காதல் காரணமாக ஒரு இளைஞர் ஆணவப் கொலை செய்யப்பட்டதாகக் கூறப்படும் வழக்கில், ஒரு சாமான்யனிடம் எழும் எளிமையான கேள்விகள் கீழ்க்கண்டவாறு சமூக வெளியில் பரவலாக்கம் பெறுகின்றன.

இந்தக் குற்றத்தின் பின்னணியில் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட நபர்களுக்குத் தொடர்பு உள்ளதை முதல் தகவல் அறிக்கை கூறுகிறது. எனவே குற்றப்பத்திரிகையைத் தாக்கல் செய்வதற்கு முன்பு அவர்களின் பங்களிப்பு முறையாக விசாரிக்கப்பட்டதா?

விசாரணை உண்மையிலேயே முழுமையாக நடைபெற்றதா? அல்லது கூறப்படும் சதித்திட்டம் தொடர்பாக நீதிமன்றத்தின் முன் முழுமையற்ற ஒரு பிம்பமே வைக்கப்பட்டதா?

சுர்ஜித்தின் பெற்றோர்களான சரவணன் - கிருஷ்ணகுமாரிக்கு எதிராக சிபிசிஐடி (CB-CID) தாக்கல் செய்த குற்றப்பத்திரிகையை, கவின் செல்வகணேஷ் கொலை வழக்கில் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் மதுரை கிளை இரத்து செய்ததைத் தொடர்ந்து இந்தக் கேள்விகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

குற்றம் நடைபெற்ற இடத்தில் அவர்கள் இருந்தனர் என்பதையும், சதித்திட்டத்தில் அவர்கள் ஈடுபட்டனர் என்பதையும், குற்றச்செயலில் அவர்கள் பங்கேற்றனர் என்பதையும் போதுமான அளவில் நிரூபிக்கும் ஆதாரங்கள் இல்லை என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. மேலும், செல்போன் கோபுரத் தகவல்கள் மட்டுமே குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் சந்தித்ததன் தன்மையையோ அல்லது அவர்கள் பேசியதாகக் கூறப்படும் உரையாடல்களின் உள்ளடக்கத்தையோ வெளிப்படுத்த முடியாது என்றும் நீதிமன்றம் கவனித்தது.

இதனைத் தொடர்ந்து எழும் முக்கியமான கேள்வி:

குற்றப்பத்திரிகையை இரத்து செய்யுமாறு உயர்நீதிமன்றத்தை அணுகுவதற்கு முன்பு, விசாரணை அமைப்பும் அரசுத் தரப்பும் உரிய சட்டப்பிரிவுகளின் அடிப்படையில் வழக்கை முழுமையாக ஆய்வு செய்தனவா?

சுர்ஜித்தின் பெற்றோர் சரவணன், விஜயகுமாரி தூண்டுதலின் பேரில் 27 ஜூலை 2025 அன்று கவின் செல்வகணேஷ் ஆணவப் கொலை நடைபெற்றதாக எஃப்.ஐ.ஆர் (FIR) இல் கவின் தாயார் தமிழ்ச்செல்வி கூறியுள்ளார்.

பாரதிய நியாய சன்ஹிதாவின் பிரிவு 45, தூண்டுதல், சதித்திட்டம் அல்லது திட்டமிட்டு உதவுதல் ஆகியவற்றின் மூலம் ஒரு குற்றத்திற்கு உடந்தையாக இருப்பதை வரையறுக்கிறது. மேலும், பிரிவு 49, உடந்தையாகச் செய்யப்பட்ட குற்றம் நிகழ்ந்தபோது பொருந்தக்கூடிய தண்டனையைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது.

உண்மையான கேள்வி இதுதான்:

பெற்றோர் குற்றத்தைத் தூண்டினார்களா, சதித்திட்டத்தில் பங்கேற்றார்களா அல்லது கொலைக்குத் திட்டமிட்டு உதவினார்களா என்பதை உள்ளூர் காவல்துறையும், பின்னர் சிபிசிஐடி-யும் (CB-CID-யும்) முறையாக விசாரித்தனவா?

