ஆக்ராவில் மோடி அமர்ந்திருந்த நாற்காலி, கூட்டத்தில் 4.5 லட்சத் துக்கு ஏலம் போனது.   - செய்தி

நாற்காலியோட நிறுத்துங்க; மோடியையும் சேர்த்து ஏலம் விட்டுடாதீங்க...

இந்தியாவில் நகரங்களில் 70 சதவீதம் பேர் ஏழ்மையில் வாழ்வதாக அரசு நியமித்த எஸ்.ஆர். ஹஷீம் குழு தந்த அறிக்கையை ஓராண்டு காலமாக மத்திய அரசு முடக்கிப் போட்டு விட்டது. - செய்தி

எப்படியோ ஏழ்மையை முடக்கிப் போட்டிருக்கிறார்களா, இல்லையா? எதற்கெடுத்தாலும் குற்றம் கண்டுபிடிக்கக் கூடாது.

மதங்கள் நடத்தும் புனிதச் சடங்கு களினால் எழும் புகை மூட்டங் களால் பசுமை இல்லங்கள் பாதிக் கப்பட்டு, இமயமலைப் பனிக்கட்டி களும் உருகி, பூமி வெப்பமடைய காரணமாகிவிடுகின்றன. - ஆய்வாளர்கள் தகவல்

கவலைப்பட வேண்டாம்; பூமியைக் காப்பாத்துறதுக்கும் யாகம் கைவசம் இருக்கு!

முடிகாணிக்கை வருவாயை அதிகரிப்பது குறித்து திருமலை தேவஸ்தானம் தீவிர ஆய்வு. - செய்தி

பக்தர்களுக்கு நீண்ட கூந்தல் வளர அமேசான் காடுகளின் மூலிகைகளைக் கொண்டு வந்து எண்ணெய் தயாரிப்பது பற்றி தேவஸ்தானம் பரிசீலிக்கலாமே!

திருப்பூரில் பழைய பேருந்து நிலையம் அருகே உள்ள சந்தையில் வெங்காயம் திருட முயன்ற இருவர் கைது .- செய்தி

அய்யய்யோ... இது திருட்டு வழக்கில்லையே! தேசத் துரோக குற்றமாச்சே....!

கிரிக்கெட்டில் கோடி கோடியாக பொருள் ஈட்டிய - சமூகத்துக்கு எந்த சேவையும் செய்யாத சச்சினுக்கு ‘பாரத ரத்னா’ விருதா? - நீதிமன்றத்தில் வழக்கு

அப்படி சேவை எதுவும் செய்யா மல், சமூகத்தைக் காப்பாற்றியதற் காகத்தான் இந்த விருது!

1987 இல் ‘தண்ட’த்தை மடத் திலேயே விட்டுவிட்டு, தலை மறைவானவர் ஜெயேந்திரர். - தினமலர் செய்தி

‘சாமி’கள் மவுன விரதத்தைப் போல அது ‘தலைமறைவு விரதம்’ தெரிஞ்சுக்குங்க!

மாடுகளிடம் பரவி வரும் ‘கோமாரி’ நோயைத் தடுக்க பன்றிக் கொழுப்பு மருந்தாக தரப்படுகிறது.      - செய்தி

இராமகோபாலன் ஜி, பார்த்தேளா? புனித கோமாதாவுக்கு, பன்றிக் கொழுப்பை ஊட்டு றாளாம்! ‘இந்து’ விரோதிகளை விடாதீங்க, ஜி!

சிறப்பு வினா... விடைகள்...

சங்கர்ராமன் கொலை வழக்கில் ஜெயேந்திரன், விஜயேந்திரன் விடுதலை.   - செய்தி

‘ஆன்ம விடுதலை’ கிடைக்கிறதோ இல்லையோ; இந்த ‘பூத’ உடலுக்காவது விடுதலை கிடைத்ததே!

நீதிமன்றத்தில் தீர்ப்பு கூறப்பட்டபோது ஜெயேந்திரர் முகம் இறுக்கத்துடன் காணப் பட்டது. விஜயேந்திரர் எதையோ சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்.    - செய்தி

அப்படி என்ன சிந்தித்துவிடப் போகிறார்கள்? போயும் போயும் ஒரு ‘சூத்திர’ நீதிபதி நம்ம ‘தலைவிதி’யை நிர்ணயிக்கிறானே என்று சிந்தித்திருப்பார்கள்!

தீர்ப்பு வெளிவந்தவுடன் செய்தியாளர்கள், ஜெயேந்திரனிடம் பேச முற்பட்டபோது அவர் கையை மட்டும் அசைத்தார். ‘சுவாமிகள் மவுனவிரதம்’ இருப்பதாக சீடர்கள் தெரி வித்தனர். - செய்தி

மவுன விரதம் இருப்பதாக - சாமிகள் சீடர்களிடம் கூறியிருப்பார் போல!

தீர்ப்பு வந்தவுடன் ஜெயேந்திரர் புதுச்சேரி யிலிருந்து தனி விமானத்தில் தூத்துக்குடி சென்று, அங்கிருந்து காரில் திருச்செந்தூர் போய் சாமி தரிசனம் செய்தார். - செய்தி

ஆதி சங்கரர் நடந்தே போனார்; அவரது ‘வாரிசு’ தனி விமானத்தில் பறக்கிறது.

பாரத வரலாற்றில் மகான்கள் தங்கள் தவவலிமையில் இன்னல்களைக் கடந்து இறைவனின் ஆட்சியை நிறுவிய வரலாறு மீண்டும் நிகழ்ந்துள்ளது.   - இந்து இயக்கங்களின் கூட்டமைப்பு அறிக்கை

அரசு சாட்சிகளைப் பல்டி அடிக்க வைப்பதற்கும் ‘தவ வலிமை’ பயன்படும் போல!

