அநீதியான நீட் தேர்வுக்கு உயிர் பலியான தங்கை அனிதா அவர்தம் குடும்பத்தினர் மற்றும் நீட் தேர்வால் அநீதியான முறையில் தங்கள் மருத்துவ படிப்பை பறிகொடுத்த ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களிடம் உளப்பூர்வமாக மன்னிப்பு கேட்டுக்கொண்டு இதை தட்டச்சு செய்ய ஆரம்பிக்கிறேன். நான் ஏன் மன்னிப்புக் கேட்க வேண்டும் என்று கேட்கிறீர்களா? ஒரு வழக்கறிஞராக இருந்துகொண்டு நீட் தேர்வு குறித்த வழக்குகளில் இத்தனை சட்டத் தவறுகள் இருந்தும் அவைகளை நீதிமன்றம் முன்பாக, மக்கள் முன்பாக  எடுத்து செல்லாமல் அமைதியாக இருந்துவிட்டேனே! தங்கை அனிதா மரணத்திற்கு ஒரு காரணமாக இருந்துவிட்டேனே!! இனியும் சட்ட தவறுகளை அம்பலப்படுத்தாமல் இருக்க முடியுமா? அதுதான் இந்த நீண்ட பதிவு.     

supreme court 255நீட் தேர்வு சரியா தவறா என்ற நீண்ட விவாதங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. என்றாலும் இந்த நீட் தேர்வு எப்படி கொல்லைப்புறம் வழியாக நுழைந்தது என்பது தெரியுமா? ஒரு சரியான தீர்ப்பு, சட்டத்திற்கு புறம்பான முறையில் ஒரு தவறான முறை மூலம் அவசர அவசரமாக வழக்கு விசாரிக்கப்பட்டு, மீண்டும் புதியதாக விசாரிக்கபோகிறோம் என்று சட்டத்திற்கு முரணாக முந்தைய தீர்ப்பு தற்காலிகமாக திரும்பப் பெறப்பட்டு, வழக்கு நிலுவையில் உள்ள நிலையிலேயே அநியாயமான முறையில் இன்று நீட் தேர்வு நம் குழந்தைகள் மீது திணிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனை நம்மில் பெரும்பாலானவர்கள் அறியவில்லை.  நீட் தேர்வு சட்டப்படி சரியானது என்றும், உச்ச நீதிமன்றம் இறுதி தீர்ப்பு வழங்கிவிட்டது என்றும், அந்த தீர்ப்பு சட்டத்தின்படி தான் வழங்கப்பட்டிருக்கும் என்றும், உச்சநீதிமன்ற உத்தரவின் பேரிலேயே நீட் தேர்வு நடத்தப்படுகிறது என்றும், மத்திய ஆளும் பாஜக அரசுக்கும் நீட் தேர்வு திணிப்புக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்றும், இனி மாணவர்கள் நீட் தேர்வுக்கு தங்களைத் தயார்படுத்திக் கொள்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்றும் தவறாக கருதிக்கொண்டிருக்கும் அப்பாவிகளுக்காக இந்த பதிவு. இதைப் படிக்கும்போது தங்களுக்கு, “இப்படியெல்லாம் ஒரு நீதிபதி இருந்திருக்க முடியுமா? இப்படிப்பட்ட நீதிபதிதான் நீட் தேர்வை விசாரித்து தீர்பளித்தாரா? ஒரு நீதிபதி சட்டத்தை மீறி இப்படி ஒரு அநீதியான தீர்ப்பை வழங்கி அதனை செயல்படுத்தவும் அரசையும் அரசு இயந்திரத்தையும் இயக்க முடியுமா?” என பல ஆச்சரிய கேள்விகள் மனதில் தோன்றலாம். ஆனால் அதுதான் அப்பட்டமான உண்மை. இதனை படித்து முடித்த பின்னர் நடந்த அநீதிகளை எதிர்த்து குரல் கொடுப்பீர்கள் என்றால் பாசிச பாஜக எச்ச ராஜா பார்வையில் நீங்களும் என்னைப்போல் ஒரு ஆன்டி இந்தியர்தான்.

நீட் வழக்குகள் ஒரு கழுகுப் பார்வை:

இந்தியா முழுவதும் ஒரே நுழைவுத்தேர்வு (NEET) மூலம் மருத்துவ படிப்பிற்கும் மருத்துவ மேற்படிப்புக்கும் மற்றும் பல் மருத்துவப் படிப்பிற்கும் பல் மருத்துவ மேற்படிப்புக்கும் மாணவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்று கடந்த 21.12.2010ல் இந்திய மருத்துவக் கழகம் (MCI) இரண்டு   அறிவிக்கைகளையும், 31.05.2012ல் இந்திய பல் மருத்துவக் கழகம் (DCI)இரண்டு அறிவிக்கைகளையும் வெளியிட்டன. இந்த அறிவிப்புகளை எதிர்த்து வேலூர், கிருத்துவ மருத்துவக் கல்லூரி [CHRISTIAN MEDICAL COLLEGE (CMC)] உள்ளிட்ட பல மருத்துவக்கல்லூரிகளும், தமிழ்நாடு உள்ளிட்ட பல மாநில அரசுகளும் பல வழக்குகளை தாக்கல் செய்தன. இவ்வாறு தாக்கல் செய்யப்பட்ட நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட  வழக்குகள் உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு மாற்றப்பட்டு உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி திரு.அல்டாமஸ் கபீர். திரு.விக்ரமஜித் சென் மற்றும் திரு.அனில் தவே ஆகிய மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு ஒன்றாக விசாரித்து கடந்த 18.07.2013 அன்று தீர்ப்பினை 203 பக்கங்களில் விரிவாக அளித்தது.

நீதிபதிகள் திரு.அல்டாமஸ் கபீர் மற்றும் திரு.விக்ரமஜீத் சென் ஆகிய இருவரும் அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தின் படியும், 2002ஆம் ஆண்டில் உச்சநீதிமன்றத்தின் 11 நீதிபதிகள் அடங்கிய அரசியல் சாசன முழுமையான அமர்வு (Full Bench) T.M.A. Pai Foundation Vs. State of Karnataka [(2002) 8 SCC 481] என்ற வழக்கில் அளித்த தீர்ப்பு, அதனைப் பின்னிட்டு Islamic Academy of Education Vs. State of Karnataka [(2003) 6 SCC 697] வழக்கு,  உச்சநீதிமன்றத்தின் 7 நீதிபதிகள் அடங்கிய அரசியல் சாசன அமர்வு  P.A. Inamdar Vs. State of Maharashtra [(2005) 6 SCC 537] என்ற வழக்கில் அளித்த தீர்ப்பு மற்றும் Indian Medical Association Vs. Union of India[(2011) 7 SCC 179] ஆகிய வழக்குகளில் உச்சநீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்புகளின் அடிப்படையிலும் நீட் தேர்வு நடத்த இந்திய மருத்துவ கழகம் மற்றும் இந்திய பல் மருத்துவ கழகம் வெளியிட்ட நான்கு அறிவிக்கைகளையும் இரத்து செய்து நீட் தேர்வு நடத்த அவைகளுக்கு அதிகாரமில்லை என்றும் நீட் தேர்வு இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்திற்கு எதிரானது என்றும் தெளிவாக 176 பக்கங்களில்  தீர்ப்பளித்தனர். நீதிபதி திரு.அனில் தவே அவர்கள் இரண்டு நீதிபதிகளின் தீர்ப்பில் தனக்கு உடன்பாடு இல்லை  என்று கூறி தனது மாறுபட்ட (Dissenting) தீர்ப்பை  அதே தீர்ப்பில் தொடர்ந்து 177 முதல் 203வரையில் அதாவது 27 பக்கங்களில் மட்டுமே Dr.Preeti Srivastava and Another vs. State of M.P. and Others (1999) 7 SCC 120 மற்றும்  Veterinary Council of India vs. Indian Council of Agricultural Research, (2000) 1 SCC 750 ஆகிய தீர்ப்புகளின் அடிப்படையில் நீட் தேர்வு நடத்த MCI & DCI ஆகியவற்றிற்கு அதிகாரம் உள்ளது என்று தீர்ப்பளிக்கிறார். சட்டப்படி 2:1 என்ற அடிப்படையில் திரு.அனில் தவே அவர்களின் சிறுபான்மை  மாறுபட்ட தீர்ப்பு செல்லாததாகிவிட்டது. எனவே நீட் தேர்வு தடை செய்யப்பட்டது.

பின்னிட்டு 18.07.2013ல் வழங்கப்பட்ட மேற்படி Christian Medical College Vellore & Ors.Vs.Unionof India & Ors. [(2014) 2 SCC 305வழக்கின் தீர்ப்பை எதிர்த்து இந்திய மருத்துவ கழகம் உள்ளிட்ட சிலர் மறுஆய்வு(Review Petitions) மனு தாக்கல்  செய்கின்றனர். அந்த வழக்கு 2013ல் இருந்து வழக்கு தரப்பினர்களுக்கு அறிவிப்பு (Court Notice) அனுப்ப சார்பு செய்யப்படாமல் நிலுவையில் இருந்துவந்த நிலையில் நீதிபதிகள் திரு.அல்டாமஸ் கபீர் மற்றும் திரு.விக்ரமஜீத் சென் ஆகிய இருவரும் ஒய்வு பெற்று விட்டனர். இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட இந்திய மருத்துவக் கழகம் திறமையாக காய்களை நகர்த்தியது. எனவே மேற்படி மறுஆய்வு மனு இதனை ஒத்த வேறு ஒரு  Civil Appeal No.4060/2009 என்ற ஒரு வழக்குடன் சேர்த்து விசாரிக்க வேண்டி 21.01.2016 அன்று 5 நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வுக்கு விசாரணை மாற்றப்படுகிறது. அந்த அமர்வுக்கு தலைவர்  மேற்படி Christian Medical College Vellore & Ors. Vs. Unionof India & Ors. [(2014) 2 SCC 305வழக்கில் மாறுபட்ட தீர்ப்பளித்த சாட்சாத் அதே நீதிபதி திரு.அனில் தவே அவர்களேதான். மற்ற நீதிபதிகள் A.K.சிக்ரி, R.K.அகர்வால், ஆதர்ஸ் குமார் கோயல், R.பானுமதி ஆகியோர்.

இந்த மறுஆய்வு வழக்கில் வழக்கு தரப்பினர்கள் பலருக்கு நீதிமன்ற அறிவிப்பு (Notice) சார்வு ஆகாதநிலையில் இரண்டு நாளிதழ்களில் விளம்பரம் மூலமாக மாற்று முறையில் அறிவிப்பு செய்ய உத்தரவிடப்பட்டு விளம்பரம் செய்யப்பட்டு 15.02.2016 அன்று நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டது. அதன்பிறகு விசாரிக்கப்பட்டு 16.03.2016 அன்று இறுதி விசாரணைக்குப் பின்னர் 11.04.2016 அன்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. தீர்ப்பு என்றால் எதோ நூற்றுக்கணக்கான பக்கங்களில் அரசியலமைப்பு சட்டம் உள்ளிட்ட பல சட்டங்கள்,  பல உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புகளை அலசி ஆராய்ந்து வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு என்று அப்பாவித்தனமாக எண்ணிவிட வேண்டாம். நான்கே பக்கங்களில் வழங்கப்பட்ட அந்த தீர்ப்பின் வரிகளை அப்படியே இங்கு பதிவிடுகிறேன்.

These review petitions have been filed against the judgment of this Court dated 18th July, 2013 passed in Christian Medical College Vellore & Ors. Vs. Union of India & Ors. reported in (2014) 2 SCC 305. The review petitions were placed before a Three-Judge Bench and notices were issued on 23rd October, 2013 and thereafter, it was brought to the notice of the Bench that Civil Appeal No.4060/2009 and connected matters involving an identical issue, had been referred to a Five-Judge Bench.

Accordingly, on 21st January, 2016, these review petitions were ordered to be heard by a Five-Judge Bench. On 21st January, 2016, notice was ordered to be served through substituted service and in pursuance of the said order, necessary publication was made in two newspapers and proof thereof was filed on 15th February, 2016.

Thereafter, we have heard the matters. Civil Appeal No.4060/2009 and its connected matters have been heard and order has been reserved on 16th March, 2016.

We have heard the counsel on either side at great length and also considered the various judgments cited by them, which include judgments cited by the non-applicants on the scope of review in Kamlesh Verma vs. Mayawati and Others (2013) 8 SCC 320, Union of India vs. Namit Sharma (2013) 10 SCC 359 and Sheonandan Paswan vs. State of Bihar andothers (1987) 1 SCC288.

After giving our thoughtful and due consideration, we are of the view that the judgment delivered in Christian Medical College (supra) needs reconsideration. We do not propose to state reasons in detail at this stage so as to see that it may not prejudicially affect the hearing of the matters. For this purpose we have kept in mind the following observations appearing in theConstitution Bench judgment of this Court in Sheonandan Paswan (supra) as under: “.... If the Review Bench of the apex court were required to give reasons, the Review Bench would have to discuss the case fully and elaborately and expose what according to it constitutes an error in the reasoning of the Original Bench and this would inevitably result in pre-judgment of the caseand prejudice its re-hearing. A reasoned order allowing a review petition and setting aside the order sought to be reviewed would, even before the re-hearing of the case, dictate the direction of the re-hearing and such direction, whether of binding or of persuasive value, would conceivably in most cases adversely affect the losing party at the re-hearing of the case. We are therefore ofthe view that the Review Bench in the present case could not be faulted for not giving reasons for allowing the Review Petition and directing re-hearing of the appeal. It is significant to note that all the three Judges of the Review Bench were unanimous in taking the view that “any decision of the facts and circumstances which … constitutes errors apparent on the face of record and my reasons for the findings that these facts and circumstances constitute errors apparent on the face of record resulting in the success of the review petition, may have the possibility of prejudicing the appeal which as a result of my decision has to be re-heard....”

