மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் (தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர்:) ஐயா! மதிப்பிற்குரிய எனது நண்பர் திரு.ஜோஷி கூறியவற்றின் காரணமாக, அவர் எழுப்பிய விஷயங்கள் பற்றி சர்க்காரின் நிலையை நான் எடுத்துரைக்க வேண்டும் என்பது சரியானதே. ஒரு அர்த்தத்தில், திரு.ஜோஷியின் கூற்றுகள் பொருந்தாதவையாகத் தோன்றலாம். நாம் தேயிலைக் கட்டுப்பாடுச் சட்டம் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். தொழிலாளர்களின் நிலைமைகளைப் பற்றி பரிசீலிக்கும் எந்த ஷரத்துகளும் இதில் இடம்பெற முடியாது என்பது தெளிவு. ஆனால், இதை ஒரு பரந்த கண்ணோட்டத்தில் பார்த்தால், வினியோகம் – தேவை பற்றிய சட்டங்களை தற்காலிகமாக நிறுத்திவைக்க வேண்டுமென்று அரசு கோரப்படும்போது, தொழிலாளர் மீது அக்கறை கொண்டவர்கள் அவர்களின் நலன்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டுமென்று கேட்பது நியாயம் என்று ஒப்புக்கொண்டாக வேண்டும். இந்தக் கண்ணோட்டத்திலிருந்துதான். சர்க்கார் தரப்பிலிருந்து பதில் அவசியப்படுகிறது என்று கூறினேன்.

    ambedkar 184 ஐயா! திரு.ஜோஷி குறிப்பிட்ட முதல் விஷயம் என்னவெனில், தொழிலாளர்களுக்கான ராயல் கமிஷன் அறிக்கை கொடுத்து 12 ஆண்டுகளுக்கு மேல் ஆகிவிட்டன என்றும், அந்தக் கமிஷனின் சிபாரிசுகளைப் பொறுத்தவரை இந்திய சர்க்கார் நடைமுறையில் எதுவும் செய்யவில்லை என்றும் கூறினார். இந்த விஷயம் பற்றி அலசி ஆய்வு செய்ய நியமிக்கப்பட்ட ராயல் கமிஷன் செய்துள்ள சிபாரிசுகளைப் பரிசீலிக்க 12 ஆண்டுகள் என்பது எந்த சர்க்காருக்கும் ஒரு நீண்டகாலமே. ஆனால், நான் சுருக்கமாக குறிப்பிடப்போகும் விவரங்களிலிருந்து இந்திய சர்க்கார் மீது மிகக் கடுமையான குற்றச்சாட்டை சுமத்த முடியாது என்பதை திரு.ஜோஷியும் இந்த அவையும் புரிந்துகொள்ள முடியும். தேயிலைத் தோட்டங்கள் சம்பந்தப்பட்ட வரை, தொழிலாளர்கள் சம்பந்தமாக ஐந்து சிபாரிசுகளை ராயல் கமிஷன் செய்தது. முதலாவது என்னவெனில். அஸ்ஸாம் தொழிலாளர் குடிபெயர்வு சட்டம் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்பது. இரண்டாவது சிபாரிசு அங்கு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களின் ஊதியத்தை நிர்ணயம் செய்ய ஊதிய குழுமம் அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பது. மூன்றாவது சிபாரிசு, குடிநீர், சுகாதாரம், சாக்கடை வசதி, வைத்திய வசதிகள், குடியிருப்பு ஆகியவை சம்பந்தமான விதிமுறைகளை வகுத்தளிக்கும் அதிகாரம் கொண்ட தொழிலாளர்கள் நலனுக்காக ஒரு சுகாதார அமைப்பு வசதியான வட்டாரங்களில் நியமிக்கப்பட வேண்டும் என்பது. நான்காவது சிபாரிசு, தொழிலாளர்களுக்கு காலம் தவறாமல் ஊதியம் கொடுப்பது, கொடுக்கப்பட்ட முன்பணத்தை பிடிப்பது ஆகியவைப் பற்றிய விதிமுறைகள் தோட்டத் தொழிலாளர்களுக்கும் வகுக்கப்பட வேண்டுமென்பது. கடைசி சிபாரிசு, பூங்காக்களில் பொதுமக்கள் சென்றுவர வழி செய்யும் விதிமுறைகள் ஆக்கப்பட வேண்டுமென்பது.

     சிபாரிசுகள் செய்யப்பட்டதும் நோக்கத்தை வீணாக்காமல் அவற்றை செயல்படுத்த வேண்டிய சரியான அதிகாரிகள் யார் என்பதை கண்டுபிடிப்பதற்காக இந்திய சர்க்கார் பரிசீலித்தது; குடிபெயர்வு சட்டத்தை ரத்து செய்துவிட்டு பதிலாக வேறு ஒரு சட்டம் செய்ய வேண்டுமென்ற முதலாவது சிபாரிசை தவிர மற்றவை சட்டரீதியாக அடிப்படையில் ஸ்தலமட்டத்தில் கவனிக்கப்பட வேண்டியவை என்ற முடிவுக்கு வந்தது. இந்தச் சிபாரிசுகளை பொறுத்தவரை பொறுப்பை பிரித்துக் கொடுக்கும் விஷயத்தில் இந்திய சர்க்கார் மேற்கொண்ட கண்ணோட்டம் சரியானதல்ல என்று யாரும் கருத முடியும் என்று இந்திய தொழிலாளர் சம்பந்தமாக ராயல் கமிஷன் சிபாரிசுகள் பற்றி நான் நினைக்கவில்லை. இந்திய சர்க்கார் எடுத்த இந்த முடிவிற்கு ஏற்ப, இந்த மற்ற சிபாரிசுகளை பரிசீலித்து ஆவன செய்ய ஸ்தல சர்க்கார், அஸ்ஸாம் சர்க்காருக்கு உடனே அனுப்பியது; தொழிலாளர்கள் பற்றி ராயல் கமிஷன் செய்த முதல் சிபாரிசின்படி நிறைவேற்றப்பட்ட இந்த சட்டம் சட்டங்களின் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளது. ஐயா, துரதிருஷ்டவசமாக, அஸ்ஸாம் ஸ்தல சர்க்கார் இந்த விஷயத்தில் ஏன் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்பதற்கான காரணங்கள் எனக்குத் தெரியாது. இந்தச் சிபாரிசுகள் செய்யப்பட்ட தேதியிலிருந்து இந்த அவையில் திரு.ஜோஷி இருந்திருக்கிறார் என்றாலும், இந்த விஷயத்தை அவர் எடுத்ததாகவோ, எடுத்துக்கொண்டதாகவோ எனக்குத் தோன்றவில்லை. ஐயா. இந்த விஷயத்தில் இந்திய சர்க்கார் செயல்பட்டது என்று நான் கூறிக்கொள்ள முடியும். தேயிலைக் கட்டுப்பாடு சட்டம் நீட்டிக்கப்படுவதற்காக 1938ல் சட்டமன்றத்திற்கு வந்தபோது இந்திய சர்க்கார் முன்முயற்சி எடுத்து தோட்டத் தொழிலாளர் வாழ்க்கை நிலைமைகள் பற்றி ஆய்வுசெய்ய அணுகியது. தொழிலாளர் இலாகா பிரதிநிதிகளுக்கும் தோட்ட முதலாளிகளின் பிரதிநிதிகளுக்குமிடையே ஒரு மாநாடு கூட நடைபெற்றது என்பதை மதிப்பிற்குரிய என் நண்பர்கள் திரு.கிரிப்பித்தும் சர்.பிரடெரிக் ஜேம்ஸூம் ஞாபகப்படுத்திக் கொள்ள முடியும்.

     மௌலானா ஜாபர் அலிகான்: இந்த விஷயத்தில் ஆவன செய்யாததற்காக அஸ்ஸாம் சர்க்கார் மீது ஏன் இந்திய சர்க்கார் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: அந்த சமயத்தில் இந்த இலாகாவிற்கு பொறுப்பாக இருந்த உறுப்பினர் இந்த கேள்விக்கு நல்ல பதிலளித்திருக்க முடியும். நான் நேற்றுத்தான் வந்தேன்; அதனால் எனக்கு அதுபற்றி எதுவும் தெரியாது. இந்தச் சிபாரிசுகள் என்னவாயின, விசாரிப்பதற்கான நேரம் வரவில்லையா என்று நான் கூறத் தயாராக இல்லை. ஐயா! இந்த விஷயங்கள் பற்றி முடிவு செய்ய நேரம் அநேகமாக வந்தபோது, புதிய அஸ்ஸாம் சர்க்கார், அப்பொழுது அது காங்கிரஸ் சர்க்கார், இந்த விஷயத்தை எடுத்துக் கொள்வது என்று முடிவுசெய்தது; ஒரு தீர்மானத்தின்மூலம் 1939 மே 23ம் தேதி ஒரு குழுவை நியமித்தது. தாங்கள் முதலில் அனுப்பிய ஆணையின் நிபந்தனைகளின்படி இவற்றை கவனித்துக் கொள்ளும், அதிகாரத்தை ஸ்தல சர்க்காருக்கு வழங்கியுள்ளதால் அஸ்ஸாம் சர்க்கார் எடுத்த இந்த நடவடிக்கையின் விளைவாக, களத்திலிருந்து இந்திய சர்க்கார் பின்வாங்கிக்கொள்ள வேண்டியதாயிற்று. மதிப்பிற்குரிய எனது நண்பர் திரு.ஜோஷி இந்த விஷயம் பற்றிக் குறிப்பிட்டதால், சரியான காரணம் என்ன என்று கூற நான் தயாரில்லை; ஆனால், அந்தக்குழு உறுப்பினர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு இருந்தது; அது அநேகமாக ஒரு மோதலாக வளர்ந்தது; இதன் விளைவு குழுவின் பணிகள் தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டன. இறுதியில் அஸ்ஸாம் சர்க்கார் எந்த நடவடிக்கையையும் எடுக்கவில்லை. அவர்கள் செய்ததெல்லாம் நடந்தது என்ன என்பது குறித்தும், ஏன் தற்காலிகமாகப் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டது என்பது பற்றியும் ஒரு அறிவிப்பை வெளியிட்டதுதான். இது நடந்தது ஜூலை கடைசியில். சில மாதங்கள் கழித்து யுத்தம் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது என்பது எல்லாருக்கும் தெரியும். இந்த சூழ்நிலையில் யாரும், ஸ்தல சர்க்காரோ மத்திய சர்க்காரோ எந்தவித விசாரணையும் ஆரம்பித்திருப்பது சாத்தியமில்லை. தன் பக்கத்தில் எந்தவித செயலாற்றாமைக்கும் இந்திய சர்க்காரை உண்மையில் பொறுப்பாக்க முடியாது என்பதை இந்த சூழ்நிலைகள் திரு.ஜோஷியை முற்றிலுமாக நம்ப வைத்திருக்கும் என நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்.

     பிரதான கேள்வியைப் பொறுத்தவரை அதாவது தொழிலாளர் நலன்களைப் பாதுகாக்க வேண்டிய அவசியத்தை சர்க்கார் உணர்கிறதா இல்லையா என்பதைப் பொறுத்தவரை, இந்தப் பிரச்சினை தலையாய முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்று சர்க்கார் கருதுகிறது எனக் கூறுவதன் மூலம் ஆரம்பிக்கிறேன். தோட்டத் தொழிலாளர் பணி நிலைமைகள் பற்றி நான் எடுத்துக் கொள்ள விரும்பவில்லை. தினசரி தாள்களில் பல்வேறு புள்ளி விவரங்களை நாம் பார்க்கிறோம். சிலோனில் இப்போது சம்பளங்கள் பற்றிய புள்ளி விவரங்கள், அஸ்ஸாம் தேயிலைத் தோட்டங்களில் சம்பளங்கள் சம்பந்தமான புள்ளி விவரங்கள் ஆகிய இந்த புள்ளி விவரங்கள் எவற்றுக்கும் சர்க்காரின் இணக்கத்தைத் தெரிவிக்க நான் தயாராக இல்லை. நம்மிடம் திட்டவட்டமான விவரங்கள் இல்லை. இந்த விஷயத்தில் இதுவரை எத்தகைய ஆய்வும் செய்யப்படவில்லை. ஒரு விஷயத்தை நான் கூறமுடியும்; தேயிலைத் தோட்டங்களின் நிலைமைகள் முறைப்படுத்தப்படாதவை; அவை இடத்திற்கு இடம் பெருமளவு மாறுபாடுடையவை. பொதுப்படையான, ஒன்றுபட்ட வேலைநிலைமைகள் இல்லை. இந்த நிலைமையைத்தான் சகித்துக் கொள்ள முடியும் என்று இந்திய சர்க்கார் கருதவில்லை. பாரபட்சமற்ற விசாரணை மூலம் கிடைக்கக்கூடிய போதுமான விவரங்கள் நம்முன் கொண்டு வரப்பட்டாலொழிய எந்த சட்டத்தையும் இயற்ற நம்மால் முடியாது என்பதும் தெள்ளத் தெளிவு. எந்த முயற்சியையும் தடைசெய்ய இந்திய சர்க்கார் கூறும் சால்ஜாப்பு அல்ல இது. தொழிலாளர்கள் கூறிய ராயல் கமிஷன் விதித்த நிபந்தனைகளில் இதுஒன்று என மதிப்பிற்குரிய நண்பர் திரு.ஜோஷியே ஞாபகப்படுத்திக்கொள்ள முடியும். பல்வேறு பரிந்துரைகளை முன் வைக்கும்போது ராயல் கமிஷன் ஒரு ஷரத்தை சேர்த்திருந்தது; அதாவது, இந்தப் பரிந்துரைகளைச் செயல்படுத்துவதற்கு முன்பு, தோட்டங்களில் நிலவும் நிலைமைகள் பற்றி திட்டவட்டமான ஒரு விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என்று அது கூறிற்று. ஐயா, இந்த விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என்பது பற்றி இந்திய சர்க்கருக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. சர்க்கார் சார்பில் பேசும்போது, தேயிலைத் தோட்டங்களில் சரியான நல்வாழ்வு விதிமுறைகள் அமல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று சர்க்கார் கருதுகிறது என்று கூற நான் தயாராக இருக்கிறேன். இதிலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ள முடியாது. மதிப்பிற்குரிய எனது நண்பர் திரு.ஜோஷி கூறியதை நான் முற்றிலுமாக ஆதரிக்கிறேன். சிலோனில் நியாயமான சம்பள விகிதங்களைப் புகுத்துவது அவற்றை இந்தியாவில் தொழிலாளர்களின் நேர்மையான சம்பள விகிதங்களை அமுலுக்கு கொண்டு வராததற்கு நிபந்தனையாகவோ அல்லது முன்மாதிரியாகவோ இந்திய சர்க்கார் கருத முடியாது. எங்கெல்லாம் தொழிலாளர் மீது கட்டுப்பாடுகள் திணிக்கப்பட்டிருக்கின்றனவோ அங்கெல்லாம் தொழிலாளர்களுக்கு நியாயமான வேலை நிலைமைகள் அளிக்கப்படுவதற்கு பல்வேறு அவசரச் சட்டங்கள் மூலம் இந்திய சர்க்கார் வகை செய்துள்ளது. இந்த விஷயங்கள் தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர் விஷயத்திலும் நிச்சயம் அமுல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று இந்திய சர்க்கார் கருதுகிறது. சென்ற காலத்தில் தேயிலைத் தோட்டங்களின் நிலைமை எவ்வாறு இருந்திருந்தாலும், அங்குள்ள இன்றைய நிலைமையில், ஒரு குழுமம் அவற்றின்மீது சுமத்தும் சம்பள விகிதங்களின் சுமையை அவை தாங்கிக் கொள்ள முடியும் என்பதையும் மறுக்க முடியாது.