தீர்ப்பு வந்தவுடன் சீடர்கள் புதுச்சேரி நீதிமன்ற வளாகத்திலுள்ள நீதி தேவதை சிலை முன் தேங்காய் உடைத்து பூஜை செய்ய முயன்றனர்.   - செய்தி

‘நீதி’ தேவதை யை இந்து கடவுள் பட்டியலில் சேத்துட்டேளா? அது ‘சூத்திரன்’ வடித்த ‘பிரதிஷ்டை’ செய்யப்படாத சிலை, தெரியுமோ?

திருச்செந்தூர், திருப்பதியில் ஜெயேந்திரர் தரிசனம் செய்தார். - செய்தி

வரதராஜப் பெருமாள் கோயிலுக்கு எப்போது ‘விஜயம்’ சாமி?

காஞ்சி சங்கர மடத்தில் சீடர்கள் பட்டாசு வெடித்து மகிழ்ச்சி. - செய்தி

நல்லா கொண்டாடுங்கோ! வெடிச் சத்தம் சங்கர்ராமன் குடும்பத்துக்கு கேட்கனும்!

Pin It

28.11.2013 அன்று உச்ச நீதிமன்றத்தில் நடந்த விவாதம் குறித்த சுருக்கமான குறிப்புகள்:

சிதம்பரம் நடராசர் கோயிலை இந்து அறநிலையத் துறை 2009 ஆம் ஆண்டில் தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்ததற்கு எதிராக சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்து தோற்ற தீட்சிதர்கள் உச்சநீதிமன்றத்தில் மேல் முறையீடு செய்திருக்கின்றனர். அவர்களுக்கு ஆதரவாக, சுப்பிரமணிய சாமி இந்த வழக்கில் இணைத்துள்ளார். கோயிலை அறநிலையத் துறை மேற்கொண்டதற்கு ஆதரவாக ஆறுமுகசாமி (சிவனடியார்), வி.எம். சவுந்தரபாண்டியன் (சிதம்பரம்) ஆகியோர் வழியாக மனித உரிமை பாதுகாப்பு மையமும் சத்தியவேல் முருகனாரும் இவ்வழக்கில் தலையிட்டுள்ளனர். இவ்வழக்கு சௌகான், பாப்டே ஆகிய நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்விற்கு நவம்பர் 28 அன்று விசாரணைக்கு வந்தது.

மனுதாரர்களான தீட்சிதர்கள் சார்பில் யாரும் வாதிடவில்லை. மாறாக, சுப்பிரமணிய சாமி வாதத்தை துவக்கி வைத்தார். சுப்பிரமணிய சாமியுடைய வாதங்களின் சுருக்கம்:

“பிராமணர்கள்” எனப்படுவோர் பிறப்பினால் தோன்றுபவர்களல்ல. குணம் தான் ஒருவர் “பிராமணரா” என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது என்று கீதை கூறுகிறது. அதனால்தான் பிறப்பால் “பிராமணர்” அல்லாத விசுவாமித்திரர் உள்ளிட்டோர் “பிராமணர்”களாக அங்கீகரிக்கப்பட்டனர். தில்லை தீட்சிதர்கள் சிவன் வழி வந்த “பிராமணர்கள்”. அவர்கள் கன்னட-துளு வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள். இந்து அறநிலையத் துறை சட்டத்தின் பிரிவு 45 குறிப்பிட்ட “தனிப் பிரிவு”களைச் சேராதவர்களின் கோயில்களுக்கு (nடிn னநnடிஅiயேவiடியேட வநஅயீடநள) மட்டுமே பெருந்தும் பிரிவு 107  (னநnடிஅiயேவiடியேட) குறிப்பிட்ட தனிப் பிரிவினருக்கான கோயில்கள் அறநிலையத் துறை தலையிடுவதைத் தடை செய்கிறது.

அத்தகைய ‘தனிப் பிரிவு’ (னநnடிஅiயேவiடிn) குறித்து அரசியல் சட்டம் விளக்கவில்லை. அதற்கான விளக்கம் உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்புகளில்தான் உள்ளது. தீட்சிதர்களைப் பொறுத்தவரை அவர்கள் 3000 பேர். அந்த 3000 பேரில் ஒருவர்தான் தில்லை நடராசன். இவர்கள் அனைவரும் “கைலாசத்”திலிருந்து வந்தவர்கள் என்பது நம்பிக்கை. இது தீட்சிதர்களின் நம்பிக்கை மட்டுமல்ல, பக்தர்களின் மத நம்பிக்கையும் அதுவே.

தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த திராவிடக் கட்சிகள், குறிப்பாக நாத்திகவாதிகளான கருணாநிதி போன்றோரும் பிற திராவிட இயக்கத்தினரும் கோயிலை பீரங்கி வைத்து பிளக்க வேண்டும் என்று பிரச்சாரம் செய்தவர்கள். 1989, 2006, 2008 ஆகிய ஆண்டுகளில் இத்தகைய “பிராமண” எதிர்ப்பு நாத்திக பிரச்சாரத்தை கருணாநிதி செய்திருக்கிறார். இதன் காரணமாகத்தான் இந்த வழக்கில் தலையிடுவது என்ற முடிவு செய்து உயர்நீதிமன்றத்தில் மனு செய்தேன். அப்போதுதான் விடுதலைப் புலிகள் ஆதரவாளர்கள் என்னை அங்கே தாக்கினார்கள். ஆனால், தற்போதைய மாநில அரசு அப்படியல்ல. இதனை நட்புரீதியான அரசாகவே நான் பார்க்கிறேன்.