Suffice it is to mention that the majority view has not taken into consideration some binding precedents and more particularly, we find that there was no discussion among the members of the Bench before pronouncement of the judgment.

We, therefore, allow these review petitions and recall the judgment dated 18th July, 2013 and direct that the matters be heard afresh. The review petitions stand disposed of as allowed.

அதாவது மேற்படி வேலூர் CMC வழக்கை நாங்கள் (நீதிபதிகள்) மீண்டும் விசாரிக்க வேண்டும் என்று கருதுகிறோம். அதற்கான காரணம் எதையும் விரிவாக இந்த நேரத்தில் நாங்கள் (நீதிபதிகள்) சொல்ல விரும்பவில்லை. அவ்வாறு சொல்வது நிலுவையில் உள்ளவைகளை பாதிக்கும். தீர்ப்பு வழங்கும் முன்பாக வழங்கப்போகும் தீர்ப்பு குறித்து நீதிபதிகளுக்குள்விவாதிக்கப்படவில்லை. எனவே இந்த மறுஆய்வு மனு அனுமதிக்கப்பட்டு 18.07.2013 தீர்ப்பு திரும்பப் பெறப்பட்டு மீண்டும் புதிதாக விசாரிக்க உத்தரவிடப்படுகிறது. இதுதான் மேற்படி தீர்ப்பின் சாராம்சம்.

இந்த உலகில் எந்த ஒரு தீர்ப்பும் இவ்வாறு விசாரிக்கப்படாமலேயே ஒரு மறுஆய்வு மனு மூலம் எந்த சட்ட முரண்பாடும் காரணமும் சொல்லாமலேயே மூல வழக்கில் தீர்ப்பளித்த பெரும்பான்மை நீதிபதிகள் ஓய்வுபெற்ற பின்னர் அவ்வழக்கில் சிறுபான்மையாக  மாறுபட்ட (dissenting) தீர்ப்பளித்த நீதிபதியின் தலைமையில் வேறு ஒரு அரசியல் சாசன அமர்வில் சட்டங்களுக்கு முரணாக இரத்து செய்யப்பட்ட அநீதி நடந்ததாக வரலாறு இல்லை.

முதலில் வழக்கின் அனைத்து தரப்பினர்களுக்கும் மறுஆய்வு மனு வழக்கு குறித்து நீதிமன்ற அறிவிப்பு 2013ஆம் ஆண்டிலிருந்து சார்வு செய்யப்பட்டாத நிலையில் ஐந்து நீதிபதிகள் அமர்வுக்கு மாற்றப்பட்டதும் அவசரமாக மாற்றுமுறையில் பத்திரிகை விளம்பரம் மூலம் அறிவிப்பு கொடுக்க உத்தரவிட்டதன் காரணம் அமர்வின் தலைவர் நீதிபதி திரு.அனில் தவே விரைவில் ஒய்வு பெற உள்ளார் அதற்குள் தீர்ப்பளிக்க வேண்டும்  என்பதுதான். அதாவது தான் ஒய்வு பெறும் முன்பாக நீட் தேர்வை நடத்தியே ஆகவேண்டும் என்ற நீதிபதி திரு.அனில் தவே அவர்களின் ஆர்வம் தான் தற்போதைய நீட் தேர்வு. இவ்வாறு அவசரமாக வழக்கு தரப்பினர்களுக்கு நீதிமன்றம் மூலம் நேரடி அறிவிப்பை தருவதிலிருந்து தவறி, மீறியது மற்றும் நீதிபதி திரு.அனில் தவே விசாரித்தது ஆகியவை இயற்கை நீதியை குழிதோண்டிப் புதைத்ததற்கு சமமாகும்.

இயற்கை நீதி என்றால் என்ன? இயற்கை நீதி என்றால் அடிப்படை நீதி ஆகும். மிக முக்கியமான இரண்டு இயற்கை நீதிகள்

1. Nemo judex in causa sua: No man shall be a judge in his own cause, or the deciding authority must be impartial and without bias.

அதாவது, தனது வழக்கில் எவரும் நீதிபதியாக இருக்கக் கூடாது (அல்லது) நீதிபதி அவசியம் நடுநிலையானவராக இருக்கவேண்டும். மேலும் நீதிபதி  ஒரு தரப்பினர் சார்பானவராகவோ முன்னதாகவே முடிவை தீர்மானித்துவிட்டவராகவோ இருக்கக் கூடாது.  

2. Audi Alteram Partem: To hear the other side, or both the sides must be heard, or no man should be condemned unheard, or that there must be fairness on the part of the deciding authority.  

ஒரு தீர்ப்பின் மீதான மறுஆய்வு (Review) மனுக்களைப் பொறுத்தவரையில் சட்டப்படி முன்னதாக விசாரித்து தீர்ப்பளித்த நீதிபதிகளே விசாரிப்பார்கள். அது இயற்கை நீதிக்கு   புறம்பானது அல்ல. ஏனெனில் மறுஆய்வு மனு என்றால் தீர்ப்பில் பார்த்த மாத்திரத்தில் வெளிப்படையாக தெரியக்கூடிய தவறுகள் இருந்தால் மட்டுமே மறுஆய்வு மனு மூலம் தீர்ப்பில் உள்ள தவறுகள் திருத்திக்கொள்ளப்படும்.  ஆனால் நீட் தேர்வு குறித்த வேலூர் CMC வழக்கு மீதான மறுஆய்வு மனுவைப் பொறுத்தவரையில், குறுகிய காலத்தில் தீர்மானிக்கப்பட வேண்டிய மறுஆய்வு மனு நீண்ட காலம் நிலுவையில் இருந்த நிலையில், தீர்ப்பை அளித்த மூன்று நீதிபதிகளில் பெரும்பான்மைத் தீர்ப்பளித்த இரண்டு நீதிபதிகளும் ஓய்வுபெற்று விட்டனர்.  இந்த நிலையில் புதியதாக வேறு ஒரு அமர்வுக்கு விசாரணை மாற்றப்படும் நிலையில் மூல வழக்கில்  மாறுபட்ட தோல்வியுற்ற தீர்ப்பளித்த நீதிபதியையே தலைவராகக் கொண்டு விசாரணை செய்ய முடியுமா என்பதுதான் மில்லியன் டாலர் கேள்வி. அவர் நியாயமாக, நடுநிலையாக விசாரித்து தீர்ப்பளிப்பாரா என்ற சந்தேகம் எவருக்கும் இயல்பாகவே எழும் என்பதில் ஐயமில்லை. அதற்கு தகுந்தாற்போல் இந்த மறுஆய்வு மனு வழக்கில் விசாரணை எதுவும் செய்யாமல் எந்த சட்டத் தவறுகளையும் குறிப்பிடாமல் CMC மூல வழக்கை மீண்டும் புதியதாக விசாரிக்க விரும்புகிறோம் என்று மட்டும் காரணம் கூறி முந்தைய தீர்ப்பு திரும்பப் பெறப்பட்டுள்ளது. இது மறுஆய்வு மனுவிற்கான சட்ட வரம்புகளுக்கே  எதிரானது ஆகும். இங்கு குறிப்பிடத்தக்க மற்றொரு விஷயம் என்னவென்றால் நீதிபதி அனில்தவே அவர்கள் நீதிமன்றத்தின் உள்ளேயே, தான் ஹிட்லராக இருந்தால் அனைத்து பள்ளிகளிலும் பகவத்கீதையை கட்டாயப் பாடமாக்குவேன் என்று முழங்கியவர். மேலும் நீதிபதி ஆதர்ஸ் குமார் கோயல் அவர்கள் பாஜக சார்பாக பல வழக்குகளில் ஆஜரானவர். இயற்கை நீதி அப்பட்டமாக மீறப்பட்டுள்ளது தானே?

குப்புறத் தள்ளிய குதிரை குழியையும் பறித்ததாம்:

அநியாயம் அதோடு நிற்கவில்லை. இவ்வாறு வேலூர் CMC வழக்குத் தீர்ப்பை இரத்து செய்த மறுஆய்வு தீர்ப்பில் நீட் தேர்வு நடத்தப்பட வேண்டும் என்று சொல்லப்படவில்லை. அவ்வாறு சொல்லியிருந்தால் மற்ற நீதிபதிகள் ஒப்புக்கொள்ள மறுத்திருக்க வாய்ப்புள்ளது.

 சொல்லிவைத்தது போல் உடனடியாக சங்கல்ப் சாரிடபிள் டிரஸ்ட் என்ற அமைப்பு இந்த (2016) ஆண்டே நீட் தேர்வு நாடு முழுவதும் நடத்த வேண்டும் என்று ஒரு ரிட் வழக்கை உச்சநீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்கிறது. அந்த வழக்கு அவசர வழக்காக நீதிபதிகள் திரு.அனில் தவே, திரு.சிவ கீர்த்தி சிங்  மற்றும் திரு.ஆதர்ஷ் குமார் கோயல் ஆகிய மூன்று நீதிபதிகள் அமர்வு முன்பாக விசாரிக்கப்பட்டது. இந்த வழக்கு மிக விரைவாக விசாரிக்கப்பட்டு 28.04.2016 அன்று தீர்ப்பளிக்கப்படுகிறது. விரைவான தீர்ப்பு அநீதிக்குச் சமம் என்றும், தாமதமான தீர்ப்பு மறுக்கப்பட்ட நீதி என்றும் சொல்வார்கள். நீட் தேர்வு வழக்கில் விரைவான தீர்ப்பு அநீதி என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆம் உடனடியாக நீட் தேர்வு 2016 ஆம் ஆண்டிலேயே நாடு முழுவதும் நடத்தப்பட வேண்டும் என உத்தரவிடப்பட்டது. இந்த வழக்கில் எதிர் தரப்பினர்களாக யார் யார் சேர்க்கப்பட்டார்கள் அவர்கள் என்ன வாதிட்டார்கள் என்பது தான் சுவாரசியமான தகவல். சங்கல்ப் சாரிடபிள் அறக்கட்டளை தாக்கல் செய்த இந்த வழக்கில் நான்கு பேர் எதிர்தரப்பினர்களாக கொண்டு வழக்கு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. ஆனால் நீதிமன்றம் நான்காவது எதிர்மனுதாரரை  (அது யார் விரைவான தீர்ப்புக்கு அவர் எவ்வாறு தடையாக இருப்பார் எனத் தெரியவில்லை) நீக்கச்சொல்லி அவர் நீக்கப்பட்ட பின்னர் வழக்கில் எதிர்மனுதாரர்களாக இருந்தவர்கள் மத்திய அரசு, இந்திய மருத்துவக் கழகம், மற்றும் CBSC ஆகிய மூவர்  மட்டுமே. அவர்களும் குறுகிய காலத்தில் தங்களால் தேர்வு நடத்த முடியாது, மூல வழக்கு நிலுவையில் உள்ளபோது தேர்வு நடத்துவது தவறானது என்று சொல்லி வாதாடியிருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா? ஆம் எனில் உங்களை விட வெள்ளந்தியை பார்க்க முடியாது.

அவர்கள் சொல்லியதைக் கேட்டால் எவருக்கும் இரத்த அழுத்தம் சற்றே அதிகரிக்கும். ஆம் 2015 ஆம் ஆண்டிலேயே நாங்கள் நீட் தேர்வுக்காக பாடத்திட்டத்தை வெளியிட்டுள்ளோம் என்று ஒரு எதிர்மனுதாரரும், மூன்றே நாட்களில் நாங்கள் AIPMT 2016 தேர்வை வருகிற மே 1ஆம் தேதியே நடத்துகிறோம் அதனையே நீட் phase I தேர்வாக எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்றும், ஜூலை மாதத்தில்  நீட் phase II என விண்ணப்பிக்காமல் விடுபட்ட மாணவர்களுக்காக நடத்திவிடுகிறோம் என்று ஒரு எதிர்மனுதாரரும் போட்டிபோட்டு கொண்டு நீட் நடத்தி தரமான மருத்துவக் கல்வியை உடனடியாக இந்தியாவிற்கு அளிக்க தயாராக இருப்பதை சொல்லி நீதிமன்றத்தில் தங்கள் கற்றறிந்த வழக்கறிஞர்கள் மூலம் உறுதியளித்தார்கள். 2013ல் இருந்து 2016ல் இந்த வழக்கு வரை நீட் தேர்வு உச்ச நீதிமன்றத்தால் தடை செய்யப்பட்டு இருந்த நிலையில் 2015ஆம் ஆண்டில் நீட் தேர்வுக்கான பாடத்திட்டத்தை ஏன் MCI வெளியிட்டார்கள் என்று புத்திசாலித்தனமாக ஆண்டி இந்தியர் எவரும் சிந்தித்து கேள்வி கேட்டால் அதற்கு நான் பொறுப்பல்ல. இந்த வழக்கில் தரப்பினர் இல்லாத ஆனால் சமூக நீதியில் அக்கறை கொண்ட ராஜீவ் தவான் போன்ற பல ஜாம்பவான் வழக்கறிஞர்கள் தாமாக முன்னிலையாகி தங்கள் வாதங்களை முன்வைத்தனர். வேலூர் CMC வழக்கு மீண்டும் புதிதாக விசாரிக்க வேண்டிதான் மறுஆய்வு மனுவில் தீர்ப்பு திரும்பப் பெறப்பட்டுள்ளது. தகுதியின் அடிப்படையில் மறுஆய்வு மனு தீர்மானிக்கப்படவில்லை. எனவே நீதிபதி அல்டாமஸ் கபீர்   தலைமையில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு Over Rule செய்யப்படவில்லை. எனவே புதியதாக விசாரித்து தீர்ப்பளிக்கப்படும் வரையில் நீட் தேர்வு நடத்தப்படக் கூடாது என்று பலவாறு வழக்கறினர்கள் சட்டங்களை விளக்கினாலும் அவற்றையெல்லாம் ஒதுக்கித் தள்ளிவிட்டு வெறும் நான்கு பக்கங்களில் தீர்ப்பளித்து நீட் நம் குழந்தைகள் மீது திணிக்கப்பட்டது.

