என் ஈரமனத்தில்
இரத்தம் கசிய
தேம்பும் விசும்பல்கள்
அழுத்தி அழுத்தி
எழுதப்பட்டும் வாசிக்கப்பட்டும்
நகரெங்கும் விற்பனை செய்யப்படுகிறது
என் விரல்கள்

கண்ணீரை மட்டும்
சுவைத்துப் பார்க்கிறது
பச்சைமரத்தின் அடியில்
பதிந்திருக்கும்
சுவாசிக்க மறந்த வேர்கள்

கிளையில் அமர்ந்து
பறந்து விடுவதைப் போல்
இருக்கின்றன
துக்கம் விசாரிக்க வந்த
பறவைகள்

வேற்றுமொழிபோல்
புரிபடாமல்
தன் முகம் மாற்றி
எல்லாவற்றையும் கடந்து செல்கின்றன
நீல மேகங்கள்

இன்னும் ஓரடி கூட
நகர வில்லை
என்னிடம் உள்ள
எந்த ஆறுதலும்.