“தி.மு.க. அரசு தீட்சிதர்களுடன் அறநிலையத் துறையும் இணைந்த கூட்டு நிர்வாகம் நடத்துவதற்கு உத்தரவிட்டுள்ளது. ஆனால், நிர்வாக அதிகாரி நேரடியாக கோயிலை கையகப்படுத்தியுள்ளார். ஆகையினால், தீட்சிதர்களுக்கு எவ்வித அதிகாரமும் இல்லை. எனவே, இந்த அரசாணையே ரத்து செய்யப்பட வேண்டும்” என்று கூறிவிட்டு, “தமிழக அரசின் வழக்கறிஞர் பேசிய பின்னர், நான் மீண்டும் பேசுகிறேன்” என்று கூறி சுப்பிரமணிய சுவாமி அமர்ந்தார்.

தமிழக அரசின் சார்பில் மூத்த வழக்குரைஞர்களோ தலைமை வழக்குரைஞரோ இந்து அறநிலையத் துறையின் உயர் அதிகாரிகளோ சட்ட அதிகாரிகளோ யாரும் நீதிமன்றத்திற்கு வரவில்லை. தமிழக அரசின் சார்பில் யோகேஷ் கன்னா என்ற ஒரு இளம் (கீழ்நிலை) வழக்குரைஞர் மட்டுமே வந்திருந்தார். அவர் எதுவும் பேசவில்லை.

இந்நிலையில், ஆறுமுக சாமியின் (சிவனடியார்) வழக்குரைஞரான கோவிலன் பூங்குன்றன் தனது தரப்பை முன் வைக்கத் தொடங்கினார். “இந்தக் கோயில் தீட்சிதர்களுக்கு சொந்தமானது அல்ல, இது இந்துக்கள் அனைவருக்கும் சொந்தமான பொதுக் கோயில்” என்று 1890-லேயே நீதிபதிகள் முத்துசாமி அய்யர், ஷெஃப்பர்ட் ஆகிய சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் அளித்துள்ள தீர்ப்பை அவர் சுட்டிக் காட்டினார். “இத்தகைய ஒரு பொதுக் கோயிலின் நிதி நிர்வாகத்தில் பல முறைகேடுகளும் நிதிக் கையாடல்களும் நடைபெற்ற காரணத்தினால்தான் இதில் அரசு தலையிட வேண்டி வந்தது என்று அதற்கான விவரங்களை அவர் கூற முற்படும்போதே இடைமறித்த நீதிபதிகள், இதற்கு முன்பு வந்த தீர்ப்பு பற்றி பதில் சொல்லுங்கள்” என்று கேட்டனர். “அதனைப் பின்னர்விளக்குகிறேன். தற்போது, இதை எடுப்பதற்கான காரணங்களை விளக்குகிறேன்” என்று தீட்சிதர்களின் நிதிக் கையாடல்கள், நகைக் களவுகள் குறித்து விவரிக்கத் தொடங்கினார்.

உடனே நீதிபதி பாப்டே, “நீங்கள் யாருடைய வழக்குரைஞர்” என்று கேட்டார். “நான் ஆறுமுகசாமி என்ற சிவனடியாரின் வழக்குரைஞர், தமிழில் தேவாரம் பாட தீட்சிதர்கள் மறுத்தபோது அந்த உரிமைக்குப் போராடி வெற்றி பெற்றவர் என்னுடைய கட்சிக்காரர்” என்று கூறி, தன்னுடைய வாதத்தைத் தொடர்ந்தார். மீண்டும், குறுக்கிட்ட நீதிபதி பாப்டே, “நிதிக் கையாடல் பற்றி பேசுகிறீர்களே, பூரி ஜெகன்னாதர் கோயிலுக்கு போயிருக்கிறீர்களா, அங்கே மடியிலிருந்து பணத்தைப் பிடுங்கிக் கொண்டுதான் சாமியை பார்க்க விடுவான்” என்று சொல்லி கிண்டலாக சிரித்தார். அடுத்து, நீதிபதி சௌகான் (இரண்டு நீதிபதிகளில் இவர்தான் சீனியர்), “மீண்டும் மீண்டும் நிதிக் கையாடல் பற்றி பேசுகிறீர்கள், உங்களுக்குத் தனிப்பட்ட சொத்துத் தகராறு ஏதும் இருக்கிறதா? அந்தக் கோயில் சொத்தை அபகரிக்க நினைக்கிறீர்களா?” என்று குதர்க்கமாகவும் ஆத்திரமூட்டும் வகையிலும் கேள்வி கேட்டு அவரை பேச விடாமல் தடுத்து விட்டார். இதற்குப் பிறகு தமிழக அ ரசின் வழக்குரைஞரான யோகேஷ் கன்னா பேசத் தொடங்கினார்., உயர்நீதிமன்ற தீர்ப்பிலிருந்து சில பகுதிகளைப் படித்துக் காட்டி நிர்வாக முறைகேடுதான் கோயிலை எடுப்பதற்குக் காரணம் என்றும் தீட்சிதர்கள் ஒரு தனியான பிரிவினரா என்பது பற்றி தனக்குத் தெரிவில்லை என்றும் அவர் கூறினார். உடனே, அரசு வழக்குரைஞரிடம் வழக்கை ஒழுங்காகப் படித்துவிட்டு வருமாறு நீதிபதிகள் கூறிவிட்டு உணவுக்காக ஒத்தி வைத்தனர். உணவு இடைவேளைக்குப் பின் வழக்கில் இணைத்துக் கொண்ட மூத்த வழக்குரைஞர் துருவ் மேத்தா கோயிலை அறநிலையத் துறை கையகப்படுத்தியதை ஆதரித்து வாதிடத் தொடங்கினார். அவர் முன் வைத்த வாதம்:

“தாங்கள் ‘தனிப் பிரிவினர்’ என்பதை தீட்சிதர்கள்தான் நிலைநாட்ட வேண்டும். அவ்வாறு அதுவரை அவர்கள் எங்கேயும் நிறுவியதில்லை. கோயிலை தாங்கள் கட்டவில்லை என்றும், மன்னர்கள்தான் கட்டினார்கள் என்றும் தமது மனுவிலேயே தீட்சிதர்கள் ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆகவே, இந்தக் கோயில் தீட்சிதர்களுக்கு சொந்தமான கோயில் அல்ல. இவர்கள் தனிப் பிரிவாகக் கருத முடியாது. எனவே, கோயிலை நிர்வாகம் செய்ய இவர்களை அனுமதிக்க முடியாது.