     பொதுவாக நடைமுறையில் உள்ள எதனையும் மாற்றும் நடைமுறைகளில் பெருவாரியானவர்கள் ஈடு செய்ய இயலாத அளவிற்கு பாதிப்பு ஏற்படும் சூழல்களில்  இறுதியாக தீர்மானிக்கப்படும் வரையில் இருக்கும் நிலையே (Status quo) இறுதி தீர்ப்பளிக்கப்படும் வரையில் தொடர வேண்டும் என்றே நீதிமன்றங்கள் உத்தரவிடும். அதாவது ஒரு கட்டிடத்தை இடிக்க வேண்டும் என்ற ஒரு வழக்கில் மேல்முறையீடுகள் அனைத்தும் முடியும் வரையில் கட்டிடம் இடிக்க தடை விதித்தே நீதிமன்றங்கள் உத்தரவிடும். இதுதான் சட்டமும், நியாயமும் ஆகும். ஆனால் நீட் தேர்வு வழக்கில் விநோதமாக புதியதாக விசாரிக்கப்பட்டு இறுதி தீர்ப்பு வரும் வரையில் புதிதாக திணிக்கப்படும் நீட் தேர்வு நடத்தப்பட வேண்டும் என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டுள்ளது. நீட் தேர்வு சட்ட விரோதம் என்று இறுதியாக தீர்ப்பளிக்கப்பட்டால் பலியான சகோதரி அனிதாவுக்கும், மருத்துவப் படிப்பை பறிகொடுத்த ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களுக்கும் ஏற்பட்ட இழப்புகளை யார் ஈடு செய்வார்கள்? 

“ஆமாம். நீட் தேர்வு நடத்த தினசரி வாய்தா போட்டு விசாரணை செய்து அளிக்கப்பட தீர்ப்பில் வேலூர் CMC வழக்கு தீர்ப்பு புதியதாக விசாரணை செய்ய வேண்டித்தானே இரத்து செய்யப்பட்டது.    தற்போது அந்த வழக்கின் நிலை என்னவானது?”  என்று புத்திசாலித்தனமாக சிந்திப்பவர்களுக்கு மட்டும் சொல்கிறேன். தொடர்ந்து படியுங்கள்...

வேலூர் CMC மறுஆய்வு வழக்கு ஐந்து நீதிபதிகள் அடங்கிய அரசியல் சாசன அமர்வுக்கு மாற்றப்பட்டதே அதனை ஒத்த வேறு ஒரு  வழக்குடன் சேர்த்து விசாரிக்க வேண்டிதான். அந்தModern Dental College vs State Of Madhya Pradesh & Ors, Civil Appeal No.4060/2009 வழக்கில் CMCவழக்கின்  மறுஆய்வு வழக்கில் தீர்ப்பளித்த கையோடு உடனடியாக 02.05.2016ஆம் தேதியே தீர்ப்பளித்துவிட்டு,  அந்த வழக்கில் இந்திய மருத்துவக் கழகத்தை சீரமைக்க வேண்டி ஒரு வல்லுனர்கள் குழுவை அமைத்து அந்த குழு MCI மத்திய அரசால் சீரமைக்கப்படும் வரையில் தொடர்ந்து செயல்பட வேண்டும் என்றும் அதனை உச்சநீதிமன்றம் கண்காணிக்க வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு ஆண்டிற்கு பின்னர் வழக்கு மீண்டும் விசாரணைக்கு வாய்தா போடப்பட்டுள்ளது.

“அத விடுங்கள் சார் நீட் தேர்வுக்கு எதிரான வேலூர் CMC வழக்கு வாய்தா என்றைக்கு வருகிறது” என்று கேட்கிறீர்கள்.

உங்கள் அவசரம் எனக்குப் புரிகிறது. ஆனால்....

உச்ச நீதிமன்ற இணையதளப் பதிவுகள் படி வேலூர் CMC வழக்கின் அடுத்த வாய்தா கடந்த ஆண்டு மே மாதம் 2016க்குப் பிறகு ஒன்னரை ஆண்டுகள் கழித்து வரும் நவம்பர் மாதத்தில் அதாவது 21.11.2017 அன்றைக்கு வாய்தா குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதிலிருந்து தாமதமான தீர்ப்பு மறுக்கப்பட்ட நீதிக்கு சமம் என்பதும் நிரூபிக்கப்படுகிறது.

“அடப்பாவிகளா! 21.11.2017க்கு பின் எப்ப விசாரிச்சு எப்ப தீர்ப்பளிச்சு.... அதற்குள் மூன்று நீட் தேர்வுகள் நடத்தப்பட்டு விடுமே” என்று தாங்கள் கேட்பது எனது காதில் விழுகிறது. ஆனால் ஆளும் பாசிச பாஜக அரசோ வேறுமாதிரி மாத்தி யோசிச்சு ஏழை மாணவர்களின் மருத்துவக் கனவில் பல ஆண்டுகளுக்கு மண்ணை அள்ளிப் போட்டே விட்டது. அதாவது இந்திய மருத்துவ கழகத்திற்கு நீட் UG & PG நடத்த அதிகாரம் அளித்து கடந்த 04.08.2016 ஆம் தேதியிலேயே THE INDIAN MEDICAL COUNCIL (AMENDMENT) ACT, 2016 என சட்ட திருத்தம் நிறைவேற்றி அதற்கு குடியரசுத்தலைவர் ஒப்புதலையும் உடனடியாக பெற்று கொண்டுவந்து அரசிதழிலும் வெளியிட்டு விட்டது. நாம் நீட் தடைக்கு தீர்ப்பை எதிர்பார்த்து காத்துக் கொண்டிருக்கும் வேலூர் CMCவழக்கோ MCI வெளியிட்ட நீட் தேர்வுக்கான அறிவிக்கைகளுக்கு எதிராக மட்டும்தான். (வழக்கு மனுதாரரான CMC யால் திருத்தம் கேட்டுள்ளதா என தெரியவில்லை).

“அப்போ வழக்கின் நிலை?”

“Petition infract us. Hence Petition dismissed.”

“அப்படி என்றால்?”

“வழக்கின் கோரிக்கை அற்றுப்போய் விட்டது. அதனால் வழக்கு தள்ளுபடி செய்யப்படலாம்.”

“வழக்கு நிலுவையில் உள்ளபோது சட்டம் இயற்றலாமா நீதிமன்றம் சும்மா விடுமா?”

“பாசிச பாஜக அரசு இதையெல்லாம் சாதாரணமாக சமாளித்துவிடும்.”

“அப்போ என்னதான் செய்வது?”

“நீட் நடத்துவதற்காகவே மத்திய பாஜக அரசால் அவசரமாக இயற்றப்பட்ட THE INDIAN MEDICAL COUNCIL (AMENDMENT) ACT, 2016 சட்டத் திருத்தம், அதாவது நீட் தேர்வு  ஏழைகளுக்கு எதிரானது, இந்திய கூட்டாச்சி தத்துவத்திற்கு எதிரானது, சமூக நீதிக்கு எதிரானது எனவே அது அரசியலமைப்பு சட்டப்படி செல்லாது என புதியதாக ஒரு வழக்கு தாக்கல் செய்ய வேண்டும். வழக்கில் நீட் தேர்வு இரத்து செய்யப்பட்டு உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளிக்கும். அது நிச்சயம்.” சார் இதை கேட்டதும் எங்கே வேகமா புறப்படுறீங்க. உச்ச நீதிமன்றத்தில் புதிய வழக்கு தாக்கல் செய்யவா? சொல்லுங்க சார் நானே வக்கீல் தான்.”

“அட போங்க சார். நம்ம சட்டமன்றம் தமிழ்நாட்டிற்கு நீட் தேர்வில் இருந்து விலக்கு அளிக்க வேண்டி ஏகமனதாக சட்டம் இயற்றி அது குடியரசுத்தலைவர் ஒப்புதலுக்காக கடந்த எட்டு மாதங்களாக கிடப்பில் போடப்பட்டு வச்சிருக்காங்க. அதனை உடனடியாக மத்திய அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுத்து ஒப்புதலை பெற்றால் நீட்டு தீட்டு நம்மை விட்டு நீங்கிடப் போகுது. பீட்டா வை எதிர்த்து ஜல்லிக்கட்டே நடத்திட்டோம். இந்த ரீட்டா நீட்டா வையெல்லாம் என்ன செய்யிறதுன்னு எங்களுக்குத் தெரியும். ஏதாவது கேசு போட்டால் ஜாமீன் எடுக்க வந்து சேருங்க சார். ஆமாம் இவ்வளவு விபரங்கள் சொன்னீங்களே உங்க பேரு?”         

“கமருதீன். இந்தாங்க விசிட்டிங் கார்டு. நீட்டை நீக்க சட்ட உதவி செய்ய  எப்போதும் தயாராக இருக்கிறோம்.”

- அ.கமருதீன், பி.எஸ்சி., பி.எல்., வழக்கறிஞர் / ஒருங்கிணைப்பாளர், குடிமக்கள் உரிமைகள் பொதுமன்றம், திருச்சி 620018, செல் & வாட்சப்: 9894267688

Ref:

1.  Christian Medical College Vellore & Ors.Vs.Unionof India & Ors. [(2014) 2 SCC 305]

https://indiankanoon.org/doc/54508777/

2. SANKALP CHARITABLE TRUST AND ANR VS. UNION OF INDIA AND ORS

http://supremecourtofindia.nic.in/jonew/judis/43577.pdf

3. Medical Council’s NEET: Unfair, Unjust, Arbitrary written by Rajiv Dhavan senior advocate at the Supreme Court. 

https://thewire.in/36274/mcis-neet-unfair-unjust-arbitrary/?utm_source=socialshare&utm_medium=whatsapp

 4. CMC Case Status

http://www.sci.nic.in/php/case_status/case_status_process.php?d_no=60287&d_yr=2012

 

Pin It

1.            சட்டம் ஒரு இருட்டறை அதில் வழக்கறிஞரின் வாதம் விளக்கு என்ற பிரபலமான சொற்றொடரை இணையதளமும், விஞ்ஞான வளர்ச்சியும் தேவையற்றதாக்கி விட்டது. நீதிமன்றங்களைப் பற்றியும் நீதிபதிகளைப் பற்றியும் சட்ட உலகின் கதாநாயகர்களாக கூறப்படுகின்ற வழக்கறிஞர்களை விடவும் வழக்கின் தரப்பினர்களும், பொது ஜனங்களும் நிறையவே அறிந்து வைத்திருக்கின்றார்கள். ஆனால் வழக்கறிஞர்களுக்கான சட்டத்தை பற்றி அந்த அளவிற்கு தெரிந்து வைத்திருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே. வழக்கறிஞர்களுக்காக 1961-ம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட சட்டத்தில் கொண்டு வர உத்தேசிக்கப்பட்டுள்ள புதிய சட்ட திருத்தங்களின் முக்கிய அம்சங்கள் குறித்து கால சூழலும், அவசியமும் கருதி விவாதித்திட வேண்டிய கடப்பாடு உள்ளது.

supreme court 6002.            நீதிமன்றத்தின் பணி புதிய சட்டமியற்றுவதோ (அ) புதிய சட்ட கொள்கைகளை வகுப்பதோ அல்ல என்ற போதிலும் புதிய சட்ட விதிகளையும், அரசிற்கான கொள்கைகளை நெறியாள்கை செய்வதன் நீட்சியாக 1961-ம் வருடத்திய வழக்கறிஞர் சட்டத்திலும் புதிய திருத்தங்களை கொண்டு வருவதற்கான முயற்சியே உச்ச நீதிமன்றத்தால் ‘மகிபால் சிங் ராணா’ வழக்கில் எடுக்கப்பட்டுள்ள முடிவுகள் என்பது ஒரு சில மூத்த வழக்கறிஞர்களின் வாதமாகும்.

                3.            உத்திரபிரதேசத்தை சேர்ந்த ஒரு வழக்கறிஞர் மீதான ஒழுங்கு நடவடிக்கை குறித்து விசாரணைக்கு வரப்பெற்ற ‘மகிபால் சிங் ராணா’ வழக்கில் 5-7-2016 அன்று உச்ச நீதிமன்றம் வழக்கறிஞர்கள் மீது எடுக்கப்படும் ஒழுங்கு நடவடிக்கை மற்றும் நீதிமன்ற அவமதிப்பு சட்டத்தின் கீழான விவகாரங்களை பரிசீலனை செய்து வழக்கறிஞர் சட்டத்தில் புதிய திருத்தங்களை மேற்கொள்ள மத்திய சட்ட ஆணையத்தின் பரிந்துரையை கோரியது. மத்திய சட்ட ஆணையமும் தனது 23-3-2017-ம் தேதியிட்ட 266-வது பரிந்துரையை அளித்துள்ளது. அதன் மீதான கருத்துக்களை தெரிவிக்கும் படி மத்திய சட்டத் துறை பார் கவுன்சிலை கோரியது. டெல்லியில் நடைபெற்ற பெறும் வழக்கறிஞர் போராட்டத்தின் காரணமாக இந்த பரிந்துரையை நிறுத்தி வைப்பதாக மத்திய சட்டத் துறை தெரிவித்தது. தற்போது மீண்டும் பார் கவுன்சிலின் கருத்துக்களை கேட்டுள்ளது.

