“காங்கிரசே; ஈழத்தில் எமது தொப்புள் கொடி உறவுகள் - ஒவ்வொரு நாளும் பிணங்களாக கொத்து கொத்தாக கொல்லப்படுகிறார்களே! இதைத் தடுக்கக் கூடாதா? போரை நிறுத்தச் சொல்லக் கூடாதா?” - என்று கதறினோமே! – கட்சிகளை மறந்து, தமிழராய் குரல் எழுப்பினோமே! - மனித சங்கிலிகள் நடத்தினோமே! - தீர்மானங்கள் போட்டோமே! - எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக - எம் தமிழினத்தின் பிள்ளைகள் 17 பேர் தங்கள் உடலுக்கு தீ வைத்துக் கொண்டு, தங்கள் மரணத்தையே பணயம் வைத்து போர் நிறுத்தம் கோரினார்களே! - இந்திய ஆட்சியே! காங்கிரஸ் ஆட்சியே! ஒரு வார்த்தை.... ஒரே ஒரு வார்த்தை... ‘போரை நிறுத்து’ என்று இலங்கையை எச்சரித்தீர்களா? ஆயுதங்களையும் - போர் பயிற்சியும், ஆயுதம் வாங்க நிதியையும் வாரி வழங்கிவிட்டு, பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு மருந்து அனுப்புகிறோம் என்றீர்களே? இது என்ன நாடகம்? எங்களை ஏமாளிகளாக்குகிறீர்களா?

உலகமே கண்டித்தாலும்....

போரை நிறுத்து என்கிறது, அய்.நா. போரை நிறுத்து என்கிறது பிரிட்டன். போரை நிறுத்து என்கிறது, அமெரிக்கா. போரை நிறுத்து என்கிறது, சர்வதேச மனித உரிமை அமைப்புகள். இந்திய தேசமே! எமது வாக்குகளை வாரிச் சென்ற காங்கிரசே; போரை நிறுத்து என்று உனது குரல், ஒலிக்காதது ஏன்? ஏன்? ஏன் இந்த வஞ்சகம்? போனாரா? வெளிநாட்டுத் துறை அமைச்சர் பிரணாப் முகர்ஜி, போரை நிறுத்த போக வேண்டும் என்று தமிழகத்தின் ஒரு மித்த குரலை மதித்து கொழும்பு போனாரா? இல்லையே! கிளிநொச்சி வீழ்ந்தால் போவேன் என்றார் பிரணாப் முகர்ஜி; ஆம்; வீழ்ந்த பிறகு தான் போனார்; போனவர் சொன்னார் என்ன சொன்னார்? போரை நிறுத்தச் சொன்னாரா? இல்லையே! சிங்கள ராணுவத்தின் வெற்றியைப் பாராட்டினார். 25 ஆண்டுகால இராணுவ நடவடிக்கைகள் வெற்றி பெறத் தொடங்கிவிட்டன என்றார்.

அய்யகோ; இது என்ன கொடுமை? எமது தமிழினத்தை கொன்று குவிக்கும் ராணுவத்தை இவர்களால் எப்படி புகழ முடிகிறது? போரை நிறுத்தச் சொல்லி, இந்தியா எங்களிடம் கோரிக்கை வைக்கவில்லை - என்கிறார், இலங்கை அதிபர் இனப்படுகொலையை நடத்தும் இராஜபக்சே. “இந்தியா உதவி செய்வதால் தான் விடுதலைப் புலிகளை நம்மால் வீழ்த்த முடிந்தது. எனவே, இந்தியாவைப் பற்றி தவறாகப் பேசாதீர்கள்” - என்று இந்தியாவுக்கு இலங்கை நாடாளுமன்றத்தில் நற்சான்றிதழ் வழங்கியுள்ளார், அந்நாட்டின் சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் ஸ்ரீபால டி சில்வா.

இலங்கையின் இறையாண்மையை காப்பாற்ற, நாம் ராணுவ உதவி செய்வது உண்மைதான் என்று ம.தி.மு.க. பொதுச் செயலாளர் வை.கோ.வுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறார், பிரதமர் மன்மோகன் சிங். இலங்கைக்கு அதன் தேசப் பகுதிக்குள் எந்த இடத்திலும் குண்டு போட உரிமை இருக்கிறது; அதை நாம் தடுக்க முடியாது என்று இந்திய ராணுவ தளபதிகள் மாநாட்டில் பேசினார், பிரதமர் மன்மோகன்சிங். “ஈழத் தமிழர்கள் மீது போரை முற்றாகவும், நேரடியாகவும் நடத்துவதே இந்திய அரசு தான்” - என்று சிங்கள இடதுசாரி முன்னணி தலைவர் கலாநிதி விக்கிரம பாகு கருணாரத்ன.