“தங்களை பரம்பரை அறங்காவலர்கள் என்றும் தீட்சிதர்கள் கூறிக் கொள்கிறார்கள். அவ்வாறு பரம்பரை அறங்காவலர்களாக இருப்பவர்கள் நிர்வாக முறைகேட்டில் ஈடுபட்டால் அதில் தலையிடுவதற்கு அரசுக்கு உரிமை உண்டு என்பது ஏற்கனவே சட்ட ரீதியாக நிறுவப்பட்டதாகும் என்று கூறினார்.

இப்போது நீதிபதி சௌகான் குறிக்கிட்டார். “சுப்பிரமணிய சாமியின் வாதங்களில் நாங்கள் முற்று முழுதாக திருப்தி அடைந்திருக்கிறோம். மற்றவை பற்றி பேச வேண்டாம். முந்தைய தீர்ப்புக்கு மட்டும் பதில் சொல்லுங்கள்” என்று துருவ மேத்தாவிடம் நீதிபதி சௌகான் கூறினார்.

துருவ் மேத்தா பேசத் தொடங்குவதற்கு முன்னரே வேகமாக குறுக்கிட்ட சுப்பிரமணியசாமி, “இந்தக் கேள்விக்கு துருவ் மேத்தா பதில் சொல்லக் கூடாது, அரசாங்கத்தின் வழக்குரைஞர்தான் இதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டும்” என்றார்.

உடனே, நீதிபதி அரசு வழக்கறிஞரை பதில் சொல்லப் பணித்தார்.

எழுப்பிய கேள்விக்கு பதில் சொல்லத் தெரியாமல் நிர்வாக அதிகாரியின் அதிகாரங்கள், அவர் கோயிலில் என்ன செய்கிறார் என்பது பற்றி அவர் ஏதேதோ படித்துக் காட்டத் தொடங்கினார். அவர் படித்த வரிகளில், வங்கிக் கணக்கை கையாள்வது, கால்நடைகளை கையாள்வது போன்றவை தொடர்பானவை இடம் பெற்றன.

உடனே, நீதிபதி சௌகான், “நீங்கள் என்ன எல்லா வல்லமையும் கொண்ட அரசா, எல்லாவற்றையும் நீங்கள் எடுத்துக் கொண்டால், தீட்சிதர்கள் எப்படி வாழ்க்கை நடத்துவார்கள், நீங்கள் சம்பளம் கொடுக்கிறீர்களா?” என்று கேள்வி எழுப்பினார். “கோயில் நிர்வாகத்தையே தீட்சிதர்களிடமிருந்து இன்னமும் நாங்கள் எடுக்க முடியவில்லை. அப்புறம் எப்படி ஊதியம் தருவது?” என்று பதிலளித்தார் அரசின் வழக்குரைஞர்.

மறுபடியும், நீதிபதி குறுக்கிட்டார். “கோயிலுக்கு உள்ளே நிர்வாக அதிகாரியின் அலுவலகம் வைத்திருக்கிறீர்களாமே. கோயிலுக்குள் உங்களுக்கு என்ன வேலை. முதலில் கோயிலைவிட்டு வெளியில் வாருங்கள்” என்று கூறிவிட்டு, “நான் சீக்கிரமே ஓய்வு பெறப் போகிறேன். ஏதாவதுசெய்துவிட்டு ஓய்வு பெற விரும்புகிறேன்” என்று கூறினார் நீதிபதி சௌகான்.

இத்துடன், வாதங்கள் முடிவுற்றன. வழக்கின் அடுத்த விசாரணை முடிந்தபின் எதிர்தரப்பான தமிழக அரசின் வழக்குரைஞருடைய தோளில் கைபோட்டபடியே, சுப்பிரமணிய சாமி வெளியில் வந்தார். “உங்கள் தமிழக அரசு எனக்கு நட்பான அரசுதான். கருணாநிதி ஆட்சி என்பதால்தான் நான் இந்த வழக்கில் தலையிட்டேன். நீங்கள் கருணாநிதி போட்ட அரசாணையை வாபஸ் வாங்குவதுதான் நல்லது என்று ஆலோசனை கூறுங்கள்” என்று யோகேஷ்கன்னாவிடம் பேசியபடியே நடந்து சென்றார் சுப்பிரமணியசாமி.

நன்றி : ‘வினவு’ இணையதளம்

Pin It

ஈழப் போரில் சிங்கள இராணுவத்தால் கொன்று குவிக்கப்பட்ட தமிழர்கள், தாயகத்தின் விடுதலைக்காக இராணுவத்தை எதிர்த்துப் போராடி களப்பலியான மாவீரர்கள் நினைவாக தஞ்சையில் கடுமையான உழைப்பினால் கட்டி எழுப்பப்பட்ட முள்ளி வாய்க்கால் முற்றம் - தமிழினத்தின் வரலாற்றுச் சின்னம்! இழிவையும், மடமையையும், மக்கள் பொதுப் புத்தியில் ஏற்றிக் கொண்டிருக்கிற கோயில்கள் அல்ல இவை. இந்த முற்றம், தமிழர்களின் உள்ளத்தில் விடுதலை வேட்கையை கனலாக மூட்டி நிற்கிறது.

