வெட்கத்தையுமுன் மிகைத்திருக்கும் அழகையும்ஒன்றாய்ப் பிசைந்து மௌனத்தால் தட்டி
என் பார்வையிலடித்துக் காய்த்து
எல்லாமொன்றாய் அடுக்கி மூட்டி
என்னிலேயே விறகென எரித்தாய்
நன்றாயெரியட்டுமென விட்டுப்பின்
அனுதினமும் அருகிலேயே நடமாடியென்
உயிரின் பதம் பார்த்தாய்
தெளிந்த நீரும் கறையற்ற நிலவுமென
என்னிதயம் கண்டதில்
கெட்டித்தனமாயுள் நுழைந்து
இறுக்கமாகப் பூட்டிக்கொண்டாய்
யாரும் தேடித் திறந்திடக் கூடாதென்ற
உறுதியான வேண்டுதலோடு நம்
காதல் நிரம்பிய தலை சுற்றிச் சாவியை
கால நெருப்புக்குள்
எறிந்திட்டாய் எரித்திட்டாய்
இனி எப்பொழுதும்
என் மனக்கதவு வழி எவளும் வராதபடி
அது பூட்டியே கிடக்கட்டும்
நானெங்கும் அசையா வண்ணம்
காதலுக்கும் காவலுக்கும்
உள்ளேயே உன்னை வைத்திரு
- எம்.ரிஷான் ஷெரீப், மாவனல்லை, இலங்கை.