்களும், அக்கம் பக்கத்தாரும் கேட்டு மகிழும் வழக்கம் இருந்தது.

‘குஜிலிக்கடைப் பதிப்புகள்’ என்றழைக்கப் பட்ட இக்குறுநூல்கள் சமூக நிகழ்வுகளை அடித்தளமக்கள் அறிந்து கொள்ளப் பெரிதும் துணை புரிந்துள்ளன.

இவ்வகையில் தமிழ்நாட்டில் அறிமுகமான ரயில்போக்குவரத்தும் குஜிலிக்கடைப் பதிப்பு களின் கருப்பொருளாக அமைந்தது.

தமிழ்நாட்டில் முதன் முதலாக ராயபுரத்தில் ரயில்பாதை அமைக்கப்பட்டதையும், அதில் ரயில் ஓடத் தொடங்கியதையும் ‘இராயபுரம் ரெயில்வே ஸ்டேஷன் கடைக்கால் கும்மி’ என்ற குறுநூல் குறிப்பிடுகிறது.

‘சென்னப் பட்டணமென்னுங் கெடி ஸ்தலத்தில்

தன்னாலே ரெயில்போட ராயபுரத்தில்’

என்று தொடங்கும் இக்குறுநூல் நாவாப், கவர்னர் ஜெனரல், மேஜர் கர்னல் ஆகியோரும் சிப்பாய் களும் கூடி கடைக்கால் செய்த நிகழ்வைக் கூறிவிட்டு பின்னர் ரெயில் புறப்படும் நிகழ்வைக் கூறி முடிகிறது.

சிந்து இலக்கிய வகையில் வழிநடைச் சிந்து என்பதும் ஒன்று. புண்ணியத்தலங்களுக்கு நடந்து செல்பவர்கள் பாடிக் கொண்டு செல்லும் வகையில் இது அமைந்திருக்கும். புறப்படும் ஊரில் தொடங்கி புண்ணியத்தலம் முடிய இடையில் உள்ள ஊர்களின் சிறப்பையும் புண்ணியத்தலத்தின் சிறப்பையும் கூறுவது வழிநடைச்சிந்தின் இயல்பாகும்.

இதே முறையில் ‘தென்னிந்தியா ரெயில்வே என்னும் கர்னாடகப் புகைவண்டிச் சிந்து’ என்ற குறுநூல் உருவாகியுள்ளது. சென்னை எழும்பூர் ரயில் நிலையத்தில் புறப்படும் ரயில், திருநெல் வேலிக்கும் தூத்துக்குடிக்கும் கடலூர், தஞ்சாவூர் வழியாக சென்றடைவதை இந்நூல் கூறுகிறது. வழியில் உள்ள ரயில் நிலையங்கள் இச்சிந்தில் இடம் பெற்றுள்ளன. சான்றாகச் சில பகுதிகள் வருமாறு :

டிக்கட்டுகள் வாங்கி இக்கட்டில்லாமலே

பக்குவமாகவே தக்கபடி போடுவோம்.

சைதாப்பேட்டை ஸ்டேஷன் சார்ந்த பரங்கிமலை பயிலாகிரெயில் வண்டி பார்மீதிலே போகும்

பல்லாவரம்பாரு பக்கத்தில்வண்ட லூரு எல்லாருந்தங்குங்கூடு வாஞ்சேரியிதுபாரு

அதகதுயீடேற ஆண்டவனைப் போற்றும் சிங்கப்பெருமாள்கோயில் ஸ்டேஷனிது பாரு

தங்கியிளைப்பாறி தாகவிடாய்தீர

செங்கற்பட்டு ஸ்டேஷன் சிறப்பதாய் நாம் வந்தோம்

கோர்ட்டுமுதலான தூக்குமரங்களும்

மேட்டிமையாய்ச்செயில் தாட்டியாய்த்தோற்றம்”

-

“விக்கிரவாண்டி விழுப்புரந்தாண்டி பக்கத்திலே

கெங்கைதகுண்டான்தண்டி சிறப்பான ரெயில் வண்டி

விந்தைமிகும் திருநெல்வேலி இதோ வந்தோம்

எத்தும் திட்டப்பாறை நேர்த்தியாய் நாம் வந்து

தூத்துக்குடிதுலை தூரமேநாம் வந்தோம்.”