தமிழ்நாட்டில் இத்தகைய எழுச்சியூட்டும் முற்றங்கள் தான் கோயில்களுக்கு மாற்று என்று நாம் கருதுகிறோம். இந்த முற்றத்தைக் கட்டி எழுப்ப எத்தனையோ தமிழர்கள் தங்களை அர்ப்பணித்து உழைத்திருக்கிறார்கள். தங்கள் ஆற்றல்களை பங்களிப்புகளாக வழங்கியிருக்கிறார்கள். அது செங்கல்லும் சிமெண்டும் கலந்த கட்டிடம் மட்டுமல்ல; உணர்வுகளைச் சுமந்து நிற்கும் பாசறையும்கூட!

அத்தகைய முள்ளிவாய்க்கால் முற்றம் திறக்கப்பட்டு, நாட்டுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அடுத்த சில நாட்களிலேயே தமிழக அரசின் நெடுஞ்சாலைத் துறை நெஞ்சில் ஈரமின்றி அதன் சுற்றுச் சுவரையும் அழகு மிளிர உருவாக்கப்பட்டிருந்த நீரூற்றுப் பூங்காவையும் உடைத்து சிதைத்திருப்பது ஆணவத்தின் உச்சமான வெளிப்பாடு. அதிகார பலத்தை மட்டுமே நம்பிக் கொண்டு தமிழக அரசு எடுத்த இந்த நடவடிக்கை வன்மையான கண்டனத்துக்குரியது; வரலாற்றுக் களங்கம்!

அரசின் உரிய அனுமதியோடு தான் அனைத்து நடவடிக்கைகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டன என்று உலகத் தமிழர் இயக்கத்தின் தலைவர்

பழ. நெடுமாறன் கூறியிருக்கிறார்.

அரசு நிலத்தின் மீதான ஆக்கிரமிப்பு என்று அரசு கூறுவது உண்மை என்றே வாதத்துக்கு ஏற்றுப் பேசுவோம். அப்படியானால், தடுப்புச் சுவர் எழுப்பும்போதே ஏன் தடுக்கவில்லை? குறைந்தது அதை இடிப்பதற்கு முன் உரிய தாக்கீது அனுப்பி விளக்கம் கேட்க வேண்டிய நடைமுறைகளை ஏன் பின்பற்றவில்லை? இந்தக் கேள்விகளுக்கு தமிழக அரசு பதில் சொல்ல வேண்டும்.

பொது இடங்களையும் நடைபாதைகளையும் ஆக்கிரமித்து போக்குவரத்துக்கு நெருக்கடிகளை உருவாக்கும் எத்தனையோ கோயில்கள் வீதிக்கு வீதி ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு விபத்துகளை உருவாக்கிக் கொண்டு இருக்கின்றனவே; அவைகளை நோக்கி இந்த இடிப்பு எந்திரங்கள் ஏன் திரும்பவில்லை என்று கேட்கிறோம்.

காவல்துறையின் இடிப்புகளைத் தொடர்ந்து மக்களே கொதித் தெழுந்து கம்பி வேலி அமைத்து அரணமைத்து தங்கள் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தியிருப்பதைப் புரிந்து கொள்ளாமல், அவர்கள் மீது தடியடி நடத்தியிருப்பதையும் பழ. நெடுமாறன் போன்ற மூத்த தலைவர்களையும் தமிழின உணர்வாளர்களையும் கிஞ்சித்தும் மனிதநேயம்கூட இல்லாமல் கைது செய்து சிறையிலடைத்திருப்பதையும் - இனத்தின் எதிரிகளால் கூட நியாயப்படுத்த முடியாது. தமிழின உணர்வை காலில் போட்டு நசுக்கும் நடவடிக்கைகள் ஆகும்! அவர்கள் சிறையில் அடைக்கப் பட்டுள்ள ஒவ்வொரு நாளும் இந்த அரசு அவமதிப்பை சந்திக்கும் நாட்களே ஆகும்.

தமிழக முதல்வர் ஜெயலிதா, ஈழத் தமிழர் பிரச்சினைக்காகவும் தமிழக உரிமைகளுக்காகவும் மேற்கொண்டுவரும் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையை யும் உறுதியாக தமிழின உணர்வாளர்கள் அரசியல் காழ்ப்பு இன்றி ஆதரித்தே வந்துள்ளார்கள்.

ஈழத் தமிழர் இனப் படுகொலைக்கு நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் துணை நின்ற துரோக சக்திகளுக்கு வேண்டுமானால் இந்த ‘முள்ளிவாய்க்கால் முற்றம்’, ‘கருவேல் முள்ளாக’ குத்தியிருக்கலாம்.; ஆனால், தமிழக அரசு முற்றத்தின் சுற்றுச் சுவர்களை இடித்துத் தள்ளிய தவறான செயல்களால் அதன் ஈழத் தமிழர் ஆதரவு நிலைப்பாடு களிலேயே பலத்த சந்தேகத்தை உருவாக்கியிருக்கிறது என்பதை தமிழக அரசு புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

வரலாற்றுப் போக்கை மாற்றியமைத்த பெரியார் படமும், தமிழர் கல்விக் கண் திறந்த காமராசர் படமும் முற்றத்தில் இடம் பெறவில்லை என்பதில் நமக்கு அழுத்தமான முரண்பாடு உண்டு.

அந்த துரோகங்களை வேறு களங்களில் நாம் சந்திப்போம். ஆனாலும், இந்தப் பிரச்சினைகளோடு மட்டும் தொடர்புபடுத்தி முள்ளிவாய்க்கால் முற்றம் என்ற நினைவிடத்தை நாம் பார்க்கத் தயாராக இல்லை. கருத்து மாறுபாடுகளுக்கும் அப்பால் முள்ளிவாய்க்கால் முற்றத்தின் முக்கியத்துவத்தை நாம் மதிக்கிறோம்.