     எனவே, இப்பொழுது எழும் ஒரே பிரச்சனை இதுதான்: இன்றைய நிலைமையில் ஒரு விசாரணையை நாம் நடத்த முடியுமா? இரண்டு பிரச்சினைகள் மீது அதாவது நியாயமான நிலைமைகள் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் எனது நண்பர் திரு.ஜோஷிக்கும் இந்திய சர்க்காரைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் எனக்குமிடையே கருத்து வேறுபாடு எதுவுமில்லை. தேயிலைத் தோட்டங்களில் ஒருபெரும்பகுதி இந்தியாவின் மேற்கத்திய எல்லையில், அஸ்ஸாமிலும் வங்காளத்திலும் உள்ளது என்பதை எனது நண்பர் திரு.ஜோஷியும் பிற உறுப்பினர்களும் நன்கு அறிவர். இந்த பிரதேசங்கள் எதிரியின் தாக்குதலுக்கு உட்படக்கூடியவை என்பதும் தெள்ளத் தெளிவானதே. அங்கு எந்த விசாரணையையும் துவக்கினால், அது அமைதிக்குலைவு நிலையை ஏற்படுத்தலாம். எனவே, மீதமுள்ள ஒரேகேள்வி, தென் இந்தியாவில் உள்ள தேயிலைத் தோட்டங்களில் இந்த விசாரணையை நாம் ஆரம்பிக்கலாமா என்பதே. வடக்கு, தெற்கு இந்தியாவில் தேயிலைத் தோட்டங்கள் எவ்வாறு பிரிந்து கிடக்கின்றன என்பதை அவைக்கு கூற நான் விரும்புகிறேன். என்னிடம் உள்ள புள்ளி விவரங்கள் 1941ம் ஆண்டுக்கானவை. அவற்றின்படி பரப்பளவு வட இந்தியாவில் 607,000 ஏக்கர்; தென்னிந்தியாவில் 163,132 ஏக்கர்; தேயிலைத் தோட்டங்களில் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டுள்ள தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்தவரை, வட இந்தியாவில் அமர்த்தப்பட்டுள்ள தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 773,969; தென்னிந்தியாவில் அமர்த்தப்பட்டுள்ள தொழிலாளர் எண்ணிக்கை 144,385 மட்டுமே.

     சர் எப்.இ.ஜேம்ஸ்: (சென்னை, ஐரோப்பியர்): இது தேயிலையை மட்டும் குறிக்கிறது, இல்லையா?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: ஆம். நாம் தேயிலையை பற்றி மட்டுமே பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம். நான் அளித்த இந்த புள்ளி விவரங்களிலிருந்து, தென்னிந்தியாவில் உள்ள தேயிலைத் தோட்டங்களின் அளவு வட இந்தியாவின் தேயிலைத் தோட்டங்களின் அளவில் ஒரு சிறுபாகமே என்பது தெளிவு.

     மௌலானா ஜாபர் அலிகான்: அஸ்ஸாமில் தேயிலை பயிரிடப்படும் பரப்பளவு எவ்வளவு?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: நான் வடக்கு, தெற்கு பற்றியே பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன். அஸ்ஸாமை தனியாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. வட இந்தியாவில் உட்படுத்தப்பட்டுள்ளது அஸ்ஸாம். தென்னிந்தியாவில் உள்ள தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை, நாடு முழுவதிலுமுள்ள தேயிலைத் தோட்டங்களில் வேலைசெய்யும் தொழிலாளரின் மொத்த எண்ணிக்கையில் ஒரு மிகச் சிறிய பாகமே என்பது புள்ளி விவரங்களிலிருந்து தெளிவு. இத்தகைய அரைகுறையான, குறுகிய தன்மை கொண்ட விசாரணையை மேற்கொள்வதால், நாட்டுக்கோ அல்லது தொழிலாளர்களுக்கோ எந்தவிதமான பலனும் விளையும் என்று இந்திய சர்க்காருக்குத் தோன்றவில்லை யுத்தம் ஏற்படுத்தியுள்ள நிலைமையில் மொத்தத் தேயிலைத் தோட்ட அளவில் மிகக்குறைவாக உள்ள பரப்பில் ஒரு விசாரணையைத் துவக்குவது சாத்தியமல்ல.

     திரு.தலைவர்: (மாண்புமிகு சர் அப்துல் ரஹீம்): இந்தத் தீர்மானத்தைப் பொறுத்தவரை தொழிலாளர் பிரச்சினை அதில் தற்செயலாக எழுந்ததுதான் என்பதை உணரும்படி மாண்புமிகு உறுப்பினரைக் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: இதற்குமேல் சொல்வதற்கு எனக்கு வேறு எதுவுமில்லை.

     டாக்டர் சர்.ஜியா வுத்தீன் அகமது: தேயிலையை உற்பத்தி செய்யாது இருக்க தேயிலைத் தோட்ட முதலாளிகளுக்கு கணசமான தொகை அளிக்கப்பட்டதா? இதனால் நுகர்வோர் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்களா?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: வாணிகத்துறைச் செயலாளர் பதிலளிக்க வேண்டிய விஷயம் இது.

     மதிப்பிற்குரிய சில உறுப்பினர்கள்: இப்போது தீர்மானம் முன்வைக்கப்படலாம்.

     திரு.தலைவர் (மாண்புமிகு சர் அப்துல் ரஹீம்): தீர்மானம் இதுதான்: ‘தீர்மானம் இப்பொழுது முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது”

     தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It

(1.மத்திய சட்டமன்ற விவாதங்கள், தொகுதி II, 1943 மார்ச் 16, பக்கம் 1130-34)

      மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் (தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர்): ஐயா, தொழிலாளர் நலத்துறை அக்கறை கொள்ளக்கூடிய சில விஷயங்கள் பற்றி, குறைபாடுகளை அல்லது விடுபட்டுப்போன செயல்கள் பற்றி விவாதத்தின்போது மதிப்பிற்குரிய உறுப்பினர்கள் அளித்த விமர்சனத்திற்குப் பதிலளிக்க நான் எழுந்துள்ளேன். சர் பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் எழுப்பிய விஷயங்களிலிருந்து நான் துவங்குகிறேன். தொழிலாளர் நலத்துறை சம்பந்தப்பட்ட வரை அவர் விசேஷ கவனம் செலுத்தியது இரு விஷயங்கள் என்பதை அவை அறியும். முதல் விஷயம் காகிதம் பற்றியது. காகிதத்தை உபயோகிப்பதில் சர்க்கார் ஊதாரிதனமாக இருந்தது என்று அவர் குற்றம் சாட்டினார். ஒவ்வொரு வழியிலும் அவர் குறிப்பிட்ட வீணடிப்புக்குச் சர்க்கார்தான் பொறுப்பு என்றும் சர் பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் கூறினார். ஐயா! இந்தக் கூட்டத் தொடரிலேயே, ஒரு ஒத்திவைப்புத் தீர்மானத்தின் மீது காகிதம் பற்றிய விஷயம் முன்பு விவாதிக்கப்பட்டது என்பதை அவை ஞாபகத்தில் கொண்டிருக்கும். அப்போது சர்க்கார் சார்பில் நான் பதில் அளித்தேன். சர்க்கார் அளித்த பதிலில் மதிப்பிற்குரிய நண்பர் சர்.பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் திருப்தியடையவில்லை என்பதும், அதே விஷயத்தை அவர் மீண்டும் எழுப்பியிருக்கிறார் என்பதும் மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. அவர் இதை மீண்டும் எழுப்பியிருப்பதை நான் குறை கூறப் போவதில்லை; காகிதத்தைச் சேமித்து வைப்பதில் சர்க்கார் என்ன செய்து வருகிறது என்பதை விளக்கிக்கூற அது எனக்கு மற்றொரு சந்தர்ப்பத்தை அளித்திருப்பதற்காக மகிழ்ச்சியடைகிறேன். விவாதத்திற்குள்ள விஷயத்தை எடுத்துக் கொள்வதற்கு முன் ஒன்றைக் கூற விரும்புகிறேன்; அதாவது காகிதப் பற்றாக்குறை பற்றி அளவுக்கு அதிகமான கவலையை அவை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது; இந்த விஷயத்தில், அதிக கவலை கொள்வது தேவை என்று என்னால் ஒத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. பிரிட்டனிலும் இந்தியாவிலும் வெளியிடப்பட்ட பிரசுரங்கள் பற்றிய சில புள்ளி விவரங்களை மதிப்பிற்குரிய உறுப்பினர்கள் முன்வைக்க விரும்புகிறேன். ஐயா, 1939ல் பிரிட்டனில் பதினைந்தாயிரம் நூல்கள் வெளியிடப்பட்டன; 1940ல் பதினோராயிரம் வெளிவந்தது. 1941ல் பதினாலாயிரம் வெளிவந்தது. காகிதப் பற்றாக்குறை என்ற விஷயம் பற்றி நாம் கவலைப்படாமலில்லை. ஏற்கெனவே நான் கூறியதுபோல், பற்றாக்குறை இருக்கிறது, ஆனால் நான் வலியுறுத்திக் கூற விரும்புவது, மிக நெருக்கடியான நிலை என்று கூறக்கூடியதாக அது இல்லை என்பதேயாகும்.    

ambedkar 460 ஐயா! மேலும், இந்திய சர்க்காருக்கு எதிராக ஊதாரித்தனம் என்ற குற்றச்சாட்டை ஆதாரப்படுத்த சர் பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் இரண்டு உதாரணங்கள் கூறுவது அவை ஞாபகத்தில் கொண்டிருக்கும். வெஸ்ட் டர்ன் கோர்ட் கட்டிடத்தில் வாடகைக்கு குடியிருப்பவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட வாடகை ரசீதை சென்ற தடவை இந்த விஷயம் விவாதிக்கப்பட்டபோது சர் பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் காட்டினார். அவர் வாதம், வாடகைதாரர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட வாடகை ரசீது மிகப் பெரிய அளவில் இருந்தது; அதில் கொடுக்கப்பட்டிருந்த விவரங்கள் தேவையில்லாதவை; எப்படியும் யுத்த காலத்தில் அவற்றை குறைத்திருக்கலாம். இப்பொழுது கல்கத்தா கெஜட்டின் மயங்கிப்போன பழைய பிரதியை கொண்டுவந்து காண்பித்து, யுத்த காலத் தின்போது தவிர்க்கப்பட்டிருக்கக் கூடிய சில தகவல்கள் அதில் பிரசுரமாகியுள்ளது என்று சுட்டிக்காட்டினார்.

     சர் எப்.இ.ஜேம்ஸ் (சென்னை: ஐரோப்பியர்): இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் ஒரு நிமிடத்திற்கு நான் குறுக்கீடு செய்யலாமா? நான் காண்பித்த கல்கத்தா கெஜட்டின் பிரதி கல்கத்தாவிலிருந்து இப்பொழுதுதான் பெற்றுவந்ததாகும்; அது இந்த ஆண்டு பிப்ரவரி இதழ் என்று நினைகிறேன்.

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: மதிப்பிற்குரிய எனது நண்பருக்கு நான் கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். இங்கு நான் சுட்டிக்காட்ட விரும்புவது இதுதான்;

     சர் பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் ஒரு வழக்கறிஞராக இருந்திருப்பாரேயானால், அவர் முன்வைத்த விஷயங்களுக்கு சாட்சியங்களாக இந்த விஷயங்களையும் கொண்டு வந்திருக்க மாட்டார். வாடகை ரசீது சம்பந்தப்பட்டவரை, அது எந்தத் தேதியில் அச்சிடப்பட்டது என்பது தெளிவு. இந்த ரசீது 1938ல் அச்சிடப்பட்டது; அதைத் தூக்கி எறியாமல், அந்த ரசீதை உபயோகப்படுத்துவதற்காக சர்க்காரை கண்டிக்காமல் பாராட்டியிருக்க வேண்டும். அந்த ரசீதுப் புத்தகங்களின் இருப்பு இந்திய சர்க்காரிடம் உள்ளது; அந்த ரசீதை மாற்றியமைக்கும் தேவைகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, காகிதத்தைச் சேமித்து வைப்பதற்காக பழைய கையிருப்பை இந்திய அரசாங்கம் பயன்படுத்தியிருப்பதைப் பார்க்கிறோம்.

     சர் எப்.இ.ஜேம்ஸ்: அவற்றைக் குப்பையில் போடவில்லை என்று சொல்ல வருகிறீர்கள், அப்படித்தானே.

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: ஐயா! இனி கெஜட் பிரச்சினையைப் பொறுத்தவரை, சர்.பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் ஒரு தவறு செய்துவிட்டார் என்று நினைக்கிறேன்; காரணம், கெஜட்டின் முக்கியத்துவத்தை அவரால் புரிந்துகொள்ளமுடியவில்லை. கெஜட் பயனுள்ள தகவல்களை, அதிலும் குறிப்பாக சர்க்காருக்கு பயனளிக்கும் தகவல்களை தாங்கி வருவது. பல வழக்குகளில் ருசுவாக கொடுக்கக்கூடியது கெஜட்தான்; சில சந்தர்ப்பங்களில் நீதிமன்றங்களில் கெஜட் முக்கிய சான்றாக முன் வைக்கப்படுகிறது. எதிரி நிறுவனங்களின் பட்டியல், உரிமைப் பத்திரங்கள் முதலியவற்றை இவ்வகையில் குறிப்பிடலாம். முதலியவை கெஜட்டில்தான் வெளியிடப்படுகின்றன. அத்தாட்சிச் சட்டத்தின்படி சில விஷயங்களை நிரூபிப்பதற்கு முதன்மையான ஒரே ஆதாரம் கெஜட்தான். சர்க்கார் காகிதத்தில் சிக்கனத்தைப் பொறுத்தவரை, வேறு ஏதாவது செய்யலாம் என்றால் இது விஷயத்தில் நாம் தொடக்கூடிய கடைசி விஷயம் கெஜட்தான்; இது பற்றி என்னுடன் உடன்பட மாட்டாரா என்று சர் பிரடெரிக் ஜேம்ஸை கேட்கிறேன்.

