periyamuz-logo

மறைந்த பத்திரிகையாளர் சாவி, தந்தை பெரியாரை திருச்சி பெரியார் மாளிகையில் சந்தித்து எடுத்த இந்தப் பேட்டி, 4.4.1965 ‘ஆனந்த விகடன்’ இதழில் வெளி வந்துள்ளது. அப்பேட்டியை மீண்டும் 15.1.2014இல் அந்த ஏடு மறு வெளியீடு செய்துள்ளது. பல்வேறு வரலாற்றுத் தகவல்கள் அடங்கிய அந்த சந்திப்பை ‘புரட்சிப் பெரியார் முழக்கம்’ பதிவு செய்கிறது.

திருச்சி பெரியார் மாளிகைக்குள் காலடி எடுத்து வைக்கும்போதே, எங்கள் பார்வையில் பட்ட கறுப்புச் சட்டை இளைஞர், “ஐயா, உள்ளேதான் இருக்கார். நீங்க வரப்போறீங்கன்னு சொல்லியிருக்கேன். உள்ளே போங்க” என்று புன்சிரிப்போடு வழி காட்டுகிறார்.

உள்ளே... கட்டிலின் மீது சம்மணமிட்டு அமர்ந்திருந்த பெரியாரைப் பார்த்ததும், ‘வணக்கம் ஐயா!’ என்று கும்பிடுகிறோம்.

“வாங்க... வாங்க... ரொம்ப சந்தோசம்...” எங்களை மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்றபடியே, “இப்படி உட்காருங்க” என்கிறார்.

சாதாரண வெள்ளைப் பனியன். நாலு முழம் வேட்டி. வயிற்றின் நடுப் பாதியில் வேட்டியின் இரு முனைகளையும் பனியனுக்கு மேல் கட்டியிருக்கிறார். அந்த முனைகள் இரண்டும் அவ்வப்போது தளர்ந்துபோகும் நேரங்களில் கைகள் தாமாகவே அவற்றை இறுக்கி விடுகின்றன. நாய் ஒன்று வீட்டுக்குள்ளேயே குறுக்கும் நெடுக்கும் அலைகிறது. சிற்சில சமயங்களில் பலமாகக் குரைத்து வீட்டையே அதிர வைக்கிறது. பெரியாரின் பேச்சு எதனாலும் தடைபடவே இல்லை.

“ஆனந்த விகடன் பத்திரிகையிலிருந்து வந்திருக்கோம்.”

“தெரியுமே. வாசன் அவங்களை எனக்கு ரொம்பக் காலமாகத் தெரியும். நான் ‘குடிஅரசு’ பத்திரிகை ஆரம்பிச்ச காலத்திலே அடிக்கடி சந்திச்சுக்குவோம். ‘கல்கி’ கிருஷ்ணமூர்த்தியும் என்கிட்டேதான் கதர் போர்டிலே கிளார்க்கா இருந்தார். ரொம்ப யோக்யமானவரு. கதர் போர்டு ஆட்டம் கொடுத்ததும், நான்தான் திரு.வி.க.வுக்கு கடுதாசி கொடுத்தனுப்பிச்சேன். ‘நவசக்தி’யிலே சேர்ந்து கொஞ்ச நாளைக்கு வேலை செஞ்சாரு. அப்புறம்தான் விகடன்லே சேர்ந்துட்டார்.”

“ராஜாஜியோடு தங்களுக்குப் பழக்கம் ஏற்பட்டது எப்போது?”

“அதுவா? அந்தக் காலத்துலே ஈரோட்லே பி.வி. நரசிம்மய்யர்னு எனக்கு ரொம்ப வேண்டிய வக்கீல் ஒருத்தர் இருந்தார். ஈரோட்லே நான் சேர்மனா இருந்தப்போ, குடியானவங்க வழக்கெல்லாம் என்கிட்டே நிறைய வரும். அந்த கேஸ் எல்லாம் அவருக்கு அனுப்புவேன். யாருக்கு? நரசிம்மய்யரு(க்கு. நான் சேர்மனா வர்றது சில பேருக்குப் பிடிக்கலே. பொறாமையினாலே எம் பேரிலே கலெக்டருக்கு பெட்டிஷன் எழுதிப் போட்டாங்க. சேர்மன் பதவின்னா இப்ப மாதிரி எலெக்ஷன்ல ஜெயிச்சதும் நேராப் போயி சேர்ல உட்கார்ந்துட முடியாது. கலெக்டர் சிபாரிசு செய்யணும்னு வெச்சிருந்தாங்க. அந்தச் சமயத்துலே சர். பி.ராஜகோபாலாச் சாரிங்கிறவர் சப்-கலெக்டரா இருந்தார். அவருக்கு என்னைப் பத்தி நல்லாத் தெரியுமானதாலே, பெட்டிஷனைப் பொய்னு தள்ளிட்டு என்னை சேர்மனாக்கிவிட்டார்.”

“ஆமாம். அந்த மாதிரி உங்களைப் பற்றித் தவறா பெட்டிஷன் எழுதிப் போட்ட ஆசாமி யார்?”

“சீனிவாச முதலின்னு ஒரு வக்கீல். ஒரு நான் பிராமின் வக்கீலாயிருக்காரே, முன்னுக்குக் கொண்டாருவோம்னு நான்தான் அவரை முன்னுக்குக் கொண்டுவந்தேன். ஆனால், அவரே என் பேரில் பெட்டிஷன் கொண்டு வந்தார். அப்ப ராஜ கோபாலாச்சாரி சேலத்துலே வக்கீல். கெட்டிக்கார வக்கீல்னு சொல்வாங்க. அதனாலே என்கிட்டே வர்ற கேஸெல்லாம் அவருக்கு அனுப்பி வைப்பேன். அந்தப் பழக்கத்துலே அவர் வரப்போக இருந்தாரு. எங்க வூட்டுக்கு அடிக்கடி வருவார். அவரும் அப்ப சேலத்துலே சேர்மன்.”
“எந்த வருஷம் அது?”

“தொள்ளாயிரத்துப் பத்தொன்பதுனு ஞாபகம்...”

“வரதராஜுலு நாயுடு கேஸ் சம்பந்தமா அவர் மதுரைக்குப் போறப்ப நீங்களும் கூடப் போறது உண்டு இல்லையா?”

“ஆமா; போயிருக்கேன். ‘நீ சேர்மன் பதவியை விட்டுட்டு காங்கிரஸ்ல சேர்ந்துடு. நானும் விட்டுடறேன். ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து பொதுப் பணி செய்யலாம்’னார். வரதராஜுலு நாயுடுவும் வற்புறுத்தினார். சரின்னு விட்டுட்டேன். அப்ப காங்கிரஸ் சத்தியமூர்த்தி ‘குரூப்’ கையிலே இருந்தது. அமிர்தசரஸ் காங்கிரசின்போது காங்கிரஸ் பிளவுபட்டு ரெண்டு குரூப்பாப் பிரிஞ்சுட்டது. சத்திய மூர்த்தி, ரங்கசாமி ஐயங்கார், திலகர் இவங்க ஒரு ‘குரூப்’... காந்தி, ராஜகோபாலாச்சாரி, டாக்டர் ராஜன் இவங்களெல்லாம் ஒரு ‘குரூப்’’.

நான் காங்கிரஸ்ல சேர்ந்ததே அமிர்தசரஸ் காங்கிரசுக்கு அப்புறம்தான். அதுவரைக்கும் ராஜகோபாலாச்சாரியும் நானும் நண்பர்கள்தான். அப்புறம்தான் சேர்ந்து வேலை செஞ்சோம்.”

“அதுக்கப்புறம் என்ன ஆச்சு?”