இந்திரா கொலையில் குற்றம்சாட்டப்பட்டு தூக்கிலிடப்பட்டவர் களுக்கு பொற்கோயில் வளாகத்தில் சிலை அமைக்கிறது சீக்கியர் இனம்; அவர்களின் குடும்பத்தினர் பொற்கோயிலுக்குள் கவுரவிக்கப்படு கிறார்கள். இது சீக்கியர் வெளிப்படுத்தும் உணர்வு. ஆனால், சிங்கள இராணுவத்தின் துப்பாக்கிக் குண்டுகளுக்கும் சித்திரவதைகளுக்கும், பாலியல் வன்முறைகளுக்கும் பலியான தமிழர்களின் நினைவுச் சின்னங்களைக்கூட அவமதிக்கப்படும் நிலையில் தமிழினம் நிற்கிறது! தமிழின ஓர்மை சாதியமைப்பால் வலிமையற்றுப் போய் கிடக்கிறது!

முள்ளிவாய்க்கால் முற்றத்தின் சுற்றுச் சுவர் இடிக்கப்பட்டதையும், பழ. நெடுமாறன் உள்ளிட்ட தோழர்கள் கைது செய்யப்பட்டதையும் திராவிடர் விடுதலைக் கழகம் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது. அவர்களை விடுதலை செய்து, இடிக்கப்பட்ட சுற்றுச் சுவரை திருப்பிக் கட்டித் தருவது ஒன்றே தமிழக அரசு தனது களங்கத்தைத் துடைத்துக் கொள்ளும் நடவடிக்கையாக இருக்க முடியும்!

Pin It

தமிழக அரசு பதிப்பித்த 10 ஆம் வகுப்புத் தமிழ்ப் பாடப் புத்தகத்தில், “தமிழ்மொழியில் அறிவியல் சிந்தனைகள்’ என்ற பாடம் இருக்கிறது. அதில் வரும் வரிகள் இவை: “தமிழ் இலக்கியத்தை நுண்ணிதின் ஆய்கின்றபோது எத்தனையோ அறிவியல் கருத்துக்கள் ஆழப் புதைந்து கிடப்பதனை அறியலாம். அறிவியல் வளர்ச்சி மிகுந்த காலம் ஒன்று இருந்திருக்கக் கூடும் என்பதனை, அதனை ஆராய்வோரே அறிவர்.”

பாடத்தில் தமிழருக்கு விண்ணியல், பொறியியல், மண்ணியல், கனிமவியல், அணுவியல், நீரியல் போன்ற பல இயல்களில் ஆழ்ந்த அறிவு இருந்தது என்று கூறப்படுகிறது. இத்தகைய பாடங்கள் மாணவர்களைக் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தக் கூடியவை.

அறிவியல் என்பது கோட்பாடு (தியரி), சோதனை (எக்ஸ்பெரிமெண்ட்), கண்டறிதல் (ஃபைண்டிங்ஸ்) என்ற மூன்றையும் உள்ளடக்கிய செயல்பாடு. இயற்கையில் இருப்பதை, நடப்பதைப் பதிவு செய்வது மட்டும் அறிவியல் ஆகி விடாது. உதாரணமாக, ‘செம்புலப் பெயல் நீர்போல’ என்று செம்மண்ணைப் பற்றிப் புலவர் எழுதிவிட்டதால், அவர் மண்ணியல் அறிஞர் ஆகிவிட மாட்டார். அந்த வண்ணம் மண்ணுக்கு வந்தது குந2டீ3 என்ற இரும்பு ஆக்ஸைடால் என்று சொல்பவர்கள்தான் அறிவியல்பூர்வமாகப் பேசுபவர்கள். இதேபோன்று, கற்பனையில் பிறந்ததெல்லாம் அறிவியல் ஆகி விடாது. ‘வலவன் ஏவா வானூர்தி’ என்று எழுதி விட்டதால், எழுதியவர் விண்ணியல் வல்லுனராக ஆகிவிட மாட்டார். அப்படி ஓர் ஊர்தி முன்னால் இருந்தது என்பதும் இதனால் உறுதியாகிவிடாது. பறப்பது என்பது மனிதனின் கனவுகளில் ஒன்று. இந்தக் கனவு நனவாவதற்கு அறிவியல் பல மைல்கற்களைத் தாண்ட வேண்டியிருந்தது. உதாரணமாக, எரிபொருள் இல்லாமல் விமானம் பறந்திருக்க முடியுமா? அகக் கனற்சிப் பொறி யில்லாமல் (இண்டெர்னல் கம்பஷன் என்ஜின்) விமானம் பிறந்திருக்க முடியுமா? ரப்பர், அலுமினியம் போன்ற பொருள்கள் இல்லாமல் அது உருவாக்கப்பட்டிருக்க முடியுமா? எல்லா வற்றுக்கும் மேலாக பெர்னூலி கொள்கை தெரியாமல், நியூட்டனின் விதிகள் தெரியாமல், பறப்பது பற்றிய ஒரு அடிப்படைப் புரிதல் இருந்திருக்க முடியுமா?

கேள்விகளுக்குப் பதில் இவ்வாறு வரலாம்: எங்களிடம் எல்லாம் இருந்தன, தொலைந்து போய் விட்டன. தொலைந்து போவது அவ்வளவு எளிதல்ல. மனிதன் தனக்குப் பயன்படக்கூடிய வகையில் இருந்த எந்தக் கண்டுபிடிப்பையும் தொலைத்துவிட்டதாகச் சரித்திரம் இல்லை. மேலும், இந்தப் பதிலை உலகில் இருக்கும் எந்த இனக் குழுவினரும் சொல்ல முடியும். அது அறிவியல்பூர்வமான பதிலாக இருக்காது.