இந்திய அரசே; காங்கிரஸ் ஆட்சியே! சோனியாகாந்தியே! மன்மோகன் சிங்கே! எமது தமிழினத்தைப் படுகொலை செய்யும் இனப்படுகொலைக்கு துணைப் போகும் காங்கிரசுக்கு நாங்கள் வாக்களிக்க வேண்டுமா? எமது இனத்தின் படுகொலைக்கு - நாங்களே ஒப்புதல் வழங்க வேண்டுமா? நாங்கள் உணர்ச்சியுள்ள தமிழர்கள்; எமது தொப்புள் கொடி உறவுகளின் மரண ஓலங்களை - நாங்கள் இனியும் கேட்கத் தயாராக இல்லை. காங்கிரசை தோற்கடிக்க தயாராவோம்; காங்கிரசை - எதிர்த்து சம போட்டியில் களத்தில் நிற்கும் வேட்பாளருக்கு வாக்களித்தால்தான் காங்கிரசு வேட்பாளரை தோற்கடிக்க முடியும் என்பதை நெஞ்சில் நிறுத்துவோம்! விரட்டுவோம் இனப்பகையை! வீழ்த்துவோம், காங்கிரசை!

Pin It
தேர்தல் பிரச்சினையில் தமிழ் ஈழப் பிரச்சினையைப் பேசக் கூடாது என்கிறது கலைஞர் கருணாநிதியின் தி.மு.க. ஆட்சி. போரை நடத்தும் இத்தாலி சோனியாவை தலைமீது தூக்கி வைத்து ஆடுகிறது. போரை நிறுத்து என்று ஒரு வார்த்தைகூட கூற முன்வராத சோனியா உண்ணாவிரதம் இருந்த கலைஞர் கருணாநிதியைக்கூட மதித்து ஒரு வார்த்தை பேசவில்லை. இதே போல் 1956 ஆம் ஆண்டு தேர்தல் நேரத்தில் நடந்த வரலாற்றை நினைவு கூர்கிறோம். அன்று தி.மு.க. அண்ணாவின் தலைமையில் கொள்கை அடையாளத்துடன் செயல்பட்ட காலம். அப்போது அண்ணா ‘திராவிட நாடு’ இதழில் ‘அந்தோ தமிழா’ எனும் தலைப்பில் எழுதிய கட்டுரை இது:

“எலெக்ஷன்! எலக்ஷன்!! என்று அலையும் அமைச்சர்களின் பார்வையிலாவது படாதா எனும் ஆசையுடன், இலங்கை வாழ் தமிழர்களின் இன்னல் குறித்து, நாடெங்கும் ஒட்டினோம், இது போன்ற சுவரொட்டிகளை. நம்பிக்கை வீண் போகவில்லையெனக் கண்டோம். நம்மையாளும் பாக்கியம் பெற்ற டி.டி.கிருஷ்ணாமாச்சாரியார், குடியாத்தம் சென்று கோலோச்சும் பெருமை குறித்துப் பேசிய நாளில், இது பற்றியும் பேசினாரெனக் கேட்டபோது, குருதி கொட்டிடும் கோரத்தை விளக்கி, அமைச்சர்களின் கவனத்தை இழுத்து, அல்லலுறும் தமிழினத்துக்கு ஆதரவு கிடைக்கச் செய்வோம் என்று நாம் எடுத்துக் கொண்ட இம் முயற்சியினை எள்ளி நகையாடினார் கிருஷ்ணர்! ‘என்னமோ, நாடக போஸ்டாராக்கும் என்று பார்த்தேன்’ என்றார்!!”.................................. “இதோ, தகவல் தருகிறார், இலங்கையை ஆளும் பண்டார நாயகா! இந்தியப் பிரதமர் நேரு கூறிவிட்டாராம், “தமிழையும், இலங்கை அரசாங்க மொழியாக்க வேண்டும் என்கிற இயக்கத்துக்கு எமது ஆதரவு கிடையாது” என்று. இருபது பேருக்கு மேல் செத்தனர் தமிழர்கள்! ஏராளமான சொத்துக்களுக்குச் சேதம்! எரிமலை மேலிருப்பது போலிருக்கிறது இலங்கை வாழ் தமிழர்தம் நிலை! எனினும், நேரு பண்டிதர் இவ்வண்ணம் அறிவித்து விட்டார். அவர், பிறகென்ன செய்ய முடியும்? இது, இலங்கையின் உள்நாட்டு விஷயம். அதில் போய், நேரு தலையிட முடியுமோ! என்று கேட்கலாம். தோழர்கள்.