     சர் எப்.இ.ஜேம்ஸ்: என்னுடையவாதம் என்னவெனில் மத்திய கெஜட்டில் பிரசுரிக்கப்படும் முக்கியமற்ற விஷயங்களைப் பரிசீலிக்க வேண்டியது அவசியம் என்பதைப் பரிசீலிக்க வேண்டும் என்று சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன்.

      மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: இந்திய சர்க்கார் சட்டம், வகுத்துள்ளபடி ஒவ்வொரு மாகாண சர்க்காரும் அதனுடைய மாகாண கெஜட்டை அவசியம் பிரசுரிக்க வேண்டும். ஐயா, மதிப்பிற்குரிய அங்கத்தினரின் வாதத்தை எதிர்கொள்ள சொற்சிலம்பம் எதையும் நான் செய்யப் போவதில்லை. காகிதத்தைச் சிக்கனப்படுத்த இந்திய சர்க்கார் எடுத்துள்ள நடைமுறைக்கு சாத்தியமான நடவடிக்கைகள் பற்றி குறிப்பிட விரும்புகிறேன். முதலாவதாக கெஜட் விஷயத்தை எடுத்துக் கொள்கிறேன். மதிப்பிற்குரிய எனது நண்பர் சர்.பிரடெரிக் ஜேம்ஸையும் இந்த விஷயத்தில் அக்கறை கொண்டுள்ள மற்ற ஏனைய மதிப்பிற்குரிய உறுப்பினர்களையும் நான் கேட்டுக்கொள்வது இதுதான் ஆகஸ்டு 29ம் தேதிய இந்திய சர்க்காரின் கெஜட் பாகம் II, பகுதி 1 ஐயும் ஒப்பு நோக்குங்கள். கெஜட்டின் இந்த இரு இதழ்களையும் அவையும் மதிப்பிற்குரிய உறுப்பினர்களும் ஒப்புநோக்கும் சிரமத்தை எடுத்துக் கொள்வார்களேயாயின், கெஜட்டில் முன்பு 11/2 பத்திக்குள் எடுத்துக் கொண்ட விஷயம் இப்பொழுது அரைபத்திக்குள் குறுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதைக் காணலாம்; அவ்வளவு இடம் சிக்கனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பக்க ஓர இடமும் குறைக்கப்பட்டுள்ளது.

     டாக்டர் பி.என்.பானர்ஜி (கல்கத்தா புறநகர்ப் பகுதி முகமதியரல்லாத நகர்ப்புறம்): கண்பார்வை குறைபாடுள்ளவர்கள் விஷயத்தில் என்ன செய்வது?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: எல்லோரையும் நான் திருப்திபடுத்த முடியாது. சர்.பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் இப்பொழுது எழுப்பியுள்ள விஷயத்தை பொறுத்தவரை, இந்திய கெஜட்டில் இந்திய சர்க்கார் வெளியிட்ட அறிவிப்புகளைப் பயன்படுத்துவது விரும்பத்தக்கதும் சாத்தியமானதுமில்லையா என்றும், தங்கள் சொந்த கெஜட்களில் அவற்றை தங்கள் உபயோகத்துக்கு மீண்டும் வெளியிடாமல் இருக்கலாமல்லவா என்றும் மாகாண சர்க்காருக்கு மத்திய சர்க்கார் சுற்றறிக்கை அனுப்பியுள்ளது என்பதை அவருக்குத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

     அடுத்து, ஐயா, இந்திய தகவல் ஏட்டைப் பொறுத்தவரை, அதன் அளவை பாதியாகக் குறைக்க வேண்டுமென்று ஆணைகளை ஏற்கனவே பிறப்பித்துள்ளோம்.

     படிவங்கள் பிரச்சினையை எடுத்துக்கொண்டால், யுத்தகாலத்தில் 149 படிவங்களை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைத்து விட்டோம்; 190 படிவங்களை முற்றிலுமாக ரத்து செய்து விட்டோம், இரண்டாவதாக, 1941லிருந்து படிவங்களின் அளவும் குறைக்கப்பட்டுள்ளது; 1942 ஜூலைக்குபின் அச்சிடப்பட்ட படிவங்களில் தேவையற்ற எந்த இடமும் அனுமதிக்கப்படவில்லை. இந்திய சர்க்காருக்கு அளிப்பதற்கு மதிப்பிற்குரிய உறுப்பினர்களிடம் ஏதேனும் யோசனைகள் இருந்தால், அவற்றைச் சமர்ப்பித்தால் அவற்றுக்கு முக்கிய கவனம் அளிப்பேன் என்றும் கூறிக்கொள்ள விரும்புகிறேன்.

     அடுத்து, ஐயா! பிரசுரங்களைப் பொறுத்த வரை, மிகவும் அத்தியாவசியம் என்று கருதப்படுவதைத் தவிர வேறு எதுவும் பிரசுரிக்கப்படுவதில்லை என்று அவைக்கு உறுதியளிக்கிறேன். எந்த ஒரு பிரசுரத்தையும் வெளியிடுவது அவசியமா என்பதை நிர்ணயிக்க, வெளியீடுகள் பற்றி இந்திய சர்க்கார் மூன்று வேறுபட்ட கட்டுப்பாடுளை பின்பற்றி வந்துள்ளது. முதலாவதாக, அரசு எழுதுபொருள் கட்டுப்பாடு அதிகாரியின் பரிசீலனையைக் குறிப்பிட வேண்டும். அச்சடிப்பதற்காக அவர் முன்வைக்கப்படும் ஆணைகளை அப்படியே யந்திரமாக அவர் நிறைவேற்றக் கூடியவரல்ல. அவர் முன்வைக்கப்படும் எந்த வெளியீட்டையும் பரிசீலித்து அதன் அத்தியாவசியத்தை நிர்ணயிக்கும் அதிகாரத்தை அவருக்கு இப்பொழுது நாங்கள் வழங்கியுள்ளோம். அவர் ஒப்புக்கொள்ள மறுத்து ஆட்சேபித்தால், விஷயம் தொழிலாளர் நலத்துறை செயலாளருக்கு அனுப்பப்படுகிறது. தொழிலாளர் நலத்துறையும் அச்சுக் கட்டுப்பாடு அதிகாரியும் அந்த வெளியீடு அத்தியாவசியமான வெளியீடல்ல என்று கருதினால், விஷயம் ஒரு குழுவுக்கு அனுப்பப்படுகிறது; அதன்முடிவு இறுதியானதாகக் கருதப்படும். ஐயா, இடம் விடுவதிலும், ஓரம் விடுவதிலும் இதர விஷயங்களிலும் காகிதத்தை உபயோகிப்பதில் அதிகமாக சிக்கனத்தை கையாள வேண்டுமென்று அச்சகத்தார்களுக்கும் நாங்கள் உத்திரவிட்டிருக்கிறோம். இந்திய சர்க்கார் எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகளின் பட்டியல் மனதில் பதியும் அளவுக்கு பெரியதாக இல்லாமலிருந்தபோதிலும், சிக்கனத்தை ஏற்படுத்த ஒரு முக்கிய முயற்சி இது என்று உறுதியாகக் கூறுகிறேன் பழமொழி கூறுவதுபோல், ஹன்னிபாலின் யானைவாதத்தின் நடையை கற்றுக்கொள்ளும் என்று ஒருவரும் எதிர்பார்ப்பதில்லை. இந்திய சர்க்காராயினும் அல்லது வேறு எந்த சர்க்காராயினும் அது ஒரு மிகப் பெரிய மிருகம். நகருவதில் மெதுவாக உள்ளது; நடையின் பாணியிலும் அது மெதுவாக உள்ளது; வாதத்தின் நடையை அது கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது; இருந்தபோதிலும் இந்திய சர்க்கார் வாதத்தின் நடையை கற்றுக்கொண்டுள்ளது. அப்படியே கற்றுக்கொள்ளவில்லை என்றால் கற்றுக்கொள்ளத் தயாராக உள்ளது என்பதை அவை ஒப்புக்கொள்ளும் எனக் கருதுகிறேன்.

     சர் எப்.இ.ஜேம்ஸ்: இன்னமும் பாலிய பருவத்தில் தான் உள்ளது.

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: ஐயா, இப்பொழுது மதிப்பிற்குரிய எனது நண்பர் சர்.பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் காகிதத்தில் சிக்கனம் கொண்டுவரும் விஷயம் பற்றி வழங்கிய திட்டவட்டமான யோசனையை எடுத்துக் கொள்கிறேன். இது சம்பந்தமாக இங்கிலாந்தில் ஒரு குழு நியமிக்கப்பட்டுள்ளது என்றும் அரசு அதிகாரம் பெற்ற ஒரு கணக்காளர், பதிப்பகத்தின் பிரதிநிதி ஒருவர், அச்சகத் துறையின் பிரதிநிதி ஒருவர் ஆகியோர் அக்குழுவில் இடம்பெற்றிருக்கின்றனர் என்றும் அவர் கூறினார். ஐயா! இங்கிலாந்தில் இந்தக் குழு இயங்கும் பாங்கு, தன்மை பற்றி எந்த விவரங்களையும் அவர் நமக்கு கொடுக்கவில்லை; சிக்கனத்தை கொண்டுவர இந்தக் குழு கையாண்ட எந்தக் கோட்பாடுகளையும் அவர் குறிப்பிடவில்லை. எனவே இந்தக் கட்டத்தில், அவர் முன்வைத்த யோசனையை ஏற்றுக் கொள்ளத் தயார் என்று கூறுவது எனக்கு சாத்தியமல்ல; எனினும் நாங்கள் எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகள் அவர் ஆலோசனை கூறிய வழிமுறைகளில் அநேகமாக அமைந்துள்ளன என்பதை அவர் நிச்சயம் ஏற்றுக் கொள்வார் என நம்புகிறேன். நாங்கள் எடுத்துள்ள நடவடிக்கை அச்சகக் கட்டுப்பாட்டு அதிகாரிக்கு ஆலோசனை கூற வணிக அச்சகத்துறை நிபுணர் என்ற ஓர் அதிகாரியை நியமிப்பதாகும். இந்த விஷயத்தில் நிதி இலாகாவின் அங்கீகாரத்தை அண்மையில் நாங்கள் பெற்று விட்டோம்; விரைவில் அந்த அதிகாரி நியமிக்கப்படுவார். இங்கிலாந்திலுள்ள குழு செய்து வருவதாகக் கூறப்படும் பணியை இந்த அதிகாரியால் செய்ய முடியும் என நம்புகிறேன்.

     டாக்டர் பி.என்.பானர்ஜி: அவர் ஒரு இந்தியரா அல்லது ஐரோப்பியரா?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: இப்பொழுது தான் நிதி அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுள்ளோம்.

     திரு.ஜம்னாதாஸ் எம்.மேத்தா: அவர் பொருட்டு ஏற்படும் செலவை விட அதிகமாக அவர் மீதப்படுத்துவாரா?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: இவ்வாறு நடைபெறும் என நாம் நம்புவோம். ஊகிப்பதிலோ, நம்புவதிலோ தீங்கு எதுவும் இல்லை. காகிதம் சம்பந்தமாக நான் சொல்ல வேண்டியதெல்லாம் இவ்வளவுதான்.

     சர் பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் எடுத்துக்கொண்ட இரண்டாவது விஷயம் சிம்லாவில் அதிகாரிகள் குடும்பங்களுக்கு குடியிருப்பு வசதிகள் செய்து தருவது பற்றியதாகும். குடியிருப்பு சம்பந்தப்பட்ட வரை, இது இந்திய சர்க்காரை எதிர்நோக்கும் மிகச் சிக்கலான விஷயம். ஒருவேளை அதனிடம் இருந்த குடியிருப்பு வசதிகள், தனது ராணுவ தேவைக்காக கோரிப் பெறப்பட்டு கட்டுப்பாட்டை ஏற்படுத்தி கொள்ளக்கூடிய குடியிருப்பு வசதிகள் ஆகியவற்றை யுத்த முயற்சியின் விளைவாக இந்திய சர்க்கார் நியமிக்க வேண்டி வந்த அதிகாரிகளோடு ஒப்பிட்டால் சிறிதும் போதாது. யுத்த முயற்சிகளை முழுவதுமாக நடத்த வேண்டுமென்றால் வீட்டு வசதிக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்பதையும் அவர் ஒப்புக்கொள்வார். முன்னுரிமையைப் பொறுத்தவரை, அதிகாரிகளுக்கு என்பதோடு ஒப்பிட்டால், குடும்பங்கள் இரண்டாவது இடத்தைத்தான் எடுத்தாக வேண்டும். கணவனையும் மனைவியையும், தந்தைகளை பிள்ளைகளையும் பிரிப்பது எவ்வாறு மனோநிலையை பாதிக்கக்கூடும் என்பதையும் யுத்த முயற்சிக்காகத் தேவைப்படும் அதிகாரிகளின் மனநிலையை இலகுவாக்க வேண்டியது பற்றியும் இந்திய சர்க்கார் அறிந்திருக்கிறது. இத்தகைய ஏற்பாடு எத்தகைய துயரத்தையும் போக்குவதற்காக, தங்களின் பணியிடங்களை விட்டு போகமுடியாத அதிகாரிகளின் மனைவிமார்களுக்கு குடியிருக்க வசதி செய்வதற்காக, சிம்லாவில் மூன்று குடியிருப்பு வீடுகளைத் திறக்க இந்திய சர்க்கார் ஏற்பாடு செய்துள்ளது. இந்த மிகக் கடுமையான பிரச்சினை விஷயத்தில் இந்திய சர்க்காரின் நல்லெண்ணத்திற்கு இதை எடுத்துக்காட்டாக சர் பிரடெரிக் ஜேம்ஸ் ஏற்றுக்கொள்வார் என்று நம்புகிறேன்.

     அடுத்து ஐயா, மதிப்பிற்குரிய எனது நண்பர் சர் ஜம்னாதாஸ் மேத்தா எழுப்பிய மூன்றாவது விஷயத்திற்கு வருகிறேன்.

     திரு.ஜம்னாதாஸ் எம்.மேத்தா: தயவு செய்து மன்னிக்கவும்.

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: தாங்கள் வீரப்பெருந்தகை பட்டத்தை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருப்பீர்களென நம்புகிறேன். நான் கூறியதைத் திரும்பப் பெறப்போவதில்லை; மன்னிப்பு கோரப்போவதும் இல்லை. இது எதிர்ப்பார்க்கக்கூடியது என்று மட்டும் நான் சொல்ல முடியும்.