சட்ட அனுமானம் பற்றி எஸ்.சி/எஸ்.டி (SC/ST) பிரிவு 8(c) கூறுவது என்ன?

எஸ்.சி/எஸ்.டி பிரிவு 8(b), அத்தியாயம் II-இன் கீழ் வரும் ஒரு குற்றத்தை, ஒரு குழுவினர் செய்திருப்பது நிரூபிக்கப்பட்டு, அந்தக் குற்றம் ஏற்கெனவே நிலவி வந்த நிலத் தகராறு அல்லது “வேறு ஏதேனும் விவகாரம்” தொடர்பான தொடர்ச்சியாக இருந்தால், ஒரு சட்டப்பூர்வ அனுமானத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

அத்தகைய சூழலில், அந்தக் குற்றம் பொதுவான நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக அல்லது பொதுவான இலக்கை அடைவதற்காகச் செய்யப்பட்டதாகச் சட்டம் அனுமானிக்கிறது.

இந்த வழக்கில் குற்றவாளிகளின் பொது நோக்கம், பொது இலக்கு என்பது கவின் செல்வகணேசை கொலை செய்வது ஆகும். கொலைக் குற்றம் இங்கு நிறைவேறியுள்ளது.

எனவே எஸ்.சி/எஸ்.டி பிரிவு 8(b)-இன் சட்ட அனுமானம் இங்கே முழுமையாகப் பொருந்துகிறது.

குறிப்பாக, மதராஸ் உயர்நீதிமன்றம் ஏற்கெனவே எம். செல்லமுத்து எதிர் அஞ்சாப்புலி (M. Chellamuthu vs. Anjappuli) வழக்கில், “வேறு ஏதேனும் விவகாரம்” என்ற சொல்லில் ஆணவப் கொலைகளும் அடங்கும் என்று தீர்ப்பளித்துள்ளது இங்கே பொருந்துகிறது.

எஸ்.சி/எஸ்.டி பிரிவு 8(c) என்ன கூறுகிறது?

குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் பாதிக்கப்பட்டவரையோ அல்லது அவரது குடும்பத்தினரையோ தனிப்பட்ட முறையில் அறிந்திருந்தால், பாதிக்கப்பட்டவரின் சாதி அடையாளத்தை அவர் அறிந்திருந்தார் என்று நீதிமன்றம் கருத வேண்டும்.

இப்போது ஒரு எளிய கேள்வியை எழுப்பலாம்:

இந்த ஆணவப் கொலை, பாதிக்கப்பட்டவரின் அல்லது அவரது குடும்பத்தின் சாதி அடையாளத்தைக் குற்றம் செய்தவர்கள் அறிந்திருந்ததன் காரணமாகவே நடைபெற்றதாகக் கூறப்படும் நிலையில்,

செல்போன் கோபுரத் தகவல்களில் பதிவான உரையாடல்களின் தன்மையை மட்டும் வலியுறுத்தி, சாதி அடையாளமே தெரியாத ஒன்றாகக் கருத வேண்டிய அவசியம் என்ன?

வேறொரு கேள்வியும் எழுகிறது:

முதன்மைக் குற்றங்களிலிருந்து வேறுபட்ட வகையில் செயல்படும் பிரிவுகள் 8(b) மற்றும் 8(c) தனித்தனியாகவும் முறையாகவும் பரிசீலிக்கப்பட்டனவா?

ஒவ்வொரு ஆதாரமும் தனித்தனியாக அல்லாமல், அனைத்தும் ஒன்றிணைந்து பரிசீலிக்கப்பட்டனவா?

கொலைக்குப் பிறகு சரவணனும் கிருஷ்ணகுமாரியும் சுர்ஜித்தை சந்தித்தனர் என்பதை செல்போன் கோபுரத் தகவல்கள் மட்டுமே நிரூபிக்க முடியாது என்று உயர்நீதிமன்றம் கண்டறிந்தது. அந்தச் சந்திப்பை உறுதிப்படுத்த நேரடி சாட்சியோ, சிசிடிவி (CCTV) காட்சியோ, சுயாதீன சாட்சியோ இல்லை என்றும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

ஆனால், தனது மகன்தான் கொலை செய்ததாகச் சரவணன் காவல்துறையிடம் ஒப்படைத்தது இங்கே கவனத்திற்கொள்ளத்தக்கது.