இப்படிக் கேட்போருக்கு மதுரைத் ‘தமிழ்நாடு’ (நாளேடு), ஒரு எதிர் வினா எழுப்புகிறது. தென்னாப்பிரிக்காவில், ஐரோப்பியர்களுடைய நிற வேற்றுமைக் கொள்கையினால் பாதிக்கப்பட்டு வருந்தும் இந்தியர்களுடைய கோரிக்கைகளை இந்திய அரசாங்கம் ஆதரிக்கவில்லையா? அப்படியிருக்கும் போது, இலங்கையிலுள்ள தமிழர்களின் நேர்மையான உரிமைகளுக்கு ஏன் ஆதரவளிக்கக் கூடாது? சிங்கப்பூரில் ஏராளமான தமிழர்கள் வாழ்கிறார்கள். மொழிக்கு அரசாங்கத்தில் மதிப்பு அளிக்க வேண்டுமெனக் கோரினார்கள். சிங்கை அரசு மறுக்கவில்லை. ஏற்றுக் கொண்டுவிட்டது. சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழுக்கென ஒரு தனி இடம் அமைத்து, பேராசிரியராகப் பணியாற்றும்படி இங்குள்ள தமிழறிஞர் அரசங்கண்ணனாரையும் அழைத்துள்ளது, சிங்கை சர்க்கார். அதனால், இப்படி தமிழுக்கு ஒரு இடம் வேண்டும் என்று அயல்நாடு சென்று வாழும் தமிழர்கள் கேட்பது அநீதியல்ல! அதனை மறுக்க வேண்டும் என்பதும் அவசியமல்ல! ஆயினும், இலங்கை சர்க்கார், ஏதோ ஒரு துவேஷம் கொண்டு இப்படியெல்லாம் செய்கிறது. அதனை, ஏன் நேரு பண்டிதர், எடுத்துணர்த்தலாகாது? இஸ்ரேல் எப்படி அரபு நாடுகளுடன் இணைந்து வாழ வேண்டும் என்று போதிக்கிறார். இந்தியர்களுக்குப் பாகிஸ்தானில் உரிமைகள் மறுக்கப்படக் கூடாது என்று கர்ச்சிக்கிறார், கடல் கடந்தும் இந்தி மொழி பரவ வேண்டுமென்பதில் ஆசை காட்டுகிறார். தகராறுள்ள இடங்களுக்குப் பறந்து சென்று ‘பாலம்’ போட கிருஷ்ணமேனன் (அன்றைய மத்திய அமைச்சர்) வேறு உள்ளார்! இவ்வளவு சக்தியைப் பெற்றுள்ள பண்டித நேருவுக்குப் பண்டார நாயகாவிடம் சம்மதம் பெற்றுத் தருவதா, கடினம்? ஒரு போதும் இல்லை!

இலங்கை மொழிப் பிரச்சினையில் மட்டுமல்ல, பர்மாவிலிருந்து பல தமிழர்கள் தமது சொத்து சுகத்தை இழக்க வேண்டிய நிலைக்கு ஆளாகித் தத்தளிக்கிறார்களே, ஏதாவது கவனம் சென்றதுண்டோ? அப்படிப்பட்ட பர்மாவுக்குத்தான் கடன் கடனாக தருகிறார்! கடன்களை அடக்கத் துப்பாக்கியும், குண்டுகளும் அனுப்புகிறார்! நேருவுக்கு அலட்சியம் இருக்கிறது. அப்படி அலட்சியம் ஏற்படுவதும் விந்தையல்ல. ஏனெனில் அவர் நம்மவரல்ல!” - ‘திராவிட நாடு’ 12.8.1956

அன்று அண்ணா எழுதியது - இன்று அப்படியே பொருந்தி வருகிறது. வடநாட்டுக்காரர்கள் நம்மவரல்ல என்று - அன்று அண்ணா சொன்னார். இன்று கலைஞர் வடநாட்டுக்காரர்களை, இத்தாலிக்காரர்களை திருப்திப்படுத்த - அவர்களின் துரோகங்களுக்கு நடை பாவாடை விரித்து மரியாதை தருகிறார். சொக்கத் தங்கம் சோனியா என்று வர்ணிக்கிறார். சோனியாவை விமர்சித்தால் ஆள் தூக்கி சட்டத்தை ஏவுகிறார். இதுதான் அண்ணா கண்ட தி.மு.க.வா? கொள்கை உணர்வுள்ள தி.மு.க. தோழர்களே சிந்தியுங்கள்!
Pin It

ஈழத் தமிழர்களைக் காக்க - ‘சோனியாவே போரை நிறுத்துங்கள்’ என்ற ஒற்றை கோரிக்கையை முன் வைத்து ‘ஈழத் தமிழின அழிப்புக்கு எதிரான பெண்கள் அமைப்பை’ச் சார்ந்த 20 பெண்கள் சாகும் வரை பட்டினிப் போராட்டம் நடத்தி முடித்துள்ளனர். 13 நாட்கள் நீடித்தது. தமிழக வரலாற்றில், பெண்கள் இதுபோன்ற ஓர் உறுதியான போராட்டத்தை நடத்தியது, இதுவே முதல்முறையாகும். உண்ணாவிரதம் என்ற போராட்ட வடிவம் பெரியார் ஏற்காதது என்றாலும் போராட்ட வடிவங்களை காலமும் சூழ்நிலையுமே தீர்மானிக்கின்றன. மிக மோசமான இனப் படுகொலை தமிழ் ஈழ மக்கள் மீது கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட நிலையில் வேறு வழியின்றி தங்களையே அழித்து இனத்தைக் காக்கத் துடித்தார்கள் இந்தப் பெண்கள். 13வது நாளில் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பங்கேற்றவரும், இடதுசாரி சிந்தனையாளருமான மீனா கிருஷ்ணசாமி (96 வயது) பழச்சாறு அளித்து போராட்டத்தை முடித்து வைத்தார். போராட்டத்தை நிறைவு செய்து பேராசிரியர் சரசுவதி விடுத்த அறிக்கை சோனியாவின் துரோகத்தை உறுதிப்படுத்துவதாக இருந்தது. அறிக்கை விவரம்:

“தமிழ் ஈழத்தில் அப்பாவி தமிழ்ப் பெண்கள், குழந்தைகள், பொது மக்கள் ஒவ்வொரு நாளும் சிங்கள ராணுவத்தால் நூற்றுக் கணக்கில் இனப் படுகொலைக்கு உள்ளாகி வரும் அவலச் சூழ்நிலையில் - பெண்கள் ஆகிய நாங்கள் எதை செய்தாவது இதைத் தடுக்க வேண்டும் என்ற உணர்வோடு உடனடியாக தொடங்கிய சாகும் வரை உண்ணாவிரத போராட்டம் இன்று 13 (ஏப்.25, 2009) ஆவது நாளை எட்டியுள்ளது. உடல் குலைந்தாலும் உறுதி குலையாமல் தொடர்ந்த இந்த போராட்டம் அரசின் - காவல்துறையின் வெவ்வேறு அடக்குமுறைகளையும் சந்தித்தது. ‘சோனியா அம்மையாரே போரை நிறுத்துங்கள்’ என்ற ஒற்றைக் கோரிக்கையை முன் வைத்து பெண்களாகிய நாங்கள் நடத்திய இந்த போராட்டத்தை சோனியா காந்தி தாயுள்ளத்தோடு செவி சாய்ப்பார் என்று நம்பினோம். ஆனால், அவரிடமிருந்து எந்த அசைவோ, சலனமோ இல்லை என்பது எங்களுக்கு பெரும் ஏமாற்றத்தை தந்துள்ளது. தமிழக காங்கிரசின் சட்டப் பேரவை தலைவர் திரு. சுதர்சனம் அவர்கள் எங்கள் பிரதிநிதிகளை அழைத்துப் பேசி இன்னும் இரு நாள்களில் சோனியாவிடமிருந்து உரிய பதிலை பெற்றுத் தருவதாக கூறியதை ஏற்று ஐந்து நாட்கள் வரை காத்திருந்தும் பதில் ஏதும் வர வில்லை.

எனவே, தமிழ் இனத்தின் மீதான படுகொலையை தடுப்பதில் அவருக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை என்ற உறுதியான முடிவுக்கு வந்துவிட்டோம்.

அதே நேரத்தில் தமிழ்நாட்டில் அரசியல் கட்சிகள் தங்கள் கவனத்தைத் தேர்தலை நோக்கி முழுமையாக திருப்பிய நிலையில் நாங்கள் தொடங்கிய இந்த போராட்டம் தமிழகத்தின் கவனத்தை தமிழ் இன அழிப்புக்கு எதிராக திருப்பி இருப்பது எங்களுக்கு நிறைவைத் தருகிறது. மீண்டும் தமிழ் நாட்டில் பல்வேறு நிலைகளில் உருவான அழுத்தங்களால் முதல் முறையாக அகில இந்திய காங்கிரஸ் கட்சி போர் நிறுத்தம் வேண்டும் என்று பேசத் தொடங்கியிருக்கிறது. இது மக்களை ஏமாற்றும் வெற்றுச் சொல்லாகிவிடாமல், உண்மையான அர்த்தம் ஏற்பட வேண்டும் என்பதே எங்களின் விருப்பமும், வேண்டுகோளும் ஆகும். தமிழகத்தின் மனசாட்சியாக நாங்கள் முன் எடுத்த போராட்டத்தை சோனியா காந்தி அலட்சியப்படுத்திவிட்டதாக கருதலாம். ஆனால், ஒட்டு மொத்த தமிழர்களின் உணர்வுகளையே அவர் அலட்சியப்படுத்தி இருக்கிறார் என்பதைக் காலம் அவருக்கு உணர்த்தவே செய்யும். தமிழினப் படுகொலை தொடர்ந்து நடத்திக் கொண்டிருப்பது எங்களை துடிக்கச் செய்கிறது. தமிழ கத்தின் வரலாற்றில் முதல் முறையாக எந்த அரசியல் கட்சியையும் சாராத பெண்களாகிய நாங்கள் 13 நாட்கள் பட்டினிப் போராட்டம் நடத்தி தமிழகத்தில் ஈழத் தமிழர்களின் பிரச்சினையை நோக்கிய கவனத்தைத் திருப்பி இருப்பதாகவே கருதுகிறோம். தேர்தல் அரசியல் பரபரப்புகளுக்கிடையே தமிழினப் படு கொலை மூழ்கிப் போய் விடாமல் மக்களின் கவனத் திற்கு கொண்டு வரப்பட வேண்டும் என்பதும் எங்களின் கவலையாக இருந்தது.