ரயிலில் பயணம் செய்யாதாரும் ரயில் செல்லும் வழியை உணரும் வகையில் இச்சிந்து அமைந்துள்ளது.

ரயில் ஊழியர்கள் நடத்திய வேலைநிறுத்தம் குறித்து குறுநூல் ஒன்று வெளியாகியுள்ளது. வேலை நிறுத்தத்தின் விளைவுகள் இக்குறுநூலில் பின்வருமாறு இடம் பெற்றுள்ளன.

“அரக்கோணம் ஜோலார்பேட்டை

அர்த்தமுள்ள ராயபுரம்

பொற்கொடியே வேலைக்காரர்

அற்புதமாய் நின்றார் தினம்

பாசெஞ்சரின் வண்டியும் போச்சு

படுத்து வண்டிகள் உறங்கலாச்சு

ஊரும் போக வந்த செனங்கள்

உத்தமர் டேசனில் நிற்கவுமாச்சு

அரக்கோணம் தனில் வசிக்கும்

அன்புடைய பயர்மென் டிரைவர்

முப்பத்தேழு வேலைக்காரர்

மொய்குழலே நின்றுவிட்டார்

வண்டிக்காரர் பிழைப்புந்தான் போச்சு

சால்ட் கொட்டாய் கடைகளும் பாழாச்சு

உண்டைப் பயிரெல்லாம் ஊசிக்

கடைகளில் தூசி அடைந்ததைப் பாருங்கடி.”

இது போன்று 1913 ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த வேலை நிறுத்தம் குறித்தும் ‘மெட்ராஸ் ரெயில் கலகம்’ என்ற தலைப்பில் குறுநூல் ஒன்று வெளியாகியுள்ளது. வேலை நிறுத்தத்தை அதிகார வர்க்கத்தின் மொழியில் ‘கலகம்’ என்று குறிப்பிட் டாலும் வேலை நிறுத்தத்தின் விளைவுகளை,

“டிக்கட் கலெக்டர்கள் சேனபேர் நின்றிட்டார்

செழிப்பான கார்டுகள் முடுக்காகப் போய்விட்டார்.

டேசன் தோறும் நாய் நரியோடுது

சென்று பார்த்தால் சாமான் அங்கங்கே கிடக்குது.”

“சென்றலில் டேஷன் பாருங்கடி யிங்கே

சேரும் ஜெனக் கூட்டம் காணோமடி

தங்கி நின்றுப் பார்த்தால் நாய்களு மோடியே

தாவித் திரியுது பாருங்கடி”

“உருளைக் கிழங்கு கருப்பாச்சி யிங்கே

உற்றதோர் வெங்காயம் வேம்பாச்சி”

என்று பதிவு செய்துள்ளது. மேலும் அவ்வப் போது நடந்த ரெயில் விபத்துக்களை மையமாகக் கொண்டும் குறுநூல்கள் வெளியாகியுள்ளன.

Pin It

ப.கவிதா குமார் எழுதிய

உத்தப்புரங்களும் சாதியத்தின் அந்தப்புரங்களும்

அழகியலோடும், இடதுசாரிக் கவிஞனுக்கே உரிய அரசியலோடும் தம் கவிதைகளைப் படைத்துவருபவர்            ப.கவிதா குமார், உத்தப்புரங்களும் சாதியத்தின் அந்தப் புரங்களும் என்ற இந்நூலின் மூலம், தீக்கதிர் நாளிதழ் மற்றும் கீற்று இணைய இதழ் போன்றவற்றில் அவ்வப்போது எழும் பிரச்சனைகளையொட்டித் தாம் எழுதிய கட்டுரைகளைத் தொகுத்து வெளியிட்டதன் மூலம் இடதுசாரி அரசியல் சார்ந்த எழுத்துலகோடு தம்மை உறுதியாக நிலை நிறுத்த முயன்றுள் ளார்.

