KeetruLiteraturePoem
கவிதை

சுமை
அஸிர்

man நான் எதையாவது சுமந்து கொண்டே திரிகிறேன்
அல்லது அல்லது எதையாவது
சுமக்க தேடிக்கொண்டெ திரிகிறேன்
எனது சுமைகள் அதன் நியமங்களை
என்னுடன் பகிர்வதேயில்லை
அல்லது அது பகிர்வதை நான் சட்டை செய்வதேயில்லை
ஒரு கடும் பனிக்காலக்கால
காற்றைப்போல நான் விரும்பா தென்றலை
எனக்காக நான் அழைக்கிறேன்
எனது இறுக்கி மூடப்பட்ட
அறைக்கதவின் இடுக்குகள் வழியே
வழிந்தோடும் தென்றலை
எனது போர்வையால் மூடி வைக்கிறேன்
அது எனது சிக்ரேட் புகைவழியே
தப்பி ஓடுகிறது
எனது மூடப்பட்ட போர்வையின் கனவுகள்
தென்றலை தேடித்திரிகின்றன
பெருமுச்சுகள் படர்ந்த அதன் நூலிழைகள்
அதன் வரம்பு கடந்து எனது கழுத்தை
கிழித்து எனது குருதியை நனைக்கிறது
போர்வைக்குள் புதைந்த எனது இரவை
நான் கவனமாய் சேகரிக்கிறேன்
கனவுகளை மீறி

-அஸிர் [email protected]