கலை உலகமும், பல்வேறு அமைப்புகளும், அரசியல் கட்சிகளும் இப்பிரச்சினையில் களம் இறங்கியுள்ள நிலையில் அவர்களின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி நாங்கள் எங்கள் போராட்டத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வருகிறோம். ஈழத் தமிழின அழிப்புக்கு எதிரான அனைத்து இயக்கங்களோடு இணைந்து பல்வேறு போராட்ட வடிவங்களில் பெண்களின் போராட்டத்தைத் தமிழகம் இந்தியா - உலகு தழுவிய அளவில் கொண்டு செல்ல முடிவு செய்துள்ளோம். எங்களின் இந்த போராட்டத்திற்கு இடம் கிடைக்க விடாமல் காவல்துறையினர் கெடுபிடி செய்த நிலையில் முதல் மூன்று நாட்கள் வெவ்வேறு பகுதிகளில் நாங்கள் அலைக்கழிய வேண்டிய இருந்தது. அந்த நிலையில் மறுமலர்ச்சி தி.மு.க.வின் தாயகத்தில் தாமாகவே இடம் ஒதுக்கித் தர முன் வந்த திரு. வைகோ அவர்களை நன்றியோடு நினைவு கூறுகிறோம். ஒவ்வொரு நாளும் எங்களுக்குப் பேராதரவை நல்கிய பெண்கள் அமைப்புகள், அரசியல் - சமூக அமைப்புகள், கலை இலக்கிய அமைப்புகள், எங்கள் போராட்டத்திற்கு ஆதரவாக தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் பட்டினிப் போராட்டம் உள்ளிட்ட போராட்டங்களை நடத்திய அனைவருக்கும் நன்றி கூறுகிறோம். அவர்கள் தங்களின் சமுதாயக் கடமையை ஆற்றி இருக்கிறார்கள். ஒட்டு மொத்தத் தமிழினமும் களமிறங்கி தமிழினப் பேரழிவைத் தடுத்து நிறுத்திட வேண்டும் என்ற வேண்டுகோளோடு இந்தப் போராட்டத்தை நிறைவு செய்கிறோம்.

பட்டினிப் போர் நடத்திய பெண்கள் பேராசிரியர் சரசுவதி, நீலவள்ளி, பாண்டிமாதேவி, ஷீலு, கவிதா, சசிகலா, பி. சசிகலா, உஷாராணி, காமேசுவரி, பழனியம்மாள், லித்துவின்மேரி, பிலுமினா, பொன்னுத்தாய், லாரனஸ் செல்வி, சாந்தி. இது தவிர ஜெயமணி, தங்கமணி, லோக நாயகி, சித்ராதேவி, சுமதி ஆகியோர் உடல் ஆபத்தான நிலையில் காவல் துறையால் கைது செய்யப்பட்டு, மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டனர். மருத்துவமனையிலும் அவர்கள் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தனர். போராட்டம் முடிவுக்கு வந்த நாளில் தான் அவர்களும் போராட்டத்தை முடித்தனர்.

Pin It

உண்ணாவிரதத்தைத் தொடங்குவதற்கு முன்பு மூன்று நாட்களாக சோனியாவிடம் தொடர்பு கொண்டு கலைஞர் கருணாநிதி பேச முயன்றிருக்கிறார் - ஆனால் பேச முடியவில்லை. (இதை முதலமைச்சருடன் நெருக்கமாக உள்ள கி.வீரமணி கலைஞரே தம்மிடம் கூறியதாக கூறியிருக்கிறார்)

உண்ணாவிரதத்தை தொடங்கிய பிறகாவது சோனியா தமிழகத்தின் மூத்த தலைவர் என்று மதித்து பேசினாரா? - இல்லை! ஒரே வாரத்தில் இரண்டு முறை சோனியாவுக்கு கலைஞர் கருணாநிதி தந்தி கொடுத்ததாக ‘முரசொலி’ கூறுகிறது. இரண்டு முறை தந்தி கொடுத்த பிறகும், சோனியா இப்பிரச்சினையில் மனமிறங்கி, முதலமைச்சரிடம் பேச வந்தாரா? - இல்லை!

தமிழருக்கு எதிரான போரை நிறுத்துவதில் இரும்புச் சுவர்போல் வளையாது இருக்கும் சோனியா, தமிழகத்தின் முதல்வர் கலைஞர் கருணாநிதியையும் மதிக்கத் தயாராக இல்லை. இத்தனைக்கும் தமிழ்நாட்டில் சோனியாவை எதிர்த்துப் பேசுவோரை காவல்துறை அடக்கியது. சோனியா கொடும்பாவியை எரித்து எதிர்ப்புக் காட்டியோரை - அடக்குமுறை சட்டங்களை ஏவி, தனது சோனியா பக்தியை வெளிப் படுத்தினார் கலைஞர் கருணாநிதி, நாட்டின் எந்த அரசுப் பதவியிலும் இல்லாத சோனியாவை, நாட்டின் அதிபராகவே கருதி செயல்பட்டார் கலைஞர் கருணாநிதி.

