இன்றைய கால கட்டத்தில் கடவுளும் மதமும் தேவையே இல்லை, சுய அறிவும் சுய சிந்தனையும் சுய ஒழுக்கமும் படைத்த ஒரு நல்ல மனிதனுக்கு. ஆனால் இது எல்லோருக்கும் புரிந்து அதை ஏற்று கொள்வது கொஞ்சம் சிரமமான காரியமே! மனித மனம் சோர்வடையும் போது சிக்கல்கள், இன்னல்களை சந்திக்கும்போது ஏதாவது ஒன்றை பற்றி கொள்ள நினைக்கின்றது. அதற்கான ஒரு சார்பாக கடவுள் என்ற கற்பனை காதபத்திரம் தேவைப்படுகிறது. மது மற்றும் புகை போன்றவற்றின் தீமையை நாமெல்லோரும் அறிந்ததே இருந்தாலும் அதனாலேயே பெரும்பாலான மக்கள் பதிக்க/அடிமைப் பட்டிருப்பது போன்ற ஒரு விசயமே இந்த மதமும். மதத்தை முற்றுமாய் மனித மனம் தூக்கி எரிய அறிவு சார் சிந்தனையை வாழ்க்கை தத்துவமாக கொண்டு வர பழக்கப்படுத்தபட வேண்டும். வாழ்க்கை தத்துவம் என்று சொல்வதற்கான காரணம் என்னவெனில், நாமெல்லோரும் அறிவியலை படித்திருக்கின்றோம், இருந்தாலும் நவ கிரகம் சுற்றும்போது பூமியை பற்றி நாம் யோசித்திருப்போமா? அறிவியல் விஞ்ஞானிகள் செவ்வாய் கோளுக்கு விண்கலம் அனுப்பினாலும் அதன் மாதிரியை ஒரு கோவிலில் பூஜை செய்யும் அளவுக்குத்தான் மனிதனின் மனம்/அறிவு பன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அம்பேத்கர் மதம் மாறியதை விட மதங்களை புறகணித்து நாத்திகர் என்று அறிவிக்க பெரிய ஒரு காரணி தேவைபட்டிருக்காது, ஏனெனில் அவர் மெத்த படித்ததினால் அது சாத்தியமாகி இருக்கக்கூடும் அவருக்கு. ஆனால் அவரை பின்தொடர, அவரை சார்ந்து பல்லாயிரகணக்கான படிப்பறிவும் பட்டறிவும் இல்லாத வெகுஜனம் இருந்தது. அவர்களுக்கு இந்த திடீர் மாற்றம் ( தங்களை தாங்களே நம்பி, சுயமாய் சிந்தித்து செயல்படும் திறன் ) பெரும் குழப்பத்தை விழைவிக்க கூடும். அதை தவிர்க்கவே அவர் மதம் மாறியிருப்பார் என்பது என் கூற்று. மேலும் புத்த மதம் மற்ற எல்லா மதங்களை விட ஒரு படி ஆத்திகத்தை நோக்கி நகரும் ஒரு மதம். அது சுய பரிசோதனையையும் பொது சிந்தனையையும் அடிப்படையாக கொண்டது.