     மௌலானா ஜாபர் அலிகான் (கிழக்கு மத்திய பஞ்சாப்): வரவிருக்கும் நிகழ்ச்சிகள் அவற்றின் நிழல்களை முன்கூட்டியே காட்டுகிறேன்

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: விவாதத்தின் போது திரு.ஜம்னாதாஸ் மேத்தா இங்கிலாந்தில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் அல்லது உடன் நடைபெறவிருக்கிற குடியேற்ற நாட்டுத் தொழிற்சங்கக் காங்கிரசின் மாநாடு பற்றிக் குறிப்பிட்டு அந்த மாநாட்டில் இந்தியத் தொழிலாளர் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட வில்லை என்று குறை கூறினார். ஐயா, இந்த முக்கியத் தொழிலாளர் மாநாட்டில் இந்தியத் தொழிலாளர்கள் பிரதிநிதித்துவம் பெறவில்லையென திரு.ஜம்னாதாஸூக்கு இருக்கும் வருத்தத்தையும் கவலையையும் நான் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். ஆனால் தொழிலாளர் நலத்துறை எந்த விதத்திலும் இந்த துரதிருஷ்டவசமான நிலைக்குப் பொறுப்பில்லை என்று திரு.ஜம்னாதாஸ் மேத்தாவுக்குத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன். இந்த மாநாட்டைக் கூட்டியவர்கள் தொழிலாளர் நலத்துறையைக் கலந்தாலோசிக்கவில்லை என்று அவருக்கு கூறவும் நான் விரும்புகிறேன். எங்களைக் கலந்தாலோசிக்காததால், இந்த விஷயத்தில் எங்களால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை என்பதைத் திரு.ஜம்னாதாஸ்மேத்தா ஒத்துக்கொள்வார் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன். கலந்தாலோசிப்பதில் அவர்கள் ஏன் எங்களை விட்டுவிட்டார்கள் என்றும், இந்த மாநாட்டிற்காகப் பணியாற்றி வருபவர்கள் நன்கு அறிந்துள்ள இந்த நாட்டின் தொழிலாளர் இயக்கத்தின் தலைவர்களை ஏன் நேரடியாக கலந்தாலோசிக்கவில்லை என்பதையும் நான் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

     எந்தத் துறையையும் போலவே, தொழிலாளர் நலத்துறையும் தனது நலனையும் தொழிலாளர் நலனையும் பாதுகாக்கும் விஷயத்தில் உஷாராக இருக்கிறது என்பதை திரு.மேத்தா ஒப்புக் கொள்வார் என்று நினைக்கிறேன். ஐயா, இத்துடன் என் உரையை முடித்துக் கொள்கிறேன்.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It

(மத்திய சட்டமன்ற விவாதங்கள், தொகுப்பு I, 1943 பிப்ரவரி 11, பக்கம் 128-131)

      மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: (தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர்): மதிப்பிற்குரிய திரு.பாஜோரியா இந்த ஒத்திவைப்புத் தீர்மானத்தைக் கொண்டு வந்ததற்கு நான் உண்மையிலேயே மிக மகிழ்ச்சியடைகிறேன்; இந்த நாட்டில் காகித நிலைமை பற்றிய உண்மைகளை இந்த அவையின் முன்பு வைக்க இது அரசுக்கு வாய்ப்பளிக்கிறது. ஐயா! இந்த அவையில் ஆற்றப்பட்ட உரைகளில், அரசாங்கம் பற்றி மிகக் கடுமையான விஷயங்கள் கூறப்பட்டன. உணர்ச்சியற்றதாக, சுயநலம் வாய்ந்ததாக, கடின உள்ளம் கொண்டதாக அரசாங்கம் இருப்பதாக அதன்மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டது; கல்வி நிறுவனங்களுக்கு எந்த முக்கியத்துவமும் கொடுக்கப்படவில்லை என்று கூறப்பட்டது. எக்காரணங்களால் இந்த ஆணையை அரசாங்கம் ஏன் பிறப்பிக்க வேண்டி வந்தது என்பது பற்றிய விவரங்களையும், நிலைமையை உடனடியாகவும் எதிர்காலத்திலும் தளர்த்துவதற்காக சர்க்கார் எடுத்துக் கொண்ட நடவடிக்கைகளையும் அவையில் எடுத்துரைக்க விரும்புகிறேன்.

     ambedkar 456அரசு வெளியிட்ட ஆணையின் தன்மை பற்றி சில தவறான கருத்துகள் எழுந்துள்ளன என்பதுபற்றி அவைக்கு சுட்டிக் காட்டிவிட்டு துவங்க விரும்புகிறேன். அரசாங்கத்தால் பிறப்பிக்கப்பட்ட ஆணை உண்மையில் காகித உற்பத்தியில் 90 சதவிகிதத்தை சர்க்கார் உரிமை கொண்டாடுகிறது என்பதையே காட்டுகிறது என உறுப்பினருக்குபின் உறுப்பினர் எழுந்து கருத்துத் தெரிவித்தனர். இது முற்றிலும் தவறான கருத்து என்பதை அவைக்குத் தெரியப்படுத்த விரும்புகிறேன். காகிதக் கட்டுப்பாட்டு அதிகாரி வெளியிட்ட ஆணை தேவைக்கோரிக்கை ஆணையல்ல. காகித உற்பத்தியாளர்கள் அவர்கள் உற்பத்தி செய்யும் காகிதத்தில் 90 சதவிகிதத்தைச் சர்க்காரிடம் ஒப்படைக்கக் கட்டுப்பட்டவர்கள் என்று அந்த ஆணை குறிப்பிடுகிறது. இந்த ஆணையை ஒரு குறிப்பிட்ட நிலையில் காகித இருப்பைக் கட்டுப்படுத்தும் ஆணை என்று கூறலாம். நான் தெரியப்படுத்தும் வித்தியாசம் உண்மையான வித்தியாசம் என்று அவைக்குக் கூற விரும்புகிறேன்; இப்போதைய ஆணை கூறுவதெல்லாம், காகித உற்பத்தியாளர்கள் அவர்களின் உற்பத்தியில் 10 சதவிகிதத்திற்கு மேல் பொதுமக்களிடம் விற்பனைச் செய்யக் கூடாது என்பதே. மாறாக 90 சதவிகித காகிதத்தை, சர்க்காரிடம் ஒப்படைக்க வேண்டுமென்று அது கூறவில்லை. அது அடிப்படையான மிக உண்மையான தனித் தன்மைகொண்டது என்று நான் கருதுகிறேன்; இதை அவை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

     பண்டிட் லட்சுமி காந்த மைத்ரா (ராஜதானிப் பிரிவு: முகமதியரல்லாத கிராமப்புறம்): நடைமுறையில் வித்தியாசம் என்ன?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: 10 சதவிகிதத்திற்கு மேலும் சர்க்கார் விடுவிக்கலாம்.

     பாபூர் மைஜ்நாத் பஜோரியா: எவ்வாறு?

      டாக்டர் பி.என்.பானர்ஜி: சர்க்காருக்கு எப்பொழுது விவேகம் உதிக்கிறதோ அப்பொழுது?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: ஆணை எப்படியுள்ளதோ அப்படியே கூறினேன். ஆணைக்குப் பொருள் விளக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கவில்லை நான். ஆணையின் ஷரத்துக்களை வரிசைக் கிரமமாக விளக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

     (ஒரு குறுக்கீடு இருந்தது, பல உறுப்பினர்கள் பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.)

     தலைவர் (மாண்புமிகு சர்.அப்துல் ரஹீம்): ஒழுங்கு, ஒழுங்கு.

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: அவை கவனத்திற் கொள்ள வேண்டுமென்று நான் விரும்பும் இரண்டாவது விஷயம், இந்த ஆணை காகிதமில்களிடம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. அது சரக்குச் சேமிப்பாளர்களிடம் சேர்ப்பிக்கப்படவில்லை. ஏற்கெனவே இவர்கள் சேமிப்புக் கிடங்குகளில் அதிகமான கையிருப்புகளை வைத்திருக்கிறார்கள். இரண்டாவதாக, இந்த ஆணை பிறப்பிக்கப்படும் முன்பு சேமிப்பாளர்களிடம் சேமிக்கப்பட்ட, அவர்களால் பதுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ள காகித சேமிப்பிலிருந்து பெற்று தமது தேவையைப் பொதுமக்கள் பூர்த்தி செய்து கொள்வது இன்னமும் சாத்தியம். இந்த ஆணை பற்றி அவைக்கு ஞாபகப்படுத்த விரும்பும் மூன்றாவது விஷயம் இதுதான்: இந்த ஆணையின்படி, 10 சதவிகிதத்திற்கு மேல் விற்பனைசெய்ய காகிதக்கட்டுபாட்டு அதிகாரி மில்களை அனுமதிக்க முடியும். நவம்பர் 5 ஆம் தேதி பிறப்பிக்கப்பட்ட ஆணை இருந்தபோதிலும், பொதுமக்களின் தேவைக்கு 10 சதவிகிதத்திற்கு மேல் காகிதத்தை விடுவிப்பது சாத்தியம் என்று காகிதக் கட்டுப்பாட்டு அதிகாரி காண முடியுமென்றால், இந்த ஆணையின்படி அவர் அனுமதிப்பது சாத்தியம். அதற்குத் தடை எதுவுமில்லை. கட்டுப்பாடு, இடைஞ்சல் எதுவும் கிடையாது. அவ்வாறு செய்வதற்கு இன்னமும் வழி இருக்கிறது. சர்க்கார் வெளியிட்ட ஆணையில் உண்மையில் சம்பந்தப்பட்டது என்ன என்பதை அவைக்கு விளக்கி கூறிவிட்டதால், இந்த ஆணையை வெளியிட சர்க்காரை நிர்ப்பந்தித்த உடனடியான சூழ்நிலைமைகளை இந்த அவைக்குத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்.

     சுருக்கமாக, உண்மைகள் இவையே. முதல் ஆறு மாதங்களில் – அதாவது ஏப்ரல் முதல் செப்டம்பர் வரை, மத்திய எழுது பொருள்கள் அலுவலகம் முன்வைத்த காகிதத்திற்கான நமது தேவை 34,000 டன்கள் ஆகும். மத்திய எழுது பொருள்கள் அலுவலகத்தின் சார்பில் சர்க்காருக்கு 16,000 டன் காகிதத்தை மில்கள் ஏற்கெனவே ஒப்புவித்துள்ளன என்று தெரியவந்தது. 25,900 டன் வழங்க வேண்டுமென்று காகிதமில்களோடு நாம் ஒப்பந்தம் செய்துள்ளோம் என்பதை அவை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். கொஞ்சம் கணிதத்தை அவை பயன்படுத்தினால், நம்முடைய மதிப்புகளின் படி முதல் ஆறு மாதங்களுக்கு நம்முடைய ஒப்பந்தப்படி காகித மில்களிலிருந்து கிடைக்க வேண்டியது 9,000 டன்கள் மட்டுமே என்பதைக் காணமுடியும்; இன்னமும் ஆறு மாதங்கள் கடக்க வேண்டும். இதன் விளைவாக, சர்க்கார் செய்தது இதுதான்: கடந்த 6 மாதங்களில் தெரியவந்த சூழ்நிலைகளின் வெளிச்சத்தில், தன் மதிப்பீட்டை சர்க்கார் மாற்றியமைத்தது. சர்க்கார் செய்த இரண்டாவது விஷயம் என்னவெனில், காகிதத் தேவைக்கான கோரிக்கை பற்றிய வழிமுறையை வலுப்படுத்தியது; இந்த ஆணை பிறப்பிக்கப்படும் முன்பு, சர்க்கார் சார்பில் காகிதத்திற்கான தேவையை முன்வைப்பதற்கு இரு வழிமுறைகள் இருந்தன என்பதை அவைக்குத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்; ஒன்று மத்திய எழுதுபொருள் அலுவலகத்தின் கோரிக்கை – இது மத்திய சர்க்கார், மற்றும் வங்காளம், ஒரிஸ்ஸா, அஸ்ஸாம், வடமேற்கு எல்லை மாகாணம், மத்திய மாகாணங்கள் சார்பில் மற்றது மத்திய எழுதுபொருள் அலுவலகம் அல்லாத கோரிக்கை; மத்திய எழுதுபொருள் அலுவலகத்திற்கு உட்படாத மாகாணங்கள் மேற்படி மத்திய அலுவலகத்திற்கு அப்பால் சுதந்திரமாக வைக்கப்படுபவை – இந்திய சமஸ்தானங்கள், பாதுகாப்பு அச்சகம், வினியோக இலாகா, அரசு ரயில்வேக்கள் அல்லாதவை. சர்க்காருக்கு தேவையான காகிதத்திற்கான கோரிக்கையை இந்த இரு சுதந்திரமான முறைகளில் வைப்பது, காகிதத்தின் மொத்த தேவையைக் கறாராக கணிப்பதில் பல சிரமங்களை ஏற்படுத்தியது. இதனால், எடுக்கப்பட்ட முதல் நடவடிக்கை தேவைக்கு இருவழிகளில் உள்ள முறையை ஒரே முறையாக உறுதிப்படுத்துவதாகும்; மொத்த விஷயமும் மத்திய எழுது பொருள்களின் அலுவலகத்திடம் ஒருமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

     அவையிடம் ஏற்கெனவே நான் தெரிவித்தபடி, காகிதத்தை அளவுக்கு அதிகமாக உபயோகிப்பதன் ஒப்பந்த அளவைவிட நடைமுறையில் அதிகமாக எடுத்துக்கொண்டதன் காரணமாக நெருக்கடிபோன்ற நிலைமை ஏற்பட்டுள்ளதைத் தெரிந்து கொண்டதும், நாங்கள் மதிப்பீட்டை மாற்றி அமைத்து, கோரிக்கை வைப்பதை மையப்படுத்தினோம்; அக்டோபர் இறுதியில் உள்ள நிலைமைப்படி நிர்ணயிக்கப்பட்ட புள்ளி விவரங்கள் வருமாறு:

 

டன்கள்

மத்திய எழுதுபொருள்கள் அலுவலகத்தின் கோரிக்கை அடுத்த ஆறு மாதத்திற்கு, அக்டோபர் முதல் 1943 மார்ச் வரை நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது

32,00

மத்திய எழுதுபொருள்கள் அலுவலகமில்லாத கோரிக்கை

9,500

மொத்தம்

41,500

     அந்த ஆண்டு மில்களின் உற்பத்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அக்டோபர் – மார்ச் இடைப்பட்ட காலத்தில், மில்கள் 47,575 டன் உற்பத்தி செய்யும் என்று கணக்கிடப்பட்டது; சர்க்காரின் தேவையான 41,500 டன் மில்களின் ஆறுமாத உற்பத்தில் 87 சதவிகிதமாகும். குத்துமதிப்பாக அது 90 சதவிகிதம்; எனவேதான் 90 சதவிகிதம் என்ற அளவை ஆணை கொண்டிருந்தது. நவம்பரில் இந்த ஆணையைப் பிறப்பிக்க வேண்டியது ஏன் அவசியமாயிற்று என்று அவை புரிந்து கொள்ளும். காகித உற்பத்தியை அதிகரிக்க என்ன நடவடிக்கைகளை சர்க்கார் எடுத்துள்ளது என்பதை அவைக்கு தெரிவிக்க விரும்புகிறேன்.