சொக்கத் தங்கம் என்றார்; ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையில் தமது கருத்தும், சோனியாவின் கருத்தும் ஒன்று தான். ஒரு சிறு வேறுபாடுகூட கிடையாது என்று கூறி பூரித்தார். இந்த உணர்வுகளை சோனியா மதித்தாரா? தமிழ் நாட்டைச் சார்ந்த உள் துறை அமைச்சர் ப.சிதம்பரம்தான், முதல்வரிடம் உறுதி தந்திருக்கிறார்; பிரதமர் மன்மோகன் சிங் கூட உறுதி கூறி, போராட்டத்தை முடிக்க, முன் வரவில்லை;

சோனியாவோ பேசவும் முயற்சிக்கவில்லை. சோனியாவின் துரோகங்களை திரையிட்டு மறைத்துக் கொண்டு - அவரைக் காப்பாற்ற முயன்று - தனக்கும் அவப்பெயரை தேடிக் கொண்டிருக்கும் கலைஞர் கருணாநிதிக்கு சோனியா தரும் மதிப்பு இது தானோ? தி.மு.க.வின் உண்மைத் தொண்டர்களே! இவ்வளவு அவமதிப்புகளையும் சுமந்து கொண்டு காங்கிரசுக்கு நீங்கள் வாக்களிக்கத்தான் போகிறீர்களா?

ஆளும் கட்சியின் காவல்துறை

ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையை முன்னிறுத்தி தேர்தல் பிரச்சாரம் செய்த பெரியார், திராவிடர் கழகத் தோழர்களை கைது செய்து, பிணையில் வரமுடியாத வழக்குகளைப் போட்டிருக்கிறது தி.மு.க.வின் காவல்துறை. என்ன வழக்கு தெரியுமா? இலங்கை அரசுக்கும் இந்தியாவுக்குமிடையே உள்ள நல்லுறவை குலைத்தார்கள் என்பது வழக்கு! (பிரிவு 137) இப்போது முதலமைச்சர் கலைஞர் கருணாநிதி, இதே ஈழப் பிரச்சினையை முன் வைத்து உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை நடத்தினாரே, அவருக்கும், பெரியார் தி.க.வினர் மீது போடப்பட்ட சட்டப் பிரிவு பொருந்தாதா? திடீரென முன்னறிவிப்பு ஏதுமின்றி முதலமைச்சரும், அவர்களது கட்சி முன்னணியினரும் தமிழகத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் அவர்களே இடங்களை தேர்வு செய்து கொண்டு போராட்டங்களைத் தொடங்கினார்களே; இதையே வேறு அமைப்புகள் இப்படி செய்திருந்தால் காவல்துறை அனுமதித்திருக்குமா? ஆளும் கட்சி எப்படி வேண்டுமானாலும் சட்டத்தைக் கையில் எடுத்துக் கொள்ளலாமா?

Pin It

“இலங்கை போர் நிறுத்தம் அறிவிக்குமா என ஞாயிற்றுக்கிழமை இரவு முழுதும் கண் விழித்திருந்து எதிர்பார்த்திருந்தேன். ஆனால், போர் நிறுத்தத்தை அறிவிக்காததால், என்னையே நான் அர்ப்பணித்துக் கொள்ள இந்த உண்ணா நோன்பை மேற்கொண்டிருக்கிறேன்” - என்ற அறிவிப்போடு அண்ணா நினைவிடம் அருகே, காலை 6 மணியளவில் (ஏப்.27, 2009) கலைஞர் கருணாநிதி தொடங்கிய உண்ணா விரதம், ஆறரை மணி நேரத்தில், “இலங்கை அரசு போர் நிறுத்தத்தை அறிவித்து விட்டது; உண்ணாவிரதம் மாபெரும் வெற்றி” என்ற அறிவிப்புடன் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது. உண்ணாவிரதம் முடிந்த உடனேயே முல்லிவாய்க்கால் பகுதியில் ராணுவம் பகல் 12.50 மணிக்கு ஒரு முறையும், மீண்டும் பகல் 1.10 மணிக்கு மறுமுறையும் முப்படைகளும் இணைந்து நடத்திய தாக்குதலில் 272 தமிழர்கள் பிணமாகி விட்டனர்.

கலைஞர் கருணாநிதி உண்ணாவிரதத்தை முடித்து ‘வெற்றிப் பிரகடனத்தை’ வெளியிட்ட சில மணி நேரத்துக்குள் சிங்கள ராணுவத்தின் அதிகாரபூர்வ பேச்சாளர் உதய நாணயக்காரா, “அரசு போர் நிறுத்தம் அறிவிக்கவில்லை. விமானத் தாக்குதலும், எரிகணை வீச்சும் மட்டும், அது பொது மக்களுக்கு பாதிப்பை ஏற் படுத்துபவை என்பதால் நிறுத்தப்பட்டுள்ளது” என்று கூறியுள்ளார். ராஜ பக்சேயும், சி.என்.என்., அய்.பி.என். தொலைக்காட்சியில் இதே கருத்தை வலியுறுத்தியுள்ளார்.