இதனால், தமிழர்களுக்கு ஒன்றுமே தெரியாது என்று நான் கூறுகிறேன் என்ற முடிவுக்கு வந்துவிடக் கூடாது. தமிழர்கள் அணைகளைக் கட்டியிருக் கிறார்கள். கோயில்களைக் கட்டியிருக்கிறார்கள். சிற்பங்களைச் செதுக்கியிருக்கிறார்கள். உலகம் வியக்கும் செப்புச் சிலைகளை வடித்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால், இவற்றையெல்லாம் ஆக்குதற்கு அறிவியல் ஞானம் தேவையில்லை. தொழில்நுட்பம் போதுமானது.

மேற்கத்திய உலகில்கூட, நாம் இன்று அறிவியல் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் நவீன அறிவியல் பிறந்தது 17 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த கலீலி யோவுக்குப் பிறகுதான். அதற்கு முன்பும் இந்திய அறிஞர்களுக்கு அறிவியல் முறைகளைப் பற்றிய ஓர் அடிப்படை அறிவு இருந்திருக்க வேண்டும் என்பது நிச்சயம். இல்லாவிட்டால், 12 ஆம் நூறறாண்டில் வாழ்ந்த இரண்டாம் பாஸ்கரரிடமிருந்து லீலாவதி, பீஜ கணிதம் போன்ற நூல்கள் பிறந்திருக்க முடியாது. பாஸ்கரருக்கு நுண்கணிதம் (கால்குலஸ்) பற்றிகூட அடிப்படை அறிவு இருந்தது என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், அதன் உபயோகம் என்ன என்பது அவருக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. மேற்கில் நடந்ததுபோல, இங்கு அடித்தளத்தின்மீது கட்டுமானங்கள் வரவில்லை.

அறிவியலுக்கும் தொழில்நுட்பத்துக்கும் இடையே இன்று இருக்கும் பிணைப்பு பிரிக்க முடியாதது. அறிவியல் இல்லையென்றால், தொழில் நுட்பம் முன்னேற முடியாது. தொழில்நுட்பம் இல்லையென்றால், அறிவியலின் பல கண்டு பிடிப்புகள் நிகழ்ந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை. ஆனால், இரண்டும் ஒன்றல்ல. உதாரணமாக, நமது முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம் மிகச் சிறந்த தொழில்நுட்ப அறிஞர். சமீபத்தில் பாரத ரத்னா பெற்ற சி.என்.ஆர். ராவ் அறிவியல் அறிஞர்.

பண்டைய தமிழர்கள் கட்டடங்களைக் கட்ட முடிந்ததற்கும் செப்புச் சிலைகளை வடிக்க முடிந்தததற்கும் காரணம், தொழில்நுட்பத்தில் அவர்களுக்கு இருந்த அறிவுதான். அந்த அறிவு அவர்களுக்குப் பரம்பரை பரம்பரையாகக் கைவரப் பெற்றது. ஆங்கிலத்தில் ட்ரையல் அண்ட் எரர் என்று சொல்வார்கள். செய்து செய்து பார்த்துத் தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்ளும் முறையை நமது முன்னோர்கள் கையாண்டார்கள்.

‘பீலிபெய் சாகாடும் அச்சிறும் அப்பண்டம் சால மிகுத்துப் பெயின்’ என்பது வள்ளுவர் வாக்கு. பண்டைய தச்சருக்கு அவர் உருவாக்கிய வண்டி எவ்வளவு பளு தாங்கும் என்பதுபற்றி நிச்சயம் தெரிந்திருக்கும். ஆண்டுக் கணக்கில் தச்சு வேலை செய்வதால் அவரால் கண் பார்வையிலேயே எந்த வண்டியில் எவ்வளவு பளு ஏற்றலாம் என்பதையும் சொல்ல முடிந்திருக்கும். பளுவை எவ்வாறு வண்டியில் பரப்பி வைக்க வேண்டும் என்பதும் அவருக்குத் தெரிந்திருக்கும். ஆனால், அவருக்கு ‘தகைப்பு (ஸ்ட்ரெஸ்) என்றால்  என்ன என்பது தெரிந்திருக்காது. ‘திரிபு’ (ஸ்ட்ரெயின்) பற்றியும் தெரிந்திருக்காது.

எளிமையாகச் சொல்லவேண்டும் என்றால், அறிவியலால் நிறுவப்பட்ட கோட்பாடுகளின் அடிப்படையில் இன்றைய தொழில்நுட்பம் இயங்குகிறது. அன்று, அவ்வாறு இல்லை.

இதைப் படிப்பவர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழலாம். அறிவியல் ஞானம் இல்லாத காலத்தில் கட்டிய தஞ்சை பெரிய கோயில் 1000 ஆண்டுகளாகியும் அப்படியே நிற்கிறது. கடல்மல்லைக் கோயில் சந்திக்காத புயல்கள் இல்லை. ஆனாலும் நிமிர்ந்து நிற்கின்றது. மாறாக, தொழில்நுட்பம் வலுப்பெற்றிருக்கும். இந்நாளில், சில ஆண்டுகள் முன்பு கட்டிய அடுக்குமாடி வீடுகள் காற்றடித்தால் தள்ளாடுகின்றனவே என்பதே அந்தக் கேள்வி.  இதற்கு எளிமையான ஒரு பதில் இருக்கிறது. பெரிய கோயிலைக் கட்டிய வரும் கடலோரக் கோடியிலைக் கட்டியவரும மாமேதைகள். அவர்கள் இன்றிருந்தாலும் உலகமே பாராட்டும் கட்டடங்களை நமக்குத் தந்திருப் பார்கள். அவர்களுக்குத் தாங்கள் செய்யும் தொழில்மீது மரியாதை இருந்திருக்க வேண்டும். முழுமை அடையும்வரை மீண்டும் மீண்டும் முயன்றிருக்க வேண்டும். அன்றைய தொழில் நுட்பத்தின் உச்சத்தை அடைந்தவர்கள் அவர்கள். ஆனால், அவர்களுக்கும் அறிவியலுக்கும் தொடர்பு கிடையாது.