     காகிதமில்கள் உற்பத்தியை அதிகரிப்பதை சாத்தியமாக்க அதிகப்படியான யந்திரங்களை இறக்குமதி செய்வதில் உதவுவது சர்க்காருக்கு சாத்தியமல்ல என்பதை அவை புரிந்துகொள்ளும் என்பது நிச்சயம். கப்பலில் கொண்டு வருவதன் கஷ்டம் நன்கு தெரிந்ததே; இது விஷயத்தில் ஏதாவது செய்வது என்பது சர்க்காரின் அதிகாரங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது. எனவே, நமக்கு கிடைக்கக் கூடிய வசதிகளுக்கு உட்பட்டு காகித உற்பத்தியை அதிகரிக்க நாம் செய்யக் கூடியவற்றை நாம் திட்டமிட வேண்டும்; சர்க்கார் மேற்கொண்டுள்ள மூன்று விஷயங்கள் பற்றி அவையின் கவனத்தை ஈர்க்க விரும்புகிறேன்; உற்பத்தியை அதிகரிக்க, சர்க்கார் செய்த பயனுள்ளவை என்று குறிப்பிடக்கூடிய மூன்று நடவடிக்கைகள் பற்றி சபையின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவர விரும்புகிறேன். காகித உற்பத்தி அதிகாரி ஒருவரை சர்க்கார் நியமித்துள்ளது; எந்த வழிகள் மூலம் காகித உற்பத்தியை அதிகரிக்க முடியும் என்பதை கண்டறிய வேண்டியது அவருடைய பணி…

     மதிப்பிற்குரிய ஓர் அங்கத்தினர்: அந்தக் கணவான் யார்?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: திரு.பார்க்கவா. இரண்டாவதாக, அத்தியாவசியமில்லாத உயர்ரக காகிதத்தை நிறுத்திவிட்டு சர்க்காரின் தேவைகளை சுலபமாக நிறைவேற்றக் கூடிய சாதாரண ரகங்கள் சிலவற்றை உற்பத்தி செய்வதுடன் சர்க்கார் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டது. மூன்றாவதாக, ஒவ்வொரு குறிப்பிட்ட மில்லும் தன்னிடமுள்ள யந்திரங்கள், உபகரணங்களுக்கு ஏற்ப எந்த ரகமான காகிதத்தை அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்ய முடியும் என்பதைக் கண்டறிய அவை ஒவ்வொன்றுடனும் நேரடியாகத் தொடர்பு கொண்டுள்ளோம்.

     நிலைமையைத் தளர்த்துவதற்காக சர்க்கார் மேற்கொண்ட நடவடிக்கை, காகிதத்திற்கான பல்வேறு இலாக்காக்களின் கோரிக்கைகள் மீது தேவைக் குறைப்பைத் திணிப்பது, தன்னிச்சையாக குறைப்பைத் திணிப்பது, இந்தத் தேவைக் குறைப்புகள் வருமாறு: மாகாண மற்றும் சமஸ்தானங்களின் தேவைகள் தன்னிச்சையாக (அவற்றைக் கலந்து கொள்ளாமல்) 10 சதவிகிதம் குறைக்கப்பட்டது; இது 950 டன்னை மிச்சப்படுத்தும். மத்திய சர்க்காரைப் பொறுத்தவரை, காகிதத்தை பயன்படுத்தும் பல்வேறு இலாக்காக்கள் அளித்த வரவு செலவு திட்டத்தை அவற்றின் மதிப்பீட்டிலிருந்து திருத்தி கணிசமான அளவு குறைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை எடுத்துக்காட்ட கீழ்க்கண்ட புள்ளி விவரங்களை அவையின் முன் வைக்கிறேன். பொதுத்துறை சார்ந்த இலாக்காக்களின் ஆரம்ப மதிப்பீடு 11400 டன்னாக இருந்தது; ஆறுமாத காலத்திற்கு அது 4600 டன்னாக குறைக்கப்பட்டது. பாதுகாப்பு இலாக்காவின் ஆரம்ப மதிப்பீடு 15,000 டன்னாக இருந்தது. அது 10,000 டன்னாக குறைக்கப்பட்டது. கிழக்கிந்தியக் குழு வழங்கீட்டுக் கவுன்சிலின் முதல்மதிப்பீடு 9400 டன்னாக இருந்தது; அது 7900 டன்னாகக் குறைக்கப்பட்டது; வினியோக இலாக்காவின் தேவை 3100 டன்னிலிருந்து 4500 டன்னாக உயர்த்தப்பட்டது; இது தொழிற்சாலைகளுக்கு உபயோகப்படுத்தப்படும் வர்த்தகக் காகிதம். இலாக்காக்களின் ஆரம்ப மதிப்பீடு, நான் குறிப்பிட்டிருந்தபடி, 39,100 டன்; ஆனால் திருத்தி அமைக்கப்பட்ட மதிப்பீடு 27,600 டன்னாகும். நான் ஏற்கனவே சுட்டிக்காட்டியபடி, மாகாணங்கள் மற்றும் சமஸ்தானங்களின் தேவைகளை குறைப்பதன்மூலம் 950 டன் மிச்சப்படுத்தப்பட்டது என்பதை அவை தயவு செய்து கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். அத்துடன் பல்வேறு இலாக்காக்களின் மதிப்பீடுகளை மாற்றியமைத்ததால் 11900 டன் பெற முடிந்தது. மொத்தம் மிச்சமானது 12850 டன். இப்பொழுது இந்தியாவில் பயன்படுத்தப்படும் காகிதத்தோடு இதை ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். திட்டவட்டமான புள்ளி விவரங்கள் இல்லை; அம்மாதிரி புள்ளிவிவரங்களை பெறுவதும் சாத்தியமல்ல. ஆனால் சர்க்கார் கொடுத்திருப்பதுபோல் இத்தகைய புள்ளி விவரங்கள் காண்பிப்பது என்னவெனில், இந்தியாவில் வருடத்திற்குப் பயன்படுத்தப்படும் காகிதம் சுமார் ஒரு லட்சம் டன்; 6 மாதத்திற்கு அது 50,000 டன் ஆகிறது. அச்சகக் கண்காணிப்பாளர் வெளியிட்ட ஆணையின்படி ஏற்கனவே 10 சதவிகிதம் பொதுமக்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது என்பது சபையின் கவனத்தில் இருக்கும். அது பொதுமக்களுக்கு 5,000 டன்னை அளிக்கிறது. இப்பொழுது மீதப்படுத்தப்பட்ட அல்லது நான் எடுத்துக்காட்டியபடி குறைக்கப்பட்டதெனில் மிச்சமாகும் 12,850 டன்னையும் சேர்த்தால், மொத்தம் விடுவிக்கப்படும் காகிதம் 17,850 டன்; சமாதானகாலத்தில் பொதுமக்கள் உபயோகத்தில் இது 33 சதவிகிதமாகிறது என்பதை அவை காணமுடியும்.

     திரு.தலைவர் (மாண்புமிகு சர்.அப்துல் ரஹீம்): மாண்புமிகு உறுப்பினரின் நேரம் கடந்து கொண்டிருக்கிறது; வேறுவழி இல்லை.

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: வீணடிப்பை தவிர்ப்பதற்காக நாங்கள் எடுத்துள்ள நடவடிக்கைகள் பற்றி அடுத்துக் குறிப்பிட விரும்பினேன். எனது நேரம் ஆகிக் கொண்டிருப்பதால், இந்த விவரங்களுக்குள் நான் போக விரும்பவில்லை. அவையின் கருத்து அதுவானால் நான் அவற்றைப் பத்திரிக்கைகளுக்கு அனுப்ப முடியும்.

     மதிப்பிற்குரிய அவைக்கு அடுத்து நான் குறிப்பிட்டுக் கூறப்போவது, அடுத்த ஆண்டிற்கு நாம் என்ன செய்யப் போகிறோம் என்பதாகும். அடுத்த ஆண்டிற்கு மதிப்பீடு 70,000 டன். அதில் நாம் செய்துள்ளது இது; காகிதம் தேவைப்படும் ஒவ்வொரு இலாகாவிற்கும் நாங்கள் கோட்டாவை நிர்ணயித்துள்ளோம். உதாரணத்திற்கு, செய்தி ஒலிபரப்புக் கட்டுப்பாட்டு அதிகாரியிடம் 260 டன்னுக்கு மேல் அவருக்கு கிடைக்காது என்று கூறியுள்ளோம். எதிர் பிரசாரத்துறை இயக்குனர் அலுவலகத்திற்கு 100 டன்தான் கிடைக்கும்; தேசிய போர்முனைக்கு 350 டன் கிடைக்கும். பொதுச் செய்தித் துறைக்கு 300டன். எனக்கு நேரம் கிடைத்திருந்தால், மற்ற விவரங்களையும் அவைக்கு அளித்திருக்க முடியும். அவைக்கு நான் கூற விரும்புவதெல்லாம் என்னவெனில், சர்க்கார் மெத்தனப்போக்கோடு நடந்துகொள்கிறது என்று கூறுவது நியாயமாகாது. மிச்சப்படுத்துவதற்கு போதுமான வாய்ப்பு இன்னமும் இருக்கலாம் என்பதை நான் மறுக்கவில்லை; மேற்கொண்டு எவ்வாறு சிக்கனம் கையாளப்படலாம் என்று பல்வேறு யோசனைகள் வழங்கிய அவை உறுப்பினர்களுக்கு நான் மிகவும் கடமைப்பட்டுள்ளேன். நடவடிக்கை எடுக்கப்படுவதற்காக இந்த யோசனைகளை சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கு நிச்சயமாக அனுப்பிவைப்பேன். சாத்தியமான நடவடிக்கைகளை சர்க்கார் எடுத்து வருகிறது என்று மதிப்பிற்குரிய உறுப்பினர்கள் திருப்தி கொள்வார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It

(மத்திய சட்டமன்ற விவாதங்கள், தொகுப்பு I, 1943)

மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் (தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர்): ஐயா! திரு.மேத்தா கொண்டுவந்த தீர்மானம் இரண்டு விஷயங்களை எழுப்புகிறது. ஒரு விஷயம் என்னவெனில், சென்ற தடவை கிராக்கிப்படி மிகக் குறைவானதாகவும் போதுமானதற்றதாகவும் உள்ளது என்பது. இந்தத் தீர்மானம் தவறான கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று கூறுவதற்காக வருந்துகிறேன்.

    ambedkar 237 ஐயா! இந்திய சர்க்கார் அறிவித்த கிராக்கிப்படிகள் மிகக் குறைவாகவும் போதுமானதாக இல்லாமலும் இருக்கிறதென்பது திரு.மேத்தா எழுப்பியுள்ள முதல்பிரச்சினை. இருப்பதைப் பொறுத்த வரை, இது சம்பந்தமாக சர்க்கார் இறுதியான எந்த முடிவிற்கும் வரவில்லை என்பதை அவை கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். பிப்ரவரி 23ம் தேதிய அறிவிப்பு மூலம் வெளியிட்ட புள்ளி விவரங்கள் மாற்ற முடியாதவையோ அல்லது அதிகரிக்கப்பட முடியாதவையோ அல்ல.

     பண்டிட் லட்சுமிகாந்த மைத்ரா (ராஜதானிப் பிரிவு: முகமதியரல்லாத புறநகர்): இது தற்காலிகமானதா?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: இருக்கலாம். இந்த புள்ளிவிவரங்களின்படி போதுமான கிராக்கிப்படி அளிக்கப்படவில்லை என்று வாதாட முடியும். ஆனால் நான் ஏற்கெனவே கூறியது போல் இது இறுதியானது ஒன்றும் அல்ல. நிலைமை இன்னமும் நிலையற்றதாக உள்ளது; இப்பொழுது சர்க்கார் பரிசீலிக்க வேண்டிய விஷயம், கிராக்கிப்படி எந்த உருவை எடுக்கும் என்பதாகும்; அதாவது பணமாகவா அல்லது உணவுப் பொருள்கள் வழங்குவதன் மூலமாகவா? கிராக்கிப்படியை நிர்ணயிக்கும் முன்பு இந்த விஷயத்தை சர்க்கார் முடிவு செய்ய வேண்டும். இந்த விஷயம் பற்றி நான் தாழ்மையாகக் கூறிக்கொள்வது யாதெனில், சீர்செய்ய முடியாத, மாற்ற முடியாத, திருத்த முடியாத எந்த முடிவையும் சர்க்கார் எடுக்க வில்லை என்பதாகும்.

     பண்டிட் லட்சுமி காந்த மைத்ரா: நன்னடத்தைக்கு சலுகைப்படி இருக்கிறதா?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: தபால் இலாகாவில் இத்தகைய சலுகை கொடுக்கப்பட்டுள்ளது என்று நினைக்கிறேன். நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கும் கிராக்கிப்படி குறைவானது, போதுமானதாக இல்லை என்பதைப் பொறுத்தவரை அதற்கு இன்னமும் வழி இருக்கிறது. சரியான சமயத்தில் அது பரிசீலிக்கப்படலாம்.