உண்மையில் போர் நிறுத்தம் ஏற்பட்டிருக்குமானால், அதை மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்று, முதல்வர் கலைஞர் கருணாநிதிக்கு பாராட்டு மாலைகளை நாமே குவித்திருப்போம். இந்தப் பிரச்சினையில் பெரியார் திராவிடர் கழகத்துக்கு அரசியல் கண்ணோட்டம் ஏதுமில்லை. ஆனால், நிகழாத ஒரு போர் நிறுத்தத்தை நிகழ்ந்ததாக பரப்பி, தமிழின அழிப்பு என்னும் மாபெரும் மனிதகுல அவலப் பிரச்சினையில் அதன் பரிமாணத்தைக்கூட கவனத்தில் கொள்ளாமல், மக்களை திசை திருப்பும் கபட நாடகங்களை அரங்கேற்றும்போதுதான் நாம் வேதனைப்படுகிறோம். இந்த உண்ணாவிரதம் யாரை எதிர்த்து நடத்தப்பட்டது என்பது முதல் கேள்வி!

போரை நடத்துவதே சோனியா தான். எனவே சோனியாவும், காங்கிரசும் நினைத்தால்தான் போரை நிறுத்த முடியும், என்பதே, ஈழத் தமிழர்களின் மீது உண்மையான கவலை கொண்ட அனைவரது கோரிக்கை. கலைஞர் கருணாநிதியோ, காங்கிரசையும், சோனியாவையும் தலைமீது வைத்துக் கொண்டாடி வந்தார். சோனியாவும் போர் நிறுத்தத்தை வலியுறுத்தி, தனக்கு கடிதம் எழுதிவிட்டார் என்றார். உண்மையில் சோனியா அப்படி ஒரு கடிதம் எழுத வேண்டியது ராஜபக்சேவுக்குத்தான். மற்றொரு நாட்டின் இறையாண்மையில் ஒரு அளவுக்கு மேல் தலையிட முடியாது என்று ‘முரசொலி’யில் எழுதினார். காங்கிரசின் அதிகாரபூர்வ பேச்சாளர் ஜெயந்தி நடராசன், கடந்த வாரம் டெல்லியில் செய்தியாளர்களிடம் பேசும் போது, “இந்தியா இலங்கையிடம் போர் நிறுத்தத்தைத் தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகிறது, அவர்கள் கேட்க மறுக்கிறார்கள்” என்றார். அப்போது ஒரு செய்தியாளர் கேட்டார், “அப்படியானால் இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கை தோற்று விட்டது என்கிறீர்களா?” ஆத்திரமடைந்த ஜெயந்தி நடராசன், பேட்டியை பாதியில் முடித்து விட்டு எழுந்து சென்றார். இந்தியாவால் இதற்கு மேல் இலங்கையிடம் வலியுறுத்த முடியாது என்று பேசிய அதே கலைஞர் தான் - இப்போது, தமது உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தால் - இந்தியா, இலங்கையை வலியுறுத்தி போர் நிறுத்தத்தைக் கொண்டு வந்துவிட்டது என்கிறார்.

அப்படியானால், இப்படி ஒரு போராட்டத்தை, சில மாதங்களுக்கு முன்பே நடத்தியிருந்தால் எத்தனையோ ஆயிரம் தமிழர்களைக் காப்பாற்றி இருக்க முடியுமே என்ற கேள்வியும் எழத் தானே செய்யும்?

கலைஞர் கருணாநிதி போராடாதது மட்டுமல்ல; போராடியவர்களையும் தி.மு.க. ஆட்சியின் காவல்துறையைக் கொண்டு ஒடுக்கியது. இனப்படுகொலைக்கு எதிரான பெண்கள் அமைப்பைச் சார்ந்த 20 பெண்கள் 14 நாட்கள் சாகும் வரை பட்டினி போராட்டம் நடத்தினர். மாவீரன் முத்துக்குமார் உடல் வைக்கப்பட்ட இடத்தில் போராட்டத்தைத் தொடங்கிய பெண்களை காவல்துறை மிரட்டி, விரட்டியது. தனியார் இடங்கள் ஏதும் அவர்களுக்கு கிடைக்க விடாதபடி காவல்துறை மிரட்டியது. இறுதியாக மூன்றாவது நாள் ம.தி.மு.க. பொதுச் செயலாளர் வைகோ தங்களது கழகத்தின் தலைமையகத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுமாறு தாமாக முன் வந்து, உதவினார்.