“எங்க நட்பு வளர்ந்தது. காங்கிரசும் வளர்ந்தது. எங்களுக்குள்ளே ஒற்றுமையாயிருந்தோம். நான் கோவை ஜில்லா காங்கிரஸ் காரியதரிசி. அப்பவெல்லாம் செகரெட்டரி தான்; பிரசிடென்ட் கிடையாது. தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி வந்தது. அப்பவும் நான்தான் செகரெட்டரி.”

“ஆமாம்; ராஜாஜி உங்களை எதுக்கு காங்கிரஸுக்கு இழுத்தார்?”

“ஐஸ்டிஸ் பார்ட்டிக்கு எதிரா காங்கிரஸ் வளர்றதுக்கு காங்கிரஸ்ல நான் பிராமின்ஸ் இருக்காங்கன்னு காட்டிக்க வேண்டியிருந்தது.

“உங்களோடு வேறு யாரும் இல்லையா?”

“இருந்தாங்க... திரு.வி.க.வும் வரதராஜுலு நாயுடுவும் இருந்தாங்க. எங்க மூணு பேரையும்தான் எந்தக் கூட்டத்துலேயும் முதல்லே பேச விடுவாங்க. வரதராஜுலு நாயுடு பேச்சில் வசவு இருக்கும். திரு.வி.க. பேச்சு தித்திப்பா இருக்கும். நல்ல தமிழ் பேசுவார். என் பேச்சில் பாயின்ட் இருக்கும். பாயின்ட்டாப் பேசி கன்வின்ஸ் பண்ணுவேன். நாங்க மூணு பேரும் பேசினப்பறம்தான், சத்தியமூர்த்தி, ராஜகோபா லாச்சாரி எல்லாம் எழுந்து பேசுவாங்க.”

“இந்த ‘பிராமின்-நான்பிராமின்’ தகராறு முதல் முதல் எப்ப ஏற்பட்டது?”

“எப்படி வந்தது வினைன்னா - வ.வே.சு. ஐயரால் வந்தது. சேரன்மாதேவியில் ‘நேஷனல் காலேஜ்னு’ ஒண்ணு ஆரம்பிச்சு, வீரர்களை உற்பத்தி செய்யப் போறதாச் சொன்னாங்க. பரத்வாஜ் ஆசிரமமோ என்னவோ அதுக்குப் பேர். அந்த குருகுலத்துக்கு எல்லாரும் ஆதரவு கொடுத்தாங்க. சிங்கப்பூர், மலேயாவில் இருந்தெல்லாம் பணம் வசூல் செஞ்சாங்க. தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டியிலே யிருந்தும் பணம் கேட்டாங்க. நான் அப்ப தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டி செகரெட்டரி. ராஜாஜி ‘நாயக்கரைக் கேளு’ன்னுட்டார். வ.வே.சு. ஐயர் வந்து உட்கார்ந்துக்கிட்டு இருபதாயிரம் வேணும்னார். நான், ‘முதல்லே பத்தாயிரம் இருக்கட்டும், அப்புறம் பார்க்கலாம்னு’ சொன்னேன். ராஜாஜி சரின்னுட்டார்.”

வ.வே.சு. ஐயர் அன்னிக்கு சாயந்திரமே பணம் வேணும்னு அவசரப்படுத்தினார். ஐயாயிரம்தான் கொடுத்தனுப்பிச்சேன்..

“பத்தாயிரம் இருக்கட்டும்னு சொன்னீங் களே...”

“ஆமாம்; அப்படித்தான் சொன்னேன். ஆனா, எனக்கென்னவோ சரியாப்படலே. அதனாலே ஐயாயிரம்தான் கொடுத்தேன். நான் சந்தேகப்பட் டதுக்குத் தகுந்தாப்பலேயே காரியம் நடந்துட்டுதே!”

“என்ன ஆச்சு?”

“முதல் மந்திரியாயிருந்தாரே ஓ.பி.ஆர். ரெட்டியார்....” (ஓமந்தூர் ராமசாமி ரெட்டியார்)

“ஆமாம்...”

“அவர் மகன் அந்தக் குருகுலத்துலே படிச்சுட்டிருந்தான். அடுத்த மாசமே அவன் வந்து கம்ப்ளெய்ன்ட் சொன்னான். ‘என்னடா?’னு கேட்டோம். ‘குருகுலத்துலே பார்ப்பனப் பிள்ளைங் களையும் எங்களையும் வித்தியாசமா நடத்துறாங்க. அவங்களுக்கு இலை போட்டு சாப்பாடு. எங்களுக்கு பிளேட். அவங்களுக்கு உப்புமா. எங்களுக்கு பழைய சோறு. அவங்க உள்ளே படுக்கணும். நாங்க வெளியே படுக்கணும். அவங்களுக்கு ஒரு பிரார்த்தனை. எங்களுக்கு ஒரு பிரார்த்தனை’னான். அவ்வளவுதான். ஜாதி வேற்றுமையை வளர்க்கிற குருகுலத்துக்கு இனி பணம் கிடையாதுன்னுட்டேன். அத்தோடு இந்த சங்கதியைப் பற்றி ராஜகோபாலாச்சாரிக்குத் தெரியப்படுத்தினேன். அவர் உடனே வ.வே..சு. ஐயரைக் கூப்பிட்டு விசாரிச்சாரு. ‘என்ன இது? காலம் என்ன? இதான் தேசியமா? தேசாபிமானமா? கொஞ்சம்கூட நல்லாயில்லேனு கோபிச்சுக்கிட்டார்.”

“வ.வே.சு. ஐயர் அதுக்கு என்ன சொன்னார்?”

“என்ன சொன்னாரு! ‘நான் என்ன செய்யட்டும்? குருகுலம் ஆரம்பிச்சிருக்கிற இடம் ஒரு வைதீக சென்டர். அதனாலே அந்த இடத்துல அப்படி நடக்க வேண்டி வந்துட்டுதுனு’ சமாதானம் சொன்னார். அப்ப ரெண்டு ஜாயின்ட் செகரெட்டரிங்க. கே.எஸ். சுப்பிரமணியம்னு கடையத்துக்காரர் ஒருத்தர். அவர் ஒரு செகரெட்டரி. வ.வே.சு. ஐயர், எனக்குத் தெரியாம அவர் கிட்டே போய் இன்னொரு ஐயாயிரத்துக்கு செக்கை வாங்கிட்டுப் போயிட்டார். அதுக்குப் பின்னாலே ஒரு மாசம் கழிச்சுத்தான் இந்த சங்கதி அம்பலத்துக்கு வந்தது.”

“கடையத்துக்காரர் எப்படி செக் கொடுக்கலாம்?”

“செகரெட்டரி டு சைன்ங்கிறது ரெசல்யூஷன். கடையத்துக்காரர் ஒரு செகரெட்டரிங்கிறதால, அவர் கிட்டே தந்திரமா கையெழுத்து வாங்கிட்டுப் போயிட்டார்.”

“அந்தக் கடையத்துக்காரர் இப்போ எங்கே இருக்காரு?”

“அவரா! அவர் அப்ப எடுத்த ஓட்டம் தான். அப்புறம் எங்கே போனாரோ? ஆசாமி திரும்பி வரலே.”

ராஜாஜிக்கு அப்பவே எல்லாம் புரிஞ்சு போச்சு, கோளாறுன்னு வந்துட்டுதுன்னு. அதுக்கப்புறம் நான் சும்மா இருக்க முடியுமா? அந்த விஷயத்தை ஒரு முக்கியப் போராட்டமா எடுத்துக்கிட்டேன். அதுக்கு சேரன்மாதேவி குருகுலப் போராட்டம்னு பேர். டாக்டர் வரதராஜுலு நாயுடு, திரு.வி.க. இவங்க ரெண்டு பேரும் எனக்கு ஆதரவு கொடுத்தாங்க. வரதராஜுலு நாயுடுவே இந்தப் போராட்டத்தை நடத்தினார். குருகுலம் ஒழிஞ்சது.”