     இரண்டாவது குற்றச்சாட்டை, அதாவது தொழிற்சங்கங்களின் பிரதிநிதிகளை கலந்தாலோசிக்கவில்லை என்பதை எடுத்துக் கொண்டால், முதலாவதாக தொழிலாளர்களுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் விஷயத்தில் சில கஷ்டங்கள் உள்ளன என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியது அவசியம் என்று நினைக்கிறேன். கஷ்டம் இதுதான். மதிப்பிற்குரிய எனது நண்பர் திரு.ஜம்னாதாஸ் மேத்தா அறிந்துள்ளதுபோல், ரயில்வேக்கள் சம்பந்தப்பட்டவரை, பல சங்கங்கள் உள்ளன. இந்த சங்கங்கள் எல்லாம் சேர்ந்து ஒரு சம்மேளனத்தை அமைந்துள்ளன. இதனால் ரயில்வேயில் உள்ள தொழிலாளர்களுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்தி, கலந்தாலோசிக்கும் சந்தர்ப்பம் வரும்போதெல்லாம், அவர்களின் கருத்தை அறியவும் கலந்து கலந்தோலோசிக்கவும் சர்க்காருக்கு எளிதாகுகிறது. சர்க்கார் இதைச் செய்துகொண்டிருக்கிறது என்று திரு.ஜாம்னதாஸ் மேத்தா ஒப்புக்கொள்வார் என்று நினைக்கிறேன். உண்மையில் இது சம்பந்தமாக ஒருநடைமுறை ஏற்கெனவே ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது, இந்த நடைமுறை ஒழுக்காகப் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது; ரயில்வே வாரியமும் ரயில்வே ஊழியர்களின் சம்மேளனமும் பொதுவான அக்கறை உள்ள விஷயங்களை விவாதிக்க வருடத்திற்கு இரு தடவை சந்திக்கின்றன. ஐயா! அடுத்து, மத்திய சர்க்காரின்கீழ், தபால், தந்தி, இலாகா ஊழியர்கள் இருக்கிறார்கள். மத்திய சர்க்காரின் தபால், தந்தித் தொழிலாளர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் சங்கங்கள் பன்னிரண்டு உள்ளன என்று அறிகிறேன். அவற்றில் நான்கு உயர் அதிகாரிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன; எட்டு சங்கங்கள் தொழிலாளர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. துரதிருஷ்டவசமாக , ஒரே அமைப்பு, பல்வேறு தபால் தந்தித் தொழிலாளர்கள் சங்கங்கள் இணைந்த சம்மேளனம் எதுவும் இல்லை; இதனால் ரயில்வே வாரியம். ரயில்வே சிப்பந்திகள் கூட்டமைப்போடு ஒருவகையான தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ள சாத்தியப்படுவதுபோல், இவர்களுடன் தொடர்பு ஏற்படுத்திக் கொள்வது சாத்தியமில்லாது போகிறது. ஆனால் ஒரு உண்மையைச் சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன்; கஷ்டங்கள் இருந்த போதிலும், எந்த நடவடிக்கை எடுக்குமுன் தபால்-தந்தித் தொழிலாளர்களுடன் அரசாங்கம் தொடர்பு கொண்டு வருகிறது. டெலி கிராப் ரெவ்யூஎன்ற சஞ்சிகையின் 1943 ஜனவரி இதழிலிருந்து ஒரு சிறிய பத்தியை சபைக்குப் படித்துக் காட்ட விரும்புகிறேன்; தபால்-தந்தித் தொழிலாளர்களுடன் தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ள தபால்-தந்தி இலாகா மேற்கொண்ட முயற்சிகளை அது குறிப்பிடுகிறது. ரெவ்யூ கூறுவது இதுதான்:

           “தபால், தந்தித் துறையின் தலைமை இயக்குநர் தமது அண்மைய கல்கத்தாவின் வருகையின்போது பல்வேறு அங்கீகரிக்கப் பட்ட சங்கங்களின் பிரதிநிதிகளை 1942 டிசம்பர் 10ம் தேதி கிராக்கிப்படி பிரேரணையை விவாதிக்க ஒரு கூட்டு மாநாட்டிற்கு அழைத்திருந்தார். மாநாட்டில் பிரதிநிதிகள் இந்த பிரச்சினையில் ஒரு ஒன்றுபட்ட நிலையை முன்வைக்க முடியவில்லை. அடுத்து, கல்கத்தா தபால் கிளப்பின் தாராபாட் ஹாலில் 1942 டிசம்பர் 12ம் தேதி ஒன்றாகச் சந்தித்து, கிராக்கிப்படிக்கான பரஸ்பரம் ஒப்புக்கொள்ளும் புதிய திட்டத்தை வகுத்தனர். இந்த இதழில் பிரிதோர் இடத்தில் அது பிரசுரிக்கப்படுகிறது.”

     திரு.ஜம்னாதாஸ் மேத்தா: அந்தத்திட்டத்தில் அவர்கள் என்ன கோரினார்கள்?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: தலைமை இயக்குனரை அவர்கள் மறுபடியும் சந்தித்தனர். 1942 டிசம்பர் 18ம் தேதி மீண்டும் மாநாட்டில் பிரதிநிதிகள் தலைமை இயக்குனரைச் சந்தித்து தங்களின் திட்டத்தை அவரிடம் சமர்ப்பித்தனர்.

     திரு.ஜம்னதாஸ் மேத்தா: அவர்கள் கோரியது என்ன?

     மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர்: அது ஒரு நீண்ட விஷயம், அது முழுவதையும் படிக்க எனக்கு நேரம் இல்லை என்பதற்காக வருந்துகிறேன். மதிப்பிற்குரிய எனது நண்பர் விரும்பினால், அவரது பார்வைக்காக நான் அதை அவருக்கு அனுப்பி வைக்க முடியும். நான் சொல்ல விரும்பும் விஷயம் இதுதான்: தபால்-தந்தி இலாகாத் தொழிலாளர் சம்பந்தப்பட்டவரை, அறிவிப்பு வெளியிடப்படுவதற்கு முன்பு, சர்க்காருக்கும் அவர்களுக்குமிடையே எந்த கலந்தாலோசனையும் நடைபெறவில்லை என்ற கூற முடியாது.

     ஐயா! அடுத்து இருப்பது மத்திய சர்க்காரின் எழுத்தர்கள் என்று அழைக்கப்படுவோரைப் பற்றியது. இந்த ஊழியர்களைப் பொறுத்தவரை, சங்கம் எதுவும் இல்லை. சங்கம் எதுவும் இல்லாததால், அவர்களது கூட்டமைப்பும் எதுவும் இல்லை. இருப்பது ஏதோ சில ஸ்தாபனங்கள். முதலாவதாக, இம்பீரியல் தலைமைச் செயலக ஊழியர் கழகம்; இரண்டாவதாக, டப்தாரி மற்றும் ஆவணம் வகைப்படுத்துவர் கழகம்; மூன்றாவதாக, பொதுத்தலைமையக ஊழியர் கழகம். இவற்றுடன் அரசு அவ்வப்போது கலந்தாலோசனை நடத்துகிறது என்பதை அறிய அவை மகிழ்ச்சியடையும் என்று நம்புகிறேன். இந்த அமைப்புகள் தங்களின் பிரதிநிதிகளை மத்திய சர்க்காரிடம் அனுப்பி வைத்தன. மாண்புமிகு உள்துறை உறுப்பினரும் நிதி உறுப்பினரும் அறிவிப்பு வெளியிடப்படும்முன்பு அவர்களுக்கு பேட்டி அளித்தனர். நான் ஆரம்பத்தில் குறிப்பிட்டது போன்று அதாவது எந்தக் குற்றச்சாட்டுகளின் அடிப்படையில் திரு.ஜம்னாதாஸ் மேத்தா இந்தத் தீர்மானத்தைக் கொண்டு வந்தாரோ அந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் உண்மை அல்ல என்று நான் கூறியது முற்றிலும் நியாயமே என்று கருதுகிறேன். எத்தகைய நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்கு முன்பும் கூடியமட்டும் தொழிலாளர்களைக் கலந்தாலோசிக்கும் போக்கை அரசு எப்போதுமே கடைப்பிடித்து வருகிறது என்பதை அவையின் கவனத்துக்குக் கொண்டுவர விரும்புகிறேன்.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It

அகில இந்திய வானொலியின் பம்பாய் நிலையத்திலிருந்து டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் ஆற்றிய உரை

(1.இந்தியத் தகவல் ஏடு, 1943 ஜனவரி 10 தேதி, பக்கம் 16-19)

“இது புதிய நாஜி அமைப்பிற்கு எதிரான யுத்தம் என்கிற போது, பழைய அமைப்பிற்கு ஆதரவான யுத்தம் என்று இதற்கு அர்த்தமல்ல என்பதை தொழிலாளர் அறிவர். பழைய அமைப்பிற்கும் நாஜி அமைப்பிற்கும் எதிரான யுத்தமே இது. சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம் ஆகியவை வெறும் கோஷங்களாக அல்லாமல் வாழ்க்கையின் யதார்த்தங்களாகத் திகழும் புதிய அமைப்பை ஏற்படுத்துவதுதான் இந்த யுத்தத்திற்குத் தரப்படும் விலையாக இருக்கும் என்பதையும் தொழிலாளர் அறிவர்”, என்று அகில இந்திய வானொலி பம்பாய் நிலையத்திலிருநது “ இந்த யுத்தத்தில் வெற்றி பெற ஏன் இந்தியத் தொழிலாளர்கள் உறுதிபூண்டுகள்ளனர்” என்ற தலைப்பில் ஆற்றிய உரையில் இந்திய சர்க்காரின் தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர் டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் குறிப்பிட்டார்.

     ambedkar 248டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் ஆற்றிய உரையின் முழுவாசகம் வருமாறு:

     தொழிலாளருடன் சம்பந்தப்பட்டவர்கள், அவர்கள் நலனில் அக்கறை கொண்டவர்கள் பலர் உரை நிகழ்த்தவிருக்கிறார்கள். இந்த வானொலி உரைகளின் வரிசையில் இன்றிரவு நான் ஆற்றும் இந்த உரை முதலாவதாகும். என் உரையின் பொருள் பொதுத் தன்மையுடையது. அடுத்து தொடர்ந்து வரிசையாக நிகழ்த்தப்படவிருக்கும் உரைகளுக்கு இது முன்னிலையாக இருக்கும். உரைக்கு நான் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்ட தலைப்பு, ‘இந்த யுத்தத்தில் வெற்றி பெற ஏன் இந்தியத் தொழிலாளர்கள் உறுதிபூண்டுள்ளனர்’ என்பதாகும். எல்லோருடைய கவனத்தையும் ஈர்க்கும் ஒரு விஷயம் இதில் உள்ளது. யுத்தத்தின்பால் இந்தியத் தொழிலாளர்கள் கொண்டுள்ள கண்ணோட்டம் பற்றியதாகும் அது. இந்தியாவில் இப்பொழுது யுத்த முயற்சிக்கு எதிராக ஒத்துழையாமை இயக்கம் சூடு பிடித்திருக்கும் நிலைமையில் யுத்தத்தை நடத்துவதில் இந்தியத் தொழிலாளர் தீவிரமாக ஒத்துழைப்பை நல்கி வருகின்றனர். இதுபற்றி எத்தகைய ஐயப்பாட்டுக்கும் இடமில்லை. இதைச் செய்வதனின்று அவர்களைத் திசைதிருப்ப பல முயற்சிகள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தபோதிலும், தொழிலாளர் தங்களின் ஒத்துழைப்பை அளித்துக் கொண்டுவருகின்றனர். அதில் உறுதிபூண்டுள்ளனர்.

தொழிலாளர் விரும்புவது என்ன?

     யுத்தத்தின் போது, பல நன்மைகளைத் தொழிலாளர் பெற்றுள்ளனர்; இன்னும் பலவற்றை அடைவர் என்பது நிச்சயம். நான் அண்மையில் எடுத்துக்காட்டியது போல, சட்டத்தின் மூலம் தொழிலாளர் பாதுகாப்பைப் பெற்றுள்ளனர். தொழிலாளர் நலன்களுக்காக பல்வேறு நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும்படி முதலாளிகளை மத்திய சர்க்கார் நிர்ப்பந்தித்துள்ளது. இதன்மூலம் தொழிலாளர்கள் பாதுகாப்பையும் பந்தோபஸ்தையும் சிலபல உரிமைகளையும் பெற்றனர். யுத்த முயற்சியை தீவிரப்படுத்த அனைத்தையும் செய்ய தொழிலாளர் உறுதிபூண்டிருப்பதற்கு இத்தகைய உடனடி நன்மைகளைப் பெற்றிருப்பது மட்டுமே காரணமல்ல. இந்த உறுதிக்கு அடிப்படையாக அமைந்துள்ள தேவையான நல்ல சூழ்நிலைகளைப் பெற்றுக் கொள்வதோடு தொழிலாளர் திருப்தியடையவில்லை. தொழிலாளர் விரும்புவது என்னவெனில், நல்ல வாழ்க்கை நிலைமைகள். நல்ல வாழ்க்கை நிலைமைகள் என்று தொழிலாளர் கருதுவது என்ன என்பதை விளக்குகிறேன்.

சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம்

      தொழிலாளர் சுதந்திரத்தை விரும்புகின்றனர். இதில் புதியது எதுவும் இல்லாமலிருக்கலாம். சுதந்திரம் பற்றி தொழிலாளர் கண்ணோட்டத்தில் புதியது என்ன? கட்டுப்பாடு இல்லாதது என்ற எதிர்மறையான கண்ணோட்டமல்ல சுதந்திரம் பற்றிய தொழிலாளர்களின் கண்ணோட்டம். வாக்கு அளிக்கும் உரிமையை மக்களுக்கு அங்கீகரிப்பதுடன் மட்டும் சுதந்திரம் பற்றிய தொழிலாளர் கண்ணோட்டம் முடிவடைந்து விடுவதில்லை. அவர்களது கண்ணோட்டத்தில் சுதந்திரம் என்பது ஆக்கப்பூர்வமானது; மக்களால் ஆன அரசாங்கம் என்ற கருத்தை அது உள்ளடக்கியுள்ளது. மக்களாலான அரசாங்கம் என்பது, தொழிலாளர் கருத்துப்படி, நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் என்று ஆகாது. நாடாளுமன்ற ஜனநாயகம் என்பது ஒரு அரசுவடிவம். அதில் மக்களின்பங்கு என்னவெனில் தங்களின் எஜமானர்களுக்கு வாக்களித்து, ஆட்சி செலுத்துவதை அவர்களிடம் விட்டுவிடும் அமைப்பாகும். அத்தகைய அரசாங்க அமைப்பு, தொழிலாளர் கருத்தில், மக்களாலான அரசு என்பதைக் கேலிக்கூத்தாக்குவதாகும். மக்களாலான அரசு பேருக்கு மட்டுமின்றி யதார்த்தமாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று தொழிலாளர் விரும்புகின்றனர். இரண்டாவதாக, தொழிலாளர் கருத்துப்படி சுதந்திரம் என்பதில் சமசந்தர்ப்பத்திற்கான உரிமைகளையும், ஒவ்வொரு தனி நபரின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப அரசின் கடமையும் உட்படும்.

     தொழிலாளர் சமத்துவத்தை விரும்புகின்றனர். தொழிலாளர் சமத்துவம் என்று கூறுவது சட்டத்தில், அரசுப் பணிகளில், ராணுவத்தில், வரிவிதிப்பில், வாணிகம், தொழில்களில் எல்லா விதமான தனி உரிமைகளும் ரத்து செய்யப்பட வேண்டும் என்பதாகும். உண்மையில் சமத்துவமின்மைக்கு இட்டுச் செல்லும் எல்லா வழிமுறைகளும் நீக்கப்பட வேண்டும்.

     தொழிலாளர்கள் சகோதரத்துவத்தை விரும்புகின்றனர். சகோதரத்துவம் என்பதை சர்வவியாகமான மனிதநேய சகோதரத்துவம் என அவர்கள் கருதுகின்றனர்; உலகில் சமாதானம், மனிதன்பால் நல்லெண்ணம் என்ற அடிப்படையில் எல்லா வர்க்கங்களையும் எல்லா நாடுகளையும் ஐக்கியப்படுத்துவது அதன் லட்சியம்.