4.            தற்போது மத்திய சட்ட ஆணையத்தின் பரிந்துரைகள் அனைத்தையும் நிராகரிக்க வேண்டும் என்று வழக்கறிஞர்கள் மத்தியில் பொதுக் கருத்து ஏற்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது. ஆனால் உள்ள படியே ஒரு பகுதி வழக்கறிஞர்கள் தங்கள் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்கப்படுவது தொடர்பாக கொண்டு வரப்படும் திருத்தங்களின் மீது தான் அதிக கவலை கொண்டுள்ளதாகவும் மற்றொரு பகுதி வழக்கறிஞர்கள் பார் கவுன்சிலின் மூலம் செல்வாக்கு செலுத்த முடியாதததை குறித்து அதிருப்தியுற்றுள்ளதாகவும் தெரிய வருகின்றது. திறமைசாலியான வழக்காடிகளும், ஒரு சில நீதிபதிகளும் நினைத்தால் ஒரு குறிப்பிட்ட வழக்கறிஞரை பலிகடாவாக்கிட இந்த புதிய சட்டதிருத்தம் வழிவகுக்கிறது என்று மற்றொரு பகுதியினர் கருத்து தெரிவித்துள்ளனர். வேறு சிலர் வழக்கறிஞர்களுக்கான பாராம்பரியமிக்க தனித்த உரிமையில் 3-ம் நபர்களின் அதிகாரத்தையும், தலையீட்டையும் அனுமதிக்க முடியாது என்று வாதிடுகின்றனர்.

5.            8-7-2017 அன்று நியூ டெல்லியில் நடைபெற்ற ஒரு கருத்தரங்கில் உச்ச நீதிமன்ற தலைமை நீதி அரசர் கேகர் வெளிநாட்டு வழக்கறிஞர்கள் இந்திய நீதிமன்றங்களில் பணிபுரிவதை வரவேற்று பேசினார். இதனையே அடிப்படையாகக் கொண்டு ஏதோ வெளிநாட்டு வழக்கறிஞர்கள் இந்திய நீதிமன்றங்களில் பணியாற்ற அனுமதிக்கப்பட இருப்பதினால் இந்திய வழக்கறிஞர்களின் தொழில் நசிந்து விடும், தேசத்தின் இறையாண்மை பாதிக்கப்படும் என்று புதிய சட்ட திருத்தத்திற்கு எதிராக மற்றொரு கருத்தும் ஏற்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது.

                6.            பொதுவாக ஒரு சில வழக்கறிஞர்கள் மட்டுமே தவறிழைக்கிறார்கள். இவர்களால் தான் வழக்கறிஞர் தொழிலின் உன்னதமும், பெரும்பாலான வழக்கறிஞர்களின் நற்பெயரும் பாதிக்கப்படுகின்றது என சொல்லப்படுகின்றது. யதார்த்தத்தில் தவறிழைக்கும் ஒரு சில வழக்கறிஞர்களையும் பெரும்பாலான வழக்கறிஞர்கள் செயல்பாட்டில் சேர்ந்தும், அமைதியாய் இணைந்தும் பாதுகாக்கவே துணிகிறார்கள். சட்ட வழிமுறைகளைப் பின்பற்றி சட்டத்தின் பாதுகாப்பை ஒரு வழக்கறிஞர் பெறுவதை ஏற்றுக் கொள்ளும் அதே நேரத்தில் வழக்கறிஞர் என்றால் அவர் நீதிமன்ற வளாகங்களின் கதாநாயகர் என்ற ரீதியில் சிறப்பு சலுகைகள் கோருவதை உரிமையாக வைத்துக் கொண்டுள்ளதினால்; பாதிக்கப்பட்டவரின் குரல் எப்போதாவது தான் கவனம் பெறுகின்றது.

7.            ஒவ்வொரு ஊரிலும் உள்ள வழக்கறிஞர் சங்கங்களில் தேர்தல் நடத்தப்படும் விதத்தையும், அந்த சங்கத்தின் நிர்வாகிகள் என்ன தகுதியின் அடிப்படையில் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றார்கள் என்பதனை கண்டுபிடிக்க முடியாது என்பதினால் தான் என்னவோ தற்போது உள்ளுர் வழக்கறிஞர் சங்கங்களின் நடவடிக்கையையும் அதன் வளர்ச்சியையும் கண்காணித்து மேற்பார்வை செய்திட மாநில பார் கவுன்சிலுக்கு புதிய சட்ட திருத்தம் அதிகாரம் அளிக்கின்றது. இந்த வழக்கறிஞர் சங்கங்களில் உறுப்பினராக செயல்பட்டு வருகின்றவர்கள் தான் மாநில பார் கவுன்சிலுக்கு நடைபெறும் தேர்தலில் நின்று திறமையால் வெற்றி பெறுகின்றார்கள்.

8.            வழக்கறிஞர்கள் மீதான தொழில் விதிமுறை மீறல் மற்றும் ஒழுங்கீனம் தொடர்புடைய குற்றச் சாட்டுகளை விசாரித்து ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்க அதே வழக்கறிஞர்களாலேயே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களை கொண்ட பார் கவுன்சில் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் உள்ளது. ஒவ்வொரு மாநில பார் கவுன்சிலில் இருந்தும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அனுப்பப்படும் பிரதிநிதிகளைக் கொண்டு டெல்லியில் அகில இந்திய பார் கவுன்சில் இயங்கி வருகின்றது.

                9.            வழக்கறிஞர் தொழிலையும் சட்டக்கல்வியையும் ஒழுங்குப்படுத்த கடமைப்பட்டுள்ள மாநில பார் கவுன்சிலில் வழக்கறிஞர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் பிரதிநிதிகளைத் தவிர ஓய்வு பெற்ற நீதிபதிகள் மற்றும் 25 வருடத்திற்கு குறையாமல் அனுபவம் உள்ள மூத்த வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் சட்டம் சாராத கணக்கியல், வணிகவியல், மருத்துவ அறிவியல், நிர்வாகம், சமூகஅறிவியல், பொது ஈடுபாடுள்ள துறைகளில் சிறப்பு தகுதியுடையவர், அரசின் அதிகாரிகள் ஆகியோர்களை உயர்நீதிமன்றம் நியமனம் செய்திட வேண்டும் என்றும், இதே போல் மாநில பார் கவுன்சிலுக்கு ஒரு முறை தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உறுப்பினர் தொடர்ச்சியாக அடுத்த முறையும் போட்டியிட முடியாது என்றும் புதிய திருத்த சட்ட பிரிவு கூறுகின்றது. ஜனநாயக பூர்வமான முறையில் தேர்தல் நடத்தி அதன் மூலம் தனிச்சிறப்பு உள்ள நல்ல வழக்கறிஞர்களை பார் கவுன்சில் உறுப்பினர்களாக வழக்கறிஞர் சமூகம் ஒரு காலத்திலும் தேர்ந்தெடுக்காது என்று மத்திய சட்டக்கமிஷன் நினைத்திருக்கக் கூடும்.

10.          தற்போது மாநில பார் கவுன்சிலுக்கு 5 வருடத்திற்கு ஒரு முறை தேர்தல் நடத்தப்படுகின்றது. பல்வேறு மாநிலங்களில் இந்த தேர்தல் நடத்தப்படவில்லை என்று தெரிய வருகின்றது. இந்த மாநில பார் கவுன்சிலின்; காலம் உள்ள வரை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அனுப்பப்படும் பிரதிநிதி அகில இந்திய பார் கவுன்சிலிலும் பதவி வகிக்க தகுதியுடையவராக இருக்கின்றார். மாண்புமிகு உச்ச நீதிமன்றம் தொழிலில் ஈடுபட்டு வருகின்ற வழக்கறிஞர்களையும், சட்டம் படித்து விட்டு பெயரளவில் வழக்கறிஞராக பதிவு செய்து கொண்டு பிற தொழில்களில் ஈடுபட்டு வருவோர்களைப் பற்றிய கணக்கெடுப்பை விரைந்து முடிக்க இந்திய பார் கவுன்சிலுக்கு உத்தரவிட்டுள்ளது. உரிய வழியில் முறையாக அல்லாது போலியாக வழக்கறிஞர் என கூறிக்கொண்டு தொழிலில் ஈடுபடுவோரை நீக்குவதற்காக அகில இந்திய பார் கவுன்சிலால் 2015-ம் வருடத்தில் கொண்டு வரப்பட்ட புதிய விதியின் கீழான கணக்கெடுப்பு முடிந்ததாக இன்றைய நாள் வரை அறிவிக்கப்படவில்லை. இது குறித்த வழக்கானது உச்ச நீதிமன்றத்தில் Transferred case (Civil) No.(s). 126/2015  ஆக விசாரணையில் இருந்து வருகின்றது.

                11.          வழக்கறிஞர்கள் மீதான புகார்களை விசாரித்து ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுத்திட அதே வழக்கறிஞர் குழுமத்தால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்ற அவர்களின் பிரதிநிதிகள் இருவருடன் மாநில பார்கவுன்சிலின்; ஒழுங்கு நடவடிக்கை குழுவில் உயர்நீதிமன்றத்தால் நியமனம் செய்யப்படுகின்ற மாவட்ட நீதிபதி அந்தஸ்தில் உள்ள ஒருவரும் சட்டம் சாராத துறைகளில் சிறப்பு தகுதியுடையவர் இருவரும் அங்கம் வகிக்க வேண்டும் என்று புதிய சட்ட திருத்தம் கூறுகின்றது. மாநில பார் கவுன்சில் ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்கும் போது பாரபட்சமாகவும், பழிவாங்கும் நோக்கில் செயல்படுவதாகவும் வழக்கறிஞர்கள் குறை கூறுகின்ற சூழ்நிலையில் தனிப்பட்ட நியமன உறுப்பினர்களும் ஒழுங்கு நடவடிக்கை குழுவில் இடம் பெறக் கூடாது என மற்ற துறை வாரியான விசாரணை நடைமுறைகளை மேற்கோள் காட்டி வழக்கறிஞர்களும் வாதிடுகின்றனர். எந்த விசாரணை முடிவும் நீதிமன்ற பரிசீலனைக்கு உட்பட்டதே.

12.          உயர்நீதிமன்ற நீதி அரசர்கள் நியமன விவகாரத்தில் தேசிய நீதித்துறை ஆணையம் கோருகின்ற வழக்கறிஞர் சமூகம,; குறிப்பாக நீதிஅரசர்கள் தங்களை தாங்களே கொலிஜியம் முறையில் நியமித்து கொள்வதற்கு ஆட்சேபணை செய்து கருத்துக்கள் கூறுகின்ற வழக்கறிஞர் சமூகம், தங்களால் பிரத்தியோகமான முறையில் நடத்தப்படுகின்ற தேர்தல் மூலமாக தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்ற தங்களின்; சக வழக்கறிஞர் பிரதிநிதிகள் தான் தங்கள் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்க தகுதியுடையவர்கள் என கோருவது ஏற்புடையதாக இல்லை. மேலும் இந்திய ஆட்சித்துறை, காவல்துறை பணிகளைப் போன்று இந்திய நீதித்துறை பணி துவக்கப்பட வேண்டுமென வழக்கறிஞர்கள் கோரிக்கை வைத்து அகில இந்திய அளவில் நீதிபதிகள் நியமனம் செய்யப்படும் பொழுது திறமையும் தகுதியும் இல்லாதவர் நீதிபதியாக நியமனம் செய்யப்படுகிறார் என்ற அவச் சொல்லும் தவிர்க்கப்படும்.

13.          ஒழுங்கு நடவடிக்கை (ம) விசாரணை நடைமுறைகளை மேம்படுத்திட, அதன் பெயரிலான மேல்முறையீடுகளில் ஏற்படும் கால தாமதத்தை தவிர்த்திட ஒழுங்கு நடவடிக்கை முறைகளையும,; சாட்சிகளின்                 குறுக்கு விசாரணையையும் ஒளிப்பதிவு, ஒலிப்பதிவு செய்வது மற்றும் வாதுரை கேட்கப்பட்ட உடன் வெளிப்படையாக உத்தரவுகளை திறந்த மன்றத்;தில் கூறிட வலியுறுத்துவது ஆகியவைகளை செயல்படுத்துவதன் மூலம் தட்டச்சு செய்யும் போது கேள்விகள் விடுதல், செல்வாக்கு செலுத்தும் தன்மை தவிர்த்தல், வழக்கு நடவடிக்கைகளில் வெளி நபர் செல்வாக்கு செலுத்துவதை அறவே ஒழித்தால் ஆகியவற்றை செய்திடக் கூடும்;. இதை வலியுறுத்துவதற்கு பதில் புதிய அதிகார அமைப்பை ஏற்படுத்துவது தேவையற்ற ஒன்று என்றுதான் தோன்றுகிறது.

14.          நடைமுறையிலுள்ள வழக்கறிஞர் மீதான புகார் விசாரணை முறையை திறம்பட மாற்றி அமைத்திட பல்வேறு வழிமுறை இருக்கின்ற போது, அதை விடுத்து மாற்று என கூறி அவசியமற்ற ஓர் அதிகார அமைப்பை உருவாக்குவென்பது, ஓய்வு பெற்றோருக்கும், வழக்கறிஞர் அல்லாதோர்க்கும் வழங்கப்படும் சலுகையாக தெரிகின்றது.