“ராஜாஜி உங்க போராட்டத்தில் சேர்ந் தாரா?”

“சொல்லிக்கிட்டு வர்றேனே கேளுங்க... வரதராஜுலு நாயுடு காங்கிரஸ் கொள்கைக்கு விரோதமா வகுப்பு உணர்ச்சியைத் தூண்டுற மாதிரி நடந்துக்கிறார்னு அடுத்த கமிட்டி மீட்டிங்ல ராஜாஜி ஒரு தீர்மானம் கொண்டு வந்தார். எனக்கு அது சரியாப்படலே. வோட்டுக்கு விட்டாங்க. ஈக்வல் ஓட்டாச்சு. நான் தலைவன்கிற முறையில் ஒரு வோட்டைப் போட்டு ராஜாஜி தீர்மானத்தைத் தோற்கடிச்சேன். ராஜாஜி ராஜினாமா பண்ணிட்டார். என்.எஸ்.வரதாச்சாரி, சாமிநாதன் சாஸ்திரி, டாக்டர் ராஜன், கே. சந்தானம், ஹாலாஸ்யம் இவங்களெல் லாம் ராஜாஜி பக்கம் சேர்ந்துட்டாங்க. நான், ஓமந்தூர் ராமசாமி செட்டியார், வரதராஜுலு நாயுடு எல்லாம் ஒரு பக்கம். எங்களுக்குள் ஏற்பட்ட கருத்து வேற்றுமை பச்சையா நான் கண்டிக்கிற அளவுக்கு வளர்ந்துட்டுது...”

“க்ளிக்!” போட்டோகிராபர் படமெடுத்துக் கொள்கிறார்.

இந்தச் சமயம் கறுப்புச் சட்டை அணிந்த இளைஞர் பெரியசாமி, காபி கொண்டுவந்து எங்கள் முன் வைக்கிறார். நானும் நண்பர் மணியனும் அந்தக் காபியை எடுத்து அருந்துகிறோம்.

“சாதி வேற்றுமையெல்லாம் இப்போ ரொம்பக் குறைஞ்சுபோச்சு. முப்பது வருஷங்களுக்கு முன்னாலே பிராமணர்கள் யாராவது உங்க வீட்டில் இந்த மாதிரி வந்து சாப்பிட்டிருக்காங்களா?” - இவ்வாறு நான் கேட்டதும் பெரியார் ஒரு கணம் என்னை உற்றுப் பார்க்கிறார்.

“வெங்காயம்! அதுக்கு இத்தனை வருஷமா நான் செய்துக்கிட்டு வர்ற பிரச்சாரம்தான் காரணம். இன்னும் ரொம்ப மாறணும். புத்தனுக்கு அப்புறம் பகுத்தறிவுப் பிரச்சாரம் செய்தவன் யாரு? நான் ஒருத்தன் தானே!”

உணர்ச்சியுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் பெரியாரின் கைகள், தளர்ந்துவிட்ட வேட்டியின் முடிகளைத் தாமாகவே இறுக்கிக் கட்டுகின்றன.

“அந்தக் காலத்துல எங்க வீட்டுக்கு ஒரு ஐயர் வருவார். எங்க அம்மா ரொம்ப ஆசாரம். ஒருநாள் அந்த ஐயர் தாகத்துக்குத் தண்ணி வேணும்னு கேட்டார். குடுத்தோம். அந்த தண்ணியைக் குடிக்க வேண்டியது தானே? கொஞ்சம் மோர் இருக்குமானு கேட்டார். மோர் கொண்டுவந்து கொடுத்தோம். அந்தத் தண்ணியிலே கொஞ்சம் மோரை ஊத்திக் குடிச்சாரு. அந்த மோர், அந்தத் தண்ணியைச் சுத்தப்படுத்திட்டுதாம். அதெப்படி சுத்தப்படுத்தும்? தண்ணி எங்க வூட்டுது. மோரும் எங்க வூட்டுது. எங்க வூட்டு மோர், எங்க வூட்டுத் தண்ணியைச் சுத்தப்படுத்திடுமா?” - சிரிக்கிறார் பெரியார்.

“ராஜாஜி உங்களை ஜெயில்ல போட்டாரே, அது எப்போ?”

“முப்பத்தேழுலே நடந்த எலக்ஷன்ல ஜஸ்டிஸ் கட்சி தோத்தது. அப்ப அந்தக் கட்சிக்கு பொப்பிலி ராஜாதான் தலைவர். பொப்பிலி, பெத்தாபுரம் எல்லாரும் தோத்துப் போனாங்க. காங்கிரஸ் ஜெயிச்சுட்டுது. ராஜாஜி, மந்தரிசபை அமைச்சாரு. அப்பத்தான் கட்டாய இந்தியைக் கொண்டு வந்தாங்க. நான் எதிர்த்தேன். புரோகிபிஷனைக் காரணம் காட்டி விற்பனை வரிபோட்டாங்க. என்னை ஜெயில்ல போட்டாங்க. ஜஸ்டிஸ் கட்சி மெம்பர்களைப் பழிவாங்க ஆரம்பிச்சாங்க. நான் ஜெயிலுக்குள்ளே இருக்கிறபோதே பொப்பிலி எல்லாம் சேர்ந்து, என்னை ஐஸ்டிஸ் கட்சித் தலைவனாக்கிட்டாங்க.”
“அப்புறம் எப்ப ஜெயில்லருந்து வந்தீங்க?”

“அஞ்சாறு மாசத்துக்கெல்லாம் என்னை விட்டுட்டாங்க. ஆனா, இந்தியை மட்டும் விடாம வெச்சுட்டிருந்தாங்க.....”

“எப்பத்தான் விட்டாங்க?”

“இதுக்குள்ளே காங்கிரசிலேயே தகராறு. ‘பட்டாபி சீதாரமய்யா தோல்வி, என் தோல்வினு காந்தி சொன்னாரே ஞாபகம் இருக்குதா? அந்தத் தகராறுதான். தலைவர் தேர்தல்ல பட்டாபி தோத் துட்டாரு... சுபாஷ் போஸ் ஜெயிச்சிட்டாரு. போஸ் கட்சியைச் சேர்ந்தவங்க, ‘காங்கிரசுக்குப் பதவி மோகம்’னு சொன்னாங்க. கொஞ்ச நாளைக்கெல் லாம் ராஜாஜி மந்திரிசபை ராஜினாமா செய்ய வேண்டி வந்துட்டுது. அந்தச் சமயத்திலே கவர்னர் என்னைக் கூப்பிட்டு ‘மந்திரிசபை’ அமைக்கச் சொன்னாரு.

சீமையிலே இப்படித்தான் வழக்கம்; ஒரு கட்சி விலகிட்டுதுனா, அடுத்த பெரிய கட்சியைக் கூப்பிட்டு மந்திரிசபை அமைக்கச் சொல்லு வாங்க. இப்ப காங்கிரசுக்கு அடுத்த பெரிய கட்சி, ஜஸ்டிஸ் கட்சி தான், ‘நீ என்ன சொல்றே’னாரு. நான் ‘மாட்டேன்’ னேன். மந்திரிசபை அமைச்சா, அதோடு ஜஸ்டிஸ் கட்சியே போயிடும். வேண்டாம்னு வந்துட்டேன். சண்முகம் செட்டி, குமாரராஜா, பன்னீர்செல்வம் எல்லாரையுமே கூப்பிட்டுப் பேசினாரு கவர்னர்.”

“அவங்களெல்லாம் என்ன சொன்னாங்க?”

