KeetruLiteraturePoem
கவிதை

நானும் எனது பொழுதுகளும்
இரஞ்சித் பிரேதன்

Poor girl
நடக்கவிருந்த நிகழ்வுகள்
எந்தவித தாமதமின்றியும்
சிறு நெருடலின்றியும்
மெல்லமாய் மௌனமாய்
நடக்காமலே
எரிந்து சாம்பலாகுகிறது
யாரோ ஒருவரின்
நிராகரிப்பினால்.
நடக்கத் தொடங்கும் குழந்தைக்கு
நடை பரிட்சயமாகும்வரை
நடைவண்டி பலவருடங்களாய்
கிடைக்காமலே போகிறது.

முடிவுகள் தெரியாத
பயணங்கள் ஆரம்பமாகிவிடும்
நீண்ட ஒரு பொழுதொன்றில்
நெடுநாள் கடந்து வந்த தூரம்
அளந்துவிடும்படியாய் சற்று
விசாலமற்று கிடக்கின்றது.
சொல்லும் அளவுக்கு
சேமிப்பில் எதுவும்
உள்ளடங்கவில்லை
கனவுகளைத் தவிர.
தினமும் பொழுது
விடிகின்றது, சாய்கின்றது
இதற்கிடையில்
பயணம் கொள்கிறது
ஆசுவாசம் கொள்கிறது
மற்றும் நிறம் கொள்கிறது.
இதுவரை எதையும்
எனக்கென கொண்டுவந்ததில்லை
என்னுடைய பொழுதுகள்.

நானாவது இனி
எதையாவது கொண்டுபோக பார்க்கிறேன்
எனது பொழுதுகளுக்கு.

- இரஞ்சித் பிரேதன் ([email protected])