எனவே, மாணவர்களிடம் நம் முந்தையர் செய்த விந்தைகளைப் பற்றிக் கூறும்போது, அறிவியலுக் கும் தொழில்நுட்பத்துக்கும் இடையே உள்ள தொடர்புகளையும் வித்தியாசங்களையும்பற்றி அவர்களுக்கு விளக்க வேண்டும். அதிகக் கருவிகளும் அடிப்படை அறிவியல் ஞானமும் இல்லாமலே முன்னோர்களால் அரிய சாதனைகளை நிகழ்த்த முடிந்தது. அவர்களின் வழி வந்த நமக்குத் தொழில்நுட்பத்தோடு அறிவியல் ஞானமும் இருக்கிறது. அவை உலகத்தின் சொத்துக்கள். அவற்றின் துணையால் நம்மாலும் சாதனைகளை நிகழ்த்த முடியும் என்று அழுத்திச் சொல்ல வேண்டும்.

எங்களிடம் எல்லாம் இருந்தது என்று நம்மை நாமே பாராட்டிக் கொள்வதைத் தமிழர்கள் முதலில் விடவேண்டும்.

‘தி இந்து’ நவம்பர், 28, இதழில் பி.ஏ.கிருஷ்ணன் எழுதிய கட்டுரை

Pin It

கோவை மாவட்டம், கிணத்துக் கடவு அருகே பத்தனம் என்கிற கிராமத்திலுள்ள ஊராட்சி ஒன்றிய துவக்கப் பள்ளியில் மாணவர்களிடம் ஆசிரியர்கள் சாதித் தீண்டாமையைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர். இதையறிந்த திராவிடர் விடுதலைக் கழகத் தோழர்கள் அந்த ஊருக்குச் சென்று அங்கு படிக்கின்ற தலித் மாணவ, மாணவிகளையும் அவர்தம் பெற்றோர்களையும் அவர்களுடைய வீடுகளுக்கேச் சென்று சந்தித்து விவரங்கள் கேட்டறிந்தனர்.

அதன்படி அவர்கள் சொன்னது, - அந்தப் பள்ளியில் படிக்கும் அனைத்து மாணவ மாணவிகளையும் அந்தப் பள்ளியின் ஆசிரியர் ஈஸ்வரி என்பவர், தேநீர் வாங்க, பள்ளி வளாகங்களை சுத்தம் செய்ய பெருக்க பயன்படுத்து வாராம். ஆனால், பள்ளிக் கழிப்பறையை மட்டும் கழுவி சுத்தம் செய்ய தலித் மாணவ, மாணவிகளைப் பயன்படுத்துவாராம். இது பல காலமாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. அது தற்போதுதான் வெளி வந்துள்ளது.

அதாவது தற்போது அந்தப் பள்ளியில் படிக்கும் சுபாஷினி என்கிற மாணவி கழிப்பறை சுத்தம் செய்ய தண்ணீர் கொண்டு வராததால் அவரை ஆசிரியர் ஈஸ்வரி அடித்து அவரின் கை வீங்கிப் போனது. அதைக் கண்ட அவரின் பெற்றோர் கேட்ட போதுதான் அந்த மாணவி நடந்ததைச் சொல்லியுள்ளார்.

பெற்றோரும், தீண்டாமைக்குட்பட்ட மற்ற மாணவர்களின் பெற்றோர்களும், மக்கள் விடுதலை முன்னணியும் சென்ற 20.11.2013 அன்று அந்தப் பள்ளி ஆசிரியரிடம் கேட்கச் சென்ற போது, சம்பவ இடத்திலேயே இவர்கள் முன்னிலையிலேயே, அந்த ஆசிரியருக்கு ஊராட்சி மன்றத் துணைத் தலைவர் அலைபேசியில் அந்த ஆசிரியரிடம், ‘என்னம்மா பசங்களை கக்கூஸ் கழுவச் சொல்றீங்களாமே என்று கேட்டுள்ளார்.

அந்த ஆசிரியை, உங்க பசங்களையெல்லாம் (பிற்படுத்தப்பட்ட மாணவர்கள்) அப்படி சொல்லவில்லை, மாதாரிப் பசங்களைத்தான் சொன்னேன் என்று அவர்கள் முன்னிலையிலேயே சொல்லியிருக்கிறார். இதைக் கண்டு ஆத்திரமடைந்த அவர்கள் பள்ளியை முற்றுகையிட்டனர். தகவலறிந்த உதவிக் கல்வி அலுவலர் மற்றும் காவல்துறையினர் சம்பவ இடத்திற்கு வந்து உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று உறுதியளித்த பிறகு முற்றுகையை கைவிட்டார்கள்.

ஏற்கனவே கிணத்துக்கடவைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் இரட்டைக் குவளை மற்றும் முடித்திருக்கும் கடைகளில் தாழ்த்தப்பட்டோருக்கு முடி வெட்டாமை ஆகியவற்றைக் கண்டித்து தடையை மீறி கிணத்துக்கடவில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டமும், கோவை மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலக முற்றுகைப் போராட்டமும் திராவிடர் விடுதலைக் கழகத்தால் நடத்தப்பட்டுள்ளது. அதுமட்டுமின்றி கோவை மாவட்ட ஆட்சியர் மற்றும் கோவை மாவட்ட காவல் கண்காணிப்பாளர் ஆகியோர் மீது கழகம் உயர்நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடரப் பட்டு வழக்கு நடந்து கொண்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

செய்தி : நிர்மல்குமார்

Pin It