சமீப காலங்களில் தமிழக அரசியலில் சூடு கிளப்பிக் கொண்டிருக்கும் உத்தப்புரம் சிக்கல்கள், ஆயுள் தண்டனைக் கைதிகளின் நிலை, மதுரை மேலவாசல் மக்களின் இடப் பெயர்வுப் பிரச்சனை, நவீன முறையிலான அரிசி கடத்தல், கொத்தடிமைகள், நவீன கொத்தடிமைத் திட்டமான சுமங்கலித் திட்டம், கந்துவட்டிக் கொடுமைகள், சிதிலமாகிவரும் சிட்கோ வீடுகள் போன்ற பல சமகால நிகழ்வுகள் கவிதா குமாரின் கைவண்ணத்தில் கட்டுரையாகியுள்ளன.

பிற இதழ்களில் இத்தகைய பொருட்கள் குறித்த கட்டுரை கள் எழுதும்போது அது தனிப்பட்ட இயக்கங்கள், நபர்கள் பற்றிய எத்தகைய விமர்சன எல்லைகளையும் நீட்டித்துச் செல்ல வாய்ப்புள்ள கருப்பொருட்கள் இவை. ஆனால், அவற்றை யெல்லாம் கூர்மையான சமூகப் பார்வையோடு பார்க்கப் பயின்றிருக்கிறார் ப.கவிதா குமார்.

இந்த நூலில் தனித்துத் தெரிவது அதன் கடைசிக் கட்டுரையான “கண்ணாமூச்சி ரே. . . ரே...”. கவிதா குமாரின் எழுத்து அடுத்துப் பயணிக்க வேண்டிய திசைவழியைச் சுட்டும் கட்டுரையாகும் இது. தன் வாழ்வின் இளமைப் பருவத்தில் கடந்த காற்றை வெகு அற்புதமாகவும், அதே நேரம் அதன் சமூக விமர்சனத் தன்மை குன்றாமலும் இக்கட்டுரை உருவாகி யுள்ளது. தம் காலத்தில் தாம் அனுபவித்த சுற்றுச் சூழல்கள், விளையாட்டுக்கள், விளையாடுவதற்கான இடங்கள் போன்றவை தம் குழந்தைகளுக்கு இல்லாமல் போனதன் ஏக்க வெளிப்பாடாகவும், அதே நேரம் நம் காலத்தின் குழந்தைகளுக் கான சுற்றுச் சூழல் களங்கள் நாகரிகத்தின் பெயரால் கொடூர மாகச் சிதைக்கப்பட்டதன் சாட்சியங்களை மனவலியோடு எடுத்துவைக்கும் கட்டுரையாக இது மலர்ந்துள்ளது.

நூலின் இதர கட்டுரைகளில் பல நாளிதழின் அன்றாடத் தேவைகளுக்கான விவரத் தொகுப்புக்களாகச் சுருங்கி விடுகின் றன. தமக்கான  இடங்களைப் படைப்பூக்கமுள்ள கட்டுரைகளுக் கான தளமாக மாற்றும் வித்தையும், தேவையும், அதற்கான உழைப்பும் தொடர் எழுத்தின் மூலமாகக் கவிதா குமாரின் கைளை வந்தடைதல் இடதுசாரி எழுத்துலகத்தின் இன்றைய தேவைகளுள் ஒன்றாக உள்ளது.

- ஸ்ரீரசா

வெளியீடு: கயல் வெளியீட்டகம்,

னு-1, தமிழ்நாடு வீட்டுவசதி வாரியக் குடியிருப்பு,

சொக்கிகுளம், மதுரை- 625 002. விலை ரூ. 50.

Pin It

கம்போடிய நாட்டுப்புறக் கதை

தமிழ் வடிவம் - ச.மாடசாமி

 

1.

சோவானும், ஜோரணியும் காதலர்கள். சோவான் என்றால் தங்கமானவன் என்று பொருள்; ஜோரணி என்றால் மின்னுகின்ற அணிகலன் என்று பொருள். கம்போடியப் பெயர்களில் இந்திய மொழிகளின் செல்வாக்கு அதிகம்.

ஜோரணியின் தந்தையிடம் சோவான் பெண் கேட்டுப் போனான். முதல் பார்வை யிலேயே அவருக்குச் சோவானைப் பிடிக்க வில்லை. சோவான்  ஏழைக்குடும்பத்தில் பிறந்த வன்.ஜோரணியின் தந்தை அந்த ஊரின் செல்வந்தர் களில் ஒருவர்.

