ஆயிரம் முறை சொன்னேன்
இவள்தான் கேட்கவேயில்லை

நாங்கள் நுழைந்தபோது
மனசு நெளிந்து சிரித்து வைத்தீர்கள்

விட்டத்தில் கவிழ்த்து வைத்திருந்த
கருவாட்டுச் சட்டிபோல்
எங்களுக்காவும்
சில வார்த்தைகள் இருந்தன

தம்பி குழந்தையை இடுப்பில் சுமந்தபடி
கைநீட்டும் உங்களைப்போல்
சம்பிரதாயத்திற்குத் தாவ
தெரியவில்லை
என் மகளுக்கு

தண்ணீர்ப் பம்புகளாய்
எட்டிப்பார்த்துப் போகும்
பக்கத்து வீட்டுக்காரர்களிடம்
சீழ்பிதுக்குகிற அவஸ்தையோடு
எதையோ கிசுகிசுக்கிறீர்கள்

எரியாத அடுப்பு
ஆள்பார்த்து உள்நுழையும் தெருநாய்
கயிறறுத்துப் போகும் கன்றுக்குட்டி
விளையாடிவிட்டு வரும் தம்பி
எல்லாமும் சாக்காகிறது
எங்கள் காதல் மணத்தை
தூற்றி முடிக்க

அடுப்படியில் அவளும்
திண்ணையில் நானும்
உடைந்துபோன பொம்மைகளோடு
குழந்தைகளுமாய்க்
கழிகிறது
நல்ல நாள்

விடைபெற்றுத் திரும்பும்போது
நீங்கள்
சாதாரணமாய்த்தான் சொல்லியிருக்கக் கூடும்
‘கண்ணே... எல்லாத்தையும் ஏறக்கட்டுடீ
வீட்டையெல்லாம் கழுவணும்’ என்று
இருந்தும்
கண்ணீரின்றித் திரும்பிப் பார்க்க இயலவில்லை
என்னால்


- பச்சியப்பன்