நாஜிகளின் புதிய அமைப்பு

     தொழிலாளரின் லட்சியங்கள் இவை. அவை புதிய அமைப்பின் அடிப்படை; அது அமைக்கப்பட்டால்தான் மனித சமுதாயத்தை நாசத்தினின்று காப்பாற்ற முடியும். நேசநாடுகள் யுத்தத்தில் தோற்றால் இந்தப் புதிய அமைப்பை ஏற்படுத்தமுடியுமா? அதுதான் தலையாய கேள்வி; இதிலிருந்து நழுவுவது அல்லது தவிர்ப்பது நாசத்தை விளைவிக்கும் என்று தொழிலாளர்கள் அறிவர். கைகட்டிக் கொண்டு சோம்பேறித்தனமாக உட்கார்ந்து கொண்டு போராட மறுத்தால் இந்தப் புதிய அமைப்பை ஏற்படுத்த முடியுமா? நேச நாடுகள் வெற்றி பெறுவதுதான் இத்தகைய புதிய அமைப்பைத் தோற்றுவிப்பதற்கான ஒரே நம்பிக்கை என்பதைத் தொழிலாளர்கள் உணர்ந்துள்ளனர். நேசநாடுகள் தோற்றாலும் நிச்சயம் ஒரு புதிய அமைப்புவரும்; ஆனால் அது நாஜி அமைப்பைவிட வேறு எதுவாகவும் இருக்காது. அந்த ஆட்சியில் சுதந்திரம் நசுக்கப்படும், சமத்துவம் மறுக்கப்படும், ஆபத்தான சித்தாந்தம் என்று சகோதரத்துவம் அகற்றப்படும்.

     நாஜிகளின் புதிய அமைப்பு என்பதன் முழுமை இத்துடன் முடிவதில்லை. நாஜி ஏற்பாட்டில் சில பகுதிகள் பற்றி ஒவ்வொரு இந்தியனும் – அவனுடைய மதம், அவனது சாதி, அவனது அரசியல் நம்பிக்கை இவை எதுவாக இருந்தாலும் – அதன் அபாயத்தைப் பற்றிக் கவலையுடன் சிந்திக்க வேண்டும். அதன் மிக முக்கிய பாகம் வருண இன அடிப்படையில் மனிதவர்க்கத்தை வகை பிரிப்பதாகும். நாஜி ஆட்சிமுறையில் இதுதான் பிரதான கோட்பாடாகும். ஜெர்மன் இனத்தை மிக உன்னதமான மனித இனமாக நாஜிகள் கருதுகின்றனர். மற்ற வெள்ளையர் இனத்தவர்களையும் ஜெர்மன் இனத்திற்கு கீழாகவே வைக்கின்றனர். பழுப்பு இனத்தாரை – இதில் இந்தியர்களும் உட்படுவர் – தர வரிசையில் கடைசியில் வைக்கின்றனர். இந்த அளவுக்குக் கேவலப்படுத்துவது போதாது என்பது போல், எல்லாப் பழுப்புநிற இனத்தவர்களும் ஜெர்மன் மற்றும் வெள்ளை இனத்தாருக்கு அடிமைகளாக இருக்க வேண்டும் என்றும் நாஜிகள் பிரகடனப்படுத்தியுள்ளனர். அவர்களுக்குக் கல்வி வசதி அளிக்கக்கூடாது; எந்த சுதந்திரமும் – அரசியல் அல்லது பொருளாதார சுதந்திரம் – அவர்களுக்கு வழங்கப்படக் கூடாது என்பது நாஜிகளின் சித்தாந்தம்.

நேரடி அபாயம்

     இந்தியர்களுக்குக் கல்வியும் அரசியல் சுதந்திரமும் அளித்ததற்காக ஹிட்லர் தனது மெயின்காம்ப் என்ற நூலில் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தை ஆத்திரத்துடன் கண்டித்திருப்பது நன்கு அறிந்த ஒன்றே. நாஜி சித்தாந்தம் இந்தியர்களின் விடுதலைக்கும் சுதந்திரத்திற்கும் நேரடி அபாயமாகும். இந்த உண்மையைக் கணக்கில் கொண்டால், நாஜிசத்தை எதிர்த்து போராட ஏன் இந்தியர்கள் கட்டாயம் முன்வர வேண்டுமென்பதற்கு மிகப் பலமான காரணம் இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். நாஜி ஆட்சி அமைப்பை, தொழிலாளர்கள் தங்கள் மனத்தில் கொண்டுள்ள புதிய ஆட்சி அமைப்போடு ஒப்பிடும் எவரும், நேச நாடுகளுக்கு ஆதரவாகப் போராடி, நாஜிசத்தை அழித்தொழிக்க தொழிலாளர் உறுதிபூண்டிருக்கும் நிலை, எந்த புத்திசாலி மனிதனும் எடுக்க வேண்டிய நிலைதான் என்பதை பற்றி சந்தேகம் கொள்ள முடியாது. எனினும், இத்தகைய ஒரு கண்ணோட்டத்தை மேற்கொள்ள மறுக்கும் நபர்களும் இருக்கிறார்கள்.

     நாஜி வெற்றி பற்றியோ அதையடுத்து ஏற்படும் புது நாஜி ஆட்சி அமைப்பு பற்றியோ தங்களுக்கு கவலையில்லை என்று நினைக்கும் சிலர் உள்ளனர். ஆனால் நாட்டில் இத்தகையோர் அதிகம் இல்லை என்பது அதிர்ஷ்டவசமானது. இத்தகைய கருத்துக் கொண்டவர்கள் தங்களைப் பற்றியே அக்கறை கொள்ளாதவர்கள். அவர்களைப் பெரிதாக யாரும் எடுத்துக் கொள்வதில்லை. அதிருப்தியடைந்துள்ள அரசியல்வாதிகள் அவர்கள். அவர்கள் நினைக்கிற படி நடக்க அனுமதிக்காவிடில் அவர்கள் திருப்தியடைய மாட்டார்கள். அவர்களது தாரக மந்திரம் ‘எல்லாம் எனக்கே அல்லது நாசகமாகப் போகட்டும்.”

     யுத்தங்கள் தவறு என்று வாதிக்கும் அமைதிவாதிகள் உள்ளனர். ஏராளமான மனித முயற்சியினால் மனிதர்கள் கட்டி வளர்த்த மனித நாகரிகத்தை கெடுத்து நாசமாக்கியதற்கும், உலகத்திலுள்ள எல்லாக் கஷ்டங்களுக்கும் பிரதானமாக யுத்தங்களே காரணம் என்று அவர்கள் வாதிக்கின்றனர். அது உண்மைதான். அப்படியிருந்தும் அமைதிவாதத்தை வாழ்க்கையில் கோட்பாடாக ஏற்க தொழிலாளர்கள் மறுக்கின்றனர். தாக்கப்படும்போது போராட மறுப்பதால் மட்டும் யுத்தங்களை ஒழித்து விட முடியாது. பலாத்கார சக்திகளுக்கு சரணடைவதன் மூலம் கிடைக்கும் சமாதானம், சமாதானமே அல்ல. அது ஒரு தற்கொலைச் செயலாகும். அதற்கு எந்த நியாயத்தையும் காண்பது கடினம். ஒரு கண்ணியமான மனித வாழ்க்கையை பாதுகாப்பதற்கு உன்னதமானதும் தேவையானதுமான எல்லாவற்றையும் அநாகரிகத்திற்கும் காட்டுமிராண்டித்தனத்திற்கும், தியாகம் செய்வதாகும் அது.

     யுத்தத்தை ஒழிப்பதற்குத் தொழிலாளர்களுக்குள்ள வழி சரணடைவதல்ல. தொழிலாளர்கள் கருத்துப்படி இரண்டு விஷயங்கள் மட்டுமே யுத்தத்தை ஒழிக்கும்; ஒன்று யுத்தத்தில் வெல்வது; மற்றது நியாயமான சமாதானத்தை ஏற்படுத்துவது. தொழிலாளர் பார்வையில் இரண்டும் சம அளவில் முக்கியமானவை. யுத்தம் தோன்றுவது மனிதனின் ரத்த தாகத்தால் அல்ல. தோற்றவர்கள் மீது ஜெயித்தவர்கள் கேவலமான சமாதானத்தை அடிக்கடி சுமத்துவதில் யுத்தத்தின் தோற்றுவாயைக் காணலாம். யுத்தம் நடந்து கொண்டிருக்கும்போது, அமைதியாளரின் கடமை நழுவுவதோ அல்லது போராட மறுப்பதோ அல்ல என்பது தொழிலாளர்களின் கருத்து. யுத்தம் நடக்கும்போது மட்டுமல்லாமல் சமாதான விதிமுறைகள் உருவாக்கப்படும்போதும் தீவிரமாக செயல்படுவதும் விழிப்பாக இருப்பதும் அமைதிவாதியின் கடமை என்று தொழிலாளர்கள் நம்புகின்றனர். சரியான காரியத்தைச் சரியான நேரத்தில் செய்யத் தவறுகிறார் அமைதிவாதி. யுத்தம் நடந்து கொண்டிருக்கும் போது அதற்கு எதிராக அமைதிவாதி தீவிரமாகச் செயல்படுகிறார். யுத்தம் முடிந்து சமாதானம் மேற்கொள்ளப்படும்போது அவர் செயலற்றும் அக்கறை யற்றும் பேசுகிறார். இந்த விதத்தில் இரண்டையும், யுத்தத்தையும் சமாதானத்தையும் அவர் இழந்து விடுகிறார். இந்த யுத்தத்தில் போராட தொழிலாளர்கள் விரும்புகிறார்கள் என்றால், அமைதி வாதம் யுத்தத்தை ஒழிப்பதற்கான தொழிலாளர்கள் வழியல்ல என்பதால்தான்.

பிரெஞ்சுப் புரட்சியை நினைவுகூருவோம்

     வெற்றியைத் தொடர்ந்து புதிய அரசியல் அமைப்பு ஏற்படும் என்பதற்கு உத்திரவாதம் எதுவும் இல்லை என்று கூறும் அவ நம்பிக்கையாளர்கள் இருக்கின்றனர். இந்த அவநம்பிக்கைக்கு ஒருவேளை இடம் இருக்கலாம். தொழிலாளர்களுக்கு ஒரு சிறந்ததான நாட்டின் புதிய அரசியல் அமைப்புக்கான வேர்கள் பிரான்ஸ் நாட்டின் புரட்சியில் இருக்கின்றன. பிரெஞ்சு புரட்சி இரு கோட்பாடுகளை முன்வைத்தது சுயாட்சி என்ற கோட்பாடும் சுயநிர்ணய உரிமைக் கோட்பாடும் சுயாட்சி என்ற கோட்பாடு, மற்றவர்களால் மன்னர்கள், சர்வாதிகாரிகள் அல்லது சலுகைபெற்ற வர்க்கங்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்களால் ஆட்சி செலுத்தப்படுவதற்குப் பதிலாக மக்கள் தங்களாலேயே ஆட்சி செய்யப்பட வேண்டும் என்ற அபிலாஷையை வெளிப்படுத்துகிறது; பொதுவான லட்சியங்களாலும் நோக்கங்களாலும் ஒன்றுபடுத்தப்பட்ட மக்களின் அபிலாஷையை வெளிப்படுத்துகிறது. அதுதான் ‘ஜனநாயகம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. பொதுவான லட்சியங்களாலும் நோக்கங்களாலும் ஒன்றுபடுத்தப்பட்ட மக்களின் அபிலாஷை எதுவோ அதன்படி தங்களின் அரசியல் அந்தஸ்தை எந்தவித வெளி நிர்பந்தமும் இல்லாமல் முடிவு செய்யும் உரிமைதான் சுயநிர்ணய உரிமை; அது சுதந்திரம், பரஸ்பரம் சார்ந்திருப்பது அல்லது உலகத்தின் மற்ற மக்களுடன் இணைந்து இருப்பது எதுவானாலும் இதுதான் தேசியவாதம் எனப்படும். மனித சமுதாயத்தின் நம்பிக்கை இந்த கோட்பாடுகள் நிறைவேறுவதை மையமாகக் கொண்டிருக்கிறது. துரதிருஷ்டவசமாக, சுமார் 140 ஆண்டுகள் முடிந்தபின்பு இந்த கோட்பாடுகள் வேரூன்றி வளரத் தவறிவிட்டன. பழைய ஆட்சி முறை அதனுடைய எல்லா அப்பட்டமான தன்மையிலோ அல்லது இந்த இரு கோட்பாடுகளுக்கு போலித்தனமான சலுகைகளை அளித்தோ தொடர்ந்து உலகில் சுயாட்சி அரசுகளோ அல்லது சுய நிர்ணய உரிமையோ இல்லாமல் போயிற்று. இதெல்லாம் நிச்சயமாக உண்மைதான். ஆனால் தொழிலாளர் மேற்கொண்ட கண்ணோட்டத்திற்கு எதிரான வாதமல்ல இது; புதிய அரசியல் அமைப்பை ஏற்படுத்துவதற்குப் பூர்வாங்க நிபந்தனை நாஜிச சக்திகள் மீது வெற்றி பெற வேண்டும் என்பதே தொழிலாளர்களின் கண்ணோட்டம். இதற்கு அர்த்தம் என்னவெனில், தொழிலாளர் அதிகம் உஷாரோடு இருக்க வேண்டும் என்பதே ஆகும். நாஜிகள் மீது வெற்றி பெறுவதோடு யுத்தம் முடிந்து விடக் கூடாது. அதேபோல் பழைய ஆட்சி அமைப்பு, அது எங்கிருந்தாலும் அதன் மீது வெற்றி பெறாமல் சமாதானம் கூடாது.

தொழிலாளர்களும் தேசியமும்

      தொழிலாளர்களை மிக அதிகமாக எதிர்ப்பவர்கள் நிச்சயமாக தேசியவாதிகளே. இந்திய தேசியத்திற்கு முரணான, அதற்கு தீங்கான கண்ணோட்டத்தை தொழிலாளர்கள் கொண்டுள்ளனர் என்று தொழிலாளரை அவர்கள் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள். இரண்டாவது ஆட்சேபனை, இந்தியாவின் சுதந்திரம் பற்றி எந்த வாக்குறுதியும் பெறாமலேயே, யுத்தத்திற்காக போராட தொழிலாளர்கள் ஒப்புக்கொண்டனர் என்பது. இந்தப் பிரச்சினைகள் அடிக்கடி எழுப்பப்படுகின்றன; மிக அக்கறையுடன் வாதிடப்படுகின்றன; எனவே இவர்களைப் பற்றித் தொழிலாளர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதை எடுத்துக் கூறுவது அவசியம்.