ஆனால், பெண் கேட்டு வருபவனிடம் ‘கிடையாது போ’ என்று மூர்க்கத்தனமாய் மறுக்க அந்தக் காலச் சம்பிரதாயத்தில் இடமில்லை. அதே நேரம், பெண் வீட்டார் நினைத்தால் மணமக னுக்குக் கடினமான பரீட்சைகள் வைக்கலாம். தேறி வந்தால் மட்டுமே பெண் தருவதாக வாக்கு அளிக்கலாம்.

ஜோரணியின் தந்தை, பெண் கேட்டு வந்தவனிடம் சொன்னார்: “பார்க்கலாம். அதற்கு முன்னால் உனக்கொரு பரீட்சை”.

2

மணமகன் பரீட்சைகள் எல்லாம் தைரியத்துக் கும் உறுதிக்குமான பரீட்சைகள்தான்.

சோவானுக்குப் பெண் வீட்டார் வைத்த பரீட்சை இது :

ஊர்க் கோடியில் - மலையடிவாரத்தில் ஒரு குளம் உள்ளது. குளிர்ச்சியான குளம். அந்தக் குளத் தில் கழுத்தளவு தண்ணீரில் சோவானை நிறுத்து வார்கள். காலை மட்டும் கட்டி விடுவார்கள். மூன்று நாள் இரவும் பகலும் தண்ணீரில் நின்று குளிரைத் தாங்க வேண்டும். வெதுவெதுப்பான இடத்துக்கு நகரக் கூடாது. வெப்பத்தைத் தேடிப் போகக் கூடாது.

இரண்டு நாள் பொழுதைச் சமாளித்தான் சோவான். மூன்றாம் நாள் காலையில் உடம்பு லேசாக நடுங்கியது. சோவான் தத்தளிக்க ஆரம்பித்தான்.

அப்போது, தூரத்தில் மலையுச்சியில் யாரோ மூட்டிய நெருப்பு எரிந்து கொண்டிருந்தது. நீரில் கிடந்தவனுக்கு நெருப்பைப் பார்த்ததும் ஒரு மலர்ச்சி. அந்த நெருப்பைத் தொடுபவனைப் போல கையை நீட்டி நீட்டி விளையாடினான். சும்மா அது ஒரு பாவனைதான். நெருப்பு வெகு தூரத்தில் மலையுச்சியில் எரிந்து கொண்டு இருந் தது.

அந்த நேரம் பார்த்து ஜோரணியின் தந்தை அங்கு வந்தார். சோவான் செய்வதைப் பார்த் தார்.பரீட்சையில் காப்பி அடிக்கும் மாணவனைப் பிடித்த ஆசிரியர் போலக் குதித்தார்.

“நீ குளிர் காய்ஞ்சிட்டே!  நான் ஒத்துக்க மாட் டேன். பரீட்சையில் தோத்துட்டே!” என்று கூச்சலிட் டார்.

சோவானுக்குக் கோபம் வந்தது “மலை உச்சி யில் இருக்கு நெருப்பு. இங்க இருந்து நான் எப்படி குளிர்காய முடியும்?” என்று கத்தினான்.

“அதெல்லாம் முடியாது! வா! பஞ்சாயத்தில் பேசிக்கலாம்” என்றார் ஜோரணியின் தந்தை.

3

ஊர்ப் பஞ்சாயத்து கூடியது.

ஊர்த்தலைவர் ஒரு தலையாட்டி. சபலபுத்தி வேறு. பஞ்சாயத்துக்கு முதல்நாளே ஜோரணியின் தந்தை அவருக்குப் பரிசுப் பொருள்கள்  அனுப்பி வைத்திருந்தார். எனவே, விசாரணைக்கு முன்பே தீர்ப்பு தயாராகி விட்டது.

சோவான் தொண்டை வறளக் கத்தித் தன் நியாயத்தை எடுத்துச் சொன்னான். அது -அம்பலம் ஏறாத பேச்சு.

தலைவர் தீர்ப்பு சொன்னார்: “சோவான் மலை உச்சியில் எரிந்த நெருப்பை நோக்கிக் கையை நீட்டிக் குளிர் காய்ந் திருக்கிறான். எனவே பரீட்சையில் தோற்று விட் டான். இனி அவனுக்கு ஜோரணியைக் கைப் பிடிக்கத் தகுதியில்லை. மேலும் அவன் இந்தப் பஞ்சாயத்தாரின் மேன்மை யான காலத்தை விரயம் செய்ததால் பஞ்சாயத்தார் அனைவருக்கும் இன்று இரவு அவன் ஒரு விருந்து வழங்க வேண்டும்”.