12 ஆம் நாள் போராட்டத்தில் பெண்கள் பலர் உயிருடன் போராடிய நிலையில் அவ்வழியே தி.மு.க. வேட்பாளர் தயாநிதி மாறனை வாக்கு கேட்க காவல்துறை அனுமதித்தது. அவர் பின்னால் வந்தவர்கள் பெண்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்த ம.தி.மு.க. அலுவலகத்தின் வாயிலில் வெடிகளை வெடித்து மகிழ்ச்சிக் கூத்தாடினர். அங்கே திரண்டிருந்த இன உணர்வாளர்கள் மீது கற்களை வீசியதில் உண்ணாவிரதத்துக்கு ஆதரவு தெரிவிக்க வந்த ஒரு பெண் பலத்த காயமடைந்தார். அவரது முகத்தில் ஏழு தையல் போடப்பட்டது. ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக போராடிய அமைப்புகளை எல்லாம் தி.மு.க. அரசின் காவல்துறை ஒடுக்கியது. ஈழத் தமிழர் பற்றிய பரப்புரைகளே நிகழ்ந்துவிடக் கூடாது என்பதில் கவனமாக இருந்தனர். இந்தத் தேர்தலில், ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையை மக்கள் பிரச்சினையாகவே கருதவில்லை என்று கலைஞர் கருணாநிதி கூறினார். தங்களின் சாதனைகளையே முன்னிறுத்துவோம் என்றார். உள்ளாட்சித் துறை அமைச்சர் மு.க.ஸ்டாலினும், இதே கருத்தை செய்தியாளர்களிடம் வலியுறுத்தினார். எதைச் செய்தாவது ஈழத் தமிழர் பிரச்சினை தேர்தல் களத்துக்கு வந்து விடக் கூடாது என்பதில் தி.மு.க. தீவிரமாக கவனம் செலுத்தியது.

‘சங்கமம்’ இசை நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்ற 300க்கும் மேற்பட்ட நாட்டுப்புறக் கலைஞர்கள் குழுவை மக்களை மகிழ்விக்க, கனிமொழி தேர்தல் பிரச்சாரக் களத்தில் இறக்கி விட்டார். ஒவ்வொரு நாளும் தொப்புள் கொடி உறவான தமிழர்கள் பிணங்களாக வீழ்கிறார்களே என்ற அடக்க முடியாத துயரங்கள் சூழ்ந்து நிற்கும் இந்த தேர்தல் களத்தை கேளிக்கைக் கொண்டாட்டமாக்கி மகிழ்ந்திடும் பிரச்சாரத் திட்டங்களை உருவாக்கி, வெந்த புண்ணில் வேலை சொருகியது தி.மு.க. அனைத்து முயற்சிகளும் மக்கள் மன்றத்தில் தோல்வியைத் தழுவி, சென்றவிடமெல்லாம் ஈழத் தமிழர் பிரச்சினை, காங்கிரசின் துரோகத்துக்கு எதிராக வீறு கொண்டது. கடும் நெருக்கடிக் குள்ளான தி.மு.க. தலைமை தேர்தல் வெற்றிக்காக இந்த உண்ணாவிரத நாடகத்தை அரங்கேற்றி, அதிலும் மிக மோசமான தோல்வியையே சந்தித்திருக்கிறது.

கலைஞர் கருணாநிதியின் இந்த உண்ணாவிரதம் இரண்டு கேள்விகளை எழுப்பியிருக்கிறது. ஒன்று - தி.மு.க., மத்திய அரசுக்கு வலிமையான அழுத்தம் தந்தால், போரை நிறுத்தியிருக்க முடியும் என்பதை இப்போது கலைஞர் கருணாநிதியே, இந்தப் போராட்டத்தின் வழியாக, தமிழ்நாட்டுக்கு சொல்லியிருக்கிறார். அப்படியானால், ‘முடிந்ததை எல்லாம் செய்து விட்டோம்’ என்று ஏற்கனவே கூறி வந்தது பொய்யா? அல்லது எங்கள் போராட்டம் வெற்றி பெற்றுவிட்டது என்று இப்போது கூறுவது பொய்யா?

இரண்டாவதாக போரை நிறுத்துவது - இந்தியாவிடம் இல்லை என்று கூறி, இது வரை காங்கிரசைக் காப்பாற்றிக் கொண்டிருந்தார் கலைஞர் கருணாநிதி. இப்போது உள்துறை அமைச்சர் ப. சிதம்பரம் போரை நிறுத்த ஏற்பாடு செய்துவிட்டதாக தம்மிடம் உறுதி கூறியதால், உண்ணாவிரதத்தை முடித்துக் கொண்டிருக் கிறார். அப்படியானால் போரை இந்தியாவால் நிறுத்தியிருக்க முடியும் என்பதை, இப்போது ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறார். அப்படியால் ஏற்கனவே காங்கிரசைக் காப்பாற்ற இவர் எடுத்து வைத்த வாதமெல்லாம் உண்மையானவை அல்ல என்ற முடிவுக்கே வர வேண்டியிருக்கிறது. ஆக ‘போர் நிறுத்தம்’ ஏற்பட்டுவிட்டது என்ற பொய்மையுடன் முடிவடைந்த இந்த ‘உண்ணாவிரதம்’, குளிக்கப் போய் சேறு பூசிக்கொண்ட கதையாகி விட்டது!

வாசகர் கருத்துக்கள்
Dr. V. Pandian
2009-05-05 06:06:00
இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.

இன்னும் சற்று உக்கிரமாகச் சொல்லலாமே!

குளிக்கப்போய், மலம் பூசிக்கொண்டு நாற்றமெடுத்து உலவும் கதை இது!

kanthasamy
2009-05-05 10:52:00
இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.

Ruling political parties are executive committee of the ruling bourgeoise
நன்றி காரல் மார்க்ஸ்.
கண்களைத் திறந்த காரல் மார்க்சுக்கு கோடானு கோடி நன்றிகள்

Pin It