இவை அனைத்தும் தீவிரமாகக் கருத வேண்டிய அம்சங்களே.

ஆனால் ஒரு சாமான்யன் இன்னும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்கலாம்:

ஒரு ஆதாரம் தோல்வியடைந்துவிட்டால், அதன் காரணமாக அரசுத் தரப்பின் முழு வழக்கும் தானாகவே முடிவுக்கு வந்துவிடுமா?

உதாரணமாக, அந்தக் காதல் உறவு குறித்து முன்பே எச்சரிக்கைகள் இருந்திருந்தால், அதன் பின்னர் காதல் உறவு தொடர்ந்திருந்தால், கொலைக்கு முன்பும் பின்பும் சில சம்பவங்கள் நிகழ்ந்திருந்தால், மேலும் பிற சூழ்நிலை ஆதாரங்கள் இருந்தால்—ஒவ்வொரு சூழ்நிலையும் தனித்தனியாகப் பார்க்கப்பட வேண்டுமா? அல்லது அவை அனைத்தும் இணைந்து உருவாக்கும் முழுமையான தொடர் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டுமா?

உள்ளூர் காவல்துறை & சிபிசிஐடி-யின் (CBCID) பலவீனமான பங்கு

இங்கு மிகப்பெரிய பிரச்சினை விசாரணையின் பொறுப்பு ஆகும்.

ஆரம்பத்தில் உள்ளூர் காவல்துறை இந்த வழக்கை விசாரித்தது. ஆய்வாளர் காசிப் பாண்டியன் குற்றவாளிகளுக்குச் சார்பாகச் செயல்படுகிறார், அவர் மீது நம்பிக்கை இல்லை என்று கவின் குடும்பத்தாரும் சமூக ஆர்வலர்களும் வெளிப்படையாகக் குற்றம் சுமத்தியதைத் தொடர்ந்து அவர் நீக்கப்படுகிறார். காவல் துணை ஆணையர் சுரேஷ் விசாரணை அதிகாரியாக நியமிக்கப்படுகிறார். அவர் நேர்மையாகச் செயற்பட்டதால் உடனடியாக விடுவிக்கப்பட்டதாகக் கவின் குடும்பத்தாரும் சமூக ஆர்வலர்களும் தெரிவித்தனர். வழக்கின் முக்கியத்துவம் காரணமாக பின்னர் விசாரணை சிபிசிஐடி-க்கு (CB-CID) மாற்றப்பட்டது.

83 சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள், ஆவணங்கள், சிசிடிவி (CCTV) காட்சிகள் மற்றும் தடயவியல் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் சுமார் 800 பக்கங்கள் கொண்ட குற்றப்பத்திரிகையைச் சிபிசிஐடி (CB-CID) தாக்கல் செய்ததாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

இவ்வளவு விரிவான விசாரணைக்குப் பிறகும், குற்றத்திற்கு உடந்தையாக இருந்ததாகக் கூறப்படும் அம்சம், பொதுவான நோக்கம், சதித்திட்டம், மேலும் பிரிவுகள் 8(b) மற்றும் 8(c)-இன் சாத்தியமான சட்ட விளைவுகள் ஆகியவை முறையாக ஆய்வு செய்யப்படவில்லை என்றால், உள்ளூர் காவல்துறை மற்றும் சிபிசிஐடி (CBCID) விசாரணை நம்பிக்கை அளிப்பதாக இல்லை, குற்றவாளிகளுக்கு ஆதரவாகவே செயல்படுகின்றனர் என்று கவின் தாயார் தமிழ்ச்செல்வி கூறியது இங்கே பொருந்துகிறது.

