ஒரே கழுத்தில் எண்ணற்ற முகங்கள்
ஒவ்வொரு முகத்திலும் ஆயிரமாயிரம் தழும்புகள்
ஒவ்வொரு தழும்பும் மூடிய கதவுகளாய்
அதனின்று வெளிச்சம் வராது
அதனின்று வெளிச்சம் போகாது

எந்தக் கருப்பை பெற்றெடுத்ததோ இதனை
எந்த வீட்டில் வளர்ந்ததோ இது
எந்த வீட்டில் திரிந்தோ இது
எல்லா மொழியையும் பேசுகிறது
ஜன்னலைப் போல் திறக்கிறது காயங்களை
இதயத்திடம் சொல்கிறது கதையை
உனது மதம்; உனது உன்னத கடவுள்
உனது பண்பாட்டின் அடையாளத்தை
இவையனைத்தையும் அபாயம் சூழ்ந்துள்ளது
இவற்றை பின்தொடர்கிறது பேரிருள்

உறைந்து போகிறதென் குருதி
முடிக்கொள்கிறதென் திறந்த விழி
உலகின் அனைவருமென் எதிரிகள்
இப்படியே உணர்கிறேன்
தோழர்களாக எவருமில்லை
என்னை உயிருடன்
விழுங்கிக் கொண்டிருக்கிறது பூமி

இந்தியிலிருந்து தமிழில் : ஆனந்த செல்வி