“அவங்கள்ல சில பேருக்கு ஆசைதான். எங்களுக்குள்ளே விவாதம் நடந்தது. ‘ஜஸ்டிஸ் கட்சிக்கு நோ எலக்ஷன்; நோ மந்திரிசபை.... இதுதான் என் கொள்கை’ன்னேன். எல்லோரும் அப்போஸ் பண்ணாங்க. என் மேலே ரொம்பக் கோபம் அவங்களுக்கு. சௌந்தர பாண்டியன்கூட ‘ஏன் இப்படி முரட்டுத்தனமா இருக்கீங்க?’னு கேட்டாரு.”

“நீங்க என்ன சொன்னீங்க?”

“‘என்னைத் தலைவனாப் போட்டதுக்கு இதுதான் பலன்னு’ சொன்னேன். ‘வேணும்னா என்னைத் தோற்கடிச்சுடுங்க’ன்னேன். பன்னீர் செல்வத்துக்கு மட்டும் என்னை விட்டுடறதுல இஷ்டமில்லே. அவருக்குத் தெரியும், நான் இல்லாட்டி கட்சி ரொம்ப வீக்காப் போயிடும்னு...”

“உங்களை மந்திரிசபை அமைக்கச் சொன்னாரே, அவர் பேரு என்ன?”

“காளை மாடு, விவசாயம்னு சொல்லிக்கிட் டிருப்பாரே, ஒருத்தர்... யாரது?”

“லின்லித்கோ...”

“ஆ. லின்லித்கோ! அவனேதான். கிண்டிக்குக் கூப்பிட்டுப் பேசினான். நான் சென்னேன், ‘மந்திரி சபை அமைச்சா யார் யாருக்கு மந்திரிங்கிறதுலேயே எங்களுக்குள்ளே சண்டை வந்துடும். கொள்கை அடிபட்டுப் போகும். ‘முடியாது’ன்னேன். அப்புறம் வேவல்கூட என்னைக் கூப்பிட்டு சம்மதிக்கச் சொன்னாரு. ‘முடியவே முடியாது’ன்னுட்டு வந்துட்டேன். அப்புறம் தான் ரொம்ப முக்கியமான சங்கதி ஒண்ணு நடந்தது. கவனிக்கணும்.”
“சொல்லுங்க...”

“ராஜாஜி வந்தாரு. மெதுவா எங்கிட்டே வந்து, ‘நாயக்கரே, நல்ல சமயம்... கஷ்டப்பட்டுப் பிடிச்ச சர்க்காரை வெள்ளைக்காரன்கிட்டே விட்டுடக் கூடாது. நீங்க மந்திரிசபையை ஒப்புக்கணும். நிலைச்சு நிக்கும்; கவலைப்படாதீங்க. வேணுமானா காந்தி, காங்கிரஸ் எல்லார்கிட்டேயும் நான் சம்மதம் வாங்கித் தர்றேன். இதிலே உங்களுக்கு ஏதாவது சந்தேகம் இருந்தா, நீங்களும் இஷ்டப்பட்டா, என்னையும் ஒரு மந்திரியாச் சேர்த்துக்குங்க; நானும் உங்ககூட இருந்து பக்க பலமா வேலை செய்யறேன்னாரு...”

“ராஜாஜிக்கு என்ன பதில் சொன்னீங்க?”

“நீங்க சொல்றதுலே சந்தோஷம்தான். ஆனா, யார் யாரோ சொல்லியும் மாட்டேன்னுட்டேன். இப்ப நீங்க சொல்றதுனாலே யோசனை பண்ணிப் பாக்கறேன்னேன். ‘நல்லா யோசிச்சுச் சொல்லுங்கனு’ போயிட்டாரு. எங்க ஆளுங்களோட யோசிச்சேன். முதல்ல மந்திரிசபையை ஒப்புக்கணும்னு சொன்ன ஆசாமிங்க எல்லாம், ராஜாஜி மந்திரிசபைக்கு வர்றார்னு சொன்னதும், ‘வேணவே வேணாம்’னுட் டாங்க.”

“அப்புறம் என்ன நடந்தது?”

“ஒரு வேடிக்கை நடந்தது. என்ன வேடிக்கைனா... வாருக்கு (யுத்தம்) அப்புறம் வெள்ளைக்காரன் பவரை ஹேண்ட்ஓவர் பண்றப்போ, நான் போய்க் கேட்டேன்... ‘நாங்க பாடுபட்டோம், சர்க்காரோடு ஒத்துழைச்சோம். கடைசியிலே பவரை அவங்க கையிலே கொடுக்கறது என்ன நியாயம்?’னு கேட்டேன்.

“வெள்ளைக்காரன் அதுக்கு ‘வி நோ ஹிண்டு அண்டு முஸ்லிம் ஒன்லி. ரெண்டே ரெண்டு பார்ட்டிதான் எங்களுக்குத் தெரியும். பிராமின், நான் பிராமின் இந்த விஷயமெல்லாம் தெரியாது(‘னு பதில் சொல்லிட்டான்.”
“அதோடு நீங்க திரும்பி வந்துட்டீங்களா?”

“வருவேனா? ‘இதுதான் வெள்ளைக்காரன் யோக்கியதையா?’னு கேட்டேன்.”

“என்ன பதில் சொன்னாங்க?”

“என்னத்தைச் சொல்லுவான். சிரிச்சு மழுப்பிட் டான். சரி... இத்தோட விட்டுடக்கூடாதுன்னு ஜின்னாவைப் பார்த்துப் பேசறதுக்காக, பம்பாய் போயிருந்தேன். அவரைக் கண்டு எல்லா சங்கதியை யும் பேசினேன். நான் சொல்றதையெல்லாம் கவனமாகக் கேட்டுக்கிட்டு, ‘சரி, நான் மெட்ராஸுக்கு வர்றப்போ முஸ்லிமும் ஜஸ்டிஸ் பார்ட்டியும் சேர்ந்து சப்ஜெக்ட்டை ஒண்ணா டேபிள் பண்ணுவோம்’னு சொன்னாரு.”
“அப்புறம் ஜின்னா வந்தாரா?”

“வந்தாரு. ‘உன் கட்சி விஷயம் என்னா?’னு கேட்டாரு. ‘என் கட்சியிலே முக்கியமா ஒன்பது பேரு இருக்கோம். ஒன்பது பேரும் ஒன்பது ஜாதி. ஆனா, ஆல் நான் பிராமின்ஸ்’னேன். ஜின்னா சிரிச்சுட்டு, ‘என்ன நினைச்சு இப்படி ஒரு கட்சி வெச்சிருக்கீங்க? நல்ல கட்டில்தான். ஆனா, கால் இல்லாக் கட்டிலாயிருக்குதே’ன்னு கேலி பண்ணாரு.

‘என்ன செய்யறது? எப்படியோ இதைத்தான் ஒரு கட்டிலா வெச்சு ஓட்டிட்டிருக்கோம்’னேன்.”

“ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து டேபிள் பண்ணலாம்னு சொன்ன விஷயம் என்ன ஆச்சு?”

“‘உன் பிரச்சினையைத் தனியாவே எடுத்துச் சொல்லிக்கோ’னுட்டுப் போயிட்டாரு. ‘அப்பத்தான் ராமசாமி மூஞ்சியிலே ஜின்னா கரியைப் பூசிட்டார்’னு பத்திரிகையிலே எழுதினாங்க.”

“52-லே ஜெனரல் எலக்ஷன் நடந்ததே, அப்ப நீங்க யாரை ஆதரிச்சீங்க?”

“காங்கிரஸை எதிர்த்துப் பிரச்சாரம் செஞ்சேன். காங்கிரஸ் தோத்தது. நல்லபடியாத் தோத்தது. மந்திரிசபை அமைக்கிறாப்ல எந்தக் கட்சிக்கும் மெஜாரிட்டி கிடைக்கலே. மறுபடியும் ராஜாஜி வந்தாரு. படையாச்சி, கவுண்டரு எல்லாரையும் சரிபண்ணிக்கிட்டு மந்திரிசபை அமைச்சாரு. குலக் கல்வி, ஒரு நேரப் படிப்புன்னாரு. 6000 பள்ளிக் கூடங்களை மூடினாரு. எதிர்த்தோம்... அதுக்குப் பின்னாலதான் காமராஜ் முதல் மந்திரியா வந்தாரு. தமிழர் நலனுக்காக நல்ல காரியமெல்லாம் செய்ய ஆரம்பிச்சாரு. அதிலிருந்து வெளிப்படையா நான் காங்கிரசை ஆதரிக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன்.”