திருநெல்வேலி நீதிமன்றத்தில் வைத்து வழக்கறிஞர் சுரேஷ் குமார் என்பவர் சிபிசிஐடி டி.எஸ்.பி-யைப் (CBCID DSP) பார்த்து எஸ்.சி/எஸ்.டி பிரிவு 8(d) மற்றும் 8(c) ஏன் வழக்கில் சேர்க்கப்படவில்லை என்று கேட்டபோது, அது எனக்குத் தெரியும் என்று டி.எஸ்.பி (DSP) கூறியதும் இங்கே பொருந்துகிறது.

நீதிமன்றத்தில் குற்றவாளிகளின் வழக்குரைஞர்களுடன் சிபிசிஐடி (CBCID) போலீசார் அதிக நேரம் செலவிட்டதாகப் பார்வையாளர்கள் மத்தியில் கூறப்படுகிறது.

எஸ்.சி/எஸ்.டி சட்டப் பிரிவுகள் பற்றி வழக்கறிஞருக்கும் நீதிபதிகளுக்கும் ஆழமான புரிதல் இல்லை என்ற பொதுவான குற்றச்சாட்டு இங்கே கவனத்திற்கொள்ளத்தக்கது.

சட்டத்தின் பார்வையில் விசாரணை முழுமையானதாக இல்லை என்பதையே இவை யாவும் சுட்டுகின்றன.

• பி.என்.எஸ் (BNS) பிரிவு 45-இன் கீழ் குற்றத்திற்கு உடந்தையாக இருந்ததுடன் சதித்திட்டம் தொடர்பான அம்சங்களை விசாரணை அமைப்புகள் முறையாக விசாரித்தனவா?
• 2025-இல் நிகழ்ந்த குற்றத்திற்குப் பொருந்தக்கூடிய சரியான சட்டப்பிரிவுகளின் அடிப்படையில் குற்றச்சாட்டுகள் பரிசீலிக்கப்பட்டனவா?
• கூறப்படும் ஆணவக் கொலையின் பின்னணியுடன் ஏற்கெனவே நிலவிய தகராறு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பிரிவு 8(b) முறையாகக் கருத்தில் கொள்ளப்பட்டதா?
• குற்றத்தைச் செய்தவர்கள் பாதிக்கப்பட்டவரின் சாதி அடையாளத்தை அறிந்திருந்தனர் என்றும், அந்த அறிவே ஆணவக் கொலைக்கான உந்துதலாக இருந்தது என்றும் கூறப்படும் நிலையில், பிரிவு 8(c) பரிசீலிக்கப்பட்டதா?
• அரசுத் தரப்பு ஆவணங்கள் தனித்தனி துண்டுகளாக அல்லாமல், அவற்றின் முழுமையான ஒருங்கிணைந்த விளைவின் அடிப்படையில் மதிப்பிடப்பட்டனவா?
• நீதிமன்ற விசாரணையின் மூலம் மட்டுமே தீர்மானிக்கக்கூடிய தீர்ப்பைக் கொலை வழக்கின் விசாரணை தொடங்குவதற்கு முன்பே, குற்றப்பத்திரிகையில் உள்ள பலவீனமான ஆவணங்களைச் சுட்டிக்காட்டி குற்றவாளிகளை விடுவிப்பது நீதியின் வெளிப்பாடா?

கவினுக்கு நீதி வேண்டும்.

கவினின் பெற்றோருக்கு நியாயம் வேண்டும்.

குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மீது நியாயமான விசாரணை நடத்தப்பெற வேண்டும்.

இவை எதுவும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டவை அல்ல.

எனவே, சரியான நீதித்துறை அணுகுமுறை என்பது குற்றத்தை முன்கூட்டியே தீர்மானிப்பதோ, விடுதலையை முன்கூட்டியே தீர்மானிப்பதோ அல்ல.

சரியான அணுகுமுறை என்பது, சட்டப்படி தொடர்புடைய ஒவ்வொரு சாட்சியத்தையும் நீதிமன்ற விசாரணையின் வெளிச்சத்தில் முழுமையாக ஆராய்வதாகும்.

நீதி என்பது ஒரு வழக்கை மூடுவதாக இருக்கக்கூடாது.

அது உண்மையை வெளிக்கொணர்வதாக இருக்க வேண்டும்.

- ச.மோகன்