4

தீர்ப்பைக் கேட்டு உருக்குலைந்தான் சோ வான். ஜோரணி இல்லை என்று ஆனதோடு, விருந்துச் செலவையும் தலையில் கட்டி விட்டார் தலைவர்.

விருந்து ஏற்பாட்டுக்கு அங்குமிங்கும் அலைந்து கொண்டிருந்தபோதுதான் சோவான் நீதிமான் முயலைச் சந்தித்தான்.

நாட்டுப்புறக் கதைகளில், சிக்கலான கரட்டு வழக்குகள் நடக்கும்போதெல்லாம் மத்தியஸ்தம் பண்ண பட்டம் கட்டாத நீதிபதியாக ஒரு விலங்கு வரும். நம்மூர்க் கதைகளில் ‘நரி’ அப்படி வரும்; ஆப்பிரிக்கக் கதைகளில் ‘சிலந்தி’; கம்போடியக் கதைகளில் ‘முயல்’. வெறும் முயல் அல்ல ‘நீதி மான் முயல்’

“என்னப்பா சோவான்! இப்படி வேர்த்து விறுவிறுத்து அலையுறே?” என்று நீதிமான் முயல் நிறுத்திக் கேட்டது.

சோவான் நடந்தது பூராவும் முயலிடம் சொன்னான். முயல் பொறுமையாகக் கேட்டது.

“ சரி! சரி! நானும் விருந்துக்கு வர்றேன்!”

பிறகு சோவானை அருகில் அழைத்தது. அவன் காதில் ஏதோ கிசுகிசுத்தது. சோவான் முகத் தில் இப்போது புன்னகை. தொங்கிக் கிடந்த தலை நிமிர்ந்தது.

5

விருந்து தயாராகி விட்டது.

பஞ்சாயத்தாரில் முக்கியமானவர்களுக்கு ஒரு பெரிய மேசையில் விருந்து பரிமாறப்பட்டது. தலைவர் மேசை முன் மையமான இடத்தில் அமர்ந் தார். அவரது சகாக்களும்கூட வந்து அமர்ந்தார்கள். நீதிமான் முயலும் மேசை முன்னால் ஒரு நாற்காலி யில் இடம் பிடித்தது.

முதலில் சூப் பரிமாறப்பட்டது. தலைவர் ஆர்வமாய் சூப்பை உறிஞ்சினார். ஒருமுறை... பிறகு மற்றொரு முறை! ச்சீ! முகஞ்சுளித்தார்.

“என்ன, சூப்பில் உப்பில்லையே...?” என்றார்.

சோவான் பணிவாகப் பதில் சொன்னான்: “சூப்பில் உப்பு போடவில்லை. உப்பு டப்பாவை சூப்பின் பக்கத்திலேயே வைத்து விட்டோம். டப்பாவில் இருக்கும் உப்பின் ருசி சூப்பில் இறங்கி இருக்குமே!”

தலைவர் கடுகடுத்துப் பேசினார்: “அதெப் படி? உப்பைப் போட்டால்தானே சூப்பில் உப்பு ருசி கிடைக்கும். உப்பைப் பக்கத்தில் வைத்தால் கிடைக்குமா? நீ சொல்றது கிறுக்குத் தனமா இருக்கே!”

நீதிமான் முயல் காத்திருந்த தருணம் இது. உடனே தலைவரைப் பார்த்துக் கேட்டது:

“மலை உச்சியில் எரியும் நெருப்பின் வெப் பம் தண்ணிக்குள்ள இருக்குறவன் கைக்கு இறங்கு மாம்! பக்கத்தில் வைத்த உப்பு டப்பாவில் இருக் கும் உப்பின் ருசி சூப்புக்குள்ள இறங்காதாம்! இதென்னய்யா நியாயம்?”

தலைவர் திருட்டு முழி முழித்தார். சந்தர்ப் பம் பார்த்து சகாக்களும் காலை வாரினார்கள்.