“காமராஜை நீங்க எப்பவாவது சந்திச்சிருக் கீங்களா?”

“எப்பவோ ஒரு சமயம் நான் ஜெனரல் ஆஸ்பத்திரியில படுத்திருக்கப்போ, அவராகவே வந்து, ‘எப்படி இருக்கீங்க?’னு விசாரிச்சாரு. அந்த நேரம் சி.சுப்பிரமணியமும் அதே ஆஸ்பத்திரியிலே படுத்திருந்தாரு. அவரைப் பார்க்க வந்தப்போ, என்னையும் பார்த்துட்டுப் போனாரு.”

“அந்தக் காலத்துலே இந்தியை எதிர்த்துப் போராட்டமெல்லாம் நடத்தினீங்களே, இப்ப ஏன் சும்மா இருக்கீங்க?”

காதை வலது கையால் அணைத்து நான் சொல்வதை உற்றுக் கொண்ட பெரியார் கோபத்தை வெளியே காட்டாமல், “அப்படியா? மன்னிக்கணும்; இப்ப இந்தி எங்கு இருக்குது? தெரியாமத்தான் கேக்கறேன். சொல்லுங்கோ?”

“இந்திதான் ஆட்சி மொழியா வந்துட்டுதே...”

“எங்கே வந்துட்டுது? உனக்குத்தான் இங்கிலிஷ் இருக்குதே. இந்தியா ஒண்ணா இருக்கணும்னா, பொதுவா ஒரு ஆட்சி மொழி வேணும்தானே? இந்திக்காரன் உங்களை மாதிரி இங்கிலீஷை நினைக்கலையே. இங்கிலீஷை அவமானம்னு நினைக்கிறானே. தமிழ்நாட்டுக்காரன் சொல்றபடி, இந்தியா நடக்குமா? அது ஜனநாயகமா?”

“ஒரு நாளைக்கு இல்லாவிட்டால் ஒரு நாளைக்கு இந்தி வரத்தானே போகுது?”

“நல்லாருக்குதே! ஒரு நாளைக்கு இல்லாட்டி ஒரு நாளைக்குச் சாவு வரத்தானே போகுதுன்னு எவனாவது இப்பவே போய் கிணத்துலே விழுவானா? அப்படியே ஒரு வேளை இந்தி வந்ததுன்னா, உயிரோடு இருந்தா... அதை எதிர்க்கப் போறவன் நான் தானே?”

“மத்திய சர்க்கார்ல உத்தியோகம் கிடைக்கிறதுக்கு இந்தி அவசியம் இல்லேன்னாலும், உத்தியோகத் துலே சேர்ந்தப்புறம் படிக்கச் சொல்றாங்களே...

“படிச்சிட்டுப் போயேன். தாசில்தார் உத்தியோகம் படிக்கப் போறவங்க, ‘சர்வே’ படிப்பு படிக்கிற தில்லையா? அந்த மாதிரி இந்தியைப் படிச்சுக்கிறது. உனக்கு இதிலே என்ன கஷ்டம்? இல்லே நஷ்டம்? அவன் நேரத்துல அவன் கொடுக்கிற சம்பளத்துல, நீ இன்னொரு மொழியைப் படிச்சுத் தெரிஞ்சுக்கப் போறே... இது லாபம் தானே?”

Pin It

காதல் பற்றி பெரியார்

உணர்ச்சிகளால் உந்தப் படும் காதலை மறுக்கும் பெரியார், அறிவார்ந்த புரித லோடுக் கூடிய காதலை வரவேற்கிறார். காதல் பற்றி பெரியார் கருத்து.
“உண்மையில் காதல் மணம் என்றால் பெண்களும் ஆண் களும் சம நிலையில் பழகும் வாய்ப்புத் தந்து, ஒருவருடைய குணா குணங் களை மற்றவர் அறியும் சமயம் கிடைத்து ஒருவருடைய வாழ்க்கைக்கு ஒருவர் இன்றியமை யாதவர் என்ற நிலையில் காதல் கொள்வதுதான் உயர்ந்த காத லாகும்!” - குடிஅரசு 21.7.45

“திடீரென்று காதல் கொள் வது, பிறகு கஷ்டப்படுவது, கேட்டால் காதலுக்காக என்று சொல்வது; என்ன நியாயம்? இது பலமற்ற சபலத்தனம். காதலுக் காகத் துன்பத்தை அடைவது முட்டாள்தனம். காதலும் கடவுளும் ஒன்று என்று சொல் வது இதனால்தான். காதலும் கடவுளும் ஒன்று என்றால் - காதலும் பொய் கடவுளும் பொய் என்றுதான் அர்த்தம்.” - விடுதலை 24.5.47

“ஒரு பெண்ணும் ஆணும் சேர்ந்து பழகி ஒருவரையொரு வர் அறிந்து கொண்ட பிறகுதான் கல்யாணம் செய்து கொள்ள வேண்டும். ஆண்களோடு சாதாரணமாகப் பெண்களைப் பழகச் சொல்ல வேண்டும். யோக்கியனா? கோபக்காரனா? பைத்தியக்காரனா? வேடக்காரனா? குடிகாரனா? என்று பெண்ணுக்கு முன்னரே தெரிய வேண்டாமா? பழகினால்தானே தெரியும். திடீரென்று ஒருவரையொருவர் முடிச்சு போடலாமா? அன்பு, குணம், பழக்க வழக்கம் இவைகள் உணர்ந்து ஒருவருக்கொருவர் நண்பர்களாகப் பழக வேண்டும். உடல் சேர்க்கை வேண்டும் என்று நான் கூறவில்லை. இதுதான் நான் சொல்லும் காதல்-ஆசை-இஷ்டம்.”- விடுதலை 24.5.47

“திருமணம் அல்லது கல்யாணம், கன்னிகாதானம் இது போன்ற நிகழ்ச்சிகள் தமிழ் மக்களாகிய நமக்குக் கிடையாது. நம்மவர்களுக்கெல்லாம் மண வாழ்க்கை இல்லை; காதல் வாழ்க்கைத்தான் இருந்தது.” - விடுதலை 12.2.68

பிப்.14 - உலகக் காதலர் நாள்! ஜாதி எதிர்ப்பு - பெண்ணுரிமை - பகுத்தறிவுக் கண்ணோட்டத்தில் புரிதலோடு உருவாகும் காதலைப் பேசும் - சில கவிதைகள்.

ஒரே மதம்; ஒரே ஜாதி
உனக்கும் எனக்கும்
ஒரே ஊர் -
வாசுதேவ நல்லூர்...
நீயும் நானும்
ஒரே மதம்...
திருநெல்வேலிச்
சைவப் பிள்ளைமார்
வகுப்பும்கூட...
உன்றன் தந்தையும்
என்றன் தந்தையும்
சொந்தக் காரர்கள்...
மைத்துனன் மார்கள்.
எனவே
செம்புலப் பெயல்நீர் போல
அன்புடை நெஞ்சம்
தாம்கலந் தனவே.