                15.          உச்ச நீதிமன்ற 4 நீதி அரசர்கள் கொண்ட அமர்வு கேப்டன் ஹரீஷ் உப்பல் வழக்கில் 17-12-2002 அன்று வழக்கறிஞர்கள் தவிர்க்க இயலாத நேர்வுகளில் ஒரு நாள் தவிர தொடர்ச்சியாக நீதிமன்ற புறக்கணிப்பில் ஈடுபடுவது சட்ட விரோதம் என்று உத்தரவிட்டுள்ளது. இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் சரத்து 141-ன் படி இந்த தீர்ப்புக்கு அனைவரும் கட்டுப்பட்டவர்கள். இந்த தீர்ப்பின் தொடர்ச்சியாக வழக்கறிஞர்கள் நீதிமன்ற புறக்கணிப்பிற்கு காரணமாக இருக்கும் போது அவர்கள் வழக்கறிஞர் பட்டியலிருந்தே நீக்கப்படுவதற்கு புதிய சட்டப்பிரிவு வழிவகை செய்கின்றது. இதே போல் எந்த ஒரு வழக்கறிஞர் சங்கமும் கூட்டாகவோ தனியாகவோ நீதிமன்றங்களின் பணிகளை புறக்கணிக்கக் கூடாது என்றும் புதிய சட்ட திருத்தம் வழிவகை செய்கிறது.  வழக்கறிஞர்கள் சமூக நீதிக்கான போராட்டத்தில் ஈடுபடுவது தடை செய்யப்படவில்லை. மாறாக நீதிமன்ற வளாகத்தையும், நீதிமன்றங்களையும் அரசியல் விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு உட்படுத்தக் கூடாது, சுய நலனுக்காக போராட்டத்தை தூண்டி தங்களது செல்வாக்கை காண்பிப்பதற்கு வழக்கறிஞர் குழுமம் வழக்கறிஞர் சங்கத்தை தவறாக பயன்படுத்துவது முறைப்படுத்த வழி காண்பிக்கப்பட்டுள்ளது. நடைமுறையில் பல நாட்கள் நீதிமன்ற பணி புறக்கணிப்பை அறிவித்து விட்டு கட்சிக்காரர்களை ஆஜர் செய்து வழக்கு நடத்துவதும் நடக்கின்றது. மேலும் வழக்கறிஞர் தொழில் சார்ந்த பிரச்சனைகளுக்காக அல்லாமல் அனைத்து சமூக பிரச்சனைகளுக்கும் தீர்வு வேண்டி வழக்கறிஞர் சங்கம் நேரடியாக போராட்ட நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவது வீண் என்பதுதான் கடந்த கால படிப்பினை.

                16.          தவறிழைக்கும் வழக்கறிஞர்கள் மீதான ஒழுங்கு நடவடிக்கையில் குற்றச்சாட்டு நிருபிக்கப்பட்டால் புகார்தாரருக்கு 5 லட்சம் வரை இழப்பீடு வழங்கிடவும் புதிய சட்ட திருத்தம் வழிவகை செய்கிறது. மேலும் போலியாக பட்டம் பெற்று வழக்கறிஞராக தொழிலில் ஈடுபடுவோருக்கு 3 வருடம் சிறை தண்டனையும்,(பழைய சட்டத்தின் படி 6 மாதங்கள்) ஐந்து லட்சம் அபராதம் விதிக்கவும் புதிய சட்டப்பிரிவு வழிவகை செய்கின்றது. இந்த பிரிவையும் ரத்து செய்திட வழக்கறிஞர்கள் கோருவது அவர்களுக்கே வெளிச்சம்.

17.          பதவிக்கு வருபவர்கள் பதவியை தக்க வைக்க மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகளும், அதனை ஆதரிக்க அதே நிலையில் பதவியில் உள்ளவர்கள் மேற்கொள்ளும் நடவடிக்கைகளும் எளிதில் மாற்ற முடியாத, மறுக்க முடியாத ஒன்றாகும். தேர்தலை மூடுமந்திரமாக நடத்திடுவதும் அவற்றின் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவோரின் நடவடிக்கையும,; அவர்களின் ஆதரவாளர்களின் நடவடிக்கையும் சிதம்பர ரகசியமாகவே உள்ளது.   

18.          “விளக்கின் மயக்கத்தில் விழும் வீட்டில் பூச்சி” என்பது போல் தற்போது நடைமுறையில் உள்ள பார் கவுன்சிலுக்கு மாற்று என நினைத்து அதை விட மேலும் தீங்கை வழக்கறிஞர் சமுதாயத்திற்கு செய்திட விளைவோரின் செயலே புதிய சட்டத்திருத்தம் என வாதிடுவோர் அதில் உள்ள நல்ல அம்சங்களை ஏற்றுக் கொள்வதை விட்டு விட்டு புதிய சட்ட திருத்தத்தினை முற்றிலும் நிராகரிக்க வேண்டுவது சரியான ஒன்றல்ல.

19.          சட்டம் என்பது ஓடும் ஆற்றைப் போல என்பதை மறந்து, குழம்பிய குட்டையாக இருக்க வேண்டும் அதில் தான் மீன் பிடிப்போம் என கூறுவது சரியல்ல.

20.          “பிறர் கண்ணில் உள்ள துரும்பை பார்க்கும் முன் உன் கண்ணில் உத்திரத்தை எடு”. என்ற வேதாகம வசனம் நினைவுக்கு வருகிறது.

21.          சட்டங்கள் செல்வாக்கு   மிக்கோருக்கு வளையும் தருணங்களில் அந்த அமைப்பை குறித்து கேள்வி கேட்க முன் வரும் வழக்கறிஞர்கள் பழிவாங்கப்படுகிறார்கள் என்றால் அதற்கு மாற்றை கொண்டு வர முயற்சிக்காமல் வழக்கறிஞர்கள் எதற்கும் அப்பாற்பட்டவர்கள் என்று கூறுவது சரியான ஒன்றல்ல. நீதித்துறையின் குறைகளை களைய எவ்வாறு நீதித்துறை அமைப்பு செயல்படுகிறதோ அது போலவே நீதித்துறையின் முக்கிய அங்கமான வழக்கறிஞர்களின் குறைகளை சுட்டி காட்டி நிவாரணம் பெற வழக்கறிஞர் அமைப்புகளோ போதுமானதாகும் என்று தோன்றுகின்றது. இதற்கு மாற்றான ஒன்றை முன்னெடுத்து செல்பவர்கள் ஒரு கண்ணில் வெண்ணையும் ஒரு கண்ணில் சுண்ணாம்பையும் வைத்து பிரச்சனையை அணுகுவது வேதனைக்குரியது.

- இ.சுப்பு & கே.ஜஸ்டின், வழக்கறிஞர்கள், தூத்துக்குடி

Pin It

குஜராத்தில் கோத்ரா ரயில் எரிப்பு சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற மதக் கலவரத்தில் 2002 பிப்ரவரி 28 ம் நாள் தொடங்கி ஒரு மாத காலத்திற்குள் சுமார் 3000 சிறுபான்மை இஸ்லாமிய மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள்.

teesta setalvadபல மாவட்டங்களில் முஸ்லீம் மக்களின் வணிக நிறுவனங்கள், உணவு விடுதிகள் மற்றும் கடைகள் அனைத்தும் அடித்து நொறுக்கப்பட்டு தீக்கிரையாக்கப்பட்டன. குடியிருப்பும், வாழ்வாதாரங்களும் பறிக்கப்பட்ட சுமார் 1 லட்சம் முஸ்லீம் பெரியவர்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் அகதிகள் முகாமில் தஞ்சம் அடைந்தார்கள்.

படுகொலை, கொள்ளை மற்றும் கற்பழிப்பு குற்றங்களில் திட்டமிட்டு ஈடுபட்ட ஆர்.எஸ்.எஸ்., விஸ்வஹிந்து பரிஷத், பஜ்ரங்தள் நபர்கள் மீது காவல் நிலையங்களில் அரசியல் தலையீட்டால் சட்டப்படி வழக்குகள் பதிவு செய்யப்படவில்லை. பதிவு செய்யப்பட்ட சில வழக்குகளிலும் கண் துடைப்பாக குற்றப்பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்யப்பட்டு, அரசு வழக்கறிஞர்கள் உதவியோடு குற்றவாளிகள் விடுதலை செய்யப்பட்டார்கள்.

நரேந்திர மோடி முதல்வராக இருந்த இந்த படுமோசமான கால கட்டத்தில் சட்டத்தின் ஆட்சி அங்கே முற்றிலுமாக சீரழிக்கப்பட்டது. 1.3.2002ம் நாள் நள்ளிரவு வதோரா நகரில் (பரோடா) பெஸ்ட் பேக்கரி என்ற பெயரில் இயங்கி வந்த ரோட்டி கடை உணவகம் சங்பரிவார் நபர்களால் தீ வைத்துக் கொளுத்தப்பட்டது. 14 பேர் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள். கொலையாளிகளிடமிருந்து இளம்பெண் ஜஹிரா மற்றும் அவரது தாயார் மட்டும் தப்பிப் பிழைத்தார்கள்.

குஜராத் போலீசார் 21 குற்றவாளிகள் மீது கொலை குற்றம்சாட்டி குற்றப் பத்திரிக்கை தாக்கல் செய்தனர். நீதிமன்ற விசாரணையில் சம்பவத்தை நேரில் கண்ட அனைத்து சாட்சிகளும் நீதிமன்ற வாளகத்திலேயே பகிரங்கமாக மிரட்டப்பட்டார்கள். படுகொலையை நேரில் பார்த்த ஜஹிராவும் அவரது தாயாரும் மிரட்டப்பட்டார்கள். மிரட்டலின் காரணமாக உண்மையில் நடந்த சம்பவங்களை மாற்றி மறைத்து சாட்சி சொன்னதின் காரணமாக குற்றவாளிகள் அனைவரும் விடுதலை செய்யப்பட்டார்கள்.

மும்பை மனித உரிமைப் போராளி திருமதி. டீஸ்த்தா ஷெகல்வாத் அவர்களின் துணிச்சலான முயற்சியால் மனித உரிமை கமிசன் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றக் கதவுகள் தட்டப்பட்டன. உச்ச நீதிமன்ற தலையீட்டால் வழக்கின் புலன் விசாரணை சிபிஐ-க்கு மாற்றப்பட்டது. வழக்கின் விசாரணை அகமதாபாத் நீதிமன்றத்திலிருந்து மும்பை சிறப்பு நீதிமன்றத்திற்கு மாற்றப்பட்டது. அங்கு நடைபெற்ற விசாரணையில் 16 பேருக்கு ஆயுள் தண்டனை வழங்கி தீர்ப்பு வந்தது. சிலர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்கள்.

அகமதாபாத் நீதிமன்றத்திலிருந்து மும்பை சிறப்பு நீதிமன்றத்திற்கு வழக்கின் விசாரணை மாற்றி உச்ச நீதிமன்றம் உத்திரவிட்ட பொழுது மாநிலத்தில் முதல்வராக இருந்த நரேந்திர மோடியை உச்ச நீதிமன்றம் கடுமையாக விமர்சனம் செய்தது. உதாரணமாக “அன்றைய முதல்வர் நரேந்திர மோடியை ஒரு நீரோ மன்னர் என்றும், அவரது ஆட்சியின் கீழ் போலீஸ் அதிகாரிகள் வேலியே பயிரை மேய்ந்தது போல் நடந்து கொண்டார்கள்" என்றும், நீதிமன்ற விசாரணையில் அரசு வழக்கறிஞர்கள் உண்மையான குற்றவாளிகளுக்கு தண்டனை பெற்றுத் தருவதில் காட்ட வேண்டிய அக்கறையைவிட வழக்கிலிருந்து அவர்களை விடுதலை பெற்று தப்பிச் செல்வதற்கு உறுதுணையாக இருந்தார்கள் என்று உச்ச நீதிமன்றம் கடுமையாக விமர்ச்சித்தது. ( ஆதாரம் - (2004) 4 Supreme Court Cases பக்கம் 158- நீதிபதிகள் துரைசாமி ராஜூ மற்றும் அரிஜூத்பயாசத் - மேல்முறையீடு எண். 146 முதல் 452 ,2004. தீர்ப்பு நாள் 12.04.2004 )

அடுத்து பில்கீஸ்பானு வழக்கு என்று பெயர் பெற்ற வழக்காகும். குஜராத் மாநிலம் ரந்திக்பூர் கிராமத்தில் பில்கீஸ்பானு என்ற 21 வயது முஸ்லீம் இளம்பெண் குடும்பம் பால் வியாபாரம் செய்து பிழைத்து வந்தது. 2002 பிப்ரவரி 28 ம் தேதி ரந்திப்பூர் கிராமத்தில் சுமார் 500 சங்பரிவார் நபர்கள் சூழ்ந்துகொண்டு முஸ்லீம் குடுமங்கள் மீது தாக்குதல் தொடுத்தார்கள். பில்கீஸ்பானு 5 மாத கர்பிணி. அவரை 5 பேர் கும்பல் பாலியல் வன்புணர்வு செய்து, சித்ரவதை செய்தது. மூன்று வயது குழந்தை சலேகாவைப் பிடுங்கி தரையில் அடித்துக் கொன்றார்கள். ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஆண்கள் 4 பேரை வெட்டிக் கொன்றார்கள். கொலை செய்யப்பட்ட 14 பேரில் 8 சடலங்கள் தான் பின்னால் தோண்டி எடுக்கப்பட்டன. 6 சடலங்கள் இன்றுவரை கிடைக்கவில்லை.