“ஆமய்யா நாமதான் கிறுக்குத்தனமா தீர்ப்பு சொல்லிருக்கோம். தலைவரே! தீர்ப்பைத் திருத் துங்க. எங்களுக்கு சூப்பில் உப்பு வேணும்!”

உப்புக்காகக் கட்சி மாறிய சகாக்களை முறைத்துக் கொண்டே தலைவர் மறுதீர்ப்பு வழங்கினார்:

“குளத்துத் தண்ணீரில் நின்று கொண்டு சோவான் மலை உச்சியில் எரிந்து கொண்டிருந்த நெருப்பில் குளிர்காய வாய்ப்பில்லை.எனவே அவன் பரீட்சையில் தோற்கவில்லை. அவசரப் பட்டுத் தவறு செய்தவர் ஜோரணியின் தந்தை தான்!”.

திருத்திய தீர்ப்புக்குப் பலத்த கைதட்டல்.

நியாயத்தைப் பெற்று விட்ட சந்தோசத்தில் நீதிமான் முயல் உப்பைத் தூவித் தூவிக் காரட் சூப்பை வெளுத்துக் கட்டியது.

நாட்டுப்புறக் கதைகளில் நியாயம் என்பது ‘பதிலுக்குப் பதில்’ தான்!.

Pin It

எனது வடக்கேமுறி அலிமா நாவலுக்கான தோழர் மேலாண்மை பொன்னுச்சாமியின் செம்மலர் மதிப்புரை வாசித்தேன்.

‘...அலிமா’ நாவலை ஒரு யதார்த்தவாதப் பிரதி என நிறுவிட மே.பொ. தனது முன்னுரையில் முயற்சிப்பதை என்னால் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது. அது அவருடைய பார்வை - சுதந்திரம்.

‘வடக்கேமுறி அலிமா-நாவல் அத்தனை எளிதாக எவராலும் புரிந்து கொள்ள முடியாத பிரதி’ என நான் எந்த இடத்திலும் குறிப்பிட்டிருக்க வில்லை. மேலும், அத்தியாயங்களை மாற்றிக் கலைத்து அடுக்குவது என் எழுத்தனுபவத்தில் புதிய விஷயமுமில்லை. ‘மீன்காரத் தெரு’ முதல் இந்த உத்தியை நான் தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்கிறேன். நாவல் வாசகனுக்குத் தொடர்கதை வாசிப்பது போன்ற சலிப்பைத் தந்துவிடக் கூடாதென்னும் எச்சரிக்கை உணர்வே இதன் காரணம். நான் மட்டு மல்ல, நவீன தமிழிலக்கியச் சூழலில் எல்லா நாவ லாசிரியர்களும் இதையே செய்கிறார்கள்.

தோழர் மேலாண்மையின் மதிப்புரையில் மேலும் இரண்டு இடங்களைக் குறிப்பிட்டு நான் பதிலளிக்கக் கடமையுள்ளது.

அ) “இஸ்லாமிய படைப்பாளிகளுக்கே ஒரு மிகப்பெரிய அகச்சிக்கல் இருக்கிறது. மறு வாசிப்பு, மறுயோசிப்பு, எதிர்வாசிப்பு என்றெல் லாம் இதிகாச, வரலாற்று இலக்கியங்களை மறுபடைப்புச் செய்து முன்வைக்கிற உரிமை, இஸ்லாமிய படைப்பாளிகளுக்கு இருப்பதில்லை. மதப் பண்பாட்டுப் பழைமைகளைச் சுட்டிக் காட்டி விமர்சிக்கிற கடமையையும் செய்ய முடிவ தில்லை.”

