உருமீன் வரக் காத்திருக்கும்
கொக்குகளும்
பனங்கிழங்கு பிளந்தன்ன
அலகுடை செங்கால் நாரைகளும்
உள்நீச்சல் பழகும்
நீர்க்கோழிகளுமாய்
விருந்தாளிகள் நிறைந்த வீடுபோலத்
தாத்தா காலத்தில்
அது ஏரியாக இருந்தது

நுரைபொங்கக் குதித்தோடும் நீரின்
மதகுகளிருந்தன அதனுக்கு
தூரத்து மலைகளின்
மணம் சுமந்தோடிவரும்
வெள்ளத்தின் மரங்களடர்ந்த
கால்வாய்கள்
இருந்ததைப் போலவே

சிற்றலைகள் எழுப்பி
விளையாடும் மழலைக்காற்றின்
சுகத்தினூடேதான்
அப்பா அதன் கரைமீதமர்ந்தபடி
அல்ஜிப்ராக்களைப் போட்டுப் பார்த்தார்
புதர்களெங்கும் பரவிய
பூக்கள் வழித் தாவும்
வண்ணத்துப்பூச்சி பிடித்தும்

தத்தித் தத்தி நீர்மீதோடும்
தவக்களை அமுக்கியும்
தன் பள்ளிக் காலங்களை
அதன் மடியில்தான் கழித்தார்

சித்திரைக் காலத்தில்
ஒரு நண்பகலில்
சருகுகளை விலக்கியபடி
கால்வாயில்
கழிவுநீர்
ஒரு பாம்பைப்போல் ஊர்ந்து வந்தது
புதுவெள்ளம் என்றெண்ணி
எதிரோடிய மீன்களின்
செவுள்கள் ரணமாயின

மிதந்த மீன்களை
விழுங்கிய கொக்குகள்
பட்டுப்போன
மரக்கிளைகளில் இருந்து
மயங்கிச் சரிந்தன

பாலங்கடந்து
வேலைக்குப் போன அப்பா
பறவைக்கறியின்
மருத்துவக்
குணங்களை விளக்கியபடி
திரும்ப வந்தார்

நான்
காலை நேரங்களில்
கருவேல மரத்தின்
மறைவு தேடிப் போய்க் கொண்டிருந்த
விடிகாலத்தில்
உடல் பரந்த ஏரி
குட்டையென்று
பெயர் மாற்றிக் கொண்டிருந்தது

வீடுகள் முற்றுகையிட
கழிவுநீர்
ஒருநாள்
குட்டை
குப்பைகொட்டும் பள்ளமாயிற்று

ஒரு மத்தியான வேளையில்
தூசுகள் எழுப்பியபடி வந்த
லாரியொன்று
சுமந்து வந்த
கப்பிகளைக் கொட்டி
பள்ளத்தை நிரப்பிவிட்டுச் சென்றது

பின்பொருநாள்
குழிபோட்டுக்
கம்பிகள் நட்டு எழுப்பிய
அடுக்குமாடி ஒன்றில் அமர்ந்தபடி
என் மகனுக்கு
விளக்கம்
சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன்
மருதமெனில்
வயலும்
வயல்சார்ந்த நிலமும் என்று.


- பச்சியப்பன்