இந்த வழக்கையும் குஜராத் காவல்துறை சட்டப்படி முறையாக பதிவு செய்து புலன் விசாரணை செய்யவில்லை. சுமார் 6 ஆண்டு காலம் பில்கிஸ் பானு, மனித உரிமை போராளி திருமதி.டீஸ்த்தா ஷெகல்வாத்தும் போராடி மனித உரிமை கமிஷன் மற்றும் உச்ச நீதிமன்ற தலையீட்டின் பேரில் மும்பை சிறப்பு நீதிமன்றத்திற்கு வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது. நீதிபதி.யு.டி.சால்வி 21.1.2008 ம் நாள் 11 பேருக்கு ஆயுள் தண்டனை வழங்கி தீர்ப்பு அளித்தார். ஒரு சிலர் விடுதலை செய்யப்பட்டார்கள். மேல் முறையீடு மும்பை உயர்நீதிமன்றத்தில் விசாரணை நிலுவையில் இருந்து வருகிறது.

மேற்சொன்ன இரண்டு வழக்குகள் குஜராத் நரேந்திர மோடி முதல்வராக இருந்த காலத்தில் காவல்துறையும், அரசு வழக்கறிஞர்களும் உண்மையான குற்றவாளிகள் நீதியின் பிடியிலிருந்து தப்பித்துச் செல்ல உதவிய வரலாற்றைப் பதிவு செய்திருக்கிறது.

விடுதலை பெற்ற இந்தியாவில், ஒரு மாநில அரசின் மீது நம்பிக்கையில்லாமல், வேறொரு மாநிலத்திற்கு மதக்கலவர வழக்குகள் விசாரணைக்காக மாற்றப்பட்ட வரலாறு நரேந்திர மோடி முதல்வராக இருந்தபோது தான் ஏற்பட்டது *.

- கே.சுப்ரமணியன், மாநில சட்ட ஆலோசகர், தமிழ்நாடு ஒடுக்கப்பட்டோர் வாழ்வுரிமை இயக்கம்

Pin It

காலம் கடந்த தண்டனை விடுதலைக்குச் சமம்!

“1947-இலிருந்து இன்னிய தேதி வரைக்கும் எத்தனை அரசியல்வாதிங்க மேல எத்தனை எத்தனை கேஸ் போட்டிருப்பாங்க! எவனாவது ஒரு அரசியல்வாதி தண்டனைய அனுபவிச்சிருப்பானா? கேஸ் முடியிற வரைக்கும் நல்லா ஆண்டு அனுபவிச்சுச் செத்தும் போயிருவான்... கேஸ் பைல்ல மூட்டைப்பூச்சிதான் குஞ்சு பொரிக்கும்!”

'முதல்வன்' திரைப்படத்தில் சுஜாதா எழுதிய உரையாடல்! அவருடைய நினைவு நாள் வருகிற இதே பிப்ரவரி மாதம் வெளிவந்திருக்கும் ஜெயலலிதா மீதான சொத்துக்குவிப்பு வழக்கின் தீர்ப்பு இதைத்தான் நினைவுபடுத்துகிறது!

supreme court 255வழக்கில் முதன்மைக் குற்றம் சாட்டப்பட்டவரே ஜெயலலிதாதான். அவரே போன பிறகு வெளிவந்திருக்கிறது தீர்ப்பு – அவர் குற்றவாளி என்பதாக. இடைப்பட்ட காலத்தில் ஜெ.,  மேலும் இருமுறை முதல்வராகி இருக்கிறார். அதாவது,  ஜெயலலிதா என்பவர் ஒருமுறை முதல்வராக ஆட்சி செய்தபொழுது தவறு செய்தாரா இல்லையா என்பது உறுதிப்படுத்தப்படுவதற்குள் மேற்கொண்டும் இரண்டு முறை அவர் முதல்வராக ஆகி விட்டார்.

உச்சநீதிமன்றத்தின் இந்தத் தீர்ப்பை “நீதியை நிலைநாட்டிய தீர்ப்பு”,  “அரசியலாளர்களுக்குப் பாடம் கற்பிக்கும் தீர்ப்பு”,  “வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க தீர்ப்பு” எனவெல்லாம் தலைவர்கள்,  அறிஞர்கள்,  கலைஞர்கள்,  சமூக ஆர்வலர்கள்,  பொதுமக்கள் என எல்லோரும் புகழ்கிறார்கள்! அது பற்றி எனக்கு சரியாகத் தெரியவில்லை. ஆனால்,  வழக்கின் முதன்மைக் குற்றவாளியே செத்து, தண்டனையிலிருந்து தப்பும் வரைக்கும் இந்த வழக்கு தாமதமாகியிருப்பது தவறு என்பது உறுதி. அதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது என நம்புகிறேன்.

ஆனால்,  இது பற்றியெல்லாம் கவலைப்படும் மனநிலையில் நம் மக்கள் இல்லை. “எப்படியோ,  சசிகலா முதல்வராகாமல் இந்தத் தீர்ப்பு தடுத்ததே!” என மகிழ்கிறார்கள் அவர்கள். ஏனய்யா,  அதற்காகவா இந்த வழக்குத் தொடுக்கப்பட்டது? இது ஏற்கெனவே முதல்வராக இருந்த ஜெயலலிதாவைத் தண்டிப்பதற்காகத் தொடுக்கப்பட்ட வழக்கா அல்லது சசிகலா முதல்வராகாமல் தடுப்பதற்காகத் தொடுக்கப்பட்ட வழக்கா? இந்தத் தீர்ப்பினால் சசிகலா முதல்வராக முடியாமல் போனது ஒரு துணைவிளைவு (side effect),  அவ்வளவுதான். புற்று நோய்க்குக் கொடுக்கப்பட்ட மருந்து கூடவே சேர்த்து உடம்பிலிருந்த தேமலையும் குணப்படுத்தியது போலத்தான் இது. ஆனால்,  நாம் தேமல் குணமானதற்காக மகிழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்; மருந்து சரியான நேரத்தில் கொடுக்கப்படாததால் புற்று முற்றிப் போனதைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல். எந்த வகையிலாவது,  எப்படியாவது நல்லது நடந்தால் சரி என்கிற படிக்காத மக்களின் பரிதாபகரமான மனநிலைக்கு நம் முழு சமூகமும் ஆட்பட்டு விட்டதையே இது காட்டுகிறது.

இந்த நாட்டில்,  ஒருவர் தன் பொதுவாழ்வின் தொடக்கக் காலத்தில் குற்றம் புரிந்தாரா இல்லையா என்பதை அவர் வாழ்க்கையே முடிந்த இரண்டு மாதங்கள் கழித்துத்தான் தீர்மானிக்க முடியும்,  அதையும் நாம் வரவேற்போம் என்றால்... அந்த அளவுக்கு நம் நாட்டின் சீர்கேடான போக்கை ஏற்றுக் கொள்ளப் பழகி விட்டோம் என்பதுதான் பொருள்! ஒரு சமூகத்தின் வேறெந்த சீர்கேட்டையும் விட அபாயகரமானது, சீர்கேடுகளையெல்லாம் ஏற்றுக் கொள்ளப் பழகும் மக்களின் மனநிலைதான். அது முதலில் மாற வேண்டும்!

அடுத்ததாக மாற வேண்டியது,  பணமும் பதவியும் இருந்தால் இறுதி வரைக்கும் சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பி விடலாம் என்கிற இன்றைய நிலைமை. “காலம் கடந்த நீதி மறுக்கப்படும் நீதிக்குச் சமம்” என்பார்கள். இதையே குற்றவாளிகளை மனதில் வைத்துச் சொன்னால்,  “காலம் கடந்த தண்டனை விடுதலைக்குச் சமம்!”. அதுவும் அரசியலாளர்களைப் பொருத்தவரை,  அவர்களுக்குத் தண்டனை தாமதமாக, தாமதமாக மக்கள்தாம் தண்டனை அனுபவிக்க நேர்கிறது. சமூகம்,  நாடு,  மக்கள்,  இவர்களின் எதிர்காலம் எல்லாம் நாளை தண்டிக்கப்படப் போகும் குற்றவாளிகள் கையால் தீர்மானிக்கப்படும் பேரிழிவு அதனால் உருவாகிறது. நீதிக்கு இதை விடப் பெரிய தோல்வி வேறு ஏதும் இருக்க முடியுமா? நீதி என்பது உரிய காலத்தில் கிடைத்தாக வேண்டும் என்பதற்கு இதை விடப் பெரிய காரணம்தான் இருக்க முடியுமா?

இப்படிச் சொல்வதால் நான் நீதித்துறையையோ,  நீதியரசர்களையோ குறை சொல்வதாக யாரும் தவறாக நினைக்க வேண்டா!

பெருகிக் கொண்டே போகும் மக்கள்தொகை,  அதற்கேற்ப நீதியரசர்கள் இல்லாதது,  காலியாக இருக்கும் நீதியரசர் பணியிடங்களை உடனுக்குடன் நிரப்பத் தவறும் அரசுகள் எனப் பல காரணங்கள் இருக்கையில்,  குறிப்பிட்ட இருக்கையில் அமர்ந்திருக்கிறார்கள் எனும் ஒரே காரணத்துக்காக நீதியரசர்களைக் குறை சொல்வது தவறு!

மேலும்,  ஒரு தீர்ப்பு என்பது எல்லா வகையிலான வாய்ப்புகளையும் சூழல்களையும் இண்டு, இடுக்கு விடாமல் ஆற, அமர ஆராய்ந்து வழங்கப்பட வேண்டியது. காரணம்,  இதில் வழக்கில் தொடர்புடையவரின் வாழ்க்கை,  குடும்பம்,  மானம், எதிர்காலம் ஆகியவை மட்டுமல்லாமல் எல்லாவற்றுக்கும் மேலான நீதியும் அடங்கியுள்ளது. எனவே,  தாமதம் காரணமாக ஏற்படக்கூடிய பின்விளைவுகளை மட்டும் கருத்தில் கொண்டு எந்த ஒரு வழக்கையும் துரித வேகத்தில் முடித்து வைத்து விட முடியாது என்பதால் நீதித்துறையின் வேகமின்மையையும் ஓரளவுக்கு மேல் நாம் குறை சொல்ல முடியாது.

இதற்கு ஒரே வழி, நீதி வழங்கும் முறையை மாற்றியமைப்பதுதான். தீர்ப்பளிக்கும் முறையில் ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரு சிறு மாற்றத்தின் மூலம் இனி எக்காலத்திலும் எந்தக் குற்றவாளியும் கடைசி வரை தண்டனை பெறாமலே தப்பித்து விடாமல் கண்டிப்பாகத் தடுக்க இயலும். அது எப்படி எனப் பார்ப்போம்!

இந்நாட்டில்,  குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் தங்கள் மீதான வழக்குகளிலிருந்து தப்பிக்கக் கையாளும் தலையாய வழிமுறை,  இழுத்தடிப்பு! எடுத்ததற்கெல்லாம் காலக்கெடு (வாய்தா) கேட்பதில் தொடங்கி, தனிநீதிமன்றமே கூடாது எனக் கோருவது வரை வழக்கின் ஒவ்வோர் அசைவையும் நகர்வையும் மெதுவாக்கி முடிந்த அளவுக்கு வழக்கைத் தாமதப்படுத்துகிறார்கள் குற்றம் புரிந்தவர்கள். இவர்களுக்கு வழக்கிலிருந்து விடுதலையாக வேண்டும்,  தங்கள் மீதான களங்கத்தைத் துடைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற எண்ணம் துளியும் இல்லை. காரணம்,  அது களங்கம் இல்லை,  உண்மைதான் என்பது அவர்களுக்கே தெரிகிறது. தாங்கள் தவறு செய்திருக்கிறோமோ, இல்லையா என்பது வேறு யாரையும் விடக் குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்குத்தானே நன்றாகத் தெரியும்! ஆகவேதான், எப்படியும் சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தாங்கள் தப்ப முடியாது என்பதை நன்கு உணர்ந்திருக்கும் இவர்கள்,  முடிந்த வரை அந்தத் தீர்ப்பு நாளைத் தள்ளி வைக்கவே தலையால் தண்ணீர் குடிக்கிறார்கள்.

அதே நேரம்,  குற்றம் செய்யாதவர்கள் ஒருநாளும் இப்படி நடந்து கொள்ள மாட்டார்கள் என்பது உறுதி. ஏனெனில்,  அது அவர்கள் மீது சுமத்தப்பட்டிருக்கும் வீண் பழி. எனவே,  எப்பொழுது அதிலிருந்து மீளலாம்,  தலைநிமிர்ந்து நடக்கலாம் என்பதைத்தான் அவர்கள் பார்ப்பார்கள். அதுதான் மனித உளவியல்.

ஆக,  எப்பொழுது ஒருவர் தன் மீதான வழக்கை இழுத்தடிக்க முயல்கிறாரோ அப்பொழுதே அவர் அந்தக் குற்றச்சாட்டு சரியானதுதான் என்பதை மறைமுகமாக ஏற்றுக் கொண்டு விடுகிறார். எனவே,  இனி வரும் காலங்களில், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் வேண்டுமெனவே வழக்கைத் தாமதப்படுத்த முயன்றால்,  அதையே அவருடைய குற்றவுணர்ச்சியின் வெளிப்பாடாகக் கருதி,  நீதிமன்றங்கள் அதையே போதுமான சான்றாக எடுத்துக் கொண்டு தண்டனை வழங்குதல் வேண்டும்! அரசியலாளர்களுக்கு மட்டுமில்லாமல் அனைவருக்கும் பொதுவான தண்டனை நடைமுறையாக இது வகுக்கப்படல் வேண்டும்!