     தேசியத்தைப் பொறுத்தவரை, தொழிலாளர்களின் கண்ணோட்டம் மிகத் தெளிவானது. தேசியத்தை போலித்தன்மை வாய்ந்ததாக ஆக்க தொழிலாளர்கள் தயாராக இல்லை. தேசியம் என்றால் புராதன காலத்தை பூஜிப்பது, தோற்றுவாயில் ஸ்தல தன்மையில்லாத, வடிவம் இல்லாத எல்லாவற்றையும் தள்ளிவிடுவது – எனில், தேசியத்தைத் தனது கோட்பாடாக தொழிலாளர் ஒப்புக்கொள்ள முடியாது. கடந்த காலத்தின் சித்தாந்தத்தைத் தற்காலச் சித்தாந்தமாகத் தொழிலாளர்கள் ஏற்பதற்கில்லை. தொடர்ந்து விரிவடைந்துவரும் மனித உணர்வு கடந்த காலத்தின் கரத்தால் குரல்வளை பிடித்து நசுக்கப்படுவதை தொழிலாளர்கள் அனுமதிக்க முடியாது; இன்றைக்கு அதற்கு எந்த அர்த்தமும் கிடையாது; எதிர்கால நம்பிக்கையும் கிடையாது. ஸ்தலப் பிரத்தியேகத்தன்மை என்ற குறுகிய சட்டைக்குள் வட்டத்திற்குள் அதனை அமுக்கி விடுவதை அனுமதிக்கவும் முடியாது. மற்ற நாடுகளின் அனுபவத்தை வழிகாட்டியாகக் கொண்டும், நமது குறைகளை சீர்செய்தும், மக்களின் வாழ்க்கையை வலுப்படுத்தவும், அரசியல் வாழ்க்கையை மாற்றிப் புனரமைக்கவும் தொழிலாளர்கள் தொடர்ந்து வற்புறுத்த வேண்டும். மக்களின் வாழ்க்கையைப் புனர்நிர்மானித்து வடிவமைப்பதற்குத் தேசியம் குறுக்கே நின்றால், அப்பொழுது தேசியத்தைத் தொழிலாளர்கள் மறுதலிக்க வேண்டும்.

     தொழிலாளரின் கோட்பாடு சர்வதேசியமாகும். எனினும் தொழிலாளர்கள் தேசியத்தில் அக்கறை கொண்டுள்ளனர். ஏனெனில் ஜனநாயகத்தின் சக்கரம் – பிரதிநிதித்துவம் வாய்ந்த நாடாளுமன்றம், பொறுப்பான நிர்வாகம், அரசியல் சட்ட சம்பிரதாயங்கள் ஆகியவை – தேசிய உணர்வால் ஐக்கியப்பட்டுள்ள ஒரு சமுதாயத்தில் நன்றாகச் செயல்படுகிறது. தொழிலாளர்களுக்குத் தேசியம் என்பது தங்களது லட்சியத்தை அடையும் ஒரு வழிதான். அவ்வாறில்லாமல், வாழ்க்கையின் அத்தியாவசிய கோட்பாடுகள் என்று தொழிலாளர்கள் எவற்றைக் கருதுகிறார்களோ அவற்றைத் தியாகம் செய்ய அவர்கள் ஒப்புக்கொள்ளக்கூடிய இறுதி லட்சியமாக அது ஆகிவிட முடியாது.

சுதந்திரம்: ஒரு தவறான அணுகுமுறை

     சுதந்திரத்தைப் பொறுத்தவரை, அதன் முக்கியத்துவத்தைத் தொழிலாளர்கள் உணர்கின்றனர். ஆனால் சுதந்திரம் பற்றி ஒரு தவறான அணுகுமுறையும், அதன் முக்கியத்துவம் பற்றி தவறான கருத்தும் உள்ளது என்றும் தொழிலாளர்கள் நினைக்கின்றனர். ஒரு நாட்டின் சுதந்திரம் ஐய நிலையிலான எந்தக் குறிப்பிட்ட தன்மை கொண்ட சர்க்கார் அல்லது சமூக அமைப்புடன் முடிச்சுப் போட்டுக் கொள்வதில்லை. பெயரளவிலான சுதந்திரம் உள் அடிமைத்தனத்தையே தோற்றுவிக்கும்.

     சுதந்திரம் என்பது ஒரு நாடு வெளி நிர்ப்பந்தம் இல்லாமல் அதன் அரசாங்க வடிவத்தையும் அதன் சமூக அமைப்பையும் நிர்ணயிக்க அதற்குள்ள சுதந்திரத்தைக் குறிக்குமே தவிர வேறல்ல. எத்தகைய அரசாங்கம் அமைக்கப்படுகிறது, எத்தகைய சமுதாயம் நிர்மாணிக்கப்படுகிறது என்பதைப் பொறுத்துத்தான் உள்ளது சுதந்திரத்தின் மதிப்பு. எந்த நோக்கத்துக்காக உலகம் இன்று போராடிக் கொண்டிருக்கிறதோ அந்த நோக்கத்துக்கு எதிராக அரசாங்க வடிவமும் சமுதாய அமைப்பும் இருக்குமாயின் அந்த சுதந்திரத்திற்கு மதிப்பு அதிகம் இல்லை. புதிய இந்தியா என்ற கோஷத்துக்கு அதிக முக்கியத்துவமும், ‘இந்தியாவை விட்டு வெளியேறு’ என்ற கோஷத்துக்கு குறைந்த முக்கியத்துவமும் இருக்க வேண்டுமென்று தொழிலாளர்கள் கருதுகின்றனர். புதிய அரசியல் அமைப்புக் கொண்ட இந்தியாவை நிறுவ வேண்டும் என்ற அறைகூவல் சுதந்திரம் வேண்டும் என்ற அறைகூவலை விட அதிகம் வலுமிக்கதாக இருக்கும். ஒரு புதிய இந்தியாவில் ஒரு புதிய அரசியல் அமைப்பு என்ற கருத்தோட்டம் விடுதலை பெற வேண்டும் என்ற உறுதியைப் பெரிதும் பலப்படுத்தும். எதற்காக சுதந்திரம், யாருக்காக சுதந்திரம் என்றெல்லாம் இப்போது கேட்கப்படும் பல இக்கட்டான, தர்ம சங்கடமான கேள்விகளுக்கு இது முற்றுப்புள்ளி வைக்கும்.

     இரண்டாவதாக, யுத்த முயற்சிக்கு ஆதரவளிப்பதற்காக உடனடியாக சுதந்திரம் பெற வேண்டுமென்று ஒரு நிபந்தனை போடுவதை புரிந்து கொள்ள தொழிலாளர்களுக்கு கஷ்டமாக உள்ளது. சில நபர்களின் கண்ணோட்டத்தில் இந்த நிபந்தனை ஒரு திடீர் மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. விடுதலைபெற இந்தியாவிற்குள்ள உரிமையைக் கபளீகரம் செய்ய ஏதேனும் திடீர் சதி நடக்குமானால் இந்த நிபந்தனையை நியாயப்படுத்த முடியும். அவ்வாறு சதி நடைபெற்றுவருவதற்கான சான்று ஏதும் இல்லை. ஒருக்கால் அத்தகைய சதி ஏதாவது இருக்குமானால், சதிகாரர்கள் யாராக இருந்தாலும் நிச்சயம் வெற்றிபெற முடியாது. மக்களின் ஐக்கிய பலத்துடன் இந்தியா சுதந்திரம் கோரினால், சுதந்திரத்திற்கான அதன் உரிமையை யாரும் மறுக்க முடியாது. இந்தியாவின் சுதந்திரம் இன்னமும் ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கிறது என்றால் அதற்குக் காரணம் இந்தியர்களிடையே உள்ள ஒற்றுமையின்மைதான். இந்திய சுதந்திரத்தின் எதிரிகள் இந்தியர்களே தவிர வேறு எவர்களும் அல்ல.

தொழிலாளர்களும் யுத்தமும்

     இந்த யுத்தத்தில் என்ன சம்பந்தப்பட்டுள்ளது என்பதை முழுமையாகப் புரிந்துகொண்ட பின்பே யுத்தத்தின்பால் தொழிலாளரின் கண்ணோட்டம் உருவாயிற்று. உலகத்திலிருந்து யுத்தம் ஒழிக்கப்பட வேண்டுமெனில் யுத்தத்தையும் சமாதானத்தையும் அவசியம் வெல்ல வேண்டுமென்பதைத் தொழிலாளர் புரிந்து கொண்டுள்ளனர். நாஜிகளைத் தோற்கடித்து ஒரு புதிய நாஜி அரசியல் அமைப்புகான சாத்தியப்பாடுகளை அழித்தால் மட்டும் போதாது என்பதையும், இது பழைய அமைப்பிற்கான போர் அல்ல என்பதையும் தொழிலாளர்கள் அறிவார்கள். ஒரு புதிய அமைப்பை உருவாக்குவதே இந்த யுத்தத்திற்குத் தரப்படும் விலையாக இருக்கும் என்பதையும் அவர்கள் உணர்ந்திருக்கிறார்கள். சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம் வெறும் கோஷங்களாக இல்லாமல் வாழ்க்கையின் யதார்த்தமாகத் திகழும். ஆனால் இந்த கேள்விகளுக்கெல்லாம் மேலான கேள்வி, இந்தப் புதிய அமைப்பு எப்படி யதார்த்தமாகும் என்பதாகும். இந்தக் கேள்வி பற்றி தொழிலாளர்கள் உறுதியாக உள்ளனர். இந்த லட்சியங்களெல்லாம் நிறைவேற வேண்டுமானால், அதற்கு அடிப்படையான நிபந்தனை உண்டு. யுத்தத்தில் வெற்றி பெறுவதுதான் அந்த நிபந்தனை என்று தொழிலாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

இன்றைய யுத்தத்தின் இரு அம்சங்கள்

     இந்த யுத்தத்தால் ஏராளமான நல்ல பலன்கள் கிட்டும் சாத்தியப்பாடுகள் உள்ளன. ஒரு புதிய அமைப்பை தோற்றுவிப்பதை அது உறுதி செய்கிறது. இந்த யுத்தம் மற்ற யுத்தங்களிலிருந்து மாறுபட்டது என்பதைத் தொழிலாளர்கள் காண்கின்றனர். மற்றயுத்தங்களிலிருந்து வேறுபடுத்தும் இரு அம்சங்கள் உள்ளன. முதலாவதாக முந்திய யுத்தங்களில் போல, உலகின் பிரதேசங்களை மிகவும் பலம் வாய்ந்த நாடுகளிடையே பங்கு போட்டுக் கொள்வதற்கான யுத்தமல்ல இது. இந்த யுத்தத்தில், உலகின் பிரதேசங்களை பங்குபோட்டுக் கொள்வது ஒரே காரணமாக இல்லை. எத்தகைய அரசு வடிவங்கள் மற்றும் அமைப்புகளின் கீழ் மனித சமுதாயம் வாழப்போகிறது என்பதுபற்றிய தத்துவார்த்த மோதல் இந்த யுத்தத்தில் இருக்கின்றன. இரண்டாவதாக, மற்ற யுத்தங்கள் போல் இந்த யுத்தம் வெறும் யுத்தம் மட்டுமல்ல. எதிரியை முறியடித்து அவனது தலைநகர்நோக்கி முன்னேறி, சமாதானத்தை திணிப்பது மட்டுமல்ல இந்த யுத்தத்தின் நோக்கம். இந்த யுத்தம், யுத்தமாக இருப்பதோடு ஒரு புரட்சியுமாகும்; வாழ்க்கையில் அடிப்படை மாற்றத்தை கொண்டு வந்து புனரமைக்கும் புரட்சியாகும். இந்த அர்த்தத்தில் இது ஒரு மக்கள் யுத்தமாக இருக்க முடியும். அப்படி இல்லாமலிருந்தால்தான் அதை ஒரு மக்கள் யுத்தமாக மாற்ற முடியும், மாற்ற வேண்டும்.

     இந்த உண்மைகளின் பின்னணியில் இந்த யுத்தம் பற்றியும் அதன் பலனைப் பற்றியும் தொழிலாளர்கள் அக்கறையில்லாமல் இருக்கமுடியாது. சென்றகாலத்தில் புதிய அமைப்பை ஏற்படுத்துவதற்கான முயற்சிகள் மீண்டும் மீண்டும் முறியடிக்கப்பட்டன என்பதைத் தொழிலாளர்கள் அறிவர். அதற்குக் காரணம், ஜனநாயகம் அமைக்கப்பட்டபின், அது பிற்போக்காளர் கரங்களில் விடப்பட்டதேயாகும். எதிர்காலத்தில் இம்மாதிரி தவறு மீண்டும் செய்யப்படாமல் இருப்பதை உலக மக்கள் கவனித்து கொள்வார்களேயானால், இந்த யுத்தத்தில் போராடியும் புதிய அரசியல் அமைப்பை நிறுவி அதனை உலக ஜனநாயகத்திற்குப் பாதுகாப்பானதாக ஆக்க முடியும். 

சரியான தலைமை

     நாட்டிற்கு ஒரு தலைமை தேவைப்படுகிறது; யார் வழிகாட்டமுடியும் என்பதுதான் கேள்வி. நாட்டிற்குத் தேவைப்படும் தலைமையை அதற்கு அளிப்பதற்குத் தொழிலாளர்களுக்கு திறமை உள்ளது என்று துணிந்து கூறுவேன். மற்ற விஷயங்களோடு, சரியான தலைமைக்குத் தேவைப்படுபவை லட்சியநோக்கும் சுதந்திரமான சிந்தனையும். மேல்மட்டத்தினருக்கு லட்சியநோக்கு இருப்பது சாத்தியமே; ஆனால் சுதந்திரமான சிந்தனை சாத்தியமில்லை. நடுத்தரவர்க்கத்தைப் பொறுத்தவரை, லட்சியநோக்கும் சுயசிந்தனையும் சாத்தியமில்லை. மேல்தட்டினருக்கு உள்ள தாராளப்போக்கு மத்தியதரவர்க்கத்திற்குக் கிடையாது; ஏனெனில் லட்சியநோக்கை வரவேற்று வளர்க்க தாராளப்போக்கு அவசியம். புதிய அரசியல் அமைப்புக்கான வேட்கை மத்தியதர வர்க்கத்திடம் இல்லை; அந்த நம்பிக்கையில்தான் தொழிலாளர் வாழ்கின்றனர். எனவே தங்களின் அரசியல் லட்சியத்தை அடைய இந்தியர்கள் பின்பற்றிய சென்றகாலத்தின் நியாயமான, பாதுகாப்பான வழிகளை திரும்பக் கொண்டு வருவதில், தொழிலாளர்களுக்கு ஒரு தெளிவான பொறுப்பு உள்ளது. இந்தியாவுக்கும் இந்தியர்களுக்கும் தொழிலாளரின் தலைமை என்பது போராடுவதற்கும் ஐக்கியத்தை ஏற்படுத்துவதுமாகும். இந்த வெற்றியின் பலன்கள் சுதந்திரமும் புதிய சமூக அமைப்புமாகும். இத்தகைய வெற்றியை ஈட்ட எல்லோரும் போராட வேண்டும். வெற்றியின் பலன்கள் எல்லோருக்குமான மூதாதையர்கள் வழி சொத்தாக இருக்கும். அந்த சொத்தைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கு ஒரு ஐக்கிய இந்தியாவுக்குள்ள உரிமைகளை மறுப்பதற்கு யாரும் இருக்க முடியாது.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It