நீரோட்டத்தைக் கடக்கவெனபாக்குமரங்களிரண்டு பாலங்களாகவிருந்த
தொலைவில் மலையும் தென்னந்தோப்பும்
உரசும் ஆற்றங்கரையோர வயல்வெளி
நினைவிருக்கிறதா உனக்கு
பரப்பு தேய்ந்து மழுங்கிய பாலத்தில்
நம்மிரு சோடிப் பாதங்களும்
எதிரெதிர் வர சமநிலை தவறி நீ
வழுக்கி விழப்போகையில்
நான் கரங்களால் தாங்கிக் கொண்டேன்
வயலும் நாற்றும் கதிர்களும்
நீரும் நீந்திய மீன்களும்
தென்னங்கீற்றுகளும் இளநீர்க்குலைகளும் கூட
அவ்வேளை நானுன்னை
கரம் பற்றியதாகக் காற்றிடம்
கிசுகிசுத்துக் கொண்டன
விழப்பார்த்தவள் சிறிதுபடபடப்போடு
நன்றி சொல்லிப் போய்விட்டாய்
இப்படியானதொரு முதல் சந்திப்பில்
காதல் காய்ச்சல் கண்ட எனக்கு
நீரோடைப் பேயடித்ததாக
வீட்டுக்குள் பேசிக்கொண்டனர்
விழிகளால் அடித்து வீழ்த்தியதோர்
அழகான மோகினிப் பேயென
எப்படிச் சொல்வேன்
எல்லோரிடமும்
- எம்.ரிஷான் ஷெரீப், மாவனல்லை, இலங்கை.