இப்படிச் செய்தால்தான்,  எவ்வளவு வலுவான வழக்காக இருந்தாலும் இழுத்தடித்தே இறுதி வரை தப்பித்துக் கொள்ளலாம் என யாரும் மனப்பால் குடிக்க மாட்டார்கள். தேவையில்லாமல் காலக்கெடு (வாய்தா) கேட்டுக் கேட்டு, நீதிமன்ற நேரத்தையும், மக்களின் வரிப் பணத்தையும் வீணடிக்க மாட்டார்கள். சட்டத்தை மதித்து உடனுக்குடன் நீதிமன்றத்தில் வந்து நிற்பார்கள். இப்படி ஒரு நடவடிக்கை எடுத்தால்தான் கீழமை நீதிமன்றம் முதல் உச்ச நீதிமன்றம் வரை தேங்கிக் கிடக்கும் வழக்குகள் விரைவாக முடிவுக்கு வரும். ‘வழக்கு,  நீதிமன்றம் எனப் போனால் வீண் அலைச்சல்தான்’ என்கிற பொதுமக்களின் எண்ணம் மாறும். நீதித்துறை மீது மக்களுக்கு நம்பிக்கை துளிர்க்கும். அதே நேரம்,  குற்றவாளிகளுக்கு அச்சமும் பிறக்கும். அதனால் குற்றங்கள் குறையும். குற்றமற்ற சமுதாயமாக இது மாற ஒரு வாய்ப்பு திறக்கும்!

ஆனால்,  இப்படி ஒரு சட்டத்திருத்தத்தை மேற்கொள்ள அரசியலாளர்கள் முன்வர மாட்டார்கள். தங்களுக்குத் தாங்களே ஆப்பு வைத்துக் கொள்ள அவர்கள் விரும்ப மாட்டார்கள். எனவே,  உயர்நீதிமன்றத்திலும் உச்சநீதிமன்றத்திலும் நீதிப் பரிபாலனம் புரியும் 650 நீதியரசர்களில் யாராவது ஒரே ஒருவர்,  நிலுவையிலிருக்கும் கோடிக்கணக்கான வழக்குகளில் ஏதாவது ஒன்றே ஒன்றில் இப்படி ஒரு எடுத்துக்காட்டான தீர்ப்பை வழங்க முன்வர வேண்டும்! வரலாற்றில் எத்தனையோ முறை,  சட்டத்தால் பரிந்துரைக்கப்படாத பல புதுமைத் தீர்ப்புகளை இந்திய நீதிமன்றங்கள் வழங்கி நீதியை நிலைநாட்டியிருக்கின்றன. அப்படி ஒரு முன்மாதிரித் தீர்ப்பாக இது திகழட்டும்! அப்படி ஒரு தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டு,  இறுதித் தீர்ப்பிலும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு விட்டால்,  பின்னர் அதையே மேற்கோள் காட்டி வருங்காலத்தில் இனி எந்த ஒரு வழக்கிலும் எப்பேர்ப்பட்ட குற்றவாளியும் தப்பிக்காமல் தண்டனை அடைய வழி செய்யலாம்.

நாடெங்கும் உள்ள மாண்பமை நீதியரசர்களே! தங்களில் யாரேனும் ஒருவர்... ஒரே ஒருவர் இந்த நடவடிக்கையை மேற்கொள்ள மனம் வையுங்கள்! பணமும் பதவியும் இருந்தால் எப்பேர்ப்பட்ட குற்றத்தையும் செய்து விட்டுத் தப்பி விட முடியும் என்கிற இந்த இழிநிலைக்கு முற்றுப்புள்ளி வையுங்கள்! மக்களுக்கு நீதியின் மீதும் நீதிமன்றங்களின் மீதும் நம்பிக்கை பிறக்கச் செய்ய அருள் கூர்ந்து முன்வாருங்கள்!

இது,  இக்கட்டுரையை எழுதும் தனிப்பட்ட ஒருவனின் குரல் இல்லை; இந்நாட்டு நீதித்துறை மீதும், நீதியரசர்கள் மீதும் இன்னும் நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் கோடிக்கணக்கான குடிமக்கள் சார்பான சிரம் தாழ்ந்த வேண்டுகோள்!

- இ.பு.ஞானப்பிரகாசன்

Pin It

சென்னை உயர்நீதிமன்றம் வழக்கறிஞர்கள் சட்டத்தில் கொண்டு வந்துள்ள புதிய விதிகளை திரும்ப பெற வேண்டுமென கடந்த ஒரு மாத காலத்திற்கும் மேலாக தமிழகம் முழுவதும் வழக்கறிஞர்கள் நீதிமன்றப் பணிகளை புறக்கணித்து அறப்போரில் ஈடுபட்டு வருகின்றார்கள்.

Chennai High Courtசலுகைகளை எதிர்பார்த்து பழகிப்போன சமூகத்தில் எந்த போராட்டத்தையும் ஏளனப்படுத்தி புறக்கணிக்கும் மனநிலையும், சமூக பொறுப்பற்று கடந்து போகும் பொதுப்புத்தியும் மேலோங்கி இருப்பதினால் வழக்கறிஞர்களின் போராட்டமும் பேசு பொருளாக மாறவில்லை. வழக்கறிஞர்கள் சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்களா? அவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கக்கூடாதா? நீதிமன்ற வளாகம் முழுவதும் அவர்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குட்பட்டதா? என்ற அபவாதமும் மிகுந்த சிரத்தையுடன் பொது வெளியில் விதைக்கப்பட்டு வருகின்றன.

பொதுமக்களுக்காக வழக்கு நடத்திடும் வழக்கறிஞர்கள் ஏன் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்திடாமல் போராடி வருகின்றார்கள்? நீதிமன்றத்தின் மீது நம்பிக்கை இல்லையா? என்றும் விவாதிக்கப்படுகின்றது. சட்டத்தின் ஆட்சி நடந்து கொண்டிருக்க கூடிய ஜனநாயக நாட்டில் சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் என்றால் ஒவ்வொருவருக்கும் சமவாய்ப்பும், சம உரிமையும், பாகுபாடற்ற சட்ட பாதுகாப்பும் ஏன் கிடைக்கவில்லை என்பதை பற்றி யாரும் சிந்திப்பதற்கு தயாராக இல்லை.

யதார்த்தத்தில் எங்கெல்லாம் உரிமை பாதிக்கப்படுகிறதோ எங்கெல்லாம் சட்டம் தன் கடமையை சரியாக செய்யவில்லையோ அங்கெல்லாம் போராட்டம் பல வடிவங்களில் வெளிப்படுகின்றது. எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும் நீதிமன்றங்களில் தீர்வு கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை நம் மக்களிடம் முழுமையாக ஏற்படாததற்கு யார் காரணம் என்பதை விவாதிக்க வேண்டிய பொறுப்பு அனைவருக்கும் உள்ளது.

உண்மையில் குற்றமிழைக்கும் வழக்கறிஞர்கள் மீது வழக்கு பதிவு செய்திடவோ, கைது செய்திடவோ, மேல்நடவடிக்கை எடுத்திடவோ காவல்துறையினருக்கு தடை இல்லை. ஆனால் வழக்கறிஞர் தொழில் செய்யும் உரிமத்தை முடக்கி வைக்க வேண்டுமென்றால் சில நடைமுறைகள் உள்ளன. வழக்கறிஞர் தொழிலை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கு என்;று மத்திய அரசால் 1961-ம் ஆண்டு கொண்டு வரப்பட்டுள்ள ‘வழக்கறிஞர்கள் சட்டம்’ உள்ளது. இந்த சட்டத்தின் கீழ் அகில இந்திய பார் கவுன்சிலும், மாநில கவுன்சில்களும் ஏற்படுத்தப்பட்டு உள்ளன.

வழக்கறிஞரால் பாதிக்கப்பட்டதாக சொல்லப்படக்கூடியவர் மாநில பார் கவுன்சிலுக்கு புகார் அனுப்பலாம். ஷ புகாரின் பேரில் விசாரணை நடத்தி அவரது தொழில் செய்யும் உரிமத்தை பார் கவுன்சில் தற்காலிகமாகவோ நிரந்தரமாகவோ நிறுத்தி வைக்கலாம். இந்த முடிவின் மீது பாதிக்கப்பட்டவர் அப்பீல் செய்திடலாம் அதன்பிறகு நீதிமன்றத்திலும் முறையிடலாம். ஆக வழக்கறிஞர் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுப்பதற்கான வழிமுறைகள் நடைமுறையில் உள்ளது.

மாநில பார் கவுன்சில் அந்த மாநில வழக்கறிஞர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு நிர்வகிக்கப்படுகின்ற அமைப்புதானே, அவர்கள் எப்படி வழக்கறிஞர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுப்பார்கள் என்கிற கேள்வி அர்த்தமற்றது. நடைமுறையில் அந்தந்த துறைகளுடைய உள் விசாரணைகள், ஒழுங்கு நடவடிக்கைகள் அந்தந்த துறை உயர்அதிகாரிகளாலேயே நடத்தப்பட்டு வருகின்றன. இதில் முறையாக தீர்வு இல்லை எனும் போது நீதிமன்றங்களை அணுகிட தடையில்லை. காவல்துறை முறையாக செயல்படவில்லை என்பதற்காக அந்த பொறுப்பை வேறு யாருக்காவது வழங்கிட முடியுமா? பொது ஊழியராக இருப்பவர் அவர் பணியின் நிமித்தம் செய்யும் செயல்களில் சட்ட மீறல் இருந்தால் நடவடிக்கை எடுத்திட முன் அனுமதி வாங்கிட வேண்டும் என்று குற்றவியல் விசாரணை முறைச்சட்டம் பிரிவு 197 வலியுறுத்துகிற போது எந்தவிதமான பணிபாதுகாப்பும் இன்றி தனது கடைசி காலம் வரை சுய தொழிலில் வாழ வேண்டிய வழக்கறிஞர் தனது தொழில் செய்யும் உரிமைக்கு சட்ட பாதுகாப்பு வேண்டுமென கோருவது நியாயமா? நியாயமில்லையா?

உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் மீது நடவடிக்கை எடுத்திட வேண்டுமென்றால் பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்படுகின்ற வாக்கெடுப்பு நடவடிக்கை மூலம் மட்டுமே சாத்தியம். நீதிபதிகள் அரசுக்கும் அதன் அங்கத்தினருக்கும் அஞ்சிடாமல் நீதிபரிபாலனம் செய்திட இந்த சட்ட பாதுகாப்பு உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

அதேசமயம் நீதித்துறையின் முதுகெலும்பு என்று சொல்லப்படுகின்ற மாவட்ட அளவிலான நீதிமன்றங்களில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட நீதிபதிகள் பணிபுரிகின்றார்கள். இவர்களுக்கு என்று தனிப்பட்ட நடத்தை விதிகள் எதுவும் இல்லை. தமிழ்நாடு அரசு ஊழியர் ஒழுங்கு நடவடிக்கை (ம) மேல்முறையீட்டு விதிகள் தான் மாவட்ட அளவிலான நீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்கும் பொருந்தும் என சென்னை உயர்நீதிமன்றம் தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழான பதிலில் சொல்லியுள்ளது. மாவட்ட அளவிலான நீதிமன்ற நீதிபதிகள் மீது உரிய முன் அனுமதியின்றி போலீசார் வழக்கு பதிவு செய்திட முடியாது. வழக்கறிஞர்களோ, வழக்கின் தரப்பினரோ, பொது மக்களோ கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகள் மீது புகார் மனுக்களை உயர்நீதிமன்றத்திற்கு அனுப்பினால் அவை கண்காணிப்பு பிரிவுக்கு அனுப்பப்பட்டு பதில் பெறப்பட்டு உரிய விசாரணை மேற்கொள்ளப்பட்டு அதன் பிறகு தான் மேல்நடவடிக்கை எடுத்திட முடியும். ஒரு தரப்பினருக்கு அனுகூலமாக செயல்பட்டு தீர்ப்பை அளித்த நீதிபதி மீது உடனடியாக நடவடிக்கை எடுத்திட வழிவகை இல்லை. கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகள் மீது குற்றவியல் வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டு அதில் தண்டிக்கப்பட்டதாக யாரும் கேள்விப் பட்டிருக்க முடியாது. பாதுகாப்பு வளையத்தையும் தாண்டி துறை நடவடிக்கை வேண்டுமானால் எடுக்கப்படும். ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்களாக சொல்லப்படுகின்ற நீதிபதிகள், வழக்கறிஞர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் முறைகளில் இன்னும் பல விமர்சனங்கள் உள்ளன.

தற்போது வழக்கறிஞர் சட்டத்தின் பிரிவு 34-ன் கீழ் தனக்குள்ள அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி சென்னை உயர்நீpமன்றம் புதிய விதிகளை வெளியிட்டு அவை 25-05-2016 அன்று அரசிதழிலும் பிரசுரிக்கப்பட்டு நடைமுறைக்கு வந்து விட்டன. மேலெழுந்த வாரியாக பார்த்தால் ஆதிக்கம் செலுத்தி வருகின்ற ஒருசில வழக்கறிஞர்களை அல்லது குழுக்களை அடக்கி, ஒடுக்கிட இவை அவசியம் என்று தோன்றும். ஆனால் நாளடைவில் பாதிக்கப்பட போவது அனைத்து வழக்கறிஞர்களும் அதன் நீட்சியாக பொதுமக்களும் தான்.

விதி 14-D : விசாரணை நிலுவையில் இருக்கும் போது கீழமை நீதிமன்றங்களைப் பொறுத்த அளவில் அந்த அந்த மாவட்ட நீதிபதி புகாருக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ள வழக்கறிஞரை தொழில் செய்வதற்கு தற்காலிகமாகவோ, நிரந்தரமாகவோ தடை விதிக்கலாம் என்று கூறுகின்றது. இந்த தடை உத்தரவின் மீது மேல்முறையீடு யாரிடம் செய்யப்பட வேண்டும், மாவட்ட நீதிபதி என்ன மாதிரியான விசாரணை நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பது கூறப்படவில்லை.