- மீரா

‘சாமி’க்கு மாலை போட...
என்னை விட்டுவிட்டு
சாமிக்கு மாலைபோட
உனக்கு உரிமை
உண்டென்றால்
உன்னை விட்டுவிட்டு
வேறு ஆசாமிக்கு
மாலைபோட
எனக்கும் உரிமை
உண்டுதான்

- அறிவு மதி

இல்லாத போது...
நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்
ஏற்றுக் கொள்கிறேன்
நான் உன்னைப் புரிந்து கொள்கிறேன்
நான் உன்னை சுதந்திரம் உள்ளவளாக்குகிறேன்
நீ இங்கே
இல்லாதபோது மட்டும்

- மனுஷ்ய புத்திரன்

அலையும் மீன்
அகப்பட்டுக் கொள்ளத்தான்
இந்த மீன்
அலைகிறது!
தொட மாட்டோம் என்று
தூண்டில்கள்
சொல்லிவிட்ட பிறகும்!

- மு. மேத்தா

ஆண் யாழ் வாசித்து...
“ஆண் ஒருவனுக்கு
துன்பம் வராதா?
தான் யாழ் இசைத்து
இன்பம் சேர்க்க மாட்டோமா” என்று இவளுக்கு
கிறக்கம் ஏற்படும்.
அம்மாவிடம் சொல்வாள்.
அம்மா சிரிப்பாள்.
ஒரு ஆண் யாழ் வாசித்து
அவள் துன்பத்தை போக்கி இன்பம் சேர்ப்பதாக
ஏதாவது கற்பனை
அவளுக்குத் தோன்றுகிறதா என்று கேட்டாள் அம்மா
ஒரு முறை.
இவள் இல்லையென்றாள்.
அவள் யோசிக்க வேண்டும் என்றாள் அம்மா.

- அம்பை எழுதிய பிரசுரிக்கப்படாத கைப்பிரதி என்னும் சிறுகதையில்

உடன்கட்டை ஏற முடியாது...
அருமைக் காதலனே! நட்சத்திரங்களை
எழுத்துக் கூட்டிப் பார்த்தால்
உன் பெயர்தான் வருகிறது.
உனக்குப் பிடிக்கும் என்பதாலேயே
ஷெனாய் இசையும்,
பருப்புச் சாதமும்
என் பாசத்துக்குரியவை
ஆகிவிட்டன.
உன் இதயத்து வால்வுகளில்
என் நினைவு துடிப்பது தெரியும். ஆயினும்
எனக்கென்று சில குணங்கள், ஆசாபாசங்கள், லட்சியங்கள் இருப்பதை நீ உணர்வதேயில்லை.
காதலிக்கு மூளை இருக்கிறது என்பதே கசப்பான உண்மையாய் இருக்கிறது உனக்கு.
அந்த மூளை வேலை செய்கிறது என்பது அவமானமாய்த் தோன்றுகிறது உனக்கு.
உனக்கு கீழ்ப்பட்டு
உன்னையே மையமாக வைத்து என் வாழ்க்கை
இருக்க வேண்டும் என விரும்புகிறாய் நீ.
என் மனதை, உணர்ச்சிகளை எரித்து என்னை
இயந்திரமாக்கப் பார்க்கிறாய். அதுவே நல்ல
இல்லறம் என்கிறாய்.
உடலை எரிப்பதற்கு
சதி என்றால்
இதற்குப் பெயர் என்னவோ?
மன்னித்து விடு...
என்னால் உடன்கட்டையேற முடியாது
உடலளவிலும் சரி
மனதளவிலும் சரி.

- நாகராணி

Pin It

2013 டிசம்பர் 7, 8, 9, 10 தேதிகளில் ஜெர்மனியின் ப்ரமன் நகரில் மக்கள் தீர்ப்பாயத்தின் இரண்டாவது அமர்வு விசாரணை நடைபெற்றது.

சிங்கள அரசு புலிகளுக்கு எதிரான யுத்தம் என்று கூறிக் கொண்டு, இலட்சக்கணக்கான தமிழர்களை குழந்தைகள், பெண்கள், ஆயுதம் ஏந்தாத பொது மக்கள் என அனைவரையும் படுகொலை செய்ததால், கொடுந்துயரத்துக்கு ஆளான ஈழத் தமிழர்கள் நேரடி சாட்சியங்களை பிரமாண வாக்குமூலங்கள் மூலம் மக்கள் தீர்ப்பாயத்தில் பதிவு செய்தனர். இனக் கொலை குறித்து தொடர்ந்து ஆய்வு செய்து வரும் மனித உரிமை ஆர்வலர்கள், அனைத்துலக சட்ட வல்லுநர்கள், களப் பணியாளர்கள், ஈழத் தமிழர் ஆதரவு இயக்கங்கள் ஆகியோரின் கருத்து களையும் தீர்ப்பாயம் பதிவு செய்து விசாரணை நடத்தப்பட்டது.

தமிழகத்திலிருந்து மே-17 இயக்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர்களான திருமுருகன் காந்தியும், உமரும் இது குறித்த அறிக்கையை தீர்ப்பாயத்திடம் தந்தனர். மூன்று நாட்கள் நடைபெற்ற விசாரணைக்குப் பின், நான்காம் நாளான டிசம்பர் 10 ஆம் தேதி அன்று மக்கள் தீர்ப்பாயம் தனது தீர்ப்பை வெளியிட்டது.

1. ஈழத் தமிழர்களை தனித்தனியாக கொலை செய்யாமல், தமிழர் இனம் என்ற அடிப் படையில் அந்த சமூகத்தின் அடையாளமே இல்லாமல் அழிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் இலங்கை அரசு படுகொலையை நடத்தியுள்ளது.

2. புலிகளோடு சிங்கள அரசு நடத்திய யுத்தத்துக்கு முன்பாகவே, நீண்ட காலமாக தமிழ் இனப் படுகொலையை இலங்கை அரசு நடத்தி வந்துள்ளது. யுத்தத்துக்குப் பின்னரும் தமிழ் இன அழிப்பை இலங்கை அரசு தொடர்ந்து செய்து வருகிறது.

3. உலக நாடுகளின் உதவி இல்லாமல், இந்த இனப்படுகொலை யுத்தத்தை இலங்கை அரசு செய்திருக்க முடியாது. இலங்கை அரசுக்கு, இங்கிலாந்து அரசு ஆயுத உதவி செய்ததோடு, இனக்கொலை நடத்திய சிங்கள அரசுக்கு ஆதரவாகவும் செயல்பட்டு வந்துள்ளது.

தீர்ப்பாயத்தின் நீதிபதிகள் மேலும் குறிப் பிடுகையில், இலங்கை அரசு இனக்கொலை நடத்துவதற்கான இராணுவ பலத்தைக் கொடுக்கும் விதத்தில், அமெரிக்க அரசு இராணுவ உதவி செய்திருக்கிறது. அமைதிக் கான பேச்சு வார்த்தை நடவடிக்கைகளின் போது அமெரிக்க அரசு இலங்கை அரசுக்கு சாதகமாக நடந்து கொண்டதால், 2009 இல் தமிழர்களின் பேரழிவுக்கு அது வழி வகுத்தது.

இந்தத் தமிழ் இனப்படுகொலையில் இந்திய அரசின் பங்கு குறித்து வலுவான சாட்சியங் களையும் ஆவண ஆதாரங்களையும் ஆய்வு செய்த பின், அதனைக் குறித்து முடிவை தீர்ப்பாயம் தெரிவிக்கும்.

ஜெர்மனி மக்கள் தீர்ப்பாயம் ஈழத் தமிழர் இனப் படுகொலை உண்மையை உலகத்துக்கு அறிவித்து விட்டது.

இந்தத் தீர்ப்பை நீதிபதிகளின் ஒருவரான டென்னிஸ் ஹாலிடே என்பவர் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் முன்னாள் துணைப் பொதுச் செயலாளர் என்பது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

“ஐக்கிய நாடுகள் சபை ஈழத் தமிழர் படுகொலையை தடுக்கத் தவறியதோடு, அப்படுகொலைக்கு உடந்தையாக செயல்பட்டு தன் கடமையில் தவறியது என்றும், சர்வதேச சமுதாயமும் உரிய நடவடிக்கைகளை எடுக்கத் தவறியது” என்றும் டென்னிஸ் ஹாலிடே குற்றம் சாட்டினார்.