தோழர் குறிப்பிடுவது போன்ற அகச்சிக்கல் இருந்திருப்பின் கீரனூர் ஜாகிர் ராஜா எழுத வந்து, அடையாளப்பட்டிருக்கவே முடியாது. இவர் குறிப்பிடுகின்ற மறுவாசிப்பு, மறுயோசிப்பு, எதிர்வாசிப்பு இதைத்தான் கடந்த 16 ஆண்டு களுக்கும் மேலாக என் எழுத்து முன் வைக்கிறது. 50-க்கும் அதிகமான சிறுகதைகள், 5 நாவல்கள், பல விமர்சனக் கட்டுரைகள், கவிதைகள் என என் படைப்புகள் உரையாடுவதெல்லாம் இஸ்லா மியப் பழமைவாத, அடிப்படை வாதங்களுக்கு எதிராகவே. முன் எப்போதும் இல்லாத அளவு இஸ்லாமியத் தளத்தில் ‘முற்போக்காளர்களின்’ பங்களிப்பு பெருகியுள்ள காலம் இது. தோழர், தூய மதவாதத்ததை முன்னிறுத்தும் ‘மார்க்க எழுத்தாளர் களை’ மட்டுமே அறிந்திருக்கிறார் போலும். நாங்கள் ‘இஸ்லாமிய எழுத்தாளர்கள்’ எனப் பொத்தாம் பொதுவாகக் குறிப்பிடப்பட்டாலும் ‘அ இஸ்லாம் எழுத்தாளர்கள்’ என்றே கட்டம் கட்டப்பட்டும், புறக்கணிப்பு, மிரட்டல், விலக்கம் போன்றவைகளால் எமது சகஜ நிலை பாதிக்கப் பட்டும் இயங்கி வருவதைத் தோழர் அறியாது போனார்.

அன்றைய அரேபியச் சூழலுக்கேற்ப இயற்றப்பட்ட இஸ்லாமியச் சட்டங்களை புனர் நிர்மாணம் செய்யக்கோரும் கலக மனமும், புனித நூலான குரானை மறுவாசிக்கத் தூண்டும் ஆய்வு மனமும், மனிதப்பிறவியாக வாழ்ந்து மறைந்த இறுதித் தூதர் முகம்மது நபிக்கு உருவம் தந்து

அழகு பார்த்த கலைமன வேட்கையும் தோழர் மேலாண்மை இயங்கிவரும் தமிழிலக்கியச் சூழலில் நிகழ்த்தப் பட்டவைதான்!

ஆ) “இந்த நிகழ்கால நிஜம் இந்த நாவலின் உள்ளடக்கத்தை நிர்ணயிப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. சுதந்திரப் பிரியையான பட்டாம்பூச்சி சிறுமியை இடுகாட்டில் விளையாட விடுவதே ஒரு குறியீடுபோல இருக்கிறது.

பர்தாவுக்குள், மதப்பண்பாட்டு ஒழுக்க வரையறைக்குள்ளும் தன்னை ஒடுக்கிக் கொள்ளாத ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கை எத்தகைய அவலமான சீரழிவை எதிர்கொள்ளும் - என்று நாவல் சொல்லி முடிகிறது”.

ஒரு இஸ்லாமியன் மரணித்தால் அவனை அடக்கம் செய்விக்கின்ற சமாதிக்குள் இறைவனால் அனுப்பப்படும் முன்கர்-நக்கீர் தோன்றி விசாரணை செய்வார்கள்....இது குரான் அறிவிக்கின்ற நியமம். எனது நாவல் நாயகி அலிமா ஒவ்வொரு சமாதி யாய்த் தட்டி எழுப்பி விசாரணை செய்வதன் மூலமாக மானுடப் பிறவியை முன்கர்-நக்கீருக்கு இணையாக மாற்றுவதுடன் புராணீகங்களைப் பகடி செய்யும் வேலையையும் அந்த புனைவு முன்வைக்கிறது.

தோழர் குறிப்பிடும் ‘அகச்சிக்கல்’ இருந் திருக்குமானால் வடக்கேமுறி அலிமாவைச் சிந்திப்பதே பாவமாகி நரக நெருப்புக்குழி எனக்குத் தோண்டப்பட்டதை எண்ணி எண்ணி இம்மையில் நொந்தழியும் ஜென்மமாகியிருப்பேனே! இடு காட்டில் விளையாட விடுவது எதன் குறியீடு என்று தோழர் புரிந்திருக்கிறார்? புரியவில்லை. மத ஆச்சாரங்களைப் பேணாத ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கை சீரழிந்து போகும் என்கிற கருத்தையா எனது நாவல் முன் வைக்கிறது?

என் நூலுக்கு எதிர்காலத்தில் வரப்போகும் விமர்சனங்களின் வழி எல்லா அகச் சிக்கல்களுக்கும் தீர்வு உண்டாகும்.

- கீரனூர் ஜாகிர்ராஜா

Pin It