முதலில் ஒரு வழக்கறிஞர் தொழில் செய்யும் உரிமத்தை தடை செய்யும் அதிகாரம் நீதிமன்றங்களுக்கு உள்ளதா என பார்க்க வேண்டியுள்ளது. மாண்பு உச்சநீதிமன்றம் வழங்குகின்ற தீர்ப்புகள் இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டம் ஷரத்து 141-ன் படிக்கு இந்த நாடு முழுவதையும் கட்டுப்படுத்தும் என்ற அடிப்படையில் உச்சநீதிமன்ற வழக்கறிஞர் சங்கம் -எதிர்- மத்திய அரசு என்ற வழக்கில் (AIR-1998-SC-1895) 17-4-1998 அன்று ஐந்து நீதிபதிகள் அடங்கிய அமர்வு குற்றமிழைக்கும் வழக்கறிஞரின் தொழில் புரியும் உரிமத்தை தடை செய்யும் அதிகாரம் பார் கவுன்சிலுக்கு தான் உண்டு என்று கூறி விட்ட பிறகு அந்த அதிகாரம் தனக்குள்ளதாக கருதி மாண்பு சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அமுல்படுத்தியுள்ள தற்போதைய புதிய சட்டவிதி சட்ட முரணானது என்பதுடன் அதிகாரமற்றதும் ஆகும். ignorantia juris non-excusat என்ற லத்தீன் சொற்றொடர் சட்ட உலகில் பிரபலமானது. அதாவது சட்ட அறியாமை என்பதை ஒருவர் தனக்கு சாதமான நிலைபாட்டிற்காக கையாளக் கூடாது.

ஆக வழக்கறிஞர் சட்டம் 1961-ன் கீழ் உயர்நீதிமன்றம் தனக்குள்ள அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி விதிகளை வகுப்பதற்கு அதிகாரம் உள்ளது. அதேசமயம் வழக்கறிஞர் தொழில் உரிமத்தை ரத்து செய்யும் நோக்கத்தோடு விதிகளை வகுப்பதற்கு பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டம் மூலம் அல்லாது அதிகாரம் இல்லை என்பதினால் தான் தற்போது வழக்கறிஞர்கள் போராட வேண்டிய நிர்பந்தத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளார்கள். நீதிமன்றம் விதிகளை வகுத்து விட்ட பிறகு அவர்களிடம் முறையீடு செய்ய வழியில்லை என்பதினால் தான் ஜனநாயகப் பூர்வமான முறையில் மக்கள் மன்றத்தில் முறையிட உந்தப்பட்டுள்ளார்கள். மேலும் நீதிமன்ற அவமதிப்பு சட்டத்தின் கீழ் வழக்கறிஞர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதையோ அல்லது வழக்கறிஞரின் தொழில் உரிமத்தை நிரந்தரமாகவோ அல்லது தற்காலிகமாகவோ ரத்து செய்வதை வழக்கறிஞர்கள் எந்த சூழ்நிலையிலும் ஆட்சேபணை செய்திடவும் முடியாது.

மேலும் புதிய சட்ட விதிகளின் மற்ற பகுதிகளையும் ஆராய்வோம்.

விதி 14-A(X) : அடிப்படையற்ற புகார்களை ஒரு நீதிபதிக்கு எதிராக பரப்பினாலோ அல்லது உயர்அதிகாரிகளுக்கு அனுப்பினாலோ அதற்காக வழக்கறிஞர் னுநடியச செய்யப்படலாம் என்கிறது. ஆக கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்கு எதிரான புகார்கள் ஆதாரத்தையும், சாட்சியத்தையும் உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும். அதாவது புகார் அனுப்புவதற்கு முன்பு ஆதாரங்களை நீங்கள் திரட்டிட வேண்டும். உங்கள் புலனறிவில், ஆவணங்களின் முதல்நிலை தோற்றத்தில் தோன்றுவது புகார் ஆகாது. கண்கண்ட சாட்சியாக இருந்தால் போதாது ஆதாரத்தையும் சேகரித்திட வேண்டும். நீதிமன்ற அறைக்கு வெளியே நீதிபதிகள் விசயத்தில் நடந்தேறும் அத்துணை நிகழ்வுகளையும் நீதிபதியின் நடத்தையையும் புகார் அளிப்பவர் கண்காணித்துக் கொண்டே இருக்க முடியுமா? ஒரு தரப்பினருக்கு அனுகூலமாக தீர்ப்பு வழங்கினாலும் மேல்முறையீடு தான் செய்து கொள்ள வேண்டும். இது புகார் கொடுக்க முன் வருவோரை தடுக்கும் நோக்கத்துடன் நீதிபதிகள் விருப்பு வெறுப்புடனும், அதிகாரத்தை துஷ்பிரயோகம் செய்வதை பாதுகாக்கும் நோக்கத்துடன் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளதாக கருதிட வேண்டியுள்ளது. இதனால் பாதிக்கப்படப் போவது வழக்கின் தரப்பினர்களான பொதுமக்களே.

விதி 14-A (Vii) : நீதிபதியின் பெயரை சொல்லி அல்லது நீதிபதியை சரிகட்டுவதாக சொல்லி பணம் பெற்றிட கூடாது என்கின்றது. ஒரு வழக்கில் தோற்றுப் போன தரப்பினர் தன் வழக்கறிஞரை பழிவாங்கிட வேண்டும் என்பதற்காக அவர் நீதிபதி பெயரை சொல்லி பணம் வாங்கினார் என்று புகார் கொடுத்தால் அந்த புகாரை பொய்யென பின்னால் நிரூபிப்பது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும் தனது தொழில் செய்யும் உரிமையை இழக்க நேரிடுகிறது.

விதி 14-A(viii) : ஒரு வழக்கறிஞர் நீதிமன்ற ஆவணங்களையோ உத்தரவையோ மாற்றி, திருத்தி விட்டார் என கண்டுபிடிக்கப்படும் போது னுநடியச செய்யப்படலாம் என்கிறது. உண்மையில் இதுபோன்ற நிகழ்வுகள் அரிதாக நடக்கும் பட்சத்தில் குற்றவியல் விசாரணை முறைச் சட்டம் பிரிவு 195-ன் கீழ் புகார் கொடுத்திடும் அதிகாரம் நீதிமன்றங்களுக்கு இருக்கின்ற போது வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டால் அந்த வழக்கு முடியும் வரை அவர் தொழில் செய்ய இயலாமல் போய்விடும். ஒருவேளை குற்றவியல் வழக்கில் குற்றம் நிரூபிக்கப்படாமல் விடுதலை செய்யப்பட்டால் தொழில் புரிய முடியாமல் கடந்து விட்ட காலங்களுக்கு யார் இழப்பீடு வழங்குவது.

விதி 14-A(IX) : ஒரு வழக்கறிஞர் நீதிபதியை அவமரியாதை செய்யும் விதத்தில் நடந்து கொண்டால் குற்றம். இதை போன்ற பிரிவு ஏற்கனவே இந்திய தண்டனைச் சட்டம் பிரிவு 228 ஆக உள்ளது. ஒரு ஆவணத்தின் ஒளிப்பட நகலை இரண்டாம் நிலை சாட்சியமாக குறியீடு செய்யும் போதோ, ஒரு போட்டோ சம்பந்தமாக கேள்வி எழுப்பும் போதோ, நீதிபதிகளுக்கும், வழக்கறிஞருக்கும் சர்ச்சையாகி விட்டாலோ அல்லது ஆணித்தரமாக ஒரு வழக்கறிஞர் வாதத்தை சத்தமாக முன் வைத்தாலோ, கையை நீட்டி பேசி விட்டாலோ அது அவமரியாதை என்று தொழில் செய்யும் உரிமையை இழந்து விட நேரிடும். எப்படித்தான் வழக்குகளை நடத்துவது என்று வழிகாட்டுதல்கள் இல்லாத போது ஷ விதி தவறாக பயன்படுத்தப்படவே வழிவகுக்கின்றது. இதற்கு பதில் நீதிமன்ற நடவடிக்கைகள் முழுவதுமே ஏனைநழ சநஉழசனiபெ செய்யப்பட்டால் இந்த புதிய விதி தேவையில்லை. நீதித்துறையின் வெளிப்படைதன்மையும், பொறுப்புடை தன்மையும் அதிகரித்திடும்.

விதி 14-A(X) : எந்த வழக்கறிஞரும் காலையிலேயே மது அருந்தி விட்டு வழக்கு நடத்திட நீதிமன்றம் செல்வதில்லை. தற்போது ஒரு சில ஊடகங்கள் மது அருந்திவிட்டு கோர்ட்டுக்கு செல்ல வழக்கறிஞர்கள் அனுமதி கோரி போராடி வருகின்றார்கள் என்பது போன்ற சித்திரத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள். தொழில்புரியும் இடம் கோவில் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இருக்க முடியாது. அதேசமயம் கோவிலுக்கு வருகின்ற எல்லோரும் நியாயவான்கள் என்பதும் இல்லை. ஆனால் மற்ற புதிய விதிகளுக்கு அங்கீகாரம் வேண்டும் என்றால் மது அருந்தி விட்டு ஆஜராகிடகூடாது என்கிற விதி 14-A(X) இருந்தால் விவாதிக்கவும் வழக்கறிஞர் மீது தவறான அபிப்பிராயம் ஏற்படுத்திட வசதியாக இருக்கும் என்ற எண்ணத்தில் இந்த விதி சேர்க்கப்பட்டதாக கருதிட வேண்டியுள்ளது.

வழக்கறிஞர் சுதந்திரமாக தொழில்புரியும் உரிமை வழக்கறிஞர் சட்டம் 1961-ன் கீழ் பாதுகாக்கப்பட்ட ஒன்றாகும். ஒருவேளை ஷ சட்டத்தின் கீழ் இயங்கி வருகின்ற பார் கவுன்சில் தேர்தல்கள் முறையாக நடத்தப்படுவதில்லை, பார் கவுன்சில் சீராக நிர்வாகிக்கப்படவில்லை என்றால் அதனை திறம்பட நடத்திட, நிர்வகித்திட, சட்ட கல்வியை மேம்படுத்திட புதிய சட்டங்களை, சீர்திருத்தங்களை கொண்டு வருவதில் தவறில்லை. மாண்பு உச்சநீதிமன்றமும் 5-7-2016-ம் தேதியிட்ட Njjpapl;l Mahipal Singh –Vs- State of U.P வழக்கின் தீர்ப்பில் வழக்கறிஞர் சட்டத்தில் சீhத்திருத்தம் செய்திட மத்திய சட்ட ஆணையம் பரிந்துரை செய்திட வேண்டுமென உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது. ஆகவே ஒரு மத்திய சட்டத்தின் கீழான அமைப்பிற்குள்ள அதிகாரத்தை வேறொரு அமைப்புக்கு, குறிப்பாக கீழமை நீதிமன்ற மாவட்ட நீதிபதிகளுக்கு வழங்கிட விழைவது ஏற்புடையதல்ல.

மனுநீதிச் சோழனிலிருந்து ஆரம்பிக்கின்ற தமிழர்களின் நீதி வழங்கும் முறையில் இன்று மாற்றங்கள் பல ஏற்பட்டிருக்கின்றன. சென்னை உயர்நீதிமன்றம் என்ற பெயர் மாற்றம் வந்தாலும் தாய் மொழியில் வழக்கை நடத்தும் முழு உரிமை இன்னும் வந்து சேரவில்லை. சுதந்திர காலம் தொட்டு இன்று வரை இந்த சமூகத்திற்கு வழக்கறிஞர்கள் ஆற்றி வரும் சேவை மறக்கப்படுகிறது, மழுங்கடிக்கப்படுகின்றன. நாம் சந்திக்கிற அல்லது கேள்வியுறுகிற ஒரு சில வழக்கறிஞர்களின் நடத்தையை மட்டும் வைத்து ஒட்டு மொத்த வழக்கறிஞர் சமுதாயத்தையும் நாம் தவறாக புரிந்து கொண்டிருக்கின்றோம். சட்டத்தின் ஆட்சியில் சட்ட வல்லுனர்கள் எந்த விதமான சிறப்பு தகுதியும் கோரவில்லை.

நீதிமன்ற அவமதிப்பு சட்டத்திற்கு பயந்து நீதிமன்றத்தின், நீதிபதியின் செயல்பாடுகளை விமர்சிக்க அனைவரும் தயங்குகின்ற போது தமிழ்நாட்டில் வழக்கறிஞர் சமூகம் நீதித்துறையை சுட்டிக்காட்டி கேள்வி கேட்க துணிந்து விட்டதினால் அவர்களை கட்டுப்படுத்திட இந்த புதிய விதிகள் நடைமுறை படுத்தப்பட்டுள்ளதாக கருதிட வேண்டியுள்ளது. இதனால் பாதிக்கப்பட போவது பொதுமக்கள் தான்.

எனவே சமூக நீதிக்கான போராட்டமாகவும், நீதித்துறையின் மாண்பை பாதுகாப்பதற்கான போராட்டமாகவும், வாழ்வாதாரத்திற்கான போராட்டமாகவும் பொதுமக்களுக்கான போராட்டமாகவும், ஆற்றல்மிக்க திறமையினால் தற்போது வழக்கறிஞர்கள் நடத்தி வருகின்ற போராட்டத்தின் வெற்றியை காலம் தீர்மானிக்கும்.

- சுப்பு & ஜஸ்டின், All India Lawyers Union, வழக்கறிஞர்கள், தூத்துக்குடி

Pin It