ஜெர்மனி தீர்ப்பாய விசாரணையில், தீர்ப்பாயம் “ஈழத் தமிழர்கள்” என்றே இலங்கைத் தீவின் தமிழர்களை குறிப்பிட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஜெர்மன் தீர்ப்பாயத்தின் தீர்ப்பு அறிவிக்கப்பட்ட நாள், ஐ.நா. சபை கடைபிடிக்கின்ற உலக மனித உரிமை நாளான டிசம்பர் 10 ஆம் நாள் ஆகும்.

Pin It

மீண்டும் மார்ச் மாதம் அய்.நா. மனித உரிமைக் கூட்டத்தில் இலங்கைக்கு எதிரான தீர்மானத்தை அமெரிக்கா கொண்டு வரப் போவதாக செய்திகள் வருகின்றன. அமெரிக்க தீர்மானத்தை ஆதரிப்பதா? எதிர்ப்பதா என்ற இரண்டு கேள்விகளுக்குள் பிரச்சினைகளை முடித்து விடுவது சரியான அணுகுமுறையாக இருக்க முடியாது. அமெரிக்க தீர்மானத்தின் உள்ளடக்கத்தை ஆய்வுக்கு உட்படுத்திட வேண்டியது அவசியமாகும்.

ஈழத்தில் இனப்படுகொலை நடந்து முடிந்த வுடனேயே 2009இல் அய்.நா. மனித உரிமைக் குழுவில் சுவிட்சர்லாந்து ஒரு தீர்மானத்தை முன்மொழிந்தது. அந்தத் தீர்மானம், இனப்படுகொலை என்றுகூட குறிப்பிடப்படவில்லை. மனித உரிமை மீறல் பற்றி விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்று கோரியது. அந்தத் தீர்மானத்தை முடக்கி தோல்வியடையச் செய்வதில் இந்தியா, அய்.நா.வில் பல நாடுகளுடன் தொடர்பு கொண்டு இலங்கைக்காக ஆதரவைக் கேட்டது. தீர்மானத்தை முடக்கியதோடு மட்டுமல்லாமல், இலங்கை அரசு, “பயங்கரவாதத்தை” ஒழித்துவிட்டதைப் பாராட்டி, ஒரு பாராட்டுத் தீர்மானத்தைக் கொண்டுவர ஏற்பாடு செய்தது. அய்.நா.வில் அத்தீர்மானம் நிறைவேறியது.

2012 ஆம் ஆண்டில் அய்.நா.வில் அமெரிக்கா கொண்டுவந்த தீர்மானம், மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்து இலங்கை அரசே விசாரிக்க வேண்டும் என்றுதான் கூறியது. இதை ஆதரிப்பதில்கூட இந்தியா தயக்கம் காட்டியது. அந்த விசாரணைக்கு அய்.நா. தலையிட்டு உதவும் என்றிருந்த வாசகத்தையும் இந்தியா நீக்க வேண்டும் என்று கூறியது. இலங்கை அரசின் அனுமதியுடன் அய்.நா. தலையிடலாம் என்று அந்த வாசகம் திருத்தப்பட்டது. அதன் பிறகு இலங்கை அரசே நியமித்துக் கொண்ட விசாரணை ஆணையத்தின் (டுடுசுஊ) பரிந்துரைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைக்கும் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

2013 ஆம் ஆண்டிலும் இதே போன்ற நிலைதான். பன்னாட்டு சட்டமுறைகளுக்கு எதிரான மனித உரிமை மீறல் குறித்து இலங்கை அரசே நம்பகத் தன்மை கொண்ட சுதந்திரமான அமைப்பைக் கொண்டு விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்று அய்.நா.வில் அமெரிக்கா கொண்டு வந்த தீர்மானம் நிறைவேறியது. அத் தீர்மானத்தில் அய்.நா. அதிகாரிகள் இலங்கைக்கு நேராகச் சென்று விசாரணை நடத்தலாம் என்றும், இலங்கை அரசின் செயல்பாடுகள் திருப்தி தரவில்லை என்றும் இடம் பெற்றிருந்த வாசகங்களை இந்தியா தலையிட்டு நீக்கியது.

2009இல் இலங்கைக்கு எதிராக 12 நாடுகள் ஆதரவாக வாக்களித்தன. 2012இல் இது 24 ஆகவும், 2013இல் 25 ஆகவும் உயர்ந்தது. கடைசியாக இலங்கைக்கு எதிராக வாக்களித்த நாடுகள் ஆஸ்திரேலியா, பெனின், சிலி, கோஸ்டாரிகா, செக் குடியரசு, கவுதமேலா, இந்தியா, இத்தாலி, லிபியா, பெரூ, போலந்து, மால்டோவா, ருமேனியா, ஸ்பெயின், சுவிட்சர்லாந்து, அமெரிக்கா, அர்ஜென்டினா, பிரேசில், கோடி டி ஐவரி, எஸ்டோனியா, ஜெர்மனி, அயர்லாந்து, மாண்டிநீக்ரோ, தென் கொரியா, சியரலியோனி ஆகிய நாடுகள்.

இலங்கைக்கு 2009 இல் 29 நாடுகள் வாக்களித்தன. 2012 இல் இது 15 ஆகவும், 2013இல் 13 ஆகவும் குறைந்தது. கடைசியாக ஆதரவளித்த நாடுகள் காங்கோ, ஈகுவேடார், இந்தோனேசியா, குவைத், மாலத் தீவு, மொருசியானா, பாகிஸ்தான், பிலிப்பைன்சு, கத்தார், தாய்லாந்து, உகாண்டா, அரபு, எமரேட்ஸ், வெனிசுலா.

இப்போது இலங்கையின் போர்க் குற்றங்கள் குறித்து சுதந்திரமான பன்னாட்டுப் புலனாய்வு விசாரணை வேண்டும் என்ற கோரிக்கை முன்னெழுந்துள்ளது. பிரித்தானியா தமிழ் அமைப்பு பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவுடன் இந்தக் கோரிக்கையை வலியுறுத்தி வருகிறது. அய்.நா.வின் மனித உரிமை ஆணையர் நவநீதம் பிள்ளை இலங்கைக்கு நேரடிப் பயணம் மேற்கொண்டு ஆய்வு செய்து வெளியிட்ட அறிக்கையிலும் இதை வலியுறுத்தியுள்ளார்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையில் பேசக்கூடிய அதிகாரம் பெற்ற தமிழ் ஈழ மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வடக்கு மாகாண கவுன்சில் போர்க் குற்றங்கள் குறித்த பன்னாட்டுப் புலனாய்வை வலியுறுத்தி தீர்மானம் நிறைவேற்றியுள்ளது.

புலம் பெயர்ந்த தமிழர்களின் ஒரே கோரிக்கையாக இது வடிவம் பெற்றுள்ளது. இதற்கு மாற்றாக ‘இனப் படுகொலை’ நிகழ்ந்துள்ளதை தீர்மானமாக ஏற்க வேண்டும் என்று சில தரப்பில் கருத்துகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. ‘இனப் படுகொலை’ என்ற முடிவுக்கு வந்து விட்டாலே தனித் தாயகம் என்ற கோட்பாடு அதனுடன் இணைந்து நிற்பதால் சர்வதேச சமூகம் அந்த எல்லைக்கு வரும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. அதற்கு முதற்படியாக ‘பன்னாட்டு புலனாய்வு’ என்ற கோரிக்கை இருக்கும். பன்னாட்டு புலனாய்வு விசாரணையில் போர்க் குற்றங்கள் மாந்த நேயத்துக்கு எதிரான குற்றங்கள் விசாரிக்கப்பட்டால், அது, ‘இனப் படுகொலை’ என்ற முடிவுக்குத்தான் இழுத்துச் செல்லும்.

எனவே, போர்க் குற்றங்கள் குறித்த சுதந்திரமான பன்னாட்டு புலனாய்வு விசாரணை என்ற ஒற்றைக் கோரிக்கையை தமிழர்களின் முழக்கமாக முன்வைக்க வேண்டும் என்ற புலம்பெயர்ந்த தமிழர்களின் கோரிக்கைக்கு நாம் வலிமை சேர்க்க வேண்டும். அதற்கு மாறாக இலங்கையின் உள்நாட்டு விசாரணையையே வலியுறுத்துவதாக அமெரிக்கா தீர்மானம் மீண்டும் கூறினால், அதை ஆதரிப்பதும் ஒன்றுதான், எதிர்ப்பதும் ஒன்றுதான். கண்துடைப்பு நாடகமாகவே இருக்கும்.

அமெரிக்காவின் தீர்மானம் பன்னாட்டு விசாரணையை வலியுறுத்துவதாக இருந்தால் அதை ஆதரிப்பதே சரியான நிலைப்பாடாக இருக்க முடியும். தீர்மானத்தைக் கொண்டு வருவது அமெரிக்கா என்பதால் எதிர்க்க வேண்டும் என்ற நிலைப்பாடு சரியாக இருக்க முடியாது. அமெரிக்காவின் வஞ்சகமும் அடாவடியும் ‘பெரிய அண்ணன்’ அணுகுமுறையும் மறுக்க முடியாத உண்மை தான். இதற்க மாறாக இந்தியாவே இப்படி ஒரு தீர்மானத்தைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்று கூறுவதில் நியாயம் இருக்கிறது. ஆனால், இந்தியா கொண்டு வருமா என்பதே கேள்வி.

‘காமன்வெல்த் மாநாட்டில் சடங்குத்தனமான எதிர்ப்பைக் காட்டி இந்தியா நடத்திய நாடகத்தை நாடு பார்த்தது. தமிழ் ஈழத்தில் இனப் படுகொலை போர்க் குற்றங்களை இந்தியா ஒப்புக் கொள்வதற்கு பார்ப்பன அதிகார வர்க்கம் அனுமதிக்காது. இந்தியாவில் அதையே காஷ்மீரிலும் வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும் இந்தியா நடத்திக் கொண்டிருக்கும்போது எப்படி ஒப்புக் கொள்வார்கள்? இந்த அரசியல் பின்னணியில் ‘எதார்த்த கள நிலையை’ கவனத்தில் கொண்டுதான் முடிவுகளைத் தீர்மானிக்க வேண்டியது அவசியமாகிறது.

இலங்கையின் போர்க் குற்றங்களுக்கு பன்னாட்டு விசாரணை வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை வலியுறுத்துவதே இப்போதைக்கு சரியானதாகஇருக்கும்.

Pin It

ஊடகங்கள் பா.ஜ.க.வின் ஊதுகுழல்களாக மாற்றப்பட்டு வருகின்றன. பா.ஜ.க. - மதவெறிக் கொள்கைகளை தனிப்பட்ட முறையில் ஏற்க விரும்பாத ஊடகவியலாளர்களை பதவியிலிருந்து நீக்க பா.ஜ.க.வினர் மிரட்டி வருகிறார்கள்.

• 17 ஆண்டுகளாக சன் தொலைக்காட்சியில் நேருக்கு நேர் நிகழ்ச்சி நடத்தும் வீரபாண்டியன் தனிப்பட்ட முறையில் நிகழ்ச்சி ஒன்றில் இஸ்லாமியர்கள் உரிமைகள் - மதவெறி சக்திகளின் ஆபத்து பற்றி கருத்து தெரிவித்தார். அதன் காரணமாக அவர் நடத்தும் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க மாட்டோம் என்று. தமிழ்நாடு பா.ஜ.க. ‘சன்’ தொலைக்காட்சி நிறு வனத்துக்கு கடிதம் எழுதியது; சன் தொலைக் காட்சியும் பணிந்தது; வீரபாண்டியன் நிறுத்தப்பட்டு விட்டார்.

• ‘இந்து’ ஏட்டின் தலைமை ஆசிரியராக பணியாற்றியவர் சித்தார்த்த வரதராஜன். கடந்த அக்டோபர் மாதம் பதவியிலிருந்து விலகிவிட்டார். “கொள்கை ரீதியாக மோடியை ‘இந்து’ எதிர்க்கிறது. ஆனால், தேசிய அரசியலில் வளர்ந்து வரும் மோடிக்கு உரிய முக்கியத்துவம் ‘இந்து’வில் தரப்படவில்லை. இதற்கு சித்தார்த் வரதராஜன் பின்பற்றிய நெறிமுறைகளே காரணம்” என்று குற்றம் சாட்டியுள்ளார் ‘இந்து’வின் தலைமை ஆசிரியராக மீண்டும் பொறுப் பேற்றுள்ள இரவி. பத்திரிகை அதிபர்கள் எந்தப் பிரச்சினைக்கும் விலை கொடுக்கத் தயாராக இல்லை. ஆபத்து என்றால் சரணடைந்துவிடுவார்கள் என்கிறார், சித்தார்த் வரதராஜன்.

• இந்துத்துவா எதிர்ப்புக் கட்டுரைகள் எழுதியதற்காக ‘ஓப்பன்’ ஆங்கில் வார இதழில் அரசியல் பிரிவு ஆசிரியர் ஹர்தோஷ்சிங்பால் பதவி விலகுமாறு நிர்வாகம் உத்தரவிட்டுள்ளது. மோடியை மட்டுமல்ல, ராகுல் காந்தியையும் அரசியல் ரீதியாக விமர்சித்து எழுதி வந்தவர் இவர். அரசியல் அழுத்தம் காரணமாகவே நான் நீக்கப்பட்டேன் என்கிறார் ஹர்தேஷ்சிங்.

• ரிலையன்ஸ் அம்பானி குழுமத்தால் நடத்தப்படும் 18 ஊடகங்களில் ஒன்று ‘ஃபோர்ப்ஸ்’ பத்திரிகை. மோடிக்கு ஆதரவாக செயல்பட வேண்டும் என்று 18 ஊடகங்களும் அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளன. மோடியை உயர்த்திப் பிடிக்கும் அனைத்து பதிவுகள், ஆவணங்களைப் பயன்படுத்துவதோடு, மோடிக்கு எதிரான கருத்துகளை முறியடிக்க வேண்டும் என்றும் ரிலையன்ஸ் குழுமம் அறிவுறுத்தியுள்ளது. இந்த நெருக்குதலுக்கு தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் ‘ஃபோர்ப்ஸ்’ இதழின் 4 ஆசிரியர்களில் ஒருவரான இந்திரஜித் குப்தா, கடந்த ஆண்டு பதவி விலகிவிட்டார்.

• சமூக வலைதளங்களில் ஒன்றான ‘டிவிட்டர்’ செய்திப் பிரிவு தலைமை ஆசிரியராக இருப்பவர் ரஹீல்குர்ஷித். அவர் எப்போதோ பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மோடியை விமர்சித்து பதிவேற்றியதைத் தேடிப் பிடித்து, அவரை பதவி நீக்கம் செய்ய வேண்டும் என்று பா.ஜ.க. ஆதரவு சக்திகள் கையெழுத்து இயக்கம் நடத்தி வருகின்றன. ‘அவுட் லுக்’ ஏடு, இத் தகவல்களை வெளியிட்டுள்ளது. ஊடகங்கள் மிரட்டப்படுவது இப்போதே தொடங்கிவிட்டது. இவர்கள் அதிகாரத்துக்கு வந்தால் என